Atos 20
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Ntá ti kjuixin kꞌuíxité sín, a̱ ntá chꞌín Pablo kꞌuíye̱he̱ kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni ntiha ntá kjuako chꞌán iso kjuaxrexinkaon jína, ntá nixje̱he̱ kíchó sín ntá sáxíkji chꞌán nó estado Macedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ntá nkuíxín kꞌuatsínka chꞌán la kjuínchechéhe̱ chꞌán tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin tí nkehe nixja chꞌán. Ntá chrꞌéxi̱n kjuíji chꞌán estado Grecia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Ntiha kuíto̱he chꞌán iní nitjó ntá chrókꞌuixenhen chꞌán ijnko ntabárco̱ ntá sáchrókjui chꞌán estado Siria. Ntá kónohe chꞌán kíxin iso sín judío nínkakonhen sín tí jehe chꞌán a ntá kjuenka̱yáxin chꞌán tsokja̱nxi̱n chꞌán to̱té chꞌán ínaá tsꞌatsínka chꞌán Macedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ntá tí sín sákjuíko chꞌín