Atos 5
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 A̱ ntá í jnko chꞌán mé itꞌin Ananías, a̱ ntá ichjién chꞌán mé itꞌin Safira, mé jehe sín mé kjuínchekji sín ijnko no̱nte̱e sín.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 A̱ ntá tí chꞌín a kjuenka̱yáxinko ichjién chꞌán ntá kuakitsjentehe sín iso tí chichaon. Ntá í so mé sákjuíko chꞌán la chjéhe chꞌán tí sín kjueyá Jesús la kjuanjon chꞌán éxí kaín.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Ananías, ¿kuènté chje̱hé kjuachaxin tí Tsochren kíxin kꞌue̱tue̱nhen a̱sán? Ntá kjui̱chꞌiyehé tí Ncha̱kuen Dios kíxin kjui̱nchemá iso chichaon kjui̱nchekjixián no̱nta̱a.
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 ¿Á jehya no̱nta̱a tíha? Ntá tió kjui̱nchekjia la, tí chichaon la, ¿á jehya kuèntá? ¿Kuènte kjuenka̱yáxian si̱chꞌe tíha? Kjui̱chꞌiyehé Dios, jehya chojni kjui̱chꞌiyehé.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Na ntá kuínhin tí chꞌín Ananías ntá kjuítsínka chꞌán ntá ikꞌuén chꞌán. La ko kaín xín tí sín ntiha kónohe sín nkehe kónhen tí chꞌín a la imá chrakon sín.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Na ntá ikjui iso sín ntasoá la ntá kjuínchekꞌísímá sín ika tí cuerpo kuènte chꞌán la ntá sákjui̱ko sín, sákjuíkja̱vá sín.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Ntá kꞌuátsínka iní hora ntá kjuíji ichjién chꞌín Ananías kꞌuíxenhen tjan tí nchia ntaha a. La noehya tjan nkehe tsíkónhen tí ntiha.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Ntá chꞌín Pedro mé kjuanchankíhi tí tjan a, ntáchro chꞌán kíxin: ―Chro̱nka, ¿á chaxín xi̱kahó kóxi̱xi̱n tí nonte ó kjui̱nchekjirá? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tjan kíxin: ―Chaxín xi̱kahó kóxi̱xi̱n.
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―¿Nkekuènte jnkoko̱á kjuenka̱yáxinrá kjui̱chꞌiyehérá Ncha̱kuen Ìnchéni? Kjá ntáchrorá kohya nkehe chrókónhanrá. Ntihi ó kui tí sín ntasoá sákjuíkjává sín xìa na ntá jaí sátsjiko sín tí jaha ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pedro.
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Ntá tuénxín kjuítsínka tjan Safira to̱té tí itjen chꞌín Pedro ntá ikꞌuén tjan. Ntá kꞌuíxenhen tí sín ntasoá tí nchia a ntá kꞌuíkon sín kíxin tsíkjixin tsíkꞌen tjan. La ntá sákjuíko sín tí cuerpo kuènte tjan la kjua̱vá sín tjan tí chjinaxón tsíxrává tí xìi tjan.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Na kaín tí sín kuènte ni̱nko la ko tí í so sín kuínhin tí xi̱kaha tsíkónhen, mé imá chrakon sín.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 A̱ ntá tí sín kjueyá Jesús mé kjua̱ko̱xi̱n sín nchónhya kjuaxroan tí siín chojni ntiha la ko kaín sín mé kójnkotsé sín tí nta̱sin itꞌin Salomón.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Chrakon iso sín kꞌuítohya tí jehe sín la kjónté la kaín chojni tjikosáyehe tí jehe sín.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 La ntá xrína̱hya nchónhya chojni ntoa la ko chojni chjin kjuankíxin tinkáchónki sín Ìnchéni.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Ntá itsjé chojni mé kuakitsje sín tí chojni níhi kꞌuejo sín nti̱a. Tjejótákꞌá sín chrítaón cama la ko kania kíxin tsꞌatsínka chꞌín Pedro ntá kjónté itsꞌue̱en chꞌán ó tsꞌatsínka tí tjejó sín mé chrókuito̱exín sín jína.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Kja̱xin tí chjasin chjino mé kjui̱xi̱n nchónhya chojni ikjui sín chjasin Jerusalén la kjui̱ka̱o sín tí chojni níhi la ko tí chojni chónta ncha̱kuen tí jínahya. La kaín sín a mé kuíto̱he sín jína.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Na ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín kuènte tí sín saduceo mé imá kóchji̱no̱xínhin sín.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Na ntá itsé sín tí sín kjueyá Jesús la chrꞌáxenhen sín nto̱echiso.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 A̱ ntá ijnko ángel kuènte Ìnchéni ikui tí tie a kuakitje̱he̱ chꞌán ntója nto̱echiso ntá kuakitsje chꞌán tí sín a. La ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 ―Sátjirá ni̱nko la tsjákohérá kaín tí sín ntiha tí tan ni̱xin tsjanjon kjuachón.
