Atos 28
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Ntá tió tjejóni kaín ni kuaáni ntá kónoheni kíxin tí isla la mé nchekꞌin sín Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 A̱ ntá tí sín chjasin ntiha mé imá jína kjuínki̱tsa sín kaín ni la kjuaka sín ijnko xrohi jié kíxin imá kin kíxin sítꞌaniá chrin. Ntá kꞌuèya sín kíxin tsochjinani kaín ni tsochjíxro̱heni.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 A̱ ntá chꞌín Pablo mé sákjuíkakja chꞌán í so ni̱o tsíxámá ntá kjuasinkáte chꞌán tí xrohi a. Ntá xrína̱hya kꞌuaxrjenkíxin ijnko konche tí xrohi a kíxin imá sóa ntá xrína̱hya kꞌuísímá itja chꞌín Pablo.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ntá tí sín chjasin ntiha mé kꞌuíkon sín tí konche kjítjia̱nkítjen itja chꞌán ntá ikjo sín kíchó sín. Ntáchro sín kíxin: ―Kjá tí chꞌín a la ijnko chojni tsíkjàya a kíxin kjónté kuaá chꞌán kꞌuénxinhya chꞌán nta̱yaon la Dios la í tjinkakonhya kíxin na̱xa̱ tsjakꞌechón chꞌán.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 A̱ ntá jehe chꞌán kótsjénka chꞌán itja chꞌán chrítaón tí xrohi kíxin ntiha tsꞌanótjen tí konche, ntá jehe chꞌan la kohya nkehe kónhen chꞌán.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ntá kaín sín tjejóchónhen sín kíxin áchꞌe tsꞌatjoyé itja chꞌán o̱ áchꞌe itsꞌen chꞌán. Ntá kjuixin kꞌuéjóchónhen sín isé la kꞌuíkon sín kíxin kohya nkehe kónhen chꞌán ntá kjuitóxin sín tí nkehe kjuenka̱yáxin sín la ntáchro sín kíxin jehe chꞌán mé ijnko dios tíha, ichro sín.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ntá chjino tí kꞌuéjóni a mé itjen no̱nte̱e ijnko chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte isla me itꞌin Publio. Mé jína kjuanjon chꞌán kjuachaxin kꞌuejóni nto̱e chꞌán la kjuanjon chꞌan nkehe kjóneni iní ya̱on.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ntá itꞌé tí chꞌín Publio a mé tjetsínka chꞌán kíxin níhi chꞌán chónta chꞌán sóa la ko chinjni̱. Ntá chꞌín Pablo sákjuítsjehe chꞌán la kjuixin nixje̱he̱ chꞌán Dios, ntá kjuákꞌetja itja chꞌán tí chꞌín a ntá kuíto̱he chꞌán jína.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Mé xi̱kaha kja̱xin kóchjina í so tí sín níhi siín tí isla ntá kaín sín kuíto̱he sín jína.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Na ntá imá kjuikosáyehe sín chꞌán. A̱ ntá chrꞌéxi̱n tió kjuixin kꞌuíxenhenni ntabárco̱ ínaá ntá kjuanjon sín kaín nkehe tꞌichjánxi̱nhinni sátsjikoni.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ntá kꞌuátsínka iní nitjó tjejóni tí isla ntá kꞌuíxenhenni ijnko ntabárco̱ mé ntahó tsíkito̱he kꞌuátsinkajia tí ncha̱kuen kin. Tí ntabárco̱ a mé tsíkji̱xi̱n chjasin Alejandría la ko mé chónta nkehe tsíkjano̱ya chónta ihni̱é dios Cástor la ko Pólux.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Ntá sákjuíni ntá kjuíjini puerto chjasin Siracusa la ntaha kuíto̱heni iní ya̱on.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ntá xíkꞌixenhenni tí ntabárco̱ la kꞌuatsínkani chjinaxón tjen ijnko nonte ntá kjuíjini chjasin Regio. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n a ntá kjuankíxin chjéhe xri̱nto̱ kjui̱xi̱n nó sur, ntá ya̱on yóxin ntá kjuíjini chjasin Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ntá ntiha xetani iso kíchó ni, a̱ ntá tjinkaon sín tsꞌejókoni sín ntiha. Ntá kꞌuéjókoni sín ijnko semana ntá chrꞌéxi̱n sákjuíni chjasin Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ntá tí sín kíchó ni chjasin Roma la ó nohe sín kíxin tsjijini. Ntá iso sín la xetani sín nti̱a chjasin Foro Apio la ko í so sín xetani sín chjasin Tres Tabernas. Tió tí chꞌín Pablo kꞌuíkon tí jehe sín a kjuanchia chꞌán kjuasáya Dios la imá kóchéhe̱ chꞌán.