Atos 21

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A̱ ntá tió kuíto̱heni tí sín kíchó ni ntá kꞌuíxenhenni ntabárco̱ la ntá tuénxín sákjuíni estado Cos. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n sákjuíni chjasin Rodas, ntá ntiha sákjuíni chjasin Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Tí chjasin Pátara la mé ntiha kꞌuitjani ijnko ntabárco̱ sátsji nó estado Fenicia. Ntá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ a ntá sákjuíni.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ntá tió kꞌuátsínkani la kꞌuíkonni tí nonte Chipre itjani ikjon kuíto̱he ntá kꞌuatsínkani estado Siria. Ntá tí ntabárco̱ la tsꞌatsínka tsíto̱he tí nkehe tjinká tí puerto chjasin Tiro, la jeheni la nachrohe sákjuíni tí chjasin a.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ntá ntiha kꞌuitjani tí sín tinkáchónki Ìnchéni a ntá ntiha kuíto̱hekoni sín yato ya̱on. A̱ ntá jehe sín mé kjuínchenohe sín Ncha̱kuen Dios chénka sín tí chꞌín Pablo kíxin sáchrókjuihya chꞌán chjasin Jerusalén.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ntá kjuixin kꞌuátsínka tí yato ya̱on a̱ ntá sákjuíxinni ntiha. La kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni la ko ichjién sín la ko xje̱en sín sákjuíkotoxi̱nni tí kꞌuaxrjentani ikon chjasin ntá sákjuíni chrínta nta̱yaon. Kꞌuéjóxinni tochꞌinni nixje̱he̱ni Dios
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 ntá tuénxín nixje̱he̱ni sín jnkojína ntá tséhe tja kíchó ni. Ntá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱, a̱ ntá jehe sín ikjan sín nto̱e sín.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ntahó chjasin Tiro kjuixixín tí kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ ntá kjuíjini chjasin Tolemaida. Ntiha kjuínixje̱he̱ni tí sín kíchó ni tinkáchónki Ìnchéni. Ntá ntiha kꞌuéjókoni sín ijnko ya̱on.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n sákjuíxinni ntiha ntá kjuíjini chjasin Cesarea. Ntá ntiha sákjuíni nto̱e chꞌín Felipe, ijnko chꞌín kja̱xin tjako itén Ìnchéni. Jehe chꞌán mé ijnko tí sín ya̱to̱xi̱n tjinki̱tsa tí sín kjueyá Ìnchéni. A̱ ntá jeheni mé kuíto̱heni ntiha.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Tí chꞌín Felipe a mé chónta chꞌán noó xje̱en chꞌán chjin na̱xa̱ tóte̱ehya sín. Tí xje̱en chꞌán a mé chrónkaxín sín tí itén Dios.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ntá ntaha kꞌuéjókoni sín itsjé ya̱on ntá ikjui ijnko chꞌín nixja itén Dios itꞌin Agabo, tsíkji̱xi̱n chꞌán estado Judea.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Ikjui chꞌán kjuinixje̱he̱ chꞌán tí jeheni la ntá kuákja chꞌán tí tjo̱a̱ tꞌínkatꞌóxin chꞌín Pablo na ntá kjuínchentetoxín to̱té chꞌán la ko itja chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí Ncha̱kuen Dios mé ntáchro kíxin mé xi̱kaha chjasin Jerusalén tí sín judío sinchenteto sín ìnché tí tjo̱a̱ sinchekꞌáyéhe̱ sín chꞌán tí sín jehya judío ―ichro chꞌán.
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Ntá kjuixin kuínhinni tíha ntá jeheni la ko tí sín chjasin Cesarea chrónóe̱he̱ni tí chꞌín Pablo kíxin sáchrókjuihya chꞌán tí chjasin Jerusalén.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo kíxin: ―¿Nkekuènté tsja̱nkará la ko nkekuènté nchekꞌáváráni? Janhan na chrakonhya kjónté jehya tí sinchentetona sín ó. Náhí. Kjónté kja̱xin chrókꞌuénxia̱n chjasin Jerusalén tí tinkachónkia Ìnchéni ―ichro chꞌán.
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ntá kjuachahyani nixje̱he̱ni chꞌán ntá kuíto̱heni chꞌán. Ntáchroni kíxin: ―Tí nkehe tjinkaon Ìnchéni mé tso̱nhen ―ichroni.
