Atos 22

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 ―Jahará kíchó ni la ko chojni itꞌé xjan tinhínrá nkehe tí tso̱xrja̱nka kíxin chontahya jie̱ ―ichro chꞌán.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Ntá kuínhin sín kíxin nixja̱xi̱n chꞌán nkìva hebreo ntá a̱ntsí má tání sín. Ntá ntáchro chꞌín Pablo ínaá kíxin:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 ―Janhan mé ijnko chojni judío tsíkokjínaxián chjasin Tarso estado Cilicia. Kꞌuankíxia̱n ntihi chjasin Jerusalén la kjui̱ntakuáxian tí nkehe kjuako tí chꞌín Gamaliel la títeka̱van tí ley tsíkinkáchónkí tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni ósé. Tjínka̱van chrókjui̱tꞌaha̱ Dios xra̱ kaín a̱senná éxí tjinkáonrá jahará chꞌerá tí ya̱on ijie.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Ti senó kꞌuénínka̱konha̱n chrókꞌoyán tí sín tinkáchónki Ìnchéni kjui̱ntanteto chojni ntoa la ko chojni chjin kíxin chrókꞌuejóchjina sín.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 A̱ ntá tí sín ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko kaín tí sín táda tꞌayakonhen ni̱nko la mé nohe sín kaín tíha kíxin jehe sín mé kjuanjon sín xroon tsꞌáyéhe̱ tí sín kíchó ni judío tjejó chjasin Damasco. Ntá sákjuia nó ntiha kíxin chrókjuíkjéyá tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin chrótse̱ sín ntá chrókjuíkian sín ntihi Jerusalén chrokjuasóte sín.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’A̱ ntá tió kjuasán chjina chjasin Damasco chjina chonkíxin ntá xrína̱hya kꞌuinkáséyan jnkonta̱tjén tí tjén ijnko xrohi imá tꞌinkaséyan kui̱xi̱n nka̱jní.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Ntá kjuachrꞌítsi̱nka nonte ntá tuénxín kui̱nha̱n itén ijnko nkexro nixja̱na ntáchro kíxin: “Saulo, Saulo, ¿nkekuènté ninkákonna xrítjéyá tí janhan?”
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ntá kjuánchánkiá kíxin: “¿Xá nkexro jaha?” Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Janhan mé tí nkexro Jesús tsíkji̱xi̱n chjasin Nazaret, mé tí nkexro xrítjéyá.”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 La ntá tí sín kꞌuájiki̱an mé kꞌuíkon sín tí xrohi la chrakon sín kjánchó kuíenhya sín itén tí nkexro nixja̱na.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Ntá kjuánchánkiá kíxin: “¿Xá nkehe tso̱nhen tjinkávan si̱tꞌaha jaha?” Ntá kjuáte̱he chꞌán ntáchro kíxin: “Tꞌàya sátjia tꞌixe̱nhén chjasin Damasco ntá ntiha tsochrónka sín kaín nkehe si̱chꞌe.”
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ntá tí xrohi a mé kꞌuíxenka ikua̱n nta̱ í xitjahya tꞌíkua̱n. Ntá tí sín chríkjan mé kuinkátséna sín sákjuíki̱an sín chjasin Damasco.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ’Ntá ntaha kjuákꞌe ijnko chꞌín itꞌin Ananías ijnko chojni jína kjuínchexiteyéhe̱ chꞌán tí ley kuènte chꞌín Moisés. Kaín tí sín judío siín chjasin Damasco tjikosáyehe sín tí jehe chꞌán.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ntá chꞌín Ananías mé kuitsjehe chꞌán tí janhan ntá tió kui chꞌán ntáchro chꞌán kíxin: “Kíchóni Saulo, ijie la tsꞌayéhé kjuachaxin tsꞌikuan ínaá.” Ntá ó jína tꞌikua̱n.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Ntá tuénxín ntáchro chꞌán ínaá kíxin: “Tí Dios kuinkáchónki tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni la ó tsíkjeyá chꞌán tí jaha kíxin tso̱noha nkehe tjinkaon chꞌán la ko kíxin tsꞌikuan tí nkexro jína la ko tsinhín tan kꞌuaxrjexín irꞌva chꞌán.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Jaha mé tso̱chro̱nka tí nkehe kꞌuíkuan la ko tí nkehe kuínhín tsinhin kaín tí chojni chjasintajni.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 A̱ ntá jie la í choénhya má. Tꞌàya la tsikitiaxián ihni̱é Ìnchéni kíxin mé tsꞌímáxin iji̱á,” ichro chꞌín Ananías.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Na ntá tió xíkjan chjasin Jerusalén ntá sákjuia ni̱nko tsonixja̱ha̱ Dios ntá titàya̱ kꞌuíkuèn
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Ìnchéni ntáchro chꞌán kíxin: “Tjoka tsꞌaxrjéxian chjasin Jerusalén kíxin tsitekakuenhya sín tí nkehe tjàkua mé tí tan kuènta̱na.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ntá janhan ntátjan chꞌán kíxin: “Ìnchéni, jehe sín ó nohe sín kíxin senó kꞌuékꞌatsínka kaín tí ni̱nko la kꞌuétse̱ tí sín tinkáchónki tí jaha la sákjuíki̱an sín nto̱echiso kꞌuékon sín.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Tió kꞌóyán sín tí chꞌín Esteban tí nkexro kꞌuékjitꞌaha xra̱, kꞌuénixja ti tan kuènta ntá janhan kja̱xin tjéntaxián ntiha la janhan ntáxrja̱n kíxin ó ncho̱xon itsꞌen chꞌán la kꞌuáyakonha̱n tí iké tí sín kjuàya.”
