Atos 22

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ―Jahará kíchó ni la ko chojni itꞌé xjan tinhínrá nkehe tí tso̱xrja̱nka kíxin chontahya jie̱ ―ichro chꞌán.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ntá kuínhin sín kíxin nixja̱xi̱n chꞌán nkìva hebreo ntá a̱ntsí má tání sín. Ntá ntáchro chꞌín Pablo ínaá kíxin:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Janhan mé ijnko chojni judío tsíkokjínaxián chjasin Tarso estado Cilicia. Kꞌuankíxia̱n ntihi chjasin Jerusalén la kjui̱ntakuáxian tí nkehe kjuako tí chꞌín Gamaliel la títeka̱van tí ley tsíkinkáchónkí tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni ósé. Tjínka̱van chrókjui̱tꞌaha̱ Dios xra̱ kaín a̱senná éxí tjinkáonrá jahará chꞌerá tí ya̱on ijie.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ti senó kꞌuénínka̱konha̱n chrókꞌoyán tí sín tinkáchónki Ìnchéni kjui̱ntanteto chojni ntoa la ko chojni chjin kíxin chrókꞌuejóchjina sín.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko kaín tí sín táda tꞌayakonhen ni̱nko la mé nohe sín kaín tíha kíxin jehe sín mé kjuanjon sín xroon tsꞌáyéhe̱ tí sín kíchó ni judío tjejó chjasin Damasco. Ntá sákjuia nó ntiha kíxin chrókjuíkjéyá tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin chrótse̱ sín ntá chrókjuíkian sín ntihi Jerusalén chrokjuasóte sín.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’A̱ ntá tió kjuasán chjina chjasin Damasco chjina chonkíxin ntá xrína̱hya kꞌuinkáséyan jnkonta̱tjén tí tjén ijnko xrohi imá tꞌinkaséyan kui̱xi̱n nka̱jní.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ntá kjuachrꞌítsi̱nka nonte ntá tuénxín kui̱nha̱n itén ijnko nkexro nixja̱na ntáchro kíxin: “Saulo, Saulo, ¿nkekuènté ninkákonna xrítjéyá tí janhan?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ntá kjuánchánkiá kíxin: “¿Xá nkexro jaha?” Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Janhan mé tí nkexro Jesús tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret, mé tí nkexro xrítjéyá.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 La ntá tí sín kꞌuájiki̱an mé kꞌuíkon sín tí xrohi la chrakon sín kjánchó kuíenhya sín itén tí nkexro nixja̱na.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ntá kjuánchánkiá kíxin: “¿Xá nkehe tso̱nhen tjinkávan si̱tꞌaha jaha?” Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro kíxin: “Tꞌàya sátjia tꞌixe̱nhén chjasin Damasco ntá ntiha tsochrónka sín kaín nkehe si̱chꞌe.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ntá tí xrohi a mé kꞌuíxenka ikua̱n nta̱ í xitjahya tꞌíkua̱n. Ntá tí sín chríkjan mé kuinkátséna sín sákjuíki̱an sín chjasin Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Ntá ntaha kjuákꞌe ijnko chꞌín itꞌin Ananías ijnko chojni jína kjuínchexiteyéhe̱ chꞌán tí ley kuènte chꞌín Moisés. Kaín tí sín judío siín chjasin Damasco tjikosáyehe sín tí jehe chꞌán.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ntá chꞌín Ananías mé kuitsjehe chꞌán tí janhan ntá tió kui chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Kíchóni Saulo, ijie la tsꞌayéhé kjuachaxin tsꞌikuan ínaá.” Ntá ó jína tꞌikua̱n.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ntá tuénxín ntáchro chꞌán ínaá kíxin: “Tí Dios kuinkáchónki tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni la ó tsíkjeyá chꞌán tí jaha kíxin tso̱noha nkehe tjinkaon chꞌán la ko kíxin tsꞌikuan tí nkexro jína la ko tsinhín tan kꞌuaxrjexín irꞌva chꞌán.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Jaha mé tso̱chro̱nka tí nkehe kꞌuíkuan la ko tí nkehe kuínhín tsinhin kaín tí chojni chjasintajni.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 A̱ ntá jie la í choénhya má. Tꞌàya la tsikitiaxián ihni̱é Ìnchéni kíxin mé tsꞌímáxin iji̱á,” ichro chꞌín Ananías.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Na ntá tió xíkjan chjasin Jerusalén ntá sákjuia ni̱nko tsonixja̱ha̱ Dios ntá titàya̱ kꞌuíkuèn