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ntá kjuixin tíha ntá kóyaxínhinni ntá sákjuíni nó chjasin Jerusalén.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Ntá sákjuíkoni iso tí sín tinkáchónki Ìnchéni tsíkji̱xi̱n chjasin Cesarea. Sákjuíkoni sín nto̱e ijnko chꞌín tsíkji̱xi̱n Chipre itꞌin chꞌán Mnasón. Jehe chꞌán mé ósé tinkáchónki chꞌán Ìnchéni. Ntá kjuanjon chꞌán nketí kuíto̱heni.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Tió kjuíjini chjasin Jerusalén ntá tí sín kíchó ni tinkáchónki Ìnchéni mé kjuanjon sín kjuachaxin kꞌuéjóni la chéhe̱ sín.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n chꞌín Pablo sákjuíkoni chꞌán kjuítsjeheni chꞌín Jacobo la ntaha tjejó kaín tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ntá chꞌín Pablo kjuixin nixje̱he̱ chꞌán sín ntá tuénxín chrónka chꞌán kaín tí xra̱ kjuíchꞌe Dios tió kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí sín jehya sín judío.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Tió kuínhin sín ntá kjuanchehe sín kjuasáyé Dios, a̱ ntá ntáche sín chꞌín Pablo kíxin: ―Kíchóni, jaha kꞌuíkua̱n kíxin siín itsjé mil sín judío ó kuinkáchónki sín Jesús kjánchó kaín sín ntáchro sín kíxin tꞌichjánxi̱n tsíto̱ehyani tí ley.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ntá tsíkinhin sín kíxin jaha mé tsíkjákohé tí sín judío tjejó chjasin ókjé kíxin tꞌichjánxi̱enhya sinchexiteyéhe̱ sín tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌín Moisés. La kja̱xin kuínhin sín kíxin jaha tsíkjákohé sín kíxin tí xje̱en sín tꞌichjánxi̱enhya itsa sín tí xro̱ye la ko tꞌichjánxi̱enhya tinkáchónki sín éxí kꞌuékinkáchónkini ósé.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 ¿Ntá nkehe chrókjuichꞌeni? Kíxin tió tsinhin sín kíxin kjuihá la tso̱jnkotsé nchónhya sín.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Méxra̱ íchá jína jaha si̱nchexiteyá tíhi. Ntihi tjejó noó sín tꞌichjánxi̱n sinchexiteyá sín tí nkehe chénka sín Dios.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Jaha sáchrókjuíkoa sín la chrókótjóá jaha la ko jehe sín. La ko kja̱xin chrókjuènka tsokjín sín ntá tso̱noexín tí sín judío kíxin chaxínhya tí nkehe tsíkinhin sín la ko tso̱noexín sín kíxin kja̱xian jaha nchexiteyéhé tí ley.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 A̱ ntá tí sín jehya judío tsíkitekaon Ìnchéni la ikjinni ijnko xroon ó chrꞌénhenni sín. Kꞌue̱tue̱nhenni sín kíxin sinehya sín tí nto tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya, la ko kja̱xin sinehya sín jni̱, la ko sinehya sín tí nto tsíchrínjinhya isin va, la ko chróchóntahya sín í jnko chojni chjin ókjé ―ichro sín.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Ntá chꞌín Pablo sákjuíko chꞌán tí noó sín la ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuínchetjóá a̱sén sín. Ntá kjuixin ntá kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko kíxin tsochrónka chꞌán kíxin ó kjuixin kjuínchexiteyá chꞌan tí nkehe kꞌuítuenhen chꞌán. Tíhi mé tꞌaxrjexín kíxin jnkojnko sín tsji̱ka̱o sín nkehe tsjanjon sín.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ó chjina chróxétja tí yato ya̱on ntá iso tí sín judío tsíkji̱xi̱n estado Asia mé tsíkꞌikon sín chꞌín Pablo nkaxenhen tí ni̱nko. Ntá kjuínchekónínkaon sín kaín chojni chjasin ntiha ntá itsé sín tí chꞌín Pablo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Ntá kꞌuèya sín ntáchro sín kíxin: ―Kaínrá chojni chjasin Israel tsjínki̱tsaráni kíxin tsotséni tí chꞌín i. Jehe chꞌán mé ixri nkuíxín xritja̱ko̱he̱ chꞌán chojni nkehe jehya jína kuènte chjasénni, la ko titekakonhya chꞌán tí ley kuènte Moisés, la ko titekakonhya chꞌán ni̱nko̱eni. A̱ ntá ijie la tsíkꞌixenko chꞌán iso sín griego la kjuínchekji̱ta̱ sín nkaxenhen tí ni̱nko tjóá ―ichro sín.
