Atos 21

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A̱ ntá tió kuíto̱heni tí sín kíchó ni ntá kꞌuíxenhenni ntabárco̱ la ntá tuénxín sákjuíni estado Cos. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n sákjuíni chjasin Rodas, ntá ntiha sákjuíni chjasin Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Tí chjasin Pátara la mé ntiha kꞌuitjani ijnko ntabárco̱ sátsji nó estado Fenicia. Ntá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ a ntá sákjuíni.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ntá tió kꞌuátsínkani la kꞌuíkonni tí nonte Chipre itjani ikjon kuíto̱he ntá kꞌuatsínkani estado Siria. Ntá tí ntabárco̱ la tsꞌatsínka tsíto̱he tí nkehe tjinká tí puerto chjasin Tiro, la jeheni la nachrohe sákjuíni tí chjasin a.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ntá ntiha kꞌuitjani tí sín tinkáchónki Ìnchéni a ntá ntiha kuíto̱hekoni sín yato ya̱on. A̱ ntá jehe sín mé kjuínchenohe sín Ncha̱kuen Dios chénka sín tí chꞌín Pablo kíxin sáchrókjuihya chꞌán chjasin Jerusalén.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ntá kjuixin kꞌuátsínka tí yato ya̱on a̱ ntá sákjuíxinni ntiha. La kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni la ko ichjién sín la ko xje̱en sín sákjuíkotoxi̱nni tí kꞌuaxrjentani ikon chjasin ntá sákjuíni chrínta nta̱yaon. Kꞌuéjóxinni tochꞌinni nixje̱he̱ni Dios
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 ntá tuénxín nixje̱he̱ni sín jnkojína ntá tséhe tja kíchó ni. Ntá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱, a̱ ntá jehe sín ikjan sín nto̱e sín.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ntahó chjasin Tiro kjuixixín tí kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ ntá kjuíjini chjasin Tolemaida. Ntiha kjuínixje̱he̱ni tí sín kíchó ni tinkáchónki Ìnchéni. Ntá ntiha kꞌuéjókoni sín ijnko ya̱on.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n sákjuíxinni ntiha ntá kjuíjini chjasin Cesarea. Ntá ntiha sákjuíni nto̱e chꞌín Felipe, ijnko chꞌín kja̱xin tjako itén Ìnchéni. Jehe chꞌán mé ijnko tí sín ya̱to̱xi̱n tjinki̱tsa tí sín kjueyá Ìnchéni. A̱ ntá jeheni mé kuíto̱heni ntiha.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Tí chꞌín Felipe a mé chónta chꞌán noó xje̱en chꞌán chjin na̱xa̱ tóte̱ehya sín. Tí xje̱en chꞌán a mé chrónkaxín sín tí itén Dios.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ntá ntaha kꞌuéjókoni sín itsjé ya̱on ntá ikjui ijnko chꞌín nixja itén Dios itꞌin Agabo, tsíkji̱xi̱n chꞌán estado Judea.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ikjui chꞌán kjuinixje̱he̱ chꞌán tí jeheni la ntá kuákja chꞌán tí tjo̱a̱ tꞌínkatꞌóxin chꞌín Pablo na ntá kjuínchentetoxín to̱té chꞌán la ko itja chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí Ncha̱kuen Dios mé ntáchro kíxin mé xi̱kaha chjasin Jerusalén tí sín judío sinchenteto sín ìnché tí tjo̱a̱ sinchekꞌáyéhe̱ sín chꞌán tí sín jehya judío ―ichro chꞌán.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ntá kjuixin kuínhinni tíha ntá jeheni la ko tí sín chjasin Cesarea chrónóe̱he̱ni tí chꞌín Pablo kíxin sáchrókjuihya chꞌán tí chjasin Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo kíxin: ―¿Nkekuènté tsja̱nkará la ko nkekuènté nchekꞌáváráni? Janhan na chrakonhya kjónté jehya tí sinchentetona sín ó. Náhí. Kjónté kja̱xin chrókꞌuénxia̱n chjasin Jerusalén tí tinkachónkia Ìnchéni ―ichro chꞌán.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ntá kjuachahyani nixje̱he̱ni chꞌán ntá kuíto̱heni chꞌán. Ntáchroni kíxin: ―Tí nkehe tjinkaon Ìnchéni mé tso̱nhen ―ichroni.