Atos 5
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 A̱ ntá í jnko chꞌán mé itꞌin Ananías, a̱ ntá ichjién chꞌán mé itꞌin Safira, mé jehe sín mé kjuínchekji sín ijnko no̱nte̱e sín.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 A̱ ntá tí chꞌín a kjuenka̱yáxinko ichjién chꞌán ntá kuakitsjentehe sín iso tí chichaon. Ntá í so mé sákjuíko chꞌán la chjéhe chꞌán tí sín kjueyá Jesús la kjuanjon chꞌán éxí kaín.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Ananías, ¿kuènté chje̱hé kjuachaxin tí Tsochren kíxin kꞌue̱tue̱nhen a̱sán? Ntá kjui̱chꞌiyehé tí Ncha̱kuen Dios kíxin kjui̱nchemá iso chichaon kjui̱nchekjixián no̱nta̱a.
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 ¿Á jehya no̱nta̱a tíha? Ntá tió kjui̱nchekjia la, tí chichaon la, ¿á jehya kuèntá? ¿Kuènte kjuenka̱yáxian si̱chꞌe tíha? Kjui̱chꞌiyehé Dios, jehya chojni kjui̱chꞌiyehé.
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Na ntá kuínhin tí chꞌín Ananías ntá kjuítsínka chꞌán ntá ikꞌuén chꞌán. La ko kaín xín tí sín ntiha kónohe sín nkehe kónhen tí chꞌín a la imá chrakon sín.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Na ntá ikjui iso sín ntasoá la ntá kjuínchekꞌísímá sín ika tí cuerpo kuènte chꞌán la ntá sákjui̱ko sín, sákjuíkja̱vá sín.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Ntá kꞌuátsínka iní hora ntá kjuíji ichjién chꞌín Ananías kꞌuíxenhen tjan tí nchia ntaha a. La noehya tjan nkehe tsíkónhen tí ntiha.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Ntá chꞌín Pedro mé kjuanchankíhi tí tjan a, ntáchro chꞌán kíxin: ―Chro̱nka, ¿á chaxín xi̱kahó kóxi̱xi̱n tí nonte ó kjui̱nchekjirá? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tjan kíxin: ―Chaxín xi̱kahó kóxi̱xi̱n.
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―¿Nkekuènte jnkoko̱á kjuenka̱yáxinrá kjui̱chꞌiyehérá Ncha̱kuen Ìnchéni? Kjá ntáchrorá kohya nkehe chrókónhanrá. Ntihi ó kui tí sín ntasoá sákjuíkjává sín xìa na ntá jaí sátsjiko sín tí jaha ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pedro.
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Ntá tuénxín kjuítsínka tjan Safira to̱té tí itjen chꞌín Pedro ntá ikꞌuén tjan. Ntá kꞌuíxenhen tí sín ntasoá tí nchia a ntá kꞌuíkon sín kíxin tsíkjixin tsíkꞌen tjan. La ntá sákjuíko sín tí cuerpo kuènte tjan la kjua̱vá sín tjan tí chjinaxón tsíxrává tí xìi tjan.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Na kaín tí sín kuènte ni̱nko la ko tí í so sín kuínhin tí xi̱kaha tsíkónhen, mé imá chrakon sín.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 A̱ ntá tí sín kjueyá Jesús mé kjua̱ko̱xi̱n sín nchónhya kjuaxroan tí siín chojni ntiha la ko kaín sín mé kójnkotsé sín tí nta̱sin itꞌin Salomón.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Chrakon iso sín kꞌuítohya tí jehe sín la kjónté la kaín chojni tjikosáyehe tí jehe sín.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 La ntá xrína̱hya nchónhya chojni ntoa la ko chojni chjin kjuankíxin tinkáchónki sín Ìnchéni.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Ntá itsjé chojni mé kuakitsje sín tí chojni níhi kꞌuejo sín nti̱a. Tjejótákꞌá sín chrítaón cama la ko kania kíxin tsꞌatsínka chꞌín Pedro ntá kjónté itsꞌue̱en chꞌán ó tsꞌatsínka tí tjejó sín mé chrókuito̱exín sín jína.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Kja̱xin tí chjasin chjino mé kjui̱xi̱n nchónhya chojni ikjui sín chjasin Jerusalén la kjui̱ka̱o sín tí chojni níhi la ko tí chojni chónta ncha̱kuen tí jínahya. La kaín sín a mé kuíto̱he sín jína.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Na ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín kuènte tí sín saduceo mé imá kóchji̱no̱xínhin sín.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Na ntá itsé sín tí sín kjueyá Jesús la chrꞌáxenhen sín nto̱echiso.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 A̱ ntá ijnko ángel kuènte Ìnchéni ikui tí tie a kuakitje̱he̱ chꞌán ntója nto̱echiso ntá kuakitsje chꞌán tí sín a. La ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 ―Sátjirá ni̱nko la tsjákohérá kaín tí sín ntiha tí tan ni̱xin tsjanjon kjuachón.
