Atos 4
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA
1 Chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan la na̱xa̱ tjejónixje̱he̱ sín tí sín tsíkójnkotsé ntá xrína̱hya ikui tí sín ncha̱tꞌá la ko tí chꞌín tꞌe̱tue̱nhen tí sín soldado kuènte tí ni̱nko la ko tí sín saduceo.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Imá kónínkaon sín kíxin chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan kjua̱ko̱he̱ sín tí sín tsíkójnkotsé nkexrí tsoxechón chojni tsíkꞌen kíxin xi̱kaha xechón chꞌín Jesús.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Ntá kuínhin sín xi̱kaha ntá itsé sín tí sín a ntá sákjuíko sín, chrꞌáxenhen sín nto̱echiso. Ntahó kꞌuéjó sín hasta kóya̱on kíxin ó ntá kóntó.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 A̱ ntá nchónhya tí sín tsíkinhin tí tan a la kuítekaon sín. Ntá kjuixraká tí número tí chojni ntoa mé inꞌó mil chojni ntoa ó.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 A̱ ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kójnkotsé tí chjasin Jerusalén tí sín tꞌe̱to̱an kuènte tí sín judío la ko tí sín tjako tí ley.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Mé kja̱xin ntaha tjen chꞌín Anás, mé jehe chꞌan mé tí ncha̱tꞌá imá tꞌe̱to̱an, la ko chꞌín Caifás, la ko kja̱xin chꞌín Juan, la ko chꞌín Alejandro, la ko kaín tí chojni kjéhya tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ntá kꞌue̱to̱an sín kíxin síxrakoa chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan. Ntá kꞌuéjó sín jnko̱siné la ntá kjuanchankíhi sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nkexro kjuanjon kjuachaxin o̱ nkexro kjuachaxin ihni̱é kíxin xi̱kaha ichꞌerá tí nkehe?
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Ntá chꞌín Pedro imá chónta chꞌán kjuachaxin kuènte Ncha̱kuen Dios ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chojni tꞌe̱to̱an kuènte chjasin la ko jahará sín táda kuènte chjasin Israel,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 jahará mé tjanchankírá kíxin nkexrí kuíto̱he ijnko chojni níhi jína kíxin tjinkáonrá tso̱nohará.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Ntá tinhínrá jína tí nkehe tsochrónkaxínni kíxin kaín rá chojni chjasin Israel tso̱nohará kíxin tí chꞌín i itjen ntihi mé kuíto̱he chꞌán jína kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesucristo, tí nkexro tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret. A̱ ntá jahará mé tsíkjakénka̱nirá chꞌán tí ntacruz la ntá Dios kjuínchexechón chꞌán ínaá.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Tí chꞌín Jesús i mé tí xro̱ náxrjónhya kui̱to̱éntará tió kjui̱chꞌénará tja̱tꞌo̱ ntá mé jie kꞌóna tí xro̱ tjetoan.
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Kohya í jnko nkexro chónta kjuachaxin chrókuaáxinni kíxin kohya í jnko ihni̱é chojni ntihi chjasintajni chrókuinkáchónkini chrókuaáni ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pedro.
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Tí síxre̱é mé kꞌuíkon sín kíxin chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan mé nixja sín kaín a̱sén sín la ntá kónohe sín kíxin tí sín a mé noehya sín xroon la tjetuanhya sín. Ntá chrakon tí sín tꞌe̱to̱an ntá kjuátso̱an sín kíxin tí sín a mé tsíkꞌajiko chꞌín Jesús.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 A̱ ntá tí chꞌín tsíkito̱he jína mé ntiha tjejóko sín chꞌán. Méxra̱ xitjahya tsjanchia sín jie̱ tsjasóte tí sín a.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Ntá tí síxre̱é a mé kꞌue̱to̱an sín kíxin tí sín a tsꞌaxrje sín ntója ntá jehó sín kꞌuéjóxenhen sín nchia ikjo sín kíchó sín.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Ntá ntáchro sín kíxin: ―¿Nkehe chrókjuichꞌeheni tí sín a? Kaínxín tí chojni ntihi chjasin Jerusalén mé ó kꞌuíkon sín kíxin kjuínki̱tsa Dios tí sín a ntá kjuasin sín ijnko kjuaxroan jié ntá xitjahya tsontáchroni kíxin chaxínhya tíha.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Í tjinkakonhyani kíxin na̱xa̱ tsochrónka sín tíha kíxin na̱xa̱ tsinhin chojni. Méxra̱ tsꞌe̱to̱anni kíxin í tsochénkahya sín ninkexró tí ihni̱é Jesús.
