Atos 21
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 A̱ ntá tió kuíto̱heni tí sín kíchó ni ntá kꞌuíxenhenni ntabárco̱ la ntá tuénxín sákjuíni estado Cos. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n sákjuíni chjasin Rodas, ntá ntiha sákjuíni chjasin Pátara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Tí chjasin Pátara la mé ntiha kꞌuitjani ijnko ntabárco̱ sátsji nó estado Fenicia. Ntá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ a ntá sákjuíni.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Ntá tió kꞌuátsínkani la kꞌuíkonni tí nonte Chipre itjani ikjon kuíto̱he ntá kꞌuatsínkani estado Siria. Ntá tí ntabárco̱ la tsꞌatsínka tsíto̱he tí nkehe tjinká tí puerto chjasin Tiro, la jeheni la nachrohe sákjuíni tí chjasin a.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ntá ntiha kꞌuitjani tí sín tinkáchónki Ìnchéni a ntá ntiha kuíto̱hekoni sín yato ya̱on. A̱ ntá jehe sín mé kjuínchenohe sín Ncha̱kuen Dios chénka sín tí chꞌín Pablo kíxin sáchrókjuihya chꞌán chjasin Jerusalén.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ntá kjuixin kꞌuátsínka tí yato ya̱on a̱ ntá sákjuíxinni ntiha. La kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni la ko ichjién sín la ko xje̱en sín sákjuíkotoxi̱nni tí kꞌuaxrjentani ikon chjasin ntá sákjuíni chrínta nta̱yaon. Kꞌuéjóxinni tochꞌinni nixje̱he̱ni Dios
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 ntá tuénxín nixje̱he̱ni sín jnkojína ntá tséhe tja kíchó ni. Ntá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱, a̱ ntá jehe sín ikjan sín nto̱e sín.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Ntahó chjasin Tiro kjuixixín tí kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ ntá kjuíjini chjasin Tolemaida. Ntiha kjuínixje̱he̱ni tí sín kíchó ni tinkáchónki Ìnchéni. Ntá ntiha kꞌuéjókoni sín ijnko ya̱on.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n sákjuíxinni ntiha ntá kjuíjini chjasin Cesarea. Ntá ntiha sákjuíni nto̱e chꞌín Felipe, ijnko chꞌín kja̱xin tjako itén Ìnchéni. Jehe chꞌán mé ijnko tí sín ya̱to̱xi̱n tjinki̱tsa tí sín kjueyá Ìnchéni. A̱ ntá jeheni mé kuíto̱heni ntiha.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Tí chꞌín Felipe a mé chónta chꞌán noó xje̱en chꞌán chjin na̱xa̱ tóte̱ehya sín. Tí xje̱en chꞌán a mé chrónkaxín sín tí itén Dios.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ntá ntaha kꞌuéjókoni sín itsjé ya̱on ntá ikjui ijnko chꞌín nixja itén Dios itꞌin Agabo, tsíkji̱xi̱n chꞌán estado Judea.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Ikjui chꞌán kjuinixje̱he̱ chꞌán tí jeheni la ntá kuákja chꞌán tí tjo̱a̱ tꞌínkatꞌóxin chꞌín Pablo na ntá kjuínchentetoxín to̱té chꞌán la ko itja chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí Ncha̱kuen Dios mé ntáchro kíxin mé xi̱kaha chjasin Jerusalén tí sín judío sinchenteto sín ìnché tí tjo̱a̱ sinchekꞌáyéhe̱ sín chꞌán tí sín jehya judío ―ichro chꞌán.
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Ntá kjuixin kuínhinni tíha ntá jeheni la ko tí sín chjasin Cesarea chrónóe̱he̱ni tí chꞌín Pablo kíxin sáchrókjuihya chꞌán tí chjasin Jerusalén.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo kíxin: ―¿Nkekuènté tsja̱nkará la ko nkekuènté nchekꞌáváráni? Janhan na chrakonhya kjónté jehya tí sinchentetona sín ó. Náhí. Kjónté kja̱xin chrókꞌuénxia̱n chjasin Jerusalén tí tinkachónkia Ìnchéni ―ichro chꞌán.
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ntá kjuachahyani nixje̱he̱ni chꞌán ntá kuíto̱heni chꞌán. Ntáchroni kíxin: ―Tí nkehe tjinkaon Ìnchéni mé tso̱nhen ―ichroni.
