Atos 20
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 Ntá ti kjuixin kꞌuíxité sín, a̱ ntá chꞌín Pablo kꞌuíye̱he̱ kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni ntiha ntá kjuako chꞌán iso kjuaxrexinkaon jína, ntá nixje̱he̱ kíchó sín ntá sáxíkji chꞌán nó estado Macedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ntá nkuíxín kꞌuatsínka chꞌán la kjuínchechéhe̱ chꞌán tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin tí nkehe nixja chꞌán. Ntá chrꞌéxi̱n kjuíji chꞌán estado Grecia.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Ntiha kuíto̱he chꞌán iní nitjó ntá chrókꞌuixenhen chꞌán ijnko ntabárco̱ ntá sáchrókjui chꞌán estado Siria. Ntá kónohe chꞌán kíxin iso sín judío nínkakonhen sín tí jehe chꞌán a ntá kjuenka̱yáxin chꞌán tsokja̱nxi̱n chꞌán to̱té chꞌán ínaá tsꞌatsínka chꞌán Macedonia.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Ntá tí sín sákjuíko chꞌín Pablo mé tí chꞌín Sópater mé jehe chꞌán tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Berea, la ko kja̱xin chꞌín Aristarco, la ko chꞌín Segundo. Jehe sín mé tsíkji̱xi̱n sín chjasin Tesalónica, la ko chꞌín Gayo tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Derbe, la ko kja̱xin sákjuíko chꞌán chꞌín Timoteo, la ko chꞌín Tíquico, la ko chꞌín Trófimo, mé tsíkji̱xi̱n sín estado Asia.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Ntá tí sín kíchó ni a mé kuítónxin sín nti̱a ntá tjejóchónhen sín tí jeheni chjasin Troas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Kjuixin kꞌuátsínka tí kia tió kjóne sín nio̱tja̱ chóntahya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱, ntá kꞌuíxenhenni ijnko ntabárco̱ kꞌuaxrjexínni Filipos ntá kꞌuátsínka inꞌó ya̱on ntá kjuíjini chjasin Troas ntá ntiha xétani tí sín kuítónxin sín nti̱a. A̱ ntá ntiha kuíto̱heni yato ya̱on.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ntá tí ya̱on xrankíxixín semana ntá kójnkotséni kíxin tsochrítꞌo̱ nio̱tja̱ tsoxraxinkakonxínni Ìnchéni. Ntá chꞌín Pablo nixje̱he̱ chꞌán kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni la tjinkaon chꞌán sátsjixin chꞌán ntiha tí ya̱on chrꞌéxi̱n, ntá a̱ntsí má sé tí nkehe chrónka chꞌán la na̱xa̱ tjenixja chꞌán kꞌáxrótjen.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Tí tsíkójnkotsé sín a mé ijnko piso noi la ntiha mé síche nchónhya xrohi.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Ntá ntiha itjen ijnko chꞌín ntasoá itꞌin chꞌán Eutico mé tjetja̱xi̱n chꞌán chrítaón ventana. Ntá tí chꞌín Pablo imá sé nixja chꞌán ntá tí chꞌín ntasoá mé tsíkihi chꞌán kotáchrin. A̱ ntá xrína̱hya tsíkꞌajua chꞌán ntá tsíkꞌanótje̱nxi̱n chꞌán tí ventana tí níxin piso ntiha ntá sákjuíkja̱tse̱n sín chꞌán la ó tsíkjixin tsíkꞌen chꞌán.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Ntá chꞌín Pablo kꞌuínkajin chꞌán ntá kjuítsínkatákꞌá chꞌán chrítaón tí chꞌín tsíkꞌanótjen a la kjóa chꞌán. Ntá ntáche chꞌán tí sín kíchó ni kíxin: ―Chrakonhyará tsíkꞌenhya chꞌán, tjechón chꞌán ―ichro chꞌan.
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Ntá chꞌín Pablo kꞌui̱tꞌótjen chꞌán ínaá tí kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌán kíxin ntiha tsꞌóxika̱ye̱he chꞌán nio̱tja̱ sine sín tsoxraxinkakonxín sín Ìnchéni. Ntá na̱xa̱ tjenixja chꞌán hasta kꞌuínkaséyan a ntá sákjuí chꞌán.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Ntá tí chꞌín ntasoá tsíkꞌanótjen sákjuiko sín la tjechón chꞌán kohya nkehe xéhe chꞌán ntá kaín sín imá kóchéhe̱ sín.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Jeheni mé kuítónxinni nti̱a sa̱oxín la kꞌuíxenhenni ijnko ntabárco̱ sákjuíni nó chjasin Asón kíxin ntiha tsoxetani chꞌín Pablo éxí tsíntáchro chꞌán kíxin tjinkaon chꞌán sátsjixín chꞌán to̱té chꞌán ntiha.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Ntá ó xetani tí jehe chꞌán chjasin Asón ntá kꞌuíxenhen chꞌán tí ntabárco̱ kja̱xin chꞌán ntá sákjuíkoni chꞌán nó chjasin Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ntá tí sákjuixinni ntiha ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n ntá kꞌuátsínkani estado Quío ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Samos. Ntá ínaá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ ntá sákjuíni chjasin Trogilio ntá ntiha kꞌo̱kꞌéheni. Ntá xíkꞌixenhenni ntabárco̱ ínaá ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Mileto.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Mé xi̱kaha kjuíchꞌeni kíxin chꞌín Pablo í tjinkakonhya chꞌán chrókjuakꞌe chꞌán isé estado Asia la í tjinkakonhya chꞌán chrókjan chjasin Éfeso kíxin tjinkaon chꞌán tjoka chrókjuiji chꞌán chjasin Jerusalén kíxin ntiha chrókjuakꞌe chꞌán tí ya̱on Pentecostés, ichro chꞌán.