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Na ntá kꞌuíye̱he̱ sín tí sín a ínaá ntá kꞌue̱tue̱nhen sín kíxin ninkehó chrónixja sín la ko chrókjuako sín ihni̱é Jesús, ichro sín.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 A̱ ntá chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Tjenka̱yáxinrá jahará, ¿á chrókóxrjínhi̱n Dios chrókjuintaxiteyáharáni jahará o̱ chrókjuinchexiteyéhe̱ni tí jehe chꞌan?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 A̱ ntá jeheni la xitjahya tsíto̱heni tsochrónkani tí nkehe ó kꞌuíkonni la ko tí nkehe kuínhinni ―ichro sín.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 A̱ ntá kjónté xi̱kaha kuínhin tí síxre̱é la jie̱he kꞌue̱to̱an sín ntá kjuanjon sín kjuachaxin kíxin sátsji tí sín a kíxin kꞌuitjahya sín nkexrí sinchekjasóte sín tí sín a kíxin kaín tí sín chjasin ntiha chjéhe sín Dios kjuasáya kíxin tí kjuaxroan kjuíchꞌe sín.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Na mé tí chꞌín kuíto̱he jína kíxin tí kjuaxroan mé chjina kꞌuaxitjehe chꞌán cuarenta nánó a.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Ntá tí chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan tsíxranjon kjuachaxin sátsji sín na ntá sákjuí sín tí tsíkójnkotsé iso tí sín chóxin sín. Ntá chrónka sín kaín nkehe kꞌue̱to̱an tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Ntá kjuixin kuínhin tí sín tsíkójnkotsé na ntá kaín sín nixje̱he̱ sín Dios la ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni, jaha mé kjui̱chꞌéna nka̱jní la ko chjasintajni la ko tí nta̱yaon la ko kaín xín tí nkehe siín.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Jaha mé kjua̱cha̱xién Ncha̱kuan nixjaxian chꞌín David tí nkexro kjuítꞌaha xra̱. Ntáchro chꞌán kíxin:
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín David ósé.
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 ’Mé xi̱kaha chaxín chꞌín Herodes, la ko chꞌín Poncio Pilato, la ko kja̱xin tí chojni tsíkji̱xi̱n ókjé, la ko tí sín israelita mé tsíkójnkotsé sín tí chjasin ntihi kíxin kónínkakonhen sín tí Xja̱an Jesús chóntahya jie̱, mé tí nkexro tsíkjéyá jaha sitꞌaha xra̱.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Mé xi̱kaha kjuínchexiteyá sín tí nkehe ósé tsíkjenka̱yáxian kíxin tꞌichjánxi̱n xi̱kaha tso̱nhen.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 A̱ ntá Ìnchéni, tsjehé kíxin imá jie̱he kꞌue̱to̱an tí sín a. La ntá jaha tsjínki̱tsa tí sín sitꞌaha xra̱ tsochrakonhya sín tsochrónka sín itán.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 La ko tí kjua̱cha̱xián si̱nchekito̱exín jína tí chojni níhi la ko tsjáko̱xian kjuaxroan kjua̱cha̱xién ihni̱é tí nkexro Jesús tꞌaha xra̱ ―mé xi̱kaha nixje̱he̱ sín Dios nkaya nka̱jní.
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 A̱ ntá tí kjuixin nixje̱he̱ sín Dios a̱ ntá tí tjejó sín mé kuínkí nonte. La ntá kaín sín a̱ntsí kꞌuáyéhe̱ sín Ncha̱kuen Dios ntá kaín a̱sén sín kjuankíxin sín chrónka sín itén Dios.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 La kaín tí sín kuinkáchónki sín Jesús mé jnkoko̱á kjuenka̱yáxin sín. Kohya nkexro ntáchro kíxin jehó kuènte tí nkehe siín. Náhí. Kaín sín mé kuènte sín.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Tí sín tsíkjeyá Jesús mé kaín a̱sén sín chrónkaxín sín kíxin nkexrí xechón Ìnchéni Jesús. Ntá Dios a̱ntsí kjuíncheyaon kaín sín.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Kohya ninkexró nóa̱xi̱nhya tjejó ntiha kíxin kaín tí sín chónta no̱nte̱e sín o̱ nto̱e sín kjuínchekji sín. Na ntá tsíkji̱ka̱o sín tí chichaon
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 chjéhe sín tí sín kjueyá Jesús. A̱ ntá tí sín kꞌóxika̱ye̱he sín tí chichaon, kuákja tí sín nòa.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Mé xi̱kaha kjuíchꞌe ijnko chꞌín levita itꞌin José. Jehe chꞌán la tsíkji̱xi̱n chꞌán nonte Chipre jnko̱siné nta̱yaon. Tí sín kjueyá Jesús mé kjuínchekꞌin sín chꞌán Bernabé, mé tꞌaxrjexín kíxin tí chꞌín nchechéhe̱ a̱sén chojni.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Jehe chꞌán a mé kjuínchekji chꞌán ijnko no̱nte̱e chꞌán ntá kjui̱ka̱o chꞌán tí chichaon kjuínchekꞌáyéhe̱ chꞌán tí sín kjueyá Jesús.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.