Atos 4
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan la na̱xa̱ tjejónixje̱he̱ sín tí sín tsíkójnkotsé ntá xrína̱hya ikui tí sín ncha̱tꞌá la ko tí chꞌín tꞌe̱tue̱nhen tí sín soldado kuènte tí ni̱nko la ko tí sín saduceo.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Imá kónínkaon sín kíxin chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan kjua̱ko̱he̱ sín tí sín tsíkójnkotsé nkexrí tsoxechón chojni tsíkꞌen kíxin xi̱kaha xechón chꞌín Jesús.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Ntá kuínhin sín xi̱kaha ntá itsé sín tí sín a ntá sákjuíko sín, chrꞌáxenhen sín nto̱echiso. Ntahó kꞌuéjó sín hasta kóya̱on kíxin ó ntá kóntó.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 A̱ ntá nchónhya tí sín tsíkinhin tí tan a la kuítekaon sín. Ntá kjuixraká tí número tí chojni ntoa mé inꞌó mil chojni ntoa ó.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 A̱ ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kójnkotsé tí chjasin Jerusalén tí sín tꞌe̱to̱an kuènte tí sín judío la ko tí sín tjako tí ley.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Mé kja̱xin ntaha tjen chꞌín Anás, mé jehe chꞌan mé tí ncha̱tꞌá imá tꞌe̱to̱an, la ko chꞌín Caifás, la ko kja̱xin chꞌín Juan, la ko chꞌín Alejandro, la ko kaín tí chojni kjéhya tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Ntá kꞌue̱to̱an sín kíxin síxrakoa chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan. Ntá kꞌuéjó sín jnko̱siné la ntá kjuanchankíhi sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nkexro kjuanjon kjuachaxin o̱ nkexro kjuachaxin ihni̱é kíxin xi̱kaha ichꞌerá tí nkehe?
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Ntá chꞌín Pedro imá chónta chꞌán kjuachaxin kuènte Ncha̱kuen Dios ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará chojni tꞌe̱to̱an kuènte chjasin la ko jahará sín táda kuènte chjasin Israel,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 jahará mé tjanchankírá kíxin nkexrí kuíto̱he ijnko chojni níhi jína kíxin tjinkáonrá tso̱nohará.
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Ntá tinhínrá jína tí nkehe tsochrónkaxínni kíxin kaín rá chojni chjasin Israel tso̱nohará kíxin tí chꞌín i itjen ntihi mé kuíto̱he chꞌán jína kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesucristo, tí nkexro tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret. A̱ ntá jahará mé tsíkjakénka̱nirá chꞌán tí ntacruz la ntá Dios kjuínchexechón chꞌán ínaá.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Tí chꞌín Jesús i mé tí xro̱ náxrjónhya kui̱to̱éntará tió kjui̱chꞌénará tja̱tꞌo̱ ntá mé jie kꞌóna tí xro̱ tjetoan.
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Kohya í jnko nkexro chónta kjuachaxin chrókuaáxinni kíxin kohya í jnko ihni̱é chojni ntihi chjasintajni chrókuinkáchónkini chrókuaáni ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pedro.
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Tí síxre̱é mé kꞌuíkon sín kíxin chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan mé nixja sín kaín a̱sén sín la ntá kónohe sín kíxin tí sín a mé noehya sín xroon la tjetuanhya sín. Ntá chrakon tí sín tꞌe̱to̱an ntá kjuátso̱an sín kíxin tí sín a mé tsíkꞌajiko chꞌín Jesús.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 A̱ ntá tí chꞌín tsíkito̱he jína mé ntiha tjejóko sín chꞌán. Méxra̱ xitjahya tsjanchia sín jie̱ tsjasóte tí sín a.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Ntá tí síxre̱é a mé kꞌue̱to̱an sín kíxin tí sín a tsꞌaxrje sín ntója ntá jehó sín kꞌuéjóxenhen sín nchia ikjo sín kíchó sín.
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 Ntá ntáchro sín kíxin: ―¿Nkehe chrókjuichꞌeheni tí sín a? Kaínxín tí chojni ntihi chjasin Jerusalén mé ó kꞌuíkon sín kíxin kjuínki̱tsa Dios tí sín a ntá kjuasin sín ijnko kjuaxroan jié ntá xitjahya tsontáchroni kíxin chaxínhya tíha.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Í tjinkakonhyani kíxin na̱xa̱ tsochrónka sín tíha kíxin na̱xa̱ tsinhin chojni. Méxra̱ tsꞌe̱to̱anni kíxin í tsochénkahya sín ninkexró tí ihni̱é Jesús.
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Na ntá kꞌuíye̱he̱ sín tí sín a ínaá ntá kꞌue̱tue̱nhen sín kíxin ninkehó chrónixja sín la ko chrókjuako sín ihni̱é Jesús, ichro sín.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 A̱ ntá chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan kjuáte̱he sín ntáchro sín kíxin: ―Tjenka̱yáxinrá jahará, ¿á chrókóxrjínhi̱n Dios chrókjuintaxiteyáharáni jahará o̱ chrókjuinchexiteyéhe̱ni tí jehe chꞌan?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 A̱ ntá jeheni la xitjahya tsíto̱heni tsochrónkani tí nkehe ó kꞌuíkonni la ko tí nkehe kuínhinni ―ichro sín.
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 A̱ ntá kjónté xi̱kaha kuínhin tí síxre̱é la jie̱he kꞌue̱to̱an sín ntá kjuanjon sín kjuachaxin kíxin sátsji tí sín a kíxin kꞌuitjahya sín nkexrí sinchekjasóte sín tí sín a kíxin kaín tí sín chjasin ntiha chjéhe sín Dios kjuasáya kíxin tí kjuaxroan kjuíchꞌe sín.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Na mé tí chꞌín kuíto̱he jína kíxin tí kjuaxroan mé chjina kꞌuaxitjehe chꞌán cuarenta nánó a.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Ntá tí chꞌín Pedro la ko chꞌín Juan tsíxranjon kjuachaxin sátsji sín na ntá sákjuí sín tí tsíkójnkotsé iso tí sín chóxin sín. Ntá chrónka sín kaín nkehe kꞌue̱to̱an tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín táda.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Ntá kjuixin kuínhin tí sín tsíkójnkotsé na ntá kaín sín nixje̱he̱ sín Dios la ntáchro sín kíxin: ―Ìnchéni, jaha mé kjui̱chꞌéna nka̱jní la ko chjasintajni la ko tí nta̱yaon la ko kaín xín tí nkehe siín.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 Jaha mé kjua̱cha̱xién Ncha̱kuan nixjaxian chꞌín David tí nkexro kjuítꞌaha xra̱. Ntáchro chꞌán kíxin:
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín David ósé.
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 ’Mé xi̱kaha chaxín chꞌín Herodes, la ko chꞌín Poncio Pilato, la ko kja̱xin tí chojni tsíkji̱xi̱n ókjé, la ko tí sín israelita mé tsíkójnkotsé sín tí chjasin ntihi kíxin kónínkakonhen sín tí Xja̱an Jesús chóntahya jie̱, mé tí nkexro tsíkjéyá jaha sitꞌaha xra̱.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Mé xi̱kaha kjuínchexiteyá sín tí nkehe ósé tsíkjenka̱yáxian kíxin tꞌichjánxi̱n xi̱kaha tso̱nhen.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 A̱ ntá Ìnchéni, tsjehé kíxin imá jie̱he kꞌue̱to̱an tí sín a. La ntá jaha tsjínki̱tsa tí sín sitꞌaha xra̱ tsochrakonhya sín tsochrónka sín itán.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 La ko tí kjua̱cha̱xián si̱nchekito̱exín jína tí chojni níhi la ko tsjáko̱xian kjuaxroan kjua̱cha̱xién ihni̱é tí nkexro Jesús tꞌaha xra̱ ―mé xi̱kaha nixje̱he̱ sín Dios nkaya nka̱jní.
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 A̱ ntá tí kjuixin nixje̱he̱ sín Dios a̱ ntá tí tjejó sín mé kuínkí nonte. La ntá kaín sín a̱ntsí kꞌuáyéhe̱ sín Ncha̱kuen Dios ntá kaín a̱sén sín kjuankíxin sín chrónka sín itén Dios.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 La kaín tí sín kuinkáchónki sín Jesús mé jnkoko̱á kjuenka̱yáxin sín. Kohya nkexro ntáchro kíxin jehó kuènte tí nkehe siín. Náhí. Kaín sín mé kuènte sín.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Tí sín tsíkjeyá Jesús mé kaín a̱sén sín chrónkaxín sín kíxin nkexrí xechón Ìnchéni Jesús. Ntá Dios a̱ntsí kjuíncheyaon kaín sín.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 Kohya ninkexró nóa̱xi̱nhya tjejó ntiha kíxin kaín tí sín chónta no̱nte̱e sín o̱ nto̱e sín kjuínchekji sín. Na ntá tsíkji̱ka̱o sín tí chichaon
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 chjéhe sín tí sín kjueyá Jesús. A̱ ntá tí sín kꞌóxika̱ye̱he sín tí chichaon, kuákja tí sín nòa.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Mé xi̱kaha kjuíchꞌe ijnko chꞌín levita itꞌin José. Jehe chꞌán la tsíkji̱xi̱n chꞌán nonte Chipre jnko̱siné nta̱yaon. Tí sín kjueyá Jesús mé kjuínchekꞌin sín chꞌán Bernabé, mé tꞌaxrjexín kíxin tí chꞌín nchechéhe̱ a̱sén chojni.
36 — ausente —
37 Jehe chꞌán a mé kjuínchekji chꞌán ijnko no̱nte̱e chꞌán ntá kjui̱ka̱o chꞌán tí chichaon kjuínchekꞌáyéhe̱ chꞌán tí sín kjueyá Jesús.
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.