Atos 22

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ―Jahará kíchó ni la ko chojni itꞌé xjan tinhínrá nkehe tí tso̱xrja̱nka kíxin chontahya jie̱ ―ichro chꞌán.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ntá kuínhin sín kíxin nixja̱xi̱n chꞌán nkìva hebreo ntá a̱ntsí má tání sín. Ntá ntáchro chꞌín Pablo ínaá kíxin:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ―Janhan mé ijnko chojni judío tsíkokjínaxián chjasin Tarso estado Cilicia. Kꞌuankíxia̱n ntihi chjasin Jerusalén la kjui̱ntakuáxian tí nkehe kjuako tí chꞌín Gamaliel la títeka̱van tí ley tsíkinkáchónkí tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni ósé. Tjínka̱van chrókjui̱tꞌaha̱ Dios xra̱ kaín a̱senná éxí tjinkáonrá jahará chꞌerá tí ya̱on ijie.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ti senó kꞌuénínka̱konha̱n chrókꞌoyán tí sín tinkáchónki Ìnchéni kjui̱ntanteto chojni ntoa la ko chojni chjin kíxin chrókꞌuejóchjina sín.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko kaín tí sín táda tꞌayakonhen ni̱nko la mé nohe sín kaín tíha kíxin jehe sín mé kjuanjon sín xroon tsꞌáyéhe̱ tí sín kíchó ni judío tjejó chjasin Damasco. Ntá sákjuia nó ntiha kíxin chrókjuíkjéyá tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin chrótse̱ sín ntá chrókjuíkian sín ntihi Jerusalén chrokjuasóte sín.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’A̱ ntá tió kjuasán chjina chjasin Damasco chjina chonkíxin ntá xrína̱hya kꞌuinkáséyan jnkonta̱tjén tí tjén ijnko xrohi imá tꞌinkaséyan kui̱xi̱n nka̱jní.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ntá kjuachrꞌítsi̱nka nonte ntá tuénxín kui̱nha̱n itén ijnko nkexro nixja̱na ntáchro kíxin: “Saulo, Saulo, ¿nkekuènté ninkákonna xrítjéyá tí janhan?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ntá kjuánchánkiá kíxin: “¿Xá nkexro jaha?” Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Janhan mé tí nkexro Jesús tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret, mé tí nkexro xrítjéyá.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 La ntá tí sín kꞌuájiki̱an mé kꞌuíkon sín tí xrohi la chrakon sín kjánchó kuíenhya sín itén tí nkexro nixja̱na.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ntá kjuánchánkiá kíxin: “¿Xá nkehe tso̱nhen tjinkávan si̱tꞌaha jaha?” Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro kíxin: “Tꞌàya sátjia tꞌixe̱nhén chjasin Damasco ntá ntiha tsochrónka sín kaín nkehe si̱chꞌe.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ntá tí xrohi a mé kꞌuíxenka ikua̱n nta̱ í xitjahya tꞌíkua̱n. Ntá tí sín chríkjan mé kuinkátséna sín sákjuíki̱an sín chjasin Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Ntá ntaha kjuákꞌe ijnko chꞌín itꞌin Ananías ijnko chojni jína kjuínchexiteyéhe̱ chꞌán tí ley kuènte chꞌín Moisés. Kaín tí sín judío siín chjasin Damasco tjikosáyehe sín tí jehe chꞌán.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ntá chꞌín Ananías mé kuitsjehe chꞌán tí janhan ntá tió kui chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Kíchóni Saulo, ijie la tsꞌayéhé kjuachaxin tsꞌikuan ínaá.” Ntá ó jína tꞌikua̱n.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ntá tuénxín ntáchro chꞌán ínaá kíxin: “Tí Dios kuinkáchónki tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni la ó tsíkjeyá chꞌán tí jaha kíxin tso̱noha nkehe tjinkaon chꞌán la ko kíxin tsꞌikuan tí nkexro jína la ko tsinhín tan kꞌuaxrjexín irꞌva chꞌán.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Jaha mé tso̱chro̱nka tí nkehe kꞌuíkuan la ko tí nkehe kuínhín tsinhin kaín tí chojni chjasintajni.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 A̱ ntá jie la í choénhya má. Tꞌàya la tsikitiaxián ihni̱é Ìnchéni kíxin mé tsꞌímáxin iji̱á,” ichro chꞌín Ananías.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 ’Na ntá tió xíkjan chjasin Jerusalén ntá sákjuia ni̱nko tsonixja̱ha̱ Dios ntá titàya̱ kꞌuíkuèn
