Atos 5
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 A̱ ntá í jnko chꞌán mé itꞌin Ananías, a̱ ntá ichjién chꞌán mé itꞌin Safira, mé jehe sín mé kjuínchekji sín ijnko no̱nte̱e sín.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 A̱ ntá tí chꞌín a kjuenka̱yáxinko ichjién chꞌán ntá kuakitsjentehe sín iso tí chichaon. Ntá í so mé sákjuíko chꞌán la chjéhe chꞌán tí sín kjueyá Jesús la kjuanjon chꞌán éxí kaín.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―Ananías, ¿kuènté chje̱hé kjuachaxin tí Tsochren kíxin kꞌue̱tue̱nhen a̱sán? Ntá kjui̱chꞌiyehé tí Ncha̱kuen Dios kíxin kjui̱nchemá iso chichaon kjui̱nchekjixián no̱nta̱a.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 ¿Á jehya no̱nta̱a tíha? Ntá tió kjui̱nchekjia la, tí chichaon la, ¿á jehya kuèntá? ¿Kuènte kjuenka̱yáxian si̱chꞌe tíha? Kjui̱chꞌiyehé Dios, jehya chojni kjui̱chꞌiyehé.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Na ntá kuínhin tí chꞌín Ananías ntá kjuítsínka chꞌán ntá ikꞌuén chꞌán. La ko kaín xín tí sín ntiha kónohe sín nkehe kónhen tí chꞌín a la imá chrakon sín.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Na ntá ikjui iso sín ntasoá la ntá kjuínchekꞌísímá sín ika tí cuerpo kuènte chꞌán la ntá sákjui̱ko sín, sákjuíkja̱vá sín.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Ntá kꞌuátsínka iní hora ntá kjuíji ichjién chꞌín Ananías kꞌuíxenhen tjan tí nchia ntaha a. La noehya tjan nkehe tsíkónhen tí ntiha.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Ntá chꞌín Pedro mé kjuanchankíhi tí tjan a, ntáchro chꞌán kíxin: ―Chro̱nka, ¿á chaxín xi̱kahó kóxi̱xi̱n tí nonte ó kjui̱nchekjirá? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tjan kíxin: ―Chaxín xi̱kahó kóxi̱xi̱n.
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Ntá ntáchro chꞌín Pedro kíxin: ―¿Nkekuènte jnkoko̱á kjuenka̱yáxinrá kjui̱chꞌiyehérá Ncha̱kuen Ìnchéni? Kjá ntáchrorá kohya nkehe chrókónhanrá. Ntihi ó kui tí sín ntasoá sákjuíkjává sín xìa na ntá jaí sátsjiko sín tí jaha ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pedro.
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Ntá tuénxín kjuítsínka tjan Safira to̱té tí itjen chꞌín Pedro ntá ikꞌuén tjan. Ntá kꞌuíxenhen tí sín ntasoá tí nchia a ntá kꞌuíkon sín kíxin tsíkjixin tsíkꞌen tjan. La ntá sákjuíko sín tí cuerpo kuènte tjan la kjua̱vá sín tjan tí chjinaxón tsíxrává tí xìi tjan.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Na kaín tí sín kuènte ni̱nko la ko tí í so sín kuínhin tí xi̱kaha tsíkónhen, mé imá chrakon sín.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 A̱ ntá tí sín kjueyá Jesús mé kjua̱ko̱xi̱n sín nchónhya kjuaxroan tí siín chojni ntiha la ko kaín sín mé kójnkotsé sín tí nta̱sin itꞌin Salomón.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Chrakon iso sín kꞌuítohya tí jehe sín la kjónté la kaín chojni tjikosáyehe tí jehe sín.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 La ntá xrína̱hya nchónhya chojni ntoa la ko chojni chjin kjuankíxin tinkáchónki sín Ìnchéni.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Ntá itsjé chojni mé kuakitsje sín tí chojni níhi kꞌuejo sín nti̱a. Tjejótákꞌá sín chrítaón cama la ko kania kíxin tsꞌatsínka chꞌín Pedro ntá kjónté itsꞌue̱en chꞌán ó tsꞌatsínka tí tjejó sín mé chrókuito̱exín sín jína.