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Kjuixin kuínhin sín ntá sákjuí sín ntá tí kꞌuínkaséyan kꞌuíxenhen sín tí ni̱nko kjuako sín. A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín kꞌuéjóko chꞌán mé kꞌuíye̱he̱ sín tso̱jnkotsé kaín tí síxre̱é, mé tí sín tꞌe̱to̱an kuènte Israel. Na ntá kꞌue̱to̱an sín kíxin tsoxrakoa tí sín tjejóchjina tsíkjeyá Ìnchéni.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 A̱ ntá kjuíji tí sín policía tí nto̱echiso a ntá kꞌuitjahya sín tí sín a. La ntá ikjan sín la
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 ntáchro sín kíxin: ―Kjuíjini ntiha la kꞌuíkonni tsíkjehe̱ jína nto̱echiso a la kꞌuéjó tí sín soldado a ntója. Ntá kuakitje̱he̱ni nto̱echiso la kꞌuitjahyani ninkexró tí nkaxenhen ―ichro sín.
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Ntá kaín tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí chꞌín kꞌue̱tue̱nhen tí policía kuènte ni̱nko la ko i so tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé kuínhin sín ntá ntáchro sín kíxin xá nkexrí chrókónhen chrókꞌuitjáyan tí xra̱ kuènte tí sín a.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Na ntá tuénxín kjuíji ijnko nkexro ntáchro kíxin: ―Tí sín kꞌuejochji̱na̱rá jahará mé ó nkaxenhen ni̱nko ntaha tjejó sín tjejótja̱ko̱he̱ sín chojni ―ichro chꞌán.
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 La ntá tí chꞌín kꞌue̱tue̱nhen tí sín policía mé sákjuíko chꞌán tí sín policía la kjuíkakjín tí sín tjako. Ninkehó kjuíchꞌehya tí sín policía tí sín tjako kíxin chrakon sín kíxin áchꞌe tí sín siín ntiha mé tsjakꞌe sín xro̱, ichro sín.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Na ntá tió kjui̱ka̱o sín tí sín a la kꞌuejó sín nkayakon tí sín tꞌe̱to̱an ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an ntáchro chꞌán kíxin:
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 ―Jeheni kjuanjonhyani kjuachaxin kíxin tsjákorá ihni̱é tí nkexro a. ¿A̱ ntá nkehe kjui̱chꞌerá jahará? Kuenté chjasin Jerusalén tsíkjákorá. La tjinkáonrá tsékaráni jie̱ kíxin jeheni tsíkꞌóyánni tí chꞌín a ―ichro chꞌán.