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Tí itjen chꞌín Pablo tí chjasin Mileto kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín tꞌe̱tue̱nhen tí ni̱nko chjasin Éfeso.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ntá tió kui sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí jahará la ó nohará nkexrí kjuakꞌé la ko kjuàkua desde tí ya̱on xrankíxixín kꞌuinka estado Asia.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Ó nohará kíxin kaín tí ya̱on kꞌuéjóni la kaín a̱senná kjui̱tꞌaha̱ xra̱ Ìnchéni la kjui̱ntahnkehya. Imá tsja̱nka kíxin nchónhya kjuasótena kíxin tjinkaon tí sín judío chrókꞌóyánna sín.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Janhan la kui̱to̱a̱hya kjuàkua kaín tí nkehe jína tꞌichjánxi̱n tso̱nohará. Mé xi̱kaha kjuàkua tió kójnkotsérá la ko xi̱kaha kjuíkjàkuaxian jnkojnko nto̱ará.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Kjuáko̱ha̱ kaín chojni judío la ko kaín chojni jehya judío kíxin tꞌichjánxi̱n tsíto̱he sín tí jie̱ tjasin sín la ko tsitekaon sín Dios la ko Ìnchéni Jesucristo.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ntá ijie sátsjiyá chjasin Jerusalén kíxin Ncha̱kuen Dios kꞌue̱tua̱nna la í nonahya nkehe tso̱nna ntiha.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ntá jehó nòna kíxin kaín chjasin tsꞌatsínka la chrónka Ncha̱kuen Dios kíxin tsjakꞌechjinana la ko tsjasótena.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Kaín tíha la tóxakonahya. Kjónté chrókjuasótexián la ninkehó sínkíhyana la janhan la chàna̱ kíxin tí xra̱ chonta la chrókjuintaxín la chrókjui̱ntaxiteyá tí xra̱ chjìna Ìnchéni Jesús kíxin tsjàkua tí tan jína nkexrí tjuèhe Dios chojni.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 ’Ntá jie ó nòna kíxin tí jahará kjuákohará kjuachaxin kuènte Dios la nijnkorá tsꞌikonhyará tí janhan ínaá.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Méxra̱ tinhínrá ijie kíxin í jehya jie̱na kíxin jnkojínrá chrókꞌuitjáyanrá.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Kíxin ó kjuàkua kaín tí nkehe tjinkaon Dios kíxin tso̱nohará la í tꞌitjáyanhya ninkehó.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Méxra̱ xráxinkáonrá tsꞌejorá jnkojína la tsꞌayakonhénrá kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin Ncha̱kuen Dios mé tjáhará tí xra̱ pastor kíxin tsꞌayakonhénrá tí sín kuènte tí ni̱nko̱e chꞌán kꞌue̱naxín chꞌán tí ijni̱é chꞌán.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Ó nòna tió sátsjia ntá itsji í so chojni éxí kolóbo jie̱he tsotjinkaon sinchekꞌitjáyan tí sín tinkáchónki Ìnchéni.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 La ntá kjónté jahará la isorá tjejorá ntihi tsjankíxinrá tsjàkorá kjuachꞌia chrínkí chrókjuákohérá kíchuárá tí nkehe chaxín. A̱ ntá tí sín tinkáchónki tsjichréhe̱ sín tí nkehe ntoáhya.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Méxra̱ chróxráxinkáonrá kíxin chjina iní nánó kjuakꞌé kjuákohárá ncha̱kotjin la ko tie la kui̱to̱a̱hya kjui̱ntaxraxinkávan hasta kjuíncheníhi a̱senná nixjahará jnkojnko tí jahará.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 ’A̱ nta jie la jahará kíchó ni tjetjáncháha̱ Dios kíxin tꞌayakuanxínrá chꞌán tí itén chꞌán kíxin tjuahará chꞌán. Jehe chꞌán imá chónta kjuachaxin tsjinki̱tsará ntá tsꞌayéhérá kaín tí nkehe tjinkaon chꞌán tsochjéhe chꞌán kaín tí chojni tsíkótjóá.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Janhan mé kjuakéhya a̱senná chi̱cha̱ko̱en chojni o̱ iké jnkojín chojni.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Náhí. Jahará ó nohará jína kíxin janhan na mé tjaná kjui̱tꞌaxián xra̱ kjuácha kꞌue̱naxín tí nkehe tꞌichjánxi̱nna la ko kja̱xin tí nkehe tꞌichjánxi̱nhin tí chojni kꞌuejókian.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Méxra̱ kjuàkuaxínrá xi̱kaha si̱chꞌerá xra̱ kíxin jína tsjínki̱tsará tí chojni chóntahya. Xráxinkáonrá kíxin tsíntáchro Ìnchéni Jesús kíxin: “A̱ntsí tso̱chéhe̱ni kíxin tí nkehe chrókjuanjonni, a̱ ntá kánhyó tso̱chéhe̱ni kíxin tí nkehe chrókꞌuáyéhe̱ni.”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Ntá kjuixin ntáchro chꞌín Pablo xi̱kaha ntá jehe chꞌan la ko kaín sin kꞌuéjóxin tochꞌin sín ntá nixje̱he̱ sín Dios.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ntá kaín sín tsjánka sín la ko kjóa sín chꞌán la ko tséhe sín tja chꞌan.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Imá kꞌuává sín kíxin chrónka chꞌán kíxin í tsꞌikonhya sín chꞌán ínaá. Ntá sákjuíkotoxi̱n sín chꞌán nó tí tjen tí ntabárco̱ sátsjiko chꞌán.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.