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ntá kjuixin tíha ntá kóyaxínhinni ntá sákjuíni nó chjasin Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ntá sákjuíkoni iso tí sín tinkáchónki Ìnchéni tsíkji̱xi̱n chjasin Cesarea. Sákjuíkoni sín nto̱e ijnko chꞌín tsíkji̱xi̱n Chipre itꞌin chꞌán Mnasón. Jehe chꞌán mé ósé tinkáchónki chꞌán Ìnchéni. Ntá kjuanjon chꞌán nketí kuíto̱heni.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Tió kjuíjini chjasin Jerusalén ntá tí sín kíchó ni tinkáchónki Ìnchéni mé kjuanjon sín kjuachaxin kꞌuéjóni la chéhe̱ sín.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n chꞌín Pablo sákjuíkoni chꞌán kjuítsjeheni chꞌín Jacobo la ntaha tjejó kaín tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ntá chꞌín Pablo kjuixin nixje̱he̱ chꞌán sín ntá tuénxín chrónka chꞌán kaín tí xra̱ kjuíchꞌe Dios tió kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí sín jehya sín judío.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Tió kuínhin sín ntá kjuanchehe sín kjuasáyé Dios, a̱ ntá ntáche sín chꞌín Pablo kíxin: ―Kíchóni, jaha kꞌuíkua̱n kíxin siín itsjé mil sín judío ó kuinkáchónki sín Jesús kjánchó kaín sín ntáchro sín kíxin tꞌichjánxi̱n tsíto̱ehyani tí ley.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ntá tsíkinhin sín kíxin jaha mé tsíkjákohé tí sín judío tjejó chjasin ókjé kíxin tꞌichjánxi̱enhya sinchexiteyéhe̱ sín tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌín Moisés. La kja̱xin kuínhin sín kíxin jaha tsíkjákohé sín kíxin tí xje̱en sín tꞌichjánxi̱enhya itsa sín tí xro̱ye la ko tꞌichjánxi̱enhya tinkáchónki sín éxí kꞌuékinkáchónkini ósé.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Ntá nkehe chrókjuichꞌeni? Kíxin tió tsinhin sín kíxin kjuihá la tso̱jnkotsé nchónhya sín.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Méxra̱ íchá jína jaha si̱nchexiteyá tíhi. Ntihi tjejó noó sín tꞌichjánxi̱n sinchexiteyá sín tí nkehe chénka sín Dios.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Jaha sáchrókjuíkoa sín la chrókótjóá jaha la ko jehe sín. La ko kja̱xin chrókjuènka tsokjín sín ntá tso̱noexín tí sín judío kíxin chaxínhya tí nkehe tsíkinhin sín la ko tso̱noexín sín kíxin kja̱xian jaha nchexiteyéhé tí ley.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 A̱ ntá tí sín jehya judío tsíkitekaon Ìnchéni la ikjinni ijnko xroon ó chrꞌénhenni sín. Kꞌue̱tue̱nhenni sín kíxin sinehya sín tí nto tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya, la ko kja̱xin sinehya sín jni̱, la ko sinehya sín tí nto tsíchrínjinhya isin va, la ko chróchóntahya sín í jnko chojni chjin ókjé ―ichro sín.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ntá chꞌín Pablo sákjuíko chꞌán tí noó sín la ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuínchetjóá a̱sén sín. Ntá kjuixin ntá kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko kíxin tsochrónka chꞌán kíxin ó kjuixin kjuínchexiteyá chꞌan tí nkehe kꞌuítuenhen chꞌán. Tíhi mé tꞌaxrjexín kíxin jnkojnko sín tsji̱ka̱o sín nkehe tsjanjon sín.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ó chjina chróxétja tí yato ya̱on ntá iso tí sín judío tsíkji̱xi̱n estado Asia mé tsíkꞌikon sín chꞌín Pablo nkaxenhen tí ni̱nko. Ntá kjuínchekónínkaon sín kaín chojni chjasin ntiha ntá itsé sín tí chꞌín Pablo.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Ntá kꞌuèya sín ntáchro sín kíxin: ―Kaínrá chojni chjasin Israel tsjínki̱tsaráni kíxin tsotséni tí chꞌín i. Jehe chꞌán mé ixri nkuíxín xritja̱ko̱he̱ chꞌán chojni nkehe jehya jína kuènte chjasénni, la ko titekakonhya chꞌán tí ley kuènte Moisés, la ko titekakonhya chꞌán ni̱nko̱eni. A̱ ntá ijie la tsíkꞌixenko chꞌán iso sín griego la kjuínchekji̱ta̱ sín nkaxenhen tí ni̱nko tjóá ―ichro sín.