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ìnchéni ntáchro chꞌán kíxin: “Tjoka tsꞌaxrjéxian chjasin Jerusalén kíxin tsitekakuenhya sín tí nkehe tjàkua mé tí tan kuènta̱na.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ntá janhan ntátjan chꞌán kíxin: “Ìnchéni, jehe sín ó nohe sín kíxin senó kꞌuékꞌatsínka kaín tí ni̱nko la kꞌuétse̱ tí sín tinkáchónki tí jaha la sákjuíki̱an sín nto̱echiso kꞌuékon sín.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Tió kꞌóyán sín tí chꞌín Esteban tí nkexro kꞌuékjitꞌaha xra̱, kꞌuénixja ti tan kuènta ntá janhan kja̱xin tjéntaxián ntiha la janhan ntáxrja̱n kíxin ó ncho̱xon itsꞌen chꞌán la kꞌuáyakonha̱n tí iké tí sín kjuàya.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ntá Ìnchéni xínixja ínaá, ntáchro chꞌán kíxin: “Tétua̱nhan jaha kíxin sátsjia chjasin kjín kíxin tsjákohé tí chojni jehya judío.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ntá tí sín tsíkójnkotsé mé kuínhin sín kaín tíha ntá kjuankíxin kꞌuèya sín ntáchro sín kíxin: ―Itsꞌen chꞌán, í tsjakꞌechónhya chꞌán ―ichro sín.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Na̱xa̱ tꞌixratáhya sín tꞌóyako sín ntá tótsjénka sín iké sín la ko kuákja sín nche itꞌe sín.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ntá tí chꞌín comandante mé kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín soldado a kíxin sátsjiko sín chꞌín Pablo nkaxenhen tí cuartel kuènte sín. Ntá ntiha kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsjatexín sín chꞌán chikoté ntá tso̱noexín tí chꞌín comandante nkekuènte imá tꞌóyako sín nínkakonhen sín tí jehe chꞌán.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ntá kjuixin kjuínchenteto sín chꞌán kíxin tsjate sín chꞌán ntá nixje̱he̱ chꞌín Pablo ijnko chꞌín capitán itjen ntiha ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á chontará kjuachaxin tsjaterá ijnko chojni romano, kíxin na̱xa̱ kjuéyáhyará nkerí jie̱ chonta? ―ichro chꞌán.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Tió kjuixin kuínhin tí chꞌín capitán ntá sákjuíchénka chꞌán tí chꞌín comandante ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe si̱chꞌe jaha kíxin tí nkexro i mé ijnko chojni romano?
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ntá tí chꞌín comandante mé kóchjinehe chꞌán tí chꞌín Pablo la kjuanchankí chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jaha chaxín chojni romano? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo kíxin chaxín jehe chꞌán.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ntá ntáchro tí chꞌín comandante kíxin: ―¿A̱ ntá nkexrí kíxin janhan nchónhya chichaon kjuènka̱ kíxin tsꞌónana chojni romano? A̱ ntá ntáchro chꞌín Pablo kíxin: ―Janhan na chojni ntiha tsíkokjínaxián.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Na ntá tí sín soldado chrókjuate chꞌín Pablo mé kuínhin sín kíxin chꞌín Pablo ijnko chojni romano ntá kuíto̱he sín chꞌán sákjuí sín ókjé. Ntá tí chꞌín comandante a mé kónohe chꞌán kíxin tí chꞌín Pablo a mé ijnko chojni romano chꞌán chaxín. Ntá chrakon chꞌán kíxin tsíkjinchenteto chꞌán.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 A̱ ntá tí kóya̱on ntá tí chꞌín comandante a mé tjinkaon chꞌán tso̱nohe chꞌán nkehe tí jie̱ chrókꞌueka tí sín judío tí chꞌín Pablo. Ntá kjuasinta̱nka̱ chꞌán chica cadena tsíchróntetoxín tja tí chꞌín Pablo ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tso̱jnkotsé kaín tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte sín judío, a̱ ntá kuakitsje chꞌán tí chꞌín Pablo la kjuakꞌe chꞌán jnko̱siné tí siín tí jehe sín.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.