Atos 21

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A̱ ntá tió kuíto̱heni tí sín kíchó ni ntá kꞌuíxenhenni ntabárco̱ la ntá tuénxín sákjuíni estado Cos. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n sákjuíni chjasin Rodas, ntá ntiha sákjuíni chjasin Pátara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Tí chjasin Pátara la mé ntiha kꞌuitjani ijnko ntabárco̱ sátsji nó estado Fenicia. Ntá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ a ntá sákjuíni.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Ntá tió kꞌuátsínkani la kꞌuíkonni tí nonte Chipre itjani ikjon kuíto̱he ntá kꞌuatsínkani estado Siria. Ntá tí ntabárco̱ la tsꞌatsínka tsíto̱he tí nkehe tjinká tí puerto chjasin Tiro, la jeheni la nachrohe sákjuíni tí chjasin a.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ntá ntiha kꞌuitjani tí sín tinkáchónki Ìnchéni a ntá ntiha kuíto̱hekoni sín yato ya̱on. A̱ ntá jehe sín mé kjuínchenohe sín Ncha̱kuen Dios chénka sín tí chꞌín Pablo kíxin sáchrókjuihya chꞌán chjasin Jerusalén.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ntá kjuixin kꞌuátsínka tí yato ya̱on a̱ ntá sákjuíxinni ntiha. La kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni la ko ichjién sín la ko xje̱en sín sákjuíkotoxi̱nni tí kꞌuaxrjentani ikon chjasin ntá sákjuíni chrínta nta̱yaon. Kꞌuéjóxinni tochꞌinni nixje̱he̱ni Dios
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 ntá tuénxín nixje̱he̱ni sín jnkojína ntá tséhe tja kíchó ni. Ntá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱, a̱ ntá jehe sín ikjan sín nto̱e sín.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Ntahó chjasin Tiro kjuixixín tí kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ ntá kjuíjini chjasin Tolemaida. Ntiha kjuínixje̱he̱ni tí sín kíchó ni tinkáchónki Ìnchéni. Ntá ntiha kꞌuéjókoni sín ijnko ya̱on.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n sákjuíxinni ntiha ntá kjuíjini chjasin Cesarea. Ntá ntiha sákjuíni nto̱e chꞌín Felipe, ijnko chꞌín kja̱xin tjako itén Ìnchéni. Jehe chꞌán mé ijnko tí sín ya̱to̱xi̱n tjinki̱tsa tí sín kjueyá Ìnchéni. A̱ ntá jeheni mé kuíto̱heni ntiha.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Tí chꞌín Felipe a mé chónta chꞌán noó xje̱en chꞌán chjin na̱xa̱ tóte̱ehya sín. Tí xje̱en chꞌán a mé chrónkaxín sín tí itén Dios.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Ntá ntaha kꞌuéjókoni sín itsjé ya̱on ntá ikjui ijnko chꞌín nixja itén Dios itꞌin Agabo, tsíkji̱xi̱n chꞌán estado Judea.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Ikjui chꞌán kjuinixje̱he̱ chꞌán tí jeheni la ntá kuákja chꞌán tí tjo̱a̱ tꞌínkatꞌóxin chꞌín Pablo na ntá kjuínchentetoxín to̱té chꞌán la ko itja chꞌán ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí Ncha̱kuen Dios mé ntáchro kíxin mé xi̱kaha chjasin Jerusalén tí sín judío sinchenteto sín ìnché tí tjo̱a̱ sinchekꞌáyéhe̱ sín chꞌán tí sín jehya judío ―ichro chꞌán.
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ntá kjuixin kuínhinni tíha ntá jeheni la ko tí sín chjasin Cesarea chrónóe̱he̱ni tí chꞌín Pablo kíxin sáchrókjuihya chꞌán tí chjasin Jerusalén.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo kíxin: ―¿Nkekuènté tsja̱nkará la ko nkekuènté nchekꞌáváráni? Janhan na chrakonhya kjónté jehya tí sinchentetona sín ó. Náhí. Kjónté kja̱xin chrókꞌuénxia̱n chjasin Jerusalén tí tinkachónkia Ìnchéni ―ichro chꞌán.
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ntá kjuachahyani nixje̱he̱ni chꞌán ntá kuíto̱heni chꞌán. Ntáchroni kíxin: ―Tí nkehe tjinkaon Ìnchéni mé tso̱nhen ―ichroni.