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Mé xi̱kaha ichro sín kíxin tsíkꞌikon sín senó kíxin chjasén sín mé xriko chꞌín Pablo tí chꞌín Trófimo tsíkji̱xi̱n chjasín Éfeso. Kjuénka̱yáxin sín kíxin chꞌín Pablo la kjá tsíkjiko chꞌán tí chꞌín a nkaxenhen ni̱nko.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ntá kuenté tí chjasin a kónínkaon sín la ntá kaín tí chojni kuinká sín ikui sín ntá itsé sín tí chꞌín Pablo. Ntá kuinkánkákjenxín sín chꞌán nkaxenhen ni̱nko la kuakitsje sín chꞌán ntója ntá tuénxín kꞌuíkjehe̱ sín tí puerta ni̱nko.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ntá tjinkaon sín chrókꞌóyán sín chꞌán ntá ijnko chꞌín comandante kꞌue̱tue̱nhen itsjé tí sín soldado romano kuínhin chꞌán kíxin kuenté tí chjasin Jerusalén kꞌuíxité nínkaon sín.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Ntá tí chꞌín comandante sákjuíko chꞌán iso sín soldado la ko tí sín kꞌue̱tue̱nhen tí soldado a la kuinká sín sákjuí sín tí siín tí chojni. Ntá tió kꞌuíkon tí sín a kíxin ó kjuíji tí chꞌín comandante la ko tí sín soldado a ntá kuíto̱he sín, í kjuatehya sín chꞌín Pablo.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Ntá tí chꞌín comandante kóchjina chꞌán la itsé chꞌán tí chꞌín Pablo. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín soldado sinchentetoxín sín tí chꞌín Pablo yaá chica cadena. Ntá chrꞌéxi̱n kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin nkexro tí jehe chꞌín Pablo la ko nkehe tí kjuíchꞌe chꞌán.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 A̱ ntá tí chojni tsíkójnkotsé la ijnko sín kꞌóyako ijnko nkehe la í so sín la ókjé nkehe. A̱ ntá tí chꞌín comandante la tienxínhya chꞌán nkekuènte xi̱kaha kjuíchꞌe sín kíxin kꞌuíxité sín. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín soldado sátsjiko sín tí chꞌín Pablo tí cuartel siín tí sín soldado.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 La ntá tió kjuíjiko sín chꞌán tí tꞌi̱tꞌótje̱nxi̱n sín tí nchia a ntá tꞌichjánxi̱n kuámá sín tí chꞌín Pablo kíxin tí chojni tjinkaon sín chrókjuate sín chꞌán kíxin nínkaon sín.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Kaín tí chojni chréhe̱ nóton tꞌèya sín ntáchro sín kíxin: ―Chrókꞌuen chꞌán ―ichro sín.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Ntá tió sáchrókjuíko sín chꞌín Pablo tí nkaxenhen tí cuartel kuènte tí sín soldado a ntá kjuanchankíhi chꞌín Pablo tí chꞌín comandante ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jína tsonixjahani jaha intsí? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí chꞌín comandante ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Jaha la á noha nixja griego?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Méxra̱ ¿á jehya jaha tí chojni tsíkji̱xi̱n Egipto kjuínchenínkaon chojni la ko sákjuíko nte̱je̱ tí noó mil chojni tsíkjàya? ―ichro chꞌán.
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí, janhan mé ijnko chojni judío. Tsíkokjínaxián chjasin Tarso, estado Cilicia. Janhan me ijnko chojni tsíkji̱xi̱n ijnko chjasin imá tjetoan. A̱ ntá ijie xrja̱nnóa̱ha kíxin tsjánjuan kjuachaxin tsonixja̱ha̱ tí chojni ―ichro chꞌán.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Ntá tí chꞌín comandante kjuanjon kjuachaxin ntá chꞌín Pablo kjuákꞌexín to̱té chꞌán tí tjen escalera ntá tja chꞌán ó kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin tso̱tání sín. Ntá tání sín ntá kjuankíxin nixja̱xi̱n chꞌán nkìva hebreo. Ntáchro chꞌán kíxin:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.