Atos 20
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 Ntá ti kjuixin kꞌuíxité sín, a̱ ntá chꞌín Pablo kꞌuíye̱he̱ kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni ntiha ntá kjuako chꞌán iso kjuaxrexinkaon jína, ntá nixje̱he̱ kíchó sín ntá sáxíkji chꞌán nó estado Macedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ntá nkuíxín kꞌuatsínka chꞌán la kjuínchechéhe̱ chꞌán tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin tí nkehe nixja chꞌán. Ntá chrꞌéxi̱n kjuíji chꞌán estado Grecia.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Ntiha kuíto̱he chꞌán iní nitjó ntá chrókꞌuixenhen chꞌán ijnko ntabárco̱ ntá sáchrókjui chꞌán estado Siria. Ntá kónohe chꞌán kíxin iso sín judío nínkakonhen sín tí jehe chꞌán a ntá kjuenka̱yáxin chꞌán tsokja̱nxi̱n chꞌán to̱té chꞌán ínaá tsꞌatsínka chꞌán Macedonia.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Ntá tí sín sákjuíko chꞌín Pablo mé tí chꞌín Sópater mé jehe chꞌán tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Berea, la ko kja̱xin chꞌín Aristarco, la ko chꞌín Segundo. Jehe sín mé tsíkji̱xi̱n sín chjasin Tesalónica, la ko chꞌín Gayo tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Derbe, la ko kja̱xin sákjuíko chꞌán chꞌín Timoteo, la ko chꞌín Tíquico, la ko chꞌín Trófimo, mé tsíkji̱xi̱n sín estado Asia.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ntá tí sín kíchó ni a mé kuítónxin sín nti̱a ntá tjejóchónhen sín tí jeheni chjasin Troas.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Kjuixin kꞌuátsínka tí kia tió kjóne sín nio̱tja̱ chóntahya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱, ntá kꞌuíxenhenni ijnko ntabárco̱ kꞌuaxrjexínni Filipos ntá kꞌuátsínka inꞌó ya̱on ntá kjuíjini chjasin Troas ntá ntiha xétani tí sín kuítónxin sín nti̱a. A̱ ntá ntiha kuíto̱heni yato ya̱on.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Ntá tí ya̱on xrankíxixín semana ntá kójnkotséni kíxin tsochrítꞌo̱ nio̱tja̱ tsoxraxinkakonxínni Ìnchéni. Ntá chꞌín Pablo nixje̱he̱ chꞌán kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni la tjinkaon chꞌán sátsjixin chꞌán ntiha tí ya̱on chrꞌéxi̱n, ntá a̱ntsí má sé tí nkehe chrónka chꞌán la na̱xa̱ tjenixja chꞌán kꞌáxrótjen.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Tí tsíkójnkotsé sín a mé ijnko piso noi la ntiha mé síche nchónhya xrohi.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ntá ntiha itjen ijnko chꞌín ntasoá itꞌin chꞌán Eutico mé tjetja̱xi̱n chꞌán chrítaón ventana. Ntá tí chꞌín Pablo imá sé nixja chꞌán ntá tí chꞌín ntasoá mé tsíkihi chꞌán kotáchrin. A̱ ntá xrína̱hya tsíkꞌajua chꞌán ntá tsíkꞌanótje̱nxi̱n chꞌán tí ventana tí níxin piso ntiha ntá sákjuíkja̱tse̱n sín chꞌán la ó tsíkjixin tsíkꞌen chꞌán.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Ntá chꞌín Pablo kꞌuínkajin chꞌán ntá kjuítsínkatákꞌá chꞌán chrítaón tí chꞌín tsíkꞌanótjen a la kjóa chꞌán. Ntá ntáche chꞌán tí sín kíchó ni kíxin: ―Chrakonhyará tsíkꞌenhya chꞌán, tjechón chꞌán ―ichro chꞌan.
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Ntá chꞌín Pablo kꞌui̱tꞌótjen chꞌán ínaá tí kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌán kíxin ntiha tsꞌóxika̱ye̱he chꞌán nio̱tja̱ sine sín tsoxraxinkakonxín sín Ìnchéni. Ntá na̱xa̱ tjenixja chꞌán hasta kꞌuínkaséyan a ntá sákjuí chꞌán.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Ntá tí chꞌín ntasoá tsíkꞌanótjen sákjuiko sín la tjechón chꞌán kohya nkehe xéhe chꞌán ntá kaín sín imá kóchéhe̱ sín.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Jeheni mé kuítónxinni nti̱a sa̱oxín la kꞌuíxenhenni ijnko ntabárco̱ sákjuíni nó chjasin Asón kíxin ntiha tsoxetani chꞌín Pablo éxí tsíntáchro chꞌán kíxin tjinkaon chꞌán sátsjixín chꞌán to̱té chꞌán ntiha.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Ntá ó xetani tí jehe chꞌán chjasin Asón ntá kꞌuíxenhen chꞌán tí ntabárco̱ kja̱xin chꞌán ntá sákjuíkoni chꞌán nó chjasin Mitilene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ntá tí sákjuixinni ntiha ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n ntá kꞌuátsínkani estado Quío ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Samos. Ntá ínaá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ ntá sákjuíni chjasin Trogilio ntá ntiha kꞌo̱kꞌéheni. Ntá xíkꞌixenhenni ntabárco̱ ínaá ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Mileto.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Mé xi̱kaha kjuíchꞌeni kíxin chꞌín Pablo í tjinkakonhya chꞌán chrókjuakꞌe chꞌán isé estado Asia la í tjinkakonhya chꞌán chrókjan chjasin Éfeso kíxin tjinkaon chꞌán tjoka chrókjuiji chꞌán chjasin Jerusalén kíxin ntiha chrókjuakꞌe chꞌán tí ya̱on Pentecostés, ichro chꞌán.