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 A̱ ntá chꞌín Pedro la ko tí iso sín kjueyá Jesús ntáchro sín kíxin: ―A̱ ntá jeheni tꞌichjánxi̱n sinchexiteyéhe̱ni Dios senó. A̱ ntá chrꞌéxi̱n sinchexiteyéhe̱ni chojni.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Tí Dios tsíkinkáchónki tí sín tsíkꞌaxjeníxinni ósé mé kjuínchexechón Jesús, ti nkexro a mé kjuakénka̱nirá tí ntacruz tsíkꞌoyánrá.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Ntá ijie tjeko chꞌán Dios nkaya nka̱jní la nánko itja chjina Dios mé tjen chꞌán la Dios kjuíchꞌéna chꞌán ijnko nkexro tꞌe̱to̱an kíxin sinchekaá chꞌán chojni kíxin tí nación Israel chrókjan chrókuinkáchónki sín Dios ntá chrókꞌuitjáyan tí jie̱ chónta sín.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 La ko kja̱xin jeheni chrónkani kaín tí nkehe kꞌuíkonni kjua̱cha̱xién Ncha̱kuen Dios. Tí Ncha̱kuen chꞌán mé chjéhe Dios kaín tí nkexro chaxín sinchexiteyéhe̱ tí jehe chꞌán.
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 La ntá tí sín tꞌe̱to̱an a mé kuínhin sín tíha ntá kónínkaon sín la ko tjinkaon sín chrókꞌóyán sín tí sín a.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Na ntá tjen ijnko chojni fariseo mé ijnko síxre̱é itꞌin chꞌán Gamaliel. Jehe chꞌán mé ijnko maestro kjuako tí ley la kaín chojni chjasin ntiha chóntehe chꞌán kjuasáya. Mé kꞌuínkatjen chꞌán kjuákꞌexín to̱té chꞌán la nixja chꞌán kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín tsíkjeyá Ìnchéni mé tsꞌaxrje sín ntója intsí, ichro chꞌán.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Na ntá nixje̱he̱ chꞌán kaín tí síxre̱é ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chojni israelita, tóxakonhanrá kíxin kohya nkehe chrókjui̱chꞌeherá tí sín a.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Xráxinkáonrá kíxin senó kjuákꞌe ijnko chꞌín itꞌin Teudas la tónhen a̱sén chꞌán kíxin imá tꞌe̱to̱an chꞌán. Ntá itsjé sín mé noó ciento chojni kjuíchréhe̱ chꞌán. Na ntá ókjé chojni kꞌóyán sín tí chꞌín a la ntá kaín tí sín kuinkáchréhe̱ tí jehe chꞌán mé xíka sín sákjuí sín ntá ntahó kjuèxín tí xra̱ kꞌuékjichꞌe sín.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Ntá chrꞌéxi̱n tió xrenájín kaín ihni̱é chojni kꞌuéjó na ntá ikjui í jnko chꞌín mé itꞌin chꞌán Judas la kjui̱xi̱n chꞌán estado Galilea. Ntá itsjé chojni kjuíchréhe̱ chꞌán. La ntá kja̱xin kꞌóyán sín chꞌán la ntá kaín xín tí sín kjuíchréhe̱ chꞌán xíka sín sákjuí sín ínaá.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Méxra̱ ti̱to̱hérá tjia̱téhyará tí jehe sín a. A̱ ntá tí tjejóchꞌe sín xra̱ kuènte chojni ó la kja̱xin tsꞌitjáyan.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 A̱ ntá tí chaxín tjako sín kjua̱cha̱xién Dios ntá tsjachahyará si̱nchekꞌitjáyanrá tíha. Méxra̱ ti̱to̱hérá sín kíxin tsjánjo̱nkohyará Dios.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Na ntá kaín tí síxre̱é mé kuítekaon sín la ntá kꞌuíye̱he̱ sín tí sín kjueyá Jesús. La ntá kjuate sín la xíkꞌe̱tue̱nhen sín kíxin í tsonixjahya sín ihni̱é Jesús la ntá kjuanjon sín kjuachaxin kíxin sátsji sín.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Ntá tí sín kjueyá Jesús mé kꞌuaxrjexín sín tí tjejó tí sín tꞌe̱to̱an kjónté xi̱kaha kónhen sín la chéhe̱ sín kíxin Dios kjuanjon kjuachaxin kjuasóte sín kíxin tí kjuako sín ihni̱é Jesús.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Kuíto̱ehya sín tsjako sín kuènte Jesucristo kaín ya̱on tí nkaxenhen ni̱nko la ko tí jnkojnko nto̱e chojni.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.