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ìnchéni ntáchro chꞌán kíxin: “Tjoka tsꞌaxrjéxian chjasin Jerusalén kíxin tsitekakuenhya sín tí nkehe tjàkua mé tí tan kuènta̱na.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ntá janhan ntátjan chꞌán kíxin: “Ìnchéni, jehe sín ó nohe sín kíxin senó kꞌuékꞌatsínka kaín tí ni̱nko la kꞌuétse̱ tí sín tinkáchónki tí jaha la sákjuíki̱an sín nto̱echiso kꞌuékon sín.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Tió kꞌóyán sín tí chꞌín Esteban tí nkexro kꞌuékjitꞌaha xra̱, kꞌuénixja ti tan kuènta ntá janhan kja̱xin tjéntaxián ntiha la janhan ntáxrja̱n kíxin ó ncho̱xon itsꞌen chꞌán la kꞌuáyakonha̱n tí iké tí sín kjuàya.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Ntá Ìnchéni xínixja ínaá, ntáchro chꞌán kíxin: “Tétua̱nhan jaha kíxin sátsjia chjasin kjín kíxin tsjákohé tí chojni jehya judío.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ntá tí sín tsíkójnkotsé mé kuínhin sín kaín tíha ntá kjuankíxin kꞌuèya sín ntáchro sín kíxin: ―Itsꞌen chꞌán, í tsjakꞌechónhya chꞌán ―ichro sín.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Na̱xa̱ tꞌixratáhya sín tꞌóyako sín ntá tótsjénka sín iké sín la ko kuákja sín nche itꞌe sín.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ntá tí chꞌín comandante mé kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín soldado a kíxin sátsjiko sín chꞌín Pablo nkaxenhen tí cuartel kuènte sín. Ntá ntiha kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsjatexín sín chꞌán chikoté ntá tso̱noexín tí chꞌín comandante nkekuènte imá tꞌóyako sín nínkakonhen sín tí jehe chꞌán.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Ntá kjuixin kjuínchenteto sín chꞌán kíxin tsjate sín chꞌán ntá nixje̱he̱ chꞌín Pablo ijnko chꞌín capitán itjen ntiha ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á chontará kjuachaxin tsjaterá ijnko chojni romano, kíxin na̱xa̱ kjuéyáhyará nkerí jie̱ chonta? ―ichro chꞌán.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Tió kjuixin kuínhin tí chꞌín capitán ntá sákjuíchénka chꞌán tí chꞌín comandante ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe si̱chꞌe jaha kíxin tí nkexro i mé ijnko chojni romano?
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ntá tí chꞌín comandante mé kóchjinehe chꞌán tí chꞌín Pablo la kjuanchankí chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jaha chaxín chojni romano? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo kíxin chaxín jehe chꞌán.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ntá ntáchro tí chꞌín comandante kíxin: ―¿A̱ ntá nkexrí kíxin janhan nchónhya chichaon kjuènka̱ kíxin tsꞌónana chojni romano? A̱ ntá ntáchro chꞌín Pablo kíxin: ―Janhan na chojni ntiha tsíkokjínaxián.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Na ntá tí sín soldado chrókjuate chꞌín Pablo mé kuínhin sín kíxin chꞌín Pablo ijnko chojni romano ntá kuíto̱he sín chꞌán sákjuí sín ókjé. Ntá tí chꞌín comandante a mé kónohe chꞌán kíxin tí chꞌín Pablo a mé ijnko chojni romano chꞌán chaxín. Ntá chrakon chꞌán kíxin tsíkjinchenteto chꞌán.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 A̱ ntá tí kóya̱on ntá tí chꞌín comandante a mé tjinkaon chꞌán tso̱nohe chꞌán nkehe tí jie̱ chrókꞌueka tí sín judío tí chꞌín Pablo. Ntá kjuasinta̱nka̱ chꞌán chica cadena tsíchróntetoxín tja tí chꞌín Pablo ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tso̱jnkotsé kaín tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte sín judío, a̱ ntá kuakitsje chꞌán tí chꞌín Pablo la kjuakꞌe chꞌán jnko̱siné tí siín tí jehe sín.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.