Atos 4
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan la na̱xa̱ tjejónixje̱he̱ sín tí sín tsíkójnkotsé ntá xrína̱hya ikui tí sín ncha̱tꞌá la ko tí chꞌín tꞌe̱tue̱nhen tí sín soldado kuènte tí ni̱nko la ko tí sín saduceo.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Imá kónínkaon sín kíxin chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan kjua̱ko̱he̱ sín tí sín tsíkójnkotsé nkexrí tsoxechón chojni tsíkꞌen kíxin xi̱kaha xechón chꞌín Jesús.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Ntá kuínhin sín xi̱kaha ntá itsé sín tí sín a ntá sákjuíko sín, chrꞌáxenhen sín nto̱echiso. Ntahó kꞌuéjó sín hasta kóya̱on kíxin ó ntá kóntó.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 A̱ ntá nchónhya tí sín tsíkinhin tí tan a la kuítekaon sín. Ntá kjuixraká tí número tí chojni ntoa mé inꞌó mil chojni ntoa ó.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 A̱ ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kójnkotsé tí chjasin Jerusalén tí sín tꞌe̱to̱an kuènte tí sín judío la ko tí sín tjako tí ley.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Mé kja̱xin ntaha tjen chꞌín Anás, mé jehe chꞌan mé tí ncha̱tꞌá imá tꞌe̱to̱an, la ko chꞌín Caifás, la ko kja̱xin chꞌín Juan, la ko chꞌín Alejandro, la ko kaín tí chojni kjéhya tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Ntá kꞌue̱to̱an sín kíxin síxrakoa chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan. Ntá kꞌuéjó sín jnko̱siné la ntá kjuanchankíhi sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nkexro kjuanjon kjuachaxin o̱ nkexro kjuachaxin ihni̱é kíxin xi̱kaha ichꞌerá tí nkehe?
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Ntá chꞌín Pedro imá chónta chꞌán kjuachaxin kuènte Ncha̱kuen Dios ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chojni tꞌe̱to̱an kuènte chjasin la ko jahará sín táda kuènte chjasin Israel,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 jahará mé tjanchankírá kíxin nkexrí kuíto̱he ijnko chojni níhi jína kíxin tjinkáonrá tso̱nohará.
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 Ntá tinhínrá jína tí nkehe tsochrónkaxínni kíxin kaín rá chojni chjasin Israel tso̱nohará kíxin tí chꞌín i itjen ntihi mé kuíto̱he chꞌán jína kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesucristo, tí nkexro tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret. A̱ ntá jahará mé tsíkjakénka̱nirá chꞌán tí ntacruz la ntá Dios kjuínchexechón chꞌán ínaá.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Tí chꞌín Jesús i mé tí xro̱ náxrjónhya kui̱to̱éntará tió kjui̱chꞌénará tja̱tꞌo̱ ntá mé jie kꞌóna tí xro̱ tjetoan.
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Kohya í jnko nkexro chónta kjuachaxin chrókuaáxinni kíxin kohya í jnko ihni̱é chojni ntihi chjasintajni chrókuinkáchónkini chrókuaáni ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pedro.
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Tí síxre̱é mé kꞌuíkon sín kíxin chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan mé nixja sín kaín a̱sén sín la ntá kónohe sín kíxin tí sín a mé noehya sín xroon la tjetuanhya sín. Ntá chrakon tí sín tꞌe̱to̱an ntá kjuátso̱an sín kíxin tí sín a mé tsíkꞌajiko chꞌín Jesús.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 A̱ ntá tí chꞌín tsíkito̱he jína mé ntiha tjejóko sín chꞌán. Méxra̱ xitjahya tsjanchia sín jie̱ tsjasóte tí sín a.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Ntá tí síxre̱é a mé kꞌue̱to̱an sín kíxin tí sín a tsꞌaxrje sín ntója ntá jehó sín kꞌuéjóxenhen sín nchia ikjo sín kíchó sín.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 Ntá ntáchro sín kíxin: ―¿Nkehe chrókjuichꞌeheni tí sín a? Kaínxín tí chojni ntihi chjasin Jerusalén mé ó kꞌuíkon sín kíxin kjuínki̱tsa Dios tí sín a ntá kjuasin sín ijnko kjuaxroan jié ntá xitjahya tsontáchroni kíxin chaxínhya tíha.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Í tjinkakonhyani kíxin na̱xa̱ tsochrónka sín tíha kíxin na̱xa̱ tsinhin chojni. Méxra̱ tsꞌe̱to̱anni kíxin í tsochénkahya sín ninkexró tí ihni̱é Jesús.
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Na ntá kꞌuíye̱he̱ sín tí sín a ínaá ntá kꞌue̱tue̱nhen sín kíxin ninkehó chrónixja sín la ko chrókjuako sín ihni̱é Jesús, ichro sín.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 A̱ ntá chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Tjenka̱yáxinrá jahará, ¿á chrókóxrjínhi̱n Dios chrókjuintaxiteyáharáni jahará o̱ chrókjuinchexiteyéhe̱ni tí jehe chꞌan?