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Ntá tió kjuíji sín chjasin Roma ntá tí chꞌín capitán kjuikénhen tí sín tjejóchjina, kꞌuáyéhe̱ ti chꞌín jefe tsꞌayakonhen chꞌán. A̱ ntá chꞌín Pablo la kuíto̱he chꞌán ókjé kjuákꞌe chꞌan la ijnko soldado a kꞌuáyakonhen tí jehe chꞌán.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Ntá kꞌuátsínka iní ya̱on ntá tí chꞌín Pablo a mé kꞌuíye̱he̱ chꞌán kaín tí sín judío tjetoan kuènte chjasin Roma. Ntá tió kjuixin kójnkotsé kaín sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Kíchóni, kohya ninkehó jie̱ kjuásian kíxin chrókónínkakonna tí sín judío la jehya kíxin ninka̱konxia̱n tí nkehe kꞌuékinkáchónki tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni. A̱ ntá kjónté itséna sín kjua̱kꞌe̱chji̱na sín tí janhan chjasin Jerusalén la ko kjuínchekjasótena tí sín romano a.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ntá kꞌuitjahya sín ninkehó jie̱ chonta. Ntá tjinkaon sín chrókꞌuatjántana sín kíxin kꞌuitjahya sín ninkehó jie̱ chrókꞌuénxia̱n.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 A̱ ntá tí sín judío a mé imá kónínkaon sín tjanchia sín jie̱. Ntá tꞌichjánxi̱n tsjanchiani kíxin tí chꞌín César mé chrókjuinchekito̱exín chꞌán nkehe tí jie̱ chóntani, kjónté chóntahyani ninkehó jie̱ tsꞌeka tí sín tí nación kuènténi.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Méxra̱ kꞌuíya̱hará kíxin tjinkaonni tsꞌíkua̱n tí jahará la ko tsonixja̱ha̱ráni kíxin tinkáchónkini tí nkexro tjejóchónhen kaín tí sín israelita mé xi̱kaha tꞌikonrá kíxin tjechrontetoxínni cadena ntihi.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ntá ntáchro sín kíxin: ―Kꞌuáyèhyani ninkehó xroon chrókjuixin Judea kuènte tí jaha la ko kuihya nijnko tí sín kíchó ni judío chróntáchro sín ichrén nkehe jínahya tsíkji̱chꞌe.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Tjinkaonni chrókuinhinni nkexrí tjenka̱yáxian kíxin ó noheni kíxin itsjé chjasin tꞌántaxínhi̱n sín tí nkehe ni̱xin tjàkua ―mé xi̱kaha ichro sín.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Ntá chrꞌéxi̱n kjueyá sín ijnko ya̱on tsinhin sín nkehe tsochrónka chꞌín Pablo. Ntá kójnkotsé nchónhya chojni tí nchia kjuákꞌe chꞌán. Kuenté ya̱on chrónka chꞌán nkexrí tí kjuachaxin kuènte Dios. Nixje̱he̱ chꞌán sín kíxin chrókuitekaon sín tí nkehe kjuako chꞌín Jesús, la chrónkaxín chꞌán kíxin nkexrí nixja tí ley kuènte chꞌín Moisés la ko tí tsíkjin tí sín profeta ósé.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ntá iso tí sín mé kuítekaon sín tí nkehe ntáchro chꞌín Pablo. A̱ ntá í so sín na kuítekakonhya sín.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ntá jnkoko̱áhya kjuenka̱yáxin tí jehe sín la iso sín tjinkaon sín kíxin sáchrókjui sín, ntá chꞌín Pablo mé ntáchro chꞌán kíxin: ―Ntoá nixja tí nkehe chénka Ncha̱kuen Dios tí sín tsikꞌaxrjeníxinni ósé chrónkaxín chꞌín profeta Isaías ntáchro kíxin:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 — ausente —
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Mé xi̱kaha tsíkjin chꞌín Isaías.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Méxra̱ chrókónohará jahará kíxin ijie tí sín jehya judío me tsꞌáyéhe̱ sín tí nkehe tsjanjon Dios tsaáxin sín kíxin jehe sín mé tsinhin sín.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Ntá xi̱kaha ichro chꞌín Pablo ntá tí sín judío sákjuí sín la tinkákjo sín kíchó sín.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 A̱ ntá chꞌín Pablo kuíto̱he chꞌán tí nchia tsíkjen chꞌán iyó nánó. La kjuanjon chꞌán kjuachaxin kꞌuéjó tí sín kjuíjitsjehe chꞌán.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 La kjuako chꞌán tí kjuachaxin kuènte Dios la ko kjuako chꞌán kuènte Ìnchéni Jesucristo. La kohya ninkexró kꞌuínkákonhe̱n tió kjuako chꞌán. Ó tjen.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.