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Tí itjen chꞌín Pablo tí chjasin Mileto kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín tꞌe̱tue̱nhen tí ni̱nko chjasin Éfeso.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ntá tió kui sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí jahará la ó nohará nkexrí kjuakꞌé la ko kjuàkua desde tí ya̱on xrankíxixín kꞌuinka estado Asia.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Ó nohará kíxin kaín tí ya̱on kꞌuéjóni la kaín a̱senná kjui̱tꞌaha̱ xra̱ Ìnchéni la kjui̱ntahnkehya. Imá tsja̱nka kíxin nchónhya kjuasótena kíxin tjinkaon tí sín judío chrókꞌóyánna sín.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Janhan la kui̱to̱a̱hya kjuàkua kaín tí nkehe jína tꞌichjánxi̱n tso̱nohará. Mé xi̱kaha kjuàkua tió kójnkotsérá la ko xi̱kaha kjuíkjàkuaxian jnkojnko nto̱ará.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Kjuáko̱ha̱ kaín chojni judío la ko kaín chojni jehya judío kíxin tꞌichjánxi̱n tsíto̱he sín tí jie̱ tjasin sín la ko tsitekaon sín Dios la ko Ìnchéni Jesucristo.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ntá ijie sátsjiyá chjasin Jerusalén kíxin Ncha̱kuen Dios kꞌue̱tua̱nna la í nonahya nkehe tso̱nna ntiha.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Ntá jehó nòna kíxin kaín chjasin tsꞌatsínka la chrónka Ncha̱kuen Dios kíxin tsjakꞌechjinana la ko tsjasótena.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Kaín tíha la tóxakonahya. Kjónté chrókjuasótexián la ninkehó sínkíhyana la janhan la chàna̱ kíxin tí xra̱ chonta la chrókjuintaxín la chrókjui̱ntaxiteyá tí xra̱ chjìna Ìnchéni Jesús kíxin tsjàkua tí tan jína nkexrí tjuèhe Dios chojni.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 ’Ntá jie ó nòna kíxin tí jahará kjuákohará kjuachaxin kuènte Dios la nijnkorá tsꞌikonhyará tí janhan ínaá.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Méxra̱ tinhínrá ijie kíxin í jehya jie̱na kíxin jnkojínrá chrókꞌuitjáyanrá.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Kíxin ó kjuàkua kaín tí nkehe tjinkaon Dios kíxin tso̱nohará la í tꞌitjáyanhya ninkehó.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Méxra̱ xráxinkáonrá tsꞌejorá jnkojína la tsꞌayakonhénrá kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin Ncha̱kuen Dios mé tjáhará tí xra̱ pastor kíxin tsꞌayakonhénrá tí sín kuènte tí ni̱nko̱e chꞌán kꞌue̱naxín chꞌán tí ijni̱é chꞌán.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Ó nòna tió sátsjia ntá itsji í so chojni éxí kolóbo jie̱he tsotjinkaon sinchekꞌitjáyan tí sín tinkáchónki Ìnchéni.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 La ntá kjónté jahará la isorá tjejorá ntihi tsjankíxinrá tsjàkorá kjuachꞌia chrínkí chrókjuákohérá kíchuárá tí nkehe chaxín. A̱ ntá tí sín tinkáchónki tsjichréhe̱ sín tí nkehe ntoáhya.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Méxra̱ chróxráxinkáonrá kíxin chjina iní nánó kjuakꞌé kjuákohárá ncha̱kotjin la ko tie la kui̱to̱a̱hya kjui̱ntaxraxinkávan hasta kjuíncheníhi a̱senná nixjahará jnkojnko tí jahará.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 ’A̱ nta jie la jahará kíchó ni tjetjáncháha̱ Dios kíxin tꞌayakuanxínrá chꞌán tí itén chꞌán kíxin tjuahará chꞌán. Jehe chꞌán imá chónta kjuachaxin tsjinki̱tsará ntá tsꞌayéhérá kaín tí nkehe tjinkaon chꞌán tsochjéhe chꞌán kaín tí chojni tsíkótjóá.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Janhan mé kjuakéhya a̱senná chi̱cha̱ko̱en chojni o̱ iké jnkojín chojni.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Náhí. Jahará ó nohará jína kíxin janhan na mé tjaná kjui̱tꞌaxián xra̱ kjuácha kꞌue̱naxín tí nkehe tꞌichjánxi̱nna la ko kja̱xin tí nkehe tꞌichjánxi̱nhin tí chojni kꞌuejókian.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Méxra̱ kjuàkuaxínrá xi̱kaha si̱chꞌerá xra̱ kíxin jína tsjínki̱tsará tí chojni chóntahya. Xráxinkáonrá kíxin tsíntáchro Ìnchéni Jesús kíxin: “A̱ntsí tso̱chéhe̱ni kíxin tí nkehe chrókjuanjonni, a̱ ntá kánhyó tso̱chéhe̱ni kíxin tí nkehe chrókꞌuáyéhe̱ni.”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Ntá kjuixin ntáchro chꞌín Pablo xi̱kaha ntá jehe chꞌan la ko kaín sin kꞌuéjóxin tochꞌin sín ntá nixje̱he̱ sín Dios.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Ntá kaín sín tsjánka sín la ko kjóa sín chꞌán la ko tséhe sín tja chꞌan.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Imá kꞌuává sín kíxin chrónka chꞌán kíxin í tsꞌikonhya sín chꞌán ínaá. Ntá sákjuíkotoxi̱n sín chꞌán nó tí tjen tí ntabárco̱ sátsjiko chꞌán.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.