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ntá kjuixin tíha ntá kóyaxínhinni ntá sákjuíni nó chjasin Jerusalén.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ntá sákjuíkoni iso tí sín tinkáchónki Ìnchéni tsíkji̱xi̱n chjasin Cesarea. Sákjuíkoni sín nto̱e ijnko chꞌín tsíkji̱xi̱n Chipre itꞌin chꞌán Mnasón. Jehe chꞌán mé ósé tinkáchónki chꞌán Ìnchéni. Ntá kjuanjon chꞌán nketí kuíto̱heni.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Tió kjuíjini chjasin Jerusalén ntá tí sín kíchó ni tinkáchónki Ìnchéni mé kjuanjon sín kjuachaxin kꞌuéjóni la chéhe̱ sín.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n chꞌín Pablo sákjuíkoni chꞌán kjuítsjeheni chꞌín Jacobo la ntaha tjejó kaín tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Ntá chꞌín Pablo kjuixin nixje̱he̱ chꞌán sín ntá tuénxín chrónka chꞌán kaín tí xra̱ kjuíchꞌe Dios tió kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí sín jehya sín judío.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Tió kuínhin sín ntá kjuanchehe sín kjuasáyé Dios, a̱ ntá ntáche sín chꞌín Pablo kíxin: ―Kíchóni, jaha kꞌuíkua̱n kíxin siín itsjé mil sín judío ó kuinkáchónki sín Jesús kjánchó kaín sín ntáchro sín kíxin tꞌichjánxi̱n tsíto̱ehyani tí ley.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Ntá tsíkinhin sín kíxin jaha mé tsíkjákohé tí sín judío tjejó chjasin ókjé kíxin tꞌichjánxi̱enhya sinchexiteyéhe̱ sín tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌín Moisés. La kja̱xin kuínhin sín kíxin jaha tsíkjákohé sín kíxin tí xje̱en sín tꞌichjánxi̱enhya itsa sín tí xro̱ye la ko tꞌichjánxi̱enhya tinkáchónki sín éxí kꞌuékinkáchónkini ósé.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 ¿Ntá nkehe chrókjuichꞌeni? Kíxin tió tsinhin sín kíxin kjuihá la tso̱jnkotsé nchónhya sín.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Méxra̱ íchá jína jaha si̱nchexiteyá tíhi. Ntihi tjejó noó sín tꞌichjánxi̱n sinchexiteyá sín tí nkehe chénka sín Dios.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Jaha sáchrókjuíkoa sín la chrókótjóá jaha la ko jehe sín. La ko kja̱xin chrókjuènka tsokjín sín ntá tso̱noexín tí sín judío kíxin chaxínhya tí nkehe tsíkinhin sín la ko tso̱noexín sín kíxin kja̱xian jaha nchexiteyéhé tí ley.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 A̱ ntá tí sín jehya judío tsíkitekaon Ìnchéni la ikjinni ijnko xroon ó chrꞌénhenni sín. Kꞌue̱tue̱nhenni sín kíxin sinehya sín tí nto tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya, la ko kja̱xin sinehya sín jni̱, la ko sinehya sín tí nto tsíchrínjinhya isin va, la ko chróchóntahya sín í jnko chojni chjin ókjé ―ichro sín.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Ntá chꞌín Pablo sákjuíko chꞌán tí noó sín la ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuínchetjóá a̱sén sín. Ntá kjuixin ntá kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko kíxin tsochrónka chꞌán kíxin ó kjuixin kjuínchexiteyá chꞌan tí nkehe kꞌuítuenhen chꞌán. Tíhi mé tꞌaxrjexín kíxin jnkojnko sín tsji̱ka̱o sín nkehe tsjanjon sín.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Ó chjina chróxétja tí yato ya̱on ntá iso tí sín judío tsíkji̱xi̱n estado Asia mé tsíkꞌikon sín chꞌín Pablo nkaxenhen tí ni̱nko. Ntá kjuínchekónínkaon sín kaín chojni chjasin ntiha ntá itsé sín tí chꞌín Pablo.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Ntá kꞌuèya sín ntáchro sín kíxin: ―Kaínrá chojni chjasin Israel tsjínki̱tsaráni kíxin tsotséni tí chꞌín i. Jehe chꞌán mé ixri nkuíxín xritja̱ko̱he̱ chꞌán chojni nkehe jehya jína kuènte chjasénni, la ko titekakonhya chꞌán tí ley kuènte Moisés, la ko titekakonhya chꞌán ni̱nko̱eni. A̱ ntá ijie la tsíkꞌixenko chꞌán iso sín griego la kjuínchekji̱ta̱ sín nkaxenhen tí ni̱nko tjóá ―ichro sín.
