Atos 5
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARC
1 A̱ ntá í jnko chꞌán mé itꞌin Ananías, a̱ ntá ichjién chꞌán mé itꞌin Safira, mé jehe sín mé kjuínchekji sín ijnko no̱nte̱e sín.
1 Mas um certo varão chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade
2 A̱ ntá tí chꞌín a kjuenka̱yáxinko ichjién chꞌán ntá kuakitsjentehe sín iso tí chichaon. Ntá í so mé sákjuíko chꞌán la chjéhe chꞌán tí sín kjueyá Jesús la kjuanjon chꞌán éxí kaín.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Ananías, ¿kuènté chje̱hé kjuachaxin tí Tsochren kíxin kꞌue̱tue̱nhen a̱sán? Ntá kjui̱chꞌiyehé tí Ncha̱kuen Dios kíxin kjui̱nchemá iso chichaon kjui̱nchekjixián no̱nta̱a.
3 Disse, então, Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço da herdade?
4 ¿Á jehya no̱nta̱a tíha? Ntá tió kjui̱nchekjia la, tí chichaon la, ¿á jehya kuèntá? ¿Kuènte kjuenka̱yáxian si̱chꞌe tíha? Kjui̱chꞌiyehé Dios, jehya chojni kjui̱chꞌiyehé.
4 Guardando-a, não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Na ntá kuínhin tí chꞌín Ananías ntá kjuítsínka chꞌán ntá ikꞌuén chꞌán. La ko kaín xín tí sín ntiha kónohe sín nkehe kónhen tí chꞌín a la imá chrakon sín.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Na ntá ikjui iso sín ntasoá la ntá kjuínchekꞌísímá sín ika tí cuerpo kuènte chꞌán la ntá sákjui̱ko sín, sákjuíkja̱vá sín.
6 E, levantando-se os jovens, cobriram o morto e, transportando- o para fora, o sepultaram.
7 Ntá kꞌuátsínka iní hora ntá kjuíji ichjién chꞌín Ananías kꞌuíxenhen tjan tí nchia ntaha a. La noehya tjan nkehe tsíkónhen tí ntiha.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Ntá chꞌín Pedro mé kjuanchankíhi tí tjan a, ntáchro chꞌán kíxin: ―Chro̱nka, ¿á chaxín xi̱kahó kóxi̱xi̱n tí nonte ó kjui̱nchekjirá? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tjan kíxin: ―Chaxín xi̱kahó kóxi̱xi̱n.
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―¿Nkekuènte jnkoko̱á kjuenka̱yáxinrá kjui̱chꞌiyehérá Ncha̱kuen Ìnchéni? Kjá ntáchrorá kohya nkehe chrókónhanrá. Ntihi ó kui tí sín ntasoá sákjuíkjává sín xìa na ntá jaí sátsjiko sín tí jaha ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pedro.
9 Então, Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Ntá tuénxín kjuítsínka tjan Safira to̱té tí itjen chꞌín Pedro ntá ikꞌuén tjan. Ntá kꞌuíxenhen tí sín ntasoá tí nchia a ntá kꞌuíkon sín kíxin tsíkjixin tsíkꞌen tjan. La ntá sákjuíko sín tí cuerpo kuènte tjan la kjua̱vá sín tjan tí chjinaxón tsíxrává tí xìi tjan.
10 E logo caiu aos seus pés e expirou. E, entrando os jovens, acharam-na morta e a sepultaram junto de seu marido.
11 Na kaín tí sín kuènte ni̱nko la ko tí í so sín kuínhin tí xi̱kaha tsíkónhen, mé imá chrakon sín.
11 E houve um grande temor em toda a igreja e em todos os que ouviram estas coisas.
12 A̱ ntá tí sín kjueyá Jesús mé kjua̱ko̱xi̱n sín nchónhya kjuaxroan tí siín chojni ntiha la ko kaín sín mé kójnkotsé sín tí nta̱sin itꞌin Salomón.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Chrakon iso sín kꞌuítohya tí jehe sín la kjónté la kaín chojni tjikosáyehe tí jehe sín.
13 Quanto aos outros, ninguém ousava ajuntar-se com eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 La ntá xrína̱hya nchónhya chojni ntoa la ko chojni chjin kjuankíxin tinkáchónki sín Ìnchéni.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais,
15 Ntá itsjé chojni mé kuakitsje sín tí chojni níhi kꞌuejo sín nti̱a. Tjejótákꞌá sín chrítaón cama la ko kania kíxin tsꞌatsínka chꞌín Pedro ntá kjónté itsꞌue̱en chꞌán ó tsꞌatsínka tí tjejó sín mé chrókuito̱exín sín jína.
15 de sorte que transportavam os enfermos para as ruas e os punham em leitos e em camilhas, para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Kja̱xin tí chjasin chjino mé kjui̱xi̱n nchónhya chojni ikjui sín chjasin Jerusalén la kjui̱ka̱o sín tí chojni níhi la ko tí chojni chónta ncha̱kuen tí jínahya. La kaín sín a mé kuíto̱he sín jína.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais todos eram curados.
17 Na ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín kuènte tí sín saduceo mé imá kóchji̱no̱xínhin sín.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 Na ntá itsé sín tí sín kjueyá Jesús la chrꞌáxenhen sín nto̱echiso.
18 e lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 A̱ ntá ijnko ángel kuènte Ìnchéni ikui tí tie a kuakitje̱he̱ chꞌán ntója nto̱echiso ntá kuakitsje chꞌán tí sín a. La ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 ―Sátjirá ni̱nko la tsjákohérá kaín tí sín ntiha tí tan ni̱xin tsjanjon kjuachón.
20 Ide, apresentai-vos no templo e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Kjuixin kuínhin sín ntá sákjuí sín ntá tí kꞌuínkaséyan kꞌuíxenhen sín tí ni̱nko kjuako sín. A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín kꞌuéjóko chꞌán mé kꞌuíye̱he̱ sín tso̱jnkotsé kaín tí síxre̱é, mé tí sín tꞌe̱to̱an kuènte Israel. Na ntá kꞌue̱to̱an sín kíxin tsoxrakoa tí sín tjejóchjina tsíkjeyá Ìnchéni.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho e a todos os anciãos dos filhos de Israel e enviaram
22 A̱ ntá kjuíji tí sín policía tí nto̱echiso a ntá kꞌuitjahya sín tí sín a. La ntá ikjan sín la
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 ntáchro sín kíxin: ―Kjuíjini ntiha la kꞌuíkonni tsíkjehe̱ jína nto̱echiso a la kꞌuéjó tí sín soldado a ntója. Ntá kuakitje̱he̱ni nto̱echiso la kꞌuitjahyani ninkexró tí nkaxenhen ―ichro sín.
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Ntá kaín tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí chꞌín kꞌue̱tue̱nhen tí policía kuènte ni̱nko la ko i so tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé kuínhin sín ntá ntáchro sín kíxin xá nkexrí chrókónhen chrókꞌuitjáyan tí xra̱ kuènte tí sín a.
24 Então, o capitão do templo e os principais dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Na ntá tuénxín kjuíji ijnko nkexro ntáchro kíxin: ―Tí sín kꞌuejochji̱na̱rá jahará mé ó nkaxenhen ni̱nko ntaha tjejó sín tjejótja̱ko̱he̱ sín chojni ―ichro chꞌán.
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 La ntá tí chꞌín kꞌue̱tue̱nhen tí sín policía mé sákjuíko chꞌán tí sín policía la kjuíkakjín tí sín tjako. Ninkehó kjuíchꞌehya tí sín policía tí sín tjako kíxin chrakon sín kíxin áchꞌe tí sín siín ntiha mé tsjakꞌe sín xro̱, ichro sín.
26 Então, foi o capitão com os servidores e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Na ntá tió kjui̱ka̱o sín tí sín a la kꞌuejó sín nkayakon tí sín tꞌe̱to̱an ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an ntáchro chꞌán kíxin:
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 ―Jeheni kjuanjonhyani kjuachaxin kíxin tsjákorá ihni̱é tí nkexro a. ¿A̱ ntá nkehe kjui̱chꞌerá jahará? Kuenté chjasin Jerusalén tsíkjákorá. La tjinkáonrá tsékaráni jie̱ kíxin jeheni tsíkꞌóyánni tí chꞌín a ―ichro chꞌán.
28 Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 A̱ ntá chꞌín Pedro la ko tí iso sín kjueyá Jesús ntáchro sín kíxin: ―A̱ ntá jeheni tꞌichjánxi̱n sinchexiteyéhe̱ni Dios senó. A̱ ntá chrꞌéxi̱n sinchexiteyéhe̱ni chojni.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Tí Dios tsíkinkáchónki tí sín tsíkꞌaxjeníxinni ósé mé kjuínchexechón Jesús, ti nkexro a mé kjuakénka̱nirá tí ntacruz tsíkꞌoyánrá.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo- o no madeiro.
31 Ntá ijie tjeko chꞌán Dios nkaya nka̱jní la nánko itja chjina Dios mé tjen chꞌán la Dios kjuíchꞌéna chꞌán ijnko nkexro tꞌe̱to̱an kíxin sinchekaá chꞌán chojni kíxin tí nación Israel chrókjan chrókuinkáchónki sín Dios ntá chrókꞌuitjáyan tí jie̱ chónta sín.
31 Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão dos pecados.
32 La ko kja̱xin jeheni chrónkani kaín tí nkehe kꞌuíkonni kjua̱cha̱xién Ncha̱kuen Dios. Tí Ncha̱kuen chꞌán mé chjéhe Dios kaín tí nkexro chaxín sinchexiteyéhe̱ tí jehe chꞌán.
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 La ntá tí sín tꞌe̱to̱an a mé kuínhin sín tíha ntá kónínkaon sín la ko tjinkaon sín chrókꞌóyán sín tí sín a.
33 Porém, ouvindo eles isto, se enfureceram e deliberaram matá-los.
34 Na ntá tjen ijnko chojni fariseo mé ijnko síxre̱é itꞌin chꞌán Gamaliel. Jehe chꞌán mé ijnko maestro kjuako tí ley la kaín chojni chjasin ntiha chóntehe chꞌán kjuasáya. Mé kꞌuínkatjen chꞌán kjuákꞌexín to̱té chꞌán la nixja chꞌán kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín tsíkjeyá Ìnchéni mé tsꞌaxrje sín ntója intsí, ichro chꞌán.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que, por um pouco, levassem para fora os apóstolos;
35 Na ntá nixje̱he̱ chꞌán kaín tí síxre̱é ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chojni israelita, tóxakonhanrá kíxin kohya nkehe chrókjui̱chꞌeherá tí sín a.
35 e disse-lhes: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens.
36 Xráxinkáonrá kíxin senó kjuákꞌe ijnko chꞌín itꞌin Teudas la tónhen a̱sén chꞌán kíxin imá tꞌe̱to̱an chꞌán. Ntá itsjé sín mé noó ciento chojni kjuíchréhe̱ chꞌán. Na ntá ókjé chojni kꞌóyán sín tí chꞌín a la ntá kaín tí sín kuinkáchréhe̱ tí jehe chꞌán mé xíka sín sákjuí sín ntá ntahó kjuèxín tí xra̱ kꞌuékjichꞌe sín.
36 Porque, antes destes dias, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Ntá chrꞌéxi̱n tió xrenájín kaín ihni̱é chojni kꞌuéjó na ntá ikjui í jnko chꞌín mé itꞌin chꞌán Judas la kjui̱xi̱n chꞌán estado Galilea. Ntá itsjé chojni kjuíchréhe̱ chꞌán. La ntá kja̱xin kꞌóyán sín chꞌán la ntá kaín xín tí sín kjuíchréhe̱ chꞌán xíka sín sákjuí sín ínaá.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Méxra̱ ti̱to̱hérá tjia̱téhyará tí jehe sín a. A̱ ntá tí tjejóchꞌe sín xra̱ kuènte chojni ó la kja̱xin tsꞌitjáyan.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 A̱ ntá tí chaxín tjako sín kjua̱cha̱xién Dios ntá tsjachahyará si̱nchekꞌitjáyanrá tíha. Méxra̱ ti̱to̱hérá sín kíxin tsjánjo̱nkohyará Dios.
39 mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la, para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Na ntá kaín tí síxre̱é mé kuítekaon sín la ntá kꞌuíye̱he̱ sín tí sín kjueyá Jesús. La ntá kjuate sín la xíkꞌe̱tue̱nhen sín kíxin í tsonixjahya sín ihni̱é Jesús la ntá kjuanjon sín kjuachaxin kíxin sátsji sín.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos e tendo- os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus e os deixaram ir.
41 Ntá tí sín kjueyá Jesús mé kꞌuaxrjexín sín tí tjejó tí sín tꞌe̱to̱an kjónté xi̱kaha kónhen sín la chéhe̱ sín kíxin Dios kjuanjon kjuachaxin kjuasóte sín kíxin tí kjuako sín ihni̱é Jesús.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Kuíto̱ehya sín tsjako sín kuènte Jesucristo kaín ya̱on tí nkaxenhen ni̱nko la ko tí jnkojnko nto̱e chojni.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.