Atos 28

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ntá tió tjejóni kaín ni kuaáni ntá kónoheni kíxin tí isla la mé nchekꞌin sín Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 A̱ ntá tí sín chjasin ntiha mé imá jína kjuínki̱tsa sín kaín ni la kjuaka sín ijnko xrohi jié kíxin imá kin kíxin sítꞌaniá chrin. Ntá kꞌuèya sín kíxin tsochjinani kaín ni tsochjíxro̱heni.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 A̱ ntá chꞌín Pablo mé sákjuíkakja chꞌán í so ni̱o tsíxámá ntá kjuasinkáte chꞌán tí xrohi a. Ntá xrína̱hya kꞌuaxrjenkíxin ijnko konche tí xrohi a kíxin imá sóa ntá xrína̱hya kꞌuísímá itja chꞌín Pablo.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ntá tí sín chjasin ntiha mé kꞌuíkon sín tí konche kjítjia̱nkítjen itja chꞌán ntá ikjo sín kíchó sín. Ntáchro sín kíxin: ―Kjá tí chꞌín a la ijnko chojni tsíkjàya a kíxin kjónté kuaá chꞌán kꞌuénxinhya chꞌán nta̱yaon la Dios la í tjinkakonhya kíxin na̱xa̱ tsjakꞌechón chꞌán.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 A̱ ntá jehe chꞌán kótsjénka chꞌán itja chꞌán chrítaón tí xrohi kíxin ntiha tsꞌanótjen tí konche, ntá jehe chꞌan la kohya nkehe kónhen chꞌán.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Ntá kaín sín tjejóchónhen sín kíxin áchꞌe tsꞌatjoyé itja chꞌán o̱ áchꞌe itsꞌen chꞌán. Ntá kjuixin kꞌuéjóchónhen sín isé la kꞌuíkon sín kíxin kohya nkehe kónhen chꞌán ntá kjuitóxin sín tí nkehe kjuenka̱yáxin sín la ntáchro sín kíxin jehe chꞌán mé ijnko dios tíha, ichro sín.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Ntá chjino tí kꞌuéjóni a mé itjen no̱nte̱e ijnko chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte isla me itꞌin Publio. Mé jína kjuanjon chꞌán kjuachaxin kꞌuejóni nto̱e chꞌán la kjuanjon chꞌan nkehe kjóneni iní ya̱on.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ntá itꞌé tí chꞌín Publio a mé tjetsínka chꞌán kíxin níhi chꞌán chónta chꞌán sóa la ko chinjni̱. Ntá chꞌín Pablo sákjuítsjehe chꞌán la kjuixin nixje̱he̱ chꞌán Dios, ntá kjuákꞌetja itja chꞌán tí chꞌín a ntá kuíto̱he chꞌán jína.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Mé xi̱kaha kja̱xin kóchjina í so tí sín níhi siín tí isla ntá kaín sín kuíto̱he sín jína.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Na ntá imá kjuikosáyehe sín chꞌán. A̱ ntá chrꞌéxi̱n tió kjuixin kꞌuíxenhenni ntabárco̱ ínaá ntá kjuanjon sín kaín nkehe tꞌichjánxi̱nhinni sátsjikoni.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ntá kꞌuátsínka iní nitjó tjejóni tí isla ntá kꞌuíxenhenni ijnko ntabárco̱ mé ntahó tsíkito̱he kꞌuátsinkajia tí ncha̱kuen kin. Tí ntabárco̱ a mé tsíkji̱xi̱n chjasin Alejandría la ko mé chónta nkehe tsíkjano̱ya chónta ihni̱é dios Cástor la ko Pólux.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ntá sákjuíni ntá kjuíjini puerto chjasin Siracusa la ntaha kuíto̱heni iní ya̱on.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ntá xíkꞌixenhenni tí ntabárco̱ la kꞌuatsínkani chjinaxón tjen ijnko nonte ntá kjuíjini chjasin Regio. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n a ntá kjuankíxin chjéhe xri̱nto̱ kjui̱xi̱n nó sur, ntá ya̱on yóxin ntá kjuíjini chjasin Puteoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Ntá ntiha xetani iso kíchó ni, a̱ ntá tjinkaon sín tsꞌejókoni sín ntiha. Ntá kꞌuéjókoni sín ijnko semana ntá chrꞌéxi̱n sákjuíni chjasin Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Ntá tí sín kíchó ni chjasin Roma la ó nohe sín kíxin tsjijini. Ntá iso sín la xetani sín nti̱a chjasin Foro Apio la ko í so sín xetani sín chjasin Tres Tabernas. Tió tí chꞌín Pablo kꞌuíkon tí jehe sín a kjuanchia chꞌán kjuasáya Dios la imá kóchéhe̱ chꞌán.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Ntá tió kjuíji sín chjasin Roma ntá tí chꞌín capitán kjuikénhen tí sín tjejóchjina, kꞌuáyéhe̱ ti chꞌín jefe tsꞌayakonhen chꞌán. A̱ ntá chꞌín Pablo la kuíto̱he chꞌán ókjé kjuákꞌe chꞌan la ijnko soldado a kꞌuáyakonhen tí jehe chꞌán.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Ntá kꞌuátsínka iní ya̱on ntá tí chꞌín Pablo a mé kꞌuíye̱he̱ chꞌán kaín tí sín judío tjetoan kuènte chjasin Roma. Ntá tió kjuixin kójnkotsé kaín sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kíchóni, kohya ninkehó jie̱ kjuásian kíxin chrókónínkakonna tí sín judío la jehya kíxin ninka̱konxia̱n tí nkehe kꞌuékinkáchónki tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni. A̱ ntá kjónté itséna sín kjua̱kꞌe̱chji̱na sín tí janhan chjasin Jerusalén la ko kjuínchekjasótena tí sín romano a.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ntá kꞌuitjahya sín ninkehó jie̱ chonta. Ntá tjinkaon sín chrókꞌuatjántana sín kíxin kꞌuitjahya sín ninkehó jie̱ chrókꞌuénxia̱n.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 A̱ ntá tí sín judío a mé imá kónínkaon sín tjanchia sín jie̱. Ntá tꞌichjánxi̱n tsjanchiani kíxin tí chꞌín César mé chrókjuinchekito̱exín chꞌán nkehe tí jie̱ chóntani, kjónté chóntahyani ninkehó jie̱ tsꞌeka tí sín tí nación kuènténi.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Méxra̱ kꞌuíya̱hará kíxin tjinkaonni tsꞌíkua̱n tí jahará la ko tsonixja̱ha̱ráni kíxin tinkáchónkini tí nkexro tjejóchónhen kaín tí sín israelita mé xi̱kaha tꞌikonrá kíxin tjechrontetoxínni cadena ntihi.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ntá ntáchro sín kíxin: ―Kꞌuáyèhyani ninkehó xroon chrókjuixin Judea kuènte tí jaha la ko kuihya nijnko tí sín kíchó ni judío chróntáchro sín ichrén nkehe jínahya tsíkji̱chꞌe.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Tjinkaonni chrókuinhinni nkexrí tjenka̱yáxian kíxin ó noheni kíxin itsjé chjasin tꞌántaxínhi̱n sín tí nkehe ni̱xin tjàkua ―mé xi̱kaha ichro sín.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ntá chrꞌéxi̱n kjueyá sín ijnko ya̱on tsinhin sín nkehe tsochrónka chꞌín Pablo. Ntá kójnkotsé nchónhya chojni tí nchia kjuákꞌe chꞌán. Kuenté ya̱on chrónka chꞌán nkexrí tí kjuachaxin kuènte Dios. Nixje̱he̱ chꞌán sín kíxin chrókuitekaon sín tí nkehe kjuako chꞌín Jesús, la chrónkaxín chꞌán kíxin nkexrí nixja tí ley kuènte chꞌín Moisés la ko tí tsíkjin tí sín profeta ósé.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ntá iso tí sín mé kuítekaon sín tí nkehe ntáchro chꞌín Pablo. A̱ ntá í so sín na kuítekakonhya sín.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Ntá jnkoko̱áhya kjuenka̱yáxin tí jehe sín la iso sín tjinkaon sín kíxin sáchrókjui sín, ntá chꞌín Pablo mé ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntoá nixja tí nkehe chénka Ncha̱kuen Dios tí sín tsikꞌaxrjeníxinni ósé chrónkaxín chꞌín profeta Isaías ntáchro kíxin:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 — ausente —
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín Isaías.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Méxra̱ chrókónohará jahará kíxin ijie tí sín jehya judío me tsꞌáyéhe̱ sín tí nkehe tsjanjon Dios tsaáxin sín kíxin jehe sín mé tsinhin sín.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Ntá xi̱kaha ichro chꞌín Pablo ntá tí sín judío sákjuí sín la tinkákjo sín kíchó sín.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 A̱ ntá chꞌín Pablo kuíto̱he chꞌán tí nchia tsíkjen chꞌán iyó nánó. La kjuanjon chꞌán kjuachaxin kꞌuéjó tí sín kjuíjitsjehe chꞌán.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 La kjuako chꞌán tí kjuachaxin kuènte Dios la ko kjuako chꞌán kuènte Ìnchéni Jesucristo. La kohya ninkexró kꞌuínkákonhe̱n tió kjuako chꞌán. Ó tjen.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.