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 A̱ ntá jeheni la xitjahya tsíto̱heni tsochrónkani tí nkehe ó kꞌuíkonni la ko tí nkehe kuínhinni ―ichro sín.
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 A̱ ntá kjónté xi̱kaha kuínhin tí síxre̱é la jie̱he kꞌue̱to̱an sín ntá kjuanjon sín kjuachaxin kíxin sátsji tí sín a kíxin kꞌuitjahya sín nkexrí sinchekjasóte sín tí sín a kíxin kaín tí sín chjasin ntiha chjéhe sín Dios kjuasáya kíxin tí kjuaxroan kjuíchꞌe sín.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Na mé tí chꞌín kuíto̱he jína kíxin tí kjuaxroan mé chjina kꞌuaxitjehe chꞌán cuarenta nánó a.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Ntá tí chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan tsíxranjon kjuachaxin sátsji sín na ntá sákjuí sín tí tsíkójnkotsé iso tí sín chóxin sín. Ntá chrónka sín kaín nkehe kꞌue̱to̱an tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Ntá kjuixin kuínhin tí sín tsíkójnkotsé na ntá kaín sín nixje̱he̱ sín Dios la ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni, jaha mé kjui̱chꞌéna nka̱jní la ko chjasintajni la ko tí nta̱yaon la ko kaín xín tí nkehe siín.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Jaha mé kjua̱cha̱xién Ncha̱kuan nixjaxian chꞌín David tí nkexro kjuítꞌaha xra̱. Ntáchro chꞌán kíxin:
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín David ósé.
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 ’Mé xi̱kaha chaxín chꞌín Herodes, la ko chꞌín Poncio Pilato, la ko kja̱xin tí chojni tsíkji̱xi̱n ókjé, la ko tí sín israelita mé tsíkójnkotsé sín tí chjasin ntihi kíxin kónínkakonhen sín tí Xja̱an Jesús chóntahya jie̱, mé tí nkexro tsíkjéyá jaha sitꞌaha xra̱.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Mé xi̱kaha kjuínchexiteyá sín tí nkehe ósé tsíkjenka̱yáxian kíxin tꞌichjánxi̱n xi̱kaha tso̱nhen.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 A̱ ntá Ìnchéni, tsjehé kíxin imá jie̱he kꞌue̱to̱an tí sín a. La ntá jaha tsjínki̱tsa tí sín sitꞌaha xra̱ tsochrakonhya sín tsochrónka sín itán.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 La ko tí kjua̱cha̱xián si̱nchekito̱exín jína tí chojni níhi la ko tsjáko̱xian kjuaxroan kjua̱cha̱xién ihni̱é tí nkexro Jesús tꞌaha xra̱ ―mé xi̱kaha nixje̱he̱ sín Dios nkaya nka̱jní.
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 A̱ ntá tí kjuixin nixje̱he̱ sín Dios a̱ ntá tí tjejó sín mé kuínkí nonte. La ntá kaín sín a̱ntsí kꞌuáyéhe̱ sín Ncha̱kuen Dios ntá kaín a̱sén sín kjuankíxin sín chrónka sín itén Dios.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 La kaín tí sín kuinkáchónki sín Jesús mé jnkoko̱á kjuenka̱yáxin sín. Kohya nkexro ntáchro kíxin jehó kuènte tí nkehe siín. Náhí. Kaín sín mé kuènte sín.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Tí sín tsíkjeyá Jesús mé kaín a̱sén sín chrónkaxín sín kíxin nkexrí xechón Ìnchéni Jesús. Ntá Dios a̱ntsí kjuíncheyaon kaín sín.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Kohya ninkexró nóa̱xi̱nhya tjejó ntiha kíxin kaín tí sín chónta no̱nte̱e sín o̱ nto̱e sín kjuínchekji sín. Na ntá tsíkji̱ka̱o sín tí chichaon
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 chjéhe sín tí sín kjueyá Jesús. A̱ ntá tí sín kꞌóxika̱ye̱he sín tí chichaon, kuákja tí sín nòa.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Mé xi̱kaha kjuíchꞌe ijnko chꞌín levita itꞌin José. Jehe chꞌán la tsíkji̱xi̱n chꞌán nonte Chipre jnko̱siné nta̱yaon. Tí sín kjueyá Jesús mé kjuínchekꞌin sín chꞌán Bernabé, mé tꞌaxrjexín kíxin tí chꞌín nchechéhe̱ a̱sén chojni.
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Jehe chꞌán a mé kjuínchekji chꞌán ijnko no̱nte̱e chꞌán ntá kjui̱ka̱o chꞌán tí chichaon kjuínchekꞌáyéhe̱ chꞌán tí sín kjueyá Jesús.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.