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ntá kjuixin tíha ntá kóyaxínhinni ntá sákjuíni nó chjasin Jerusalén.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ntá sákjuíkoni iso tí sín tinkáchónki Ìnchéni tsíkji̱xi̱n chjasin Cesarea. Sákjuíkoni sín nto̱e ijnko chꞌín tsíkji̱xi̱n Chipre itꞌin chꞌán Mnasón. Jehe chꞌán mé ósé tinkáchónki chꞌán Ìnchéni. Ntá kjuanjon chꞌán nketí kuíto̱heni.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Tió kjuíjini chjasin Jerusalén ntá tí sín kíchó ni tinkáchónki Ìnchéni mé kjuanjon sín kjuachaxin kꞌuéjóni la chéhe̱ sín.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n chꞌín Pablo sákjuíkoni chꞌán kjuítsjeheni chꞌín Jacobo la ntaha tjejó kaín tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Ntá chꞌín Pablo kjuixin nixje̱he̱ chꞌán sín ntá tuénxín chrónka chꞌán kaín tí xra̱ kjuíchꞌe Dios tió kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí sín jehya sín judío.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Tió kuínhin sín ntá kjuanchehe sín kjuasáyé Dios, a̱ ntá ntáche sín chꞌín Pablo kíxin: ―Kíchóni, jaha kꞌuíkua̱n kíxin siín itsjé mil sín judío ó kuinkáchónki sín Jesús kjánchó kaín sín ntáchro sín kíxin tꞌichjánxi̱n tsíto̱ehyani tí ley.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Ntá tsíkinhin sín kíxin jaha mé tsíkjákohé tí sín judío tjejó chjasin ókjé kíxin tꞌichjánxi̱enhya sinchexiteyéhe̱ sín tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌín Moisés. La kja̱xin kuínhin sín kíxin jaha tsíkjákohé sín kíxin tí xje̱en sín tꞌichjánxi̱enhya itsa sín tí xro̱ye la ko tꞌichjánxi̱enhya tinkáchónki sín éxí kꞌuékinkáchónkini ósé.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 ¿Ntá nkehe chrókjuichꞌeni? Kíxin tió tsinhin sín kíxin kjuihá la tso̱jnkotsé nchónhya sín.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Méxra̱ íchá jína jaha si̱nchexiteyá tíhi. Ntihi tjejó noó sín tꞌichjánxi̱n sinchexiteyá sín tí nkehe chénka sín Dios.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Jaha sáchrókjuíkoa sín la chrókótjóá jaha la ko jehe sín. La ko kja̱xin chrókjuènka tsokjín sín ntá tso̱noexín tí sín judío kíxin chaxínhya tí nkehe tsíkinhin sín la ko tso̱noexín sín kíxin kja̱xian jaha nchexiteyéhé tí ley.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 A̱ ntá tí sín jehya judío tsíkitekaon Ìnchéni la ikjinni ijnko xroon ó chrꞌénhenni sín. Kꞌue̱tue̱nhenni sín kíxin sinehya sín tí nto tsíkjo̱ke̱he̱ chojni tí nkehe tsíkjano̱ya, la ko kja̱xin sinehya sín jni̱, la ko sinehya sín tí nto tsíchrínjinhya isin va, la ko chróchóntahya sín í jnko chojni chjin ókjé ―ichro sín.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Ntá chꞌín Pablo sákjuíko chꞌán tí noó sín la ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuínchetjóá a̱sén sín. Ntá kjuixin ntá kꞌuíxenhen chꞌán tí ni̱nko kíxin tsochrónka chꞌán kíxin ó kjuixin kjuínchexiteyá chꞌan tí nkehe kꞌuítuenhen chꞌán. Tíhi mé tꞌaxrjexín kíxin jnkojnko sín tsji̱ka̱o sín nkehe tsjanjon sín.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Ó chjina chróxétja tí yato ya̱on ntá iso tí sín judío tsíkji̱xi̱n estado Asia mé tsíkꞌikon sín chꞌín Pablo nkaxenhen tí ni̱nko. Ntá kjuínchekónínkaon sín kaín chojni chjasin ntiha ntá itsé sín tí chꞌín Pablo.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Ntá kꞌuèya sín ntáchro sín kíxin: ―Kaínrá chojni chjasin Israel tsjínki̱tsaráni kíxin tsotséni tí chꞌín i. Jehe chꞌán mé ixri nkuíxín xritja̱ko̱he̱ chꞌán chojni nkehe jehya jína kuènte chjasénni, la ko titekakonhya chꞌán tí ley kuènte Moisés, la ko titekakonhya chꞌán ni̱nko̱eni. A̱ ntá ijie la tsíkꞌixenko chꞌán iso sín griego la kjuínchekji̱ta̱ sín nkaxenhen tí ni̱nko tjóá ―ichro sín.