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Kja̱xin tí chjasin chjino mé kjui̱xi̱n nchónhya chojni ikjui sín chjasin Jerusalén la kjui̱ka̱o sín tí chojni níhi la ko tí chojni chónta ncha̱kuen tí jínahya. La kaín sín a mé kuíto̱he sín jína.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Na ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín kuènte tí sín saduceo mé imá kóchji̱no̱xínhin sín.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Na ntá itsé sín tí sín kjueyá Jesús la chrꞌáxenhen sín nto̱echiso.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 A̱ ntá ijnko ángel kuènte Ìnchéni ikui tí tie a kuakitje̱he̱ chꞌán ntója nto̱echiso ntá kuakitsje chꞌán tí sín a. La ntá kꞌue̱tue̱nhen chꞌán sín kíxin:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 ―Sátjirá ni̱nko la tsjákohérá kaín tí sín ntiha tí tan ni̱xin tsjanjon kjuachón.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Kjuixin kuínhin sín ntá sákjuí sín ntá tí kꞌuínkaséyan kꞌuíxenhen sín tí ni̱nko kjuako sín. A̱ ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín kꞌuéjóko chꞌán mé kꞌuíye̱he̱ sín tso̱jnkotsé kaín tí síxre̱é, mé tí sín tꞌe̱to̱an kuènte Israel. Na ntá kꞌue̱to̱an sín kíxin tsoxrakoa tí sín tjejóchjina tsíkjeyá Ìnchéni.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 A̱ ntá kjuíji tí sín policía tí nto̱echiso a ntá kꞌuitjahya sín tí sín a. La ntá ikjan sín la
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 ntáchro sín kíxin: ―Kjuíjini ntiha la kꞌuíkonni tsíkjehe̱ jína nto̱echiso a la kꞌuéjó tí sín soldado a ntója. Ntá kuakitje̱he̱ni nto̱echiso la kꞌuitjahyani ninkexró tí nkaxenhen ―ichro sín.
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Ntá kaín tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí chꞌín kꞌue̱tue̱nhen tí policía kuènte ni̱nko la ko i so tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an mé kuínhin sín ntá ntáchro sín kíxin xá nkexrí chrókónhen chrókꞌuitjáyan tí xra̱ kuènte tí sín a.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Na ntá tuénxín kjuíji ijnko nkexro ntáchro kíxin: ―Tí sín kꞌuejochji̱na̱rá jahará mé ó nkaxenhen ni̱nko ntaha tjejó sín tjejótja̱ko̱he̱ sín chojni ―ichro chꞌán.
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 La ntá tí chꞌín kꞌue̱tue̱nhen tí sín policía mé sákjuíko chꞌán tí sín policía la kjuíkakjín tí sín tjako. Ninkehó kjuíchꞌehya tí sín policía tí sín tjako kíxin chrakon sín kíxin áchꞌe tí sín siín ntiha mé tsjakꞌe sín xro̱, ichro sín.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Na ntá tió kjui̱ka̱o sín tí sín a la kꞌuejó sín nkayakon tí sín tꞌe̱to̱an ntá tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an ntáchro chꞌán kíxin:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 ―Jeheni kjuanjonhyani kjuachaxin kíxin tsjákorá ihni̱é tí nkexro a. ¿A̱ ntá nkehe kjui̱chꞌerá jahará? Kuenté chjasin Jerusalén tsíkjákorá. La tjinkáonrá tsékaráni jie̱ kíxin jeheni tsíkꞌóyánni tí chꞌín a ―ichro chꞌán.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 A̱ ntá chꞌín Pedro la ko tí iso sín kjueyá Jesús ntáchro sín kíxin: ―A̱ ntá jeheni tꞌichjánxi̱n sinchexiteyéhe̱ni Dios senó. A̱ ntá chrꞌéxi̱n sinchexiteyéhe̱ni chojni.