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Kjuixin kuínhin sín ntá sákjuí sín ntá tí kꞌuínkaséyan kꞌuíxenhen sín tí ni̱nko kjuako sín. A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín kꞌuéjóko chꞌán mé kꞌuíye̱he̱ sín tso̱jnkotsé kaín tí síxre̱é, mé tí sín tꞌe̱to̱an kuènte Israel. Na ntá kꞌue̱to̱an sín kíxin tsoxrakoa tí sín tjejóchjina tsíkjeyá Ìnchéni.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 A̱ ntá kjuíji tí sín policía tí nto̱echiso a ntá kꞌuitjahya sín tí sín a. La ntá ikjan sín la
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 ntáchro sín kíxin: ―Kjuíjini ntiha la kꞌuíkonni tsíkjehe̱ jína nto̱echiso a la kꞌuéjó tí sín soldado a ntója. Ntá kuakitje̱he̱ni nto̱echiso la kꞌuitjahyani ninkexró tí nkaxenhen ―ichro sín.
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Ntá kaín tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí chꞌín kꞌue̱tue̱nhen tí policía kuènte ni̱nko la ko i so tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé kuínhin sín ntá ntáchro sín kíxin xá nkexrí chrókónhen chrókꞌuitjáyan tí xra̱ kuènte tí sín a.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Na ntá tuénxín kjuíji ijnko nkexro ntáchro kíxin: ―Tí sín kꞌuejochji̱na̱rá jahará mé ó nkaxenhen ni̱nko ntaha tjejó sín tjejótja̱ko̱he̱ sín chojni ―ichro chꞌán.
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 La ntá tí chꞌín kꞌue̱tue̱nhen tí sín policía mé sákjuíko chꞌán tí sín policía la kjuíkakjín tí sín tjako. Ninkehó kjuíchꞌehya tí sín policía tí sín tjako kíxin chrakon sín kíxin áchꞌe tí sín siín ntiha mé tsjakꞌe sín xro̱, ichro sín.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Na ntá tió kjui̱ka̱o sín tí sín a la kꞌuejó sín nkayakon tí sín tꞌe̱to̱an ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an ntáchro chꞌán kíxin:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 ―Jeheni kjuanjonhyani kjuachaxin kíxin tsjákorá ihni̱é tí nkexro a. ¿A̱ ntá nkehe kjui̱chꞌerá jahará? Kuenté chjasin Jerusalén tsíkjákorá. La tjinkáonrá tsékaráni jie̱ kíxin jeheni tsíkꞌóyánni tí chꞌín a ―ichro chꞌán.