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Mé xi̱kaha ichro sín kíxin tsíkꞌikon sín senó kíxin chjasén sín mé xriko chꞌín Pablo tí chꞌín Trófimo tsíkji̱xi̱n chjasín Éfeso. Kjuénka̱yáxin sín kíxin chꞌín Pablo la kjá tsíkjiko chꞌán tí chꞌín a nkaxenhen ni̱nko.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Ntá kuenté tí chjasin a kónínkaon sín la ntá kaín tí chojni kuinká sín ikui sín ntá itsé sín tí chꞌín Pablo. Ntá kuinkánkákjenxín sín chꞌán nkaxenhen ni̱nko la kuakitsje sín chꞌán ntója ntá tuénxín kꞌuíkjehe̱ sín tí puerta ni̱nko.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ntá tjinkaon sín chrókꞌóyán sín chꞌán ntá ijnko chꞌín comandante kꞌue̱tue̱nhen itsjé tí sín soldado romano kuínhin chꞌán kíxin kuenté tí chjasin Jerusalén kꞌuíxité nínkaon sín.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ntá tí chꞌín comandante sákjuíko chꞌán iso sín soldado la ko tí sín kꞌue̱tue̱nhen tí soldado a la kuinká sín sákjuí sín tí siín tí chojni. Ntá tió kꞌuíkon tí sín a kíxin ó kjuíji tí chꞌín comandante la ko tí sín soldado a ntá kuíto̱he sín, í kjuatehya sín chꞌín Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ntá tí chꞌín comandante kóchjina chꞌán la itsé chꞌán tí chꞌín Pablo. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín soldado sinchentetoxín sín tí chꞌín Pablo yaá chica cadena. Ntá chrꞌéxi̱n kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin nkexro tí jehe chꞌín Pablo la ko nkehe tí kjuíchꞌe chꞌán.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 A̱ ntá tí chojni tsíkójnkotsé la ijnko sín kꞌóyako ijnko nkehe la í so sín la ókjé nkehe. A̱ ntá tí chꞌín comandante la tienxínhya chꞌán nkekuènte xi̱kaha kjuíchꞌe sín kíxin kꞌuíxité sín. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín soldado sátsjiko sín tí chꞌín Pablo tí cuartel siín tí sín soldado.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 La ntá tió kjuíjiko sín chꞌán tí tꞌi̱tꞌótje̱nxi̱n sín tí nchia a ntá tꞌichjánxi̱n kuámá sín tí chꞌín Pablo kíxin tí chojni tjinkaon sín chrókjuate sín chꞌán kíxin nínkaon sín.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Kaín tí chojni chréhe̱ nóton tꞌèya sín ntáchro sín kíxin: ―Chrókꞌuen chꞌán ―ichro sín.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ntá tió sáchrókjuíko sín chꞌín Pablo tí nkaxenhen tí cuartel kuènte tí sín soldado a ntá kjuanchankíhi chꞌín Pablo tí chꞌín comandante ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jína tsonixjahani jaha intsí? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí chꞌín comandante ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Jaha la á noha nixja griego?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Méxra̱ ¿á jehya jaha tí chojni tsíkji̱xi̱n Egipto kjuínchenínkaon chojni la ko sákjuíko nte̱je̱ tí noó mil chojni tsíkjàya? ―ichro chꞌán.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí, janhan mé ijnko chojni judío. Tsíkokjínaxián chjasin Tarso, estado Cilicia. Janhan me ijnko chojni tsíkji̱xi̱n ijnko chjasin imá tjetoan. A̱ ntá ijie xrja̱nnóa̱ha kíxin tsjánjuan kjuachaxin tsonixja̱ha̱ tí chojni ―ichro chꞌán.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ntá tí chꞌín comandante kjuanjon kjuachaxin ntá chꞌín Pablo kjuákꞌexín to̱té chꞌán tí tjen escalera ntá tja chꞌán ó kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin tso̱tání sín. Ntá tání sín ntá kjuankíxin nixja̱xi̱n chꞌán nkìva hebreo. Ntáchro chꞌán kíxin:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.