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Mé xi̱kaha ichro sín kíxin tsíkꞌikon sín senó kíxin chjasén sín mé xriko chꞌín Pablo tí chꞌín Trófimo tsíkji̱xi̱n chjasín Éfeso. Kjuénka̱yáxin sín kíxin chꞌín Pablo la kjá tsíkjiko chꞌán tí chꞌín a nkaxenhen ni̱nko.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Ntá kuenté tí chjasin a kónínkaon sín la ntá kaín tí chojni kuinká sín ikui sín ntá itsé sín tí chꞌín Pablo. Ntá kuinkánkákjenxín sín chꞌán nkaxenhen ni̱nko la kuakitsje sín chꞌán ntója ntá tuénxín kꞌuíkjehe̱ sín tí puerta ni̱nko.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Ntá tjinkaon sín chrókꞌóyán sín chꞌán ntá ijnko chꞌín comandante kꞌue̱tue̱nhen itsjé tí sín soldado romano kuínhin chꞌán kíxin kuenté tí chjasin Jerusalén kꞌuíxité nínkaon sín.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Ntá tí chꞌín comandante sákjuíko chꞌán iso sín soldado la ko tí sín kꞌue̱tue̱nhen tí soldado a la kuinká sín sákjuí sín tí siín tí chojni. Ntá tió kꞌuíkon tí sín a kíxin ó kjuíji tí chꞌín comandante la ko tí sín soldado a ntá kuíto̱he sín, í kjuatehya sín chꞌín Pablo.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ntá tí chꞌín comandante kóchjina chꞌán la itsé chꞌán tí chꞌín Pablo. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín soldado sinchentetoxín sín tí chꞌín Pablo yaá chica cadena. Ntá chrꞌéxi̱n kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin nkexro tí jehe chꞌín Pablo la ko nkehe tí kjuíchꞌe chꞌán.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 A̱ ntá tí chojni tsíkójnkotsé la ijnko sín kꞌóyako ijnko nkehe la í so sín la ókjé nkehe. A̱ ntá tí chꞌín comandante la tienxínhya chꞌán nkekuènte xi̱kaha kjuíchꞌe sín kíxin kꞌuíxité sín. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín soldado sátsjiko sín tí chꞌín Pablo tí cuartel siín tí sín soldado.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 La ntá tió kjuíjiko sín chꞌán tí tꞌi̱tꞌótje̱nxi̱n sín tí nchia a ntá tꞌichjánxi̱n kuámá sín tí chꞌín Pablo kíxin tí chojni tjinkaon sín chrókjuate sín chꞌán kíxin nínkaon sín.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Kaín tí chojni chréhe̱ nóton tꞌèya sín ntáchro sín kíxin: ―Chrókꞌuen chꞌán ―ichro sín.
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Ntá tió sáchrókjuíko sín chꞌín Pablo tí nkaxenhen tí cuartel kuènte tí sín soldado a ntá kjuanchankíhi chꞌín Pablo tí chꞌín comandante ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jína tsonixjahani jaha intsí? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí chꞌín comandante ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Jaha la á noha nixja griego?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Méxra̱ ¿á jehya jaha tí chojni tsíkji̱xi̱n Egipto kjuínchenínkaon chojni la ko sákjuíko nte̱je̱ tí noó mil chojni tsíkjàya? ―ichro chꞌán.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí, janhan mé ijnko chojni judío. Tsíkokjínaxián chjasin Tarso, estado Cilicia. Janhan me ijnko chojni tsíkji̱xi̱n ijnko chjasin imá tjetoan. A̱ ntá ijie xrja̱nnóa̱ha kíxin tsjánjuan kjuachaxin tsonixja̱ha̱ tí chojni ―ichro chꞌán.
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ntá tí chꞌín comandante kjuanjon kjuachaxin ntá chꞌín Pablo kjuákꞌexín to̱té chꞌán tí tjen escalera ntá tja chꞌán ó kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin tso̱tání sín. Ntá tání sín ntá kjuankíxin nixja̱xi̱n chꞌán nkìva hebreo. Ntáchro chꞌán kíxin:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.