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Ntá Ìnchéni xínixja ínaá, ntáchro chꞌán kíxin: “Tétua̱nhan jaha kíxin sátsjia chjasin kjín kíxin tsjákohé tí chojni jehya judío.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Ntá tí sín tsíkójnkotsé mé kuínhin sín kaín tíha ntá kjuankíxin kꞌuèya sín ntáchro sín kíxin: ―Itsꞌen chꞌán, í tsjakꞌechónhya chꞌán ―ichro sín.
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Na̱xa̱ tꞌixratáhya sín tꞌóyako sín ntá tótsjénka sín iké sín la ko kuákja sín nche itꞌe sín.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Ntá tí chꞌín comandante mé kꞌue̱tue̱nhen chꞌán tí sín soldado a kíxin sátsjiko sín chꞌín Pablo nkaxenhen tí cuartel kuènte sín. Ntá ntiha kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tsjatexín sín chꞌán chikoté ntá tso̱noexín tí chꞌín comandante nkekuènte imá tꞌóyako sín nínkakonhen sín tí jehe chꞌán.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ntá kjuixin kjuínchenteto sín chꞌán kíxin tsjate sín chꞌán ntá nixje̱he̱ chꞌín Pablo ijnko chꞌín capitán itjen ntiha ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á chontará kjuachaxin tsjaterá ijnko chojni romano, kíxin na̱xa̱ kjuéyáhyará nkerí jie̱ chonta? ―ichro chꞌán.
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Tió kjuixin kuínhin tí chꞌín capitán ntá sákjuíchénka chꞌán tí chꞌín comandante ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkehe si̱chꞌe jaha kíxin tí nkexro i mé ijnko chojni romano?
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Ntá tí chꞌín comandante mé kóchjinehe chꞌán tí chꞌín Pablo la kjuanchankí chꞌán, ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jaha chaxín chojni romano? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo kíxin chaxín jehe chꞌán.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Ntá ntáchro tí chꞌín comandante kíxin: ―¿A̱ ntá nkexrí kíxin janhan nchónhya chichaon kjuènka̱ kíxin tsꞌónana chojni romano? A̱ ntá ntáchro chꞌín Pablo kíxin: ―Janhan na chojni ntiha tsíkokjínaxián.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Na ntá tí sín soldado chrókjuate chꞌín Pablo mé kuínhin sín kíxin chꞌín Pablo ijnko chojni romano ntá kuíto̱he sín chꞌán sákjuí sín ókjé. Ntá tí chꞌín comandante a mé kónohe chꞌán kíxin tí chꞌín Pablo a mé ijnko chojni romano chꞌán chaxín. Ntá chrakon chꞌán kíxin tsíkjinchenteto chꞌán.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 A̱ ntá tí kóya̱on ntá tí chꞌín comandante a mé tjinkaon chꞌán tso̱nohe chꞌán nkehe tí jie̱ chrókꞌueka tí sín judío tí chꞌín Pablo. Ntá kjuasinta̱nka̱ chꞌán chica cadena tsíchróntetoxín tja tí chꞌín Pablo ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tso̱jnkotsé kaín tí ncha̱tꞌá tꞌe̱to̱an la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte sín judío, a̱ ntá kuakitsje chꞌán tí chꞌín Pablo la kjuakꞌe chꞌán jnko̱siné tí siín tí jehe sín.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.