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Mé xi̱kaha ichro sín kíxin tsíkꞌikon sín senó kíxin chjasén sín mé xriko chꞌín Pablo tí chꞌín Trófimo tsíkji̱xi̱n chjasín Éfeso. Kjuénka̱yáxin sín kíxin chꞌín Pablo la kjá tsíkjiko chꞌán tí chꞌín a nkaxenhen ni̱nko.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Ntá kuenté tí chjasin a kónínkaon sín la ntá kaín tí chojni kuinká sín ikui sín ntá itsé sín tí chꞌín Pablo. Ntá kuinkánkákjenxín sín chꞌán nkaxenhen ni̱nko la kuakitsje sín chꞌán ntója ntá tuénxín kꞌuíkjehe̱ sín tí puerta ni̱nko.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Ntá tjinkaon sín chrókꞌóyán sín chꞌán ntá ijnko chꞌín comandante kꞌue̱tue̱nhen itsjé tí sín soldado romano kuínhin chꞌán kíxin kuenté tí chjasin Jerusalén kꞌuíxité nínkaon sín.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Ntá tí chꞌín comandante sákjuíko chꞌán iso sín soldado la ko tí sín kꞌue̱tue̱nhen tí soldado a la kuinká sín sákjuí sín tí siín tí chojni. Ntá tió kꞌuíkon tí sín a kíxin ó kjuíji tí chꞌín comandante la ko tí sín soldado a ntá kuíto̱he sín, í kjuatehya sín chꞌín Pablo.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Ntá tí chꞌín comandante kóchjina chꞌán la itsé chꞌán tí chꞌín Pablo. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín soldado sinchentetoxín sín tí chꞌín Pablo yaá chica cadena. Ntá chrꞌéxi̱n kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin nkexro tí jehe chꞌín Pablo la ko nkehe tí kjuíchꞌe chꞌán.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 A̱ ntá tí chojni tsíkójnkotsé la ijnko sín kꞌóyako ijnko nkehe la í so sín la ókjé nkehe. A̱ ntá tí chꞌín comandante la tienxínhya chꞌán nkekuènte xi̱kaha kjuíchꞌe sín kíxin kꞌuíxité sín. Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin tí sín soldado sátsjiko sín tí chꞌín Pablo tí cuartel siín tí sín soldado.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 La ntá tió kjuíjiko sín chꞌán tí tꞌi̱tꞌótje̱nxi̱n sín tí nchia a ntá tꞌichjánxi̱n kuámá sín tí chꞌín Pablo kíxin tí chojni tjinkaon sín chrókjuate sín chꞌán kíxin nínkaon sín.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Kaín tí chojni chréhe̱ nóton tꞌèya sín ntáchro sín kíxin: ―Chrókꞌuen chꞌán ―ichro sín.
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Ntá tió sáchrókjuíko sín chꞌín Pablo tí nkaxenhen tí cuartel kuènte tí sín soldado a ntá kjuanchankíhi chꞌín Pablo tí chꞌín comandante ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Á jína tsonixjahani jaha intsí? ―ichro chꞌán. Ntá kjuáte̱he tí chꞌín comandante ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Jaha la á noha nixja griego?
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Méxra̱ ¿á jehya jaha tí chojni tsíkji̱xi̱n Egipto kjuínchenínkaon chojni la ko sákjuíko nte̱je̱ tí noó mil chojni tsíkjàya? ―ichro chꞌán.
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Ntá kjuáte̱he chꞌín Pablo ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí, janhan mé ijnko chojni judío. Tsíkokjínaxián chjasin Tarso, estado Cilicia. Janhan me ijnko chojni tsíkji̱xi̱n ijnko chjasin imá tjetoan. A̱ ntá ijie xrja̱nnóa̱ha kíxin tsjánjuan kjuachaxin tsonixja̱ha̱ tí chojni ―ichro chꞌán.
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Ntá tí chꞌín comandante kjuanjon kjuachaxin ntá chꞌín Pablo kjuákꞌexín to̱té chꞌán tí tjen escalera ntá tja chꞌán ó kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin tso̱tání sín. Ntá tání sín ntá kjuankíxin nixja̱xi̱n chꞌán nkìva hebreo. Ntáchro chꞌán kíxin:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.