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 A̱ ntá chꞌín Pedro la ko tí iso sín kjueyá Jesús ntáchro sín kíxin: ―A̱ ntá jeheni tꞌichjánxi̱n sinchexiteyéhe̱ni Dios senó. A̱ ntá chrꞌéxi̱n sinchexiteyéhe̱ni chojni.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Tí Dios tsíkinkáchónki tí sín tsíkꞌaxjeníxinni ósé mé kjuínchexechón Jesús, ti nkexro a mé kjuakénka̱nirá tí ntacruz tsíkꞌoyánrá.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Ntá ijie tjeko chꞌán Dios nkaya nka̱jní la nánko itja chjina Dios mé tjen chꞌán la Dios kjuíchꞌéna chꞌán ijnko nkexro tꞌe̱to̱an kíxin sinchekaá chꞌán chojni kíxin tí nación Israel chrókjan chrókuinkáchónki sín Dios ntá chrókꞌuitjáyan tí jie̱ chónta sín.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 La ko kja̱xin jeheni chrónkani kaín tí nkehe kꞌuíkonni kjua̱cha̱xién Ncha̱kuen Dios. Tí Ncha̱kuen chꞌán mé chjéhe Dios kaín tí nkexro chaxín sinchexiteyéhe̱ tí jehe chꞌán.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 La ntá tí sín tꞌe̱to̱an a mé kuínhin sín tíha ntá kónínkaon sín la ko tjinkaon sín chrókꞌóyán sín tí sín a.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Na ntá tjen ijnko chojni fariseo mé ijnko síxre̱é itꞌin chꞌán Gamaliel. Jehe chꞌán mé ijnko maestro kjuako tí ley la kaín chojni chjasin ntiha chóntehe chꞌán kjuasáya. Mé kꞌuínkatjen chꞌán kjuákꞌexín to̱té chꞌán la nixja chꞌán kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín tsíkjeyá Ìnchéni mé tsꞌaxrje sín ntója intsí, ichro chꞌán.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Na ntá nixje̱he̱ chꞌán kaín tí síxre̱é ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chojni israelita, tóxakonhanrá kíxin kohya nkehe chrókjui̱chꞌeherá tí sín a.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Xráxinkáonrá kíxin senó kjuákꞌe ijnko chꞌín itꞌin Teudas la tónhen a̱sén chꞌán kíxin imá tꞌe̱to̱an chꞌán. Ntá itsjé sín mé noó ciento chojni kjuíchréhe̱ chꞌán. Na ntá ókjé chojni kꞌóyán sín tí chꞌín a la ntá kaín tí sín kuinkáchréhe̱ tí jehe chꞌán mé xíka sín sákjuí sín ntá ntahó kjuèxín tí xra̱ kꞌuékjichꞌe sín.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Ntá chrꞌéxi̱n tió xrenájín kaín ihni̱é chojni kꞌuéjó na ntá ikjui í jnko chꞌín mé itꞌin chꞌán Judas la kjui̱xi̱n chꞌán estado Galilea. Ntá itsjé chojni kjuíchréhe̱ chꞌán. La ntá kja̱xin kꞌóyán sín chꞌán la ntá kaín xín tí sín kjuíchréhe̱ chꞌán xíka sín sákjuí sín ínaá.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Méxra̱ ti̱to̱hérá tjia̱téhyará tí jehe sín a. A̱ ntá tí tjejóchꞌe sín xra̱ kuènte chojni ó la kja̱xin tsꞌitjáyan.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 A̱ ntá tí chaxín tjako sín kjua̱cha̱xién Dios ntá tsjachahyará si̱nchekꞌitjáyanrá tíha. Méxra̱ ti̱to̱hérá sín kíxin tsjánjo̱nkohyará Dios.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Na ntá kaín tí síxre̱é mé kuítekaon sín la ntá kꞌuíye̱he̱ sín tí sín kjueyá Jesús. La ntá kjuate sín la xíkꞌe̱tue̱nhen sín kíxin í tsonixjahya sín ihni̱é Jesús la ntá kjuanjon sín kjuachaxin kíxin sátsji sín.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Ntá tí sín kjueyá Jesús mé kꞌuaxrjexín sín tí tjejó tí sín tꞌe̱to̱an kjónté xi̱kaha kónhen sín la chéhe̱ sín kíxin Dios kjuanjon kjuachaxin kjuasóte sín kíxin tí kjuako sín ihni̱é Jesús.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Kuíto̱ehya sín tsjako sín kuènte Jesucristo kaín ya̱on tí nkaxenhen ni̱nko la ko tí jnkojnko nto̱e chojni.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.