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Tí Dios tsíkinkáchónki tí sín tsíkꞌaxjeníxinni ósé mé kjuínchexechón Jesús, ti nkexro a mé kjuakénka̱nirá tí ntacruz tsíkꞌoyánrá.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Ntá ijie tjeko chꞌán Dios nkaya nka̱jní la nánko itja chjina Dios mé tjen chꞌán la Dios kjuíchꞌéna chꞌán ijnko nkexro tꞌe̱to̱an kíxin sinchekaá chꞌán chojni kíxin tí nación Israel chrókjan chrókuinkáchónki sín Dios ntá chrókꞌuitjáyan tí jie̱ chónta sín.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 La ko kja̱xin jeheni chrónkani kaín tí nkehe kꞌuíkonni kjua̱cha̱xién Ncha̱kuen Dios. Tí Ncha̱kuen chꞌán mé chjéhe Dios kaín tí nkexro chaxín sinchexiteyéhe̱ tí jehe chꞌán.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 La ntá tí sín tꞌe̱to̱an a mé kuínhin sín tíha ntá kónínkaon sín la ko tjinkaon sín chrókꞌóyán sín tí sín a.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Na ntá tjen ijnko chojni fariseo mé ijnko síxre̱é itꞌin chꞌán Gamaliel. Jehe chꞌán mé ijnko maestro kjuako tí ley la kaín chojni chjasin ntiha chóntehe chꞌán kjuasáya. Mé kꞌuínkatjen chꞌán kjuákꞌexín to̱té chꞌán la nixja chꞌán kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín tsíkjeyá Ìnchéni mé tsꞌaxrje sín ntója intsí, ichro chꞌán.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Na ntá nixje̱he̱ chꞌán kaín tí síxre̱é ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chojni israelita, tóxakonhanrá kíxin kohya nkehe chrókjui̱chꞌeherá tí sín a.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Xráxinkáonrá kíxin senó kjuákꞌe ijnko chꞌín itꞌin Teudas la tónhen a̱sén chꞌán kíxin imá tꞌe̱to̱an chꞌán. Ntá itsjé sín mé noó ciento chojni kjuíchréhe̱ chꞌán. Na ntá ókjé chojni kꞌóyán sín tí chꞌín a la ntá kaín tí sín kuinkáchréhe̱ tí jehe chꞌán mé xíka sín sákjuí sín ntá ntahó kjuèxín tí xra̱ kꞌuékjichꞌe sín.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Ntá chrꞌéxi̱n tió xrenájín kaín ihni̱é chojni kꞌuéjó na ntá ikjui í jnko chꞌín mé itꞌin chꞌán Judas la kjui̱xi̱n chꞌán estado Galilea. Ntá itsjé chojni kjuíchréhe̱ chꞌán. La ntá kja̱xin kꞌóyán sín chꞌán la ntá kaín xín tí sín kjuíchréhe̱ chꞌán xíka sín sákjuí sín ínaá.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Méxra̱ ti̱to̱hérá tjia̱téhyará tí jehe sín a. A̱ ntá tí tjejóchꞌe sín xra̱ kuènte chojni ó la kja̱xin tsꞌitjáyan.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 A̱ ntá tí chaxín tjako sín kjua̱cha̱xién Dios ntá tsjachahyará si̱nchekꞌitjáyanrá tíha. Méxra̱ ti̱to̱hérá sín kíxin tsjánjo̱nkohyará Dios.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Na ntá kaín tí síxre̱é mé kuítekaon sín la ntá kꞌuíye̱he̱ sín tí sín kjueyá Jesús. La ntá kjuate sín la xíkꞌe̱tue̱nhen sín kíxin í tsonixjahya sín ihni̱é Jesús la ntá kjuanjon sín kjuachaxin kíxin sátsji sín.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Ntá tí sín kjueyá Jesús mé kꞌuaxrjexín sín tí tjejó tí sín tꞌe̱to̱an kjónté xi̱kaha kónhen sín la chéhe̱ sín kíxin Dios kjuanjon kjuachaxin kjuasóte sín kíxin tí kjuako sín ihni̱é Jesús.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Kuíto̱ehya sín tsjako sín kuènte Jesucristo kaín ya̱on tí nkaxenhen ni̱nko la ko tí jnkojnko nto̱e chojni.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.