Atos 28
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ACF
1 Ntá tió tjejóni kaín ni kuaáni ntá kónoheni kíxin tí isla la mé nchekꞌin sín Malta.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 A̱ ntá tí sín chjasin ntiha mé imá jína kjuínki̱tsa sín kaín ni la kjuaka sín ijnko xrohi jié kíxin imá kin kíxin sítꞌaniá chrin. Ntá kꞌuèya sín kíxin tsochjinani kaín ni tsochjíxro̱heni.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 A̱ ntá chꞌín Pablo mé sákjuíkakja chꞌán í so ni̱o tsíxámá ntá kjuasinkáte chꞌán tí xrohi a. Ntá xrína̱hya kꞌuaxrjenkíxin ijnko konche tí xrohi a kíxin imá sóa ntá xrína̱hya kꞌuísímá itja chꞌín Pablo.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Ntá tí sín chjasin ntiha mé kꞌuíkon sín tí konche kjítjia̱nkítjen itja chꞌán ntá ikjo sín kíchó sín. Ntáchro sín kíxin: ―Kjá tí chꞌín a la ijnko chojni tsíkjàya a kíxin kjónté kuaá chꞌán kꞌuénxinhya chꞌán nta̱yaon la Dios la í tjinkakonhya kíxin na̱xa̱ tsjakꞌechón chꞌán.
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 A̱ ntá jehe chꞌán kótsjénka chꞌán itja chꞌán chrítaón tí xrohi kíxin ntiha tsꞌanótjen tí konche, ntá jehe chꞌan la kohya nkehe kónhen chꞌán.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Ntá kaín sín tjejóchónhen sín kíxin áchꞌe tsꞌatjoyé itja chꞌán o̱ áchꞌe itsꞌen chꞌán. Ntá kjuixin kꞌuéjóchónhen sín isé la kꞌuíkon sín kíxin kohya nkehe kónhen chꞌán ntá kjuitóxin sín tí nkehe kjuenka̱yáxin sín la ntáchro sín kíxin jehe chꞌán mé ijnko dios tíha, ichro sín.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Ntá chjino tí kꞌuéjóni a mé itjen no̱nte̱e ijnko chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte isla me itꞌin Publio. Mé jína kjuanjon chꞌán kjuachaxin kꞌuejóni nto̱e chꞌán la kjuanjon chꞌan nkehe kjóneni iní ya̱on.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Ntá itꞌé tí chꞌín Publio a mé tjetsínka chꞌán kíxin níhi chꞌán chónta chꞌán sóa la ko chinjni̱. Ntá chꞌín Pablo sákjuítsjehe chꞌán la kjuixin nixje̱he̱ chꞌán Dios, ntá kjuákꞌetja itja chꞌán tí chꞌín a ntá kuíto̱he chꞌán jína.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Mé xi̱kaha kja̱xin kóchjina í so tí sín níhi siín tí isla ntá kaín sín kuíto̱he sín jína.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Na ntá imá kjuikosáyehe sín chꞌán. A̱ ntá chrꞌéxi̱n tió kjuixin kꞌuíxenhenni ntabárco̱ ínaá ntá kjuanjon sín kaín nkehe tꞌichjánxi̱nhinni sátsjikoni.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Ntá kꞌuátsínka iní nitjó tjejóni tí isla ntá kꞌuíxenhenni ijnko ntabárco̱ mé ntahó tsíkito̱he kꞌuátsinkajia tí ncha̱kuen kin. Tí ntabárco̱ a mé tsíkji̱xi̱n chjasin Alejandría la ko mé chónta nkehe tsíkjano̱ya chónta ihni̱é dios Cástor la ko Pólux.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Ntá sákjuíni ntá kjuíjini puerto chjasin Siracusa la ntaha kuíto̱heni iní ya̱on.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ntá xíkꞌixenhenni tí ntabárco̱ la kꞌuatsínkani chjinaxón tjen ijnko nonte ntá kjuíjini chjasin Regio. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n a ntá kjuankíxin chjéhe xri̱nto̱ kjui̱xi̱n nó sur, ntá ya̱on yóxin ntá kjuíjini chjasin Puteoli.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Ntá ntiha xetani iso kíchó ni, a̱ ntá tjinkaon sín tsꞌejókoni sín ntiha. Ntá kꞌuéjókoni sín ijnko semana ntá chrꞌéxi̱n sákjuíni chjasin Roma.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Ntá tí sín kíchó ni chjasin Roma la ó nohe sín kíxin tsjijini. Ntá iso sín la xetani sín nti̱a chjasin Foro Apio la ko í so sín xetani sín chjasin Tres Tabernas. Tió tí chꞌín Pablo kꞌuíkon tí jehe sín a kjuanchia chꞌán kjuasáya Dios la imá kóchéhe̱ chꞌán.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Ntá tió kjuíji sín chjasin Roma ntá tí chꞌín capitán kjuikénhen tí sín tjejóchjina, kꞌuáyéhe̱ ti chꞌín jefe tsꞌayakonhen chꞌán. A̱ ntá chꞌín Pablo la kuíto̱he chꞌán ókjé kjuákꞌe chꞌan la ijnko soldado a kꞌuáyakonhen tí jehe chꞌán.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Ntá kꞌuátsínka iní ya̱on ntá tí chꞌín Pablo a mé kꞌuíye̱he̱ chꞌán kaín tí sín judío tjetoan kuènte chjasin Roma. Ntá tió kjuixin kójnkotsé kaín sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kíchóni, kohya ninkehó jie̱ kjuásian kíxin chrókónínkakonna tí sín judío la jehya kíxin ninka̱konxia̱n tí nkehe kꞌuékinkáchónki tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni. A̱ ntá kjónté itséna sín kjua̱kꞌe̱chji̱na sín tí janhan chjasin Jerusalén la ko kjuínchekjasótena tí sín romano a.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Ntá kꞌuitjahya sín ninkehó jie̱ chonta. Ntá tjinkaon sín chrókꞌuatjántana sín kíxin kꞌuitjahya sín ninkehó jie̱ chrókꞌuénxia̱n.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 A̱ ntá tí sín judío a mé imá kónínkaon sín tjanchia sín jie̱. Ntá tꞌichjánxi̱n tsjanchiani kíxin tí chꞌín César mé chrókjuinchekito̱exín chꞌán nkehe tí jie̱ chóntani, kjónté chóntahyani ninkehó jie̱ tsꞌeka tí sín tí nación kuènténi.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Méxra̱ kꞌuíya̱hará kíxin tjinkaonni tsꞌíkua̱n tí jahará la ko tsonixja̱ha̱ráni kíxin tinkáchónkini tí nkexro tjejóchónhen kaín tí sín israelita mé xi̱kaha tꞌikonrá kíxin tjechrontetoxínni cadena ntihi.
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Ntá ntáchro sín kíxin: ―Kꞌuáyèhyani ninkehó xroon chrókjuixin Judea kuènte tí jaha la ko kuihya nijnko tí sín kíchó ni judío chróntáchro sín ichrén nkehe jínahya tsíkji̱chꞌe.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Tjinkaonni chrókuinhinni nkexrí tjenka̱yáxian kíxin ó noheni kíxin itsjé chjasin tꞌántaxínhi̱n sín tí nkehe ni̱xin tjàkua ―mé xi̱kaha ichro sín.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Ntá chrꞌéxi̱n kjueyá sín ijnko ya̱on tsinhin sín nkehe tsochrónka chꞌín Pablo. Ntá kójnkotsé nchónhya chojni tí nchia kjuákꞌe chꞌán. Kuenté ya̱on chrónka chꞌán nkexrí tí kjuachaxin kuènte Dios. Nixje̱he̱ chꞌán sín kíxin chrókuitekaon sín tí nkehe kjuako chꞌín Jesús, la chrónkaxín chꞌán kíxin nkexrí nixja tí ley kuènte chꞌín Moisés la ko tí tsíkjin tí sín profeta ósé.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Ntá iso tí sín mé kuítekaon sín tí nkehe ntáchro chꞌín Pablo. A̱ ntá í so sín na kuítekakonhya sín.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Ntá jnkoko̱áhya kjuenka̱yáxin tí jehe sín la iso sín tjinkaon sín kíxin sáchrókjui sín, ntá chꞌín Pablo mé ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntoá nixja tí nkehe chénka Ncha̱kuen Dios tí sín tsikꞌaxrjeníxinni ósé chrónkaxín chꞌín profeta Isaías ntáchro kíxin:
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 — ausente —
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín Isaías.
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 Méxra̱ chrókónohará jahará kíxin ijie tí sín jehya judío me tsꞌáyéhe̱ sín tí nkehe tsjanjon Dios tsaáxin sín kíxin jehe sín mé tsinhin sín.
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Ntá xi̱kaha ichro chꞌín Pablo ntá tí sín judío sákjuí sín la tinkákjo sín kíchó sín.
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 A̱ ntá chꞌín Pablo kuíto̱he chꞌán tí nchia tsíkjen chꞌán iyó nánó. La kjuanjon chꞌán kjuachaxin kꞌuéjó tí sín kjuíjitsjehe chꞌán.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 La kjuako chꞌán tí kjuachaxin kuènte Dios la ko kjuako chꞌán kuènte Ìnchéni Jesucristo. La kohya ninkexró kꞌuínkákonhe̱n tió kjuako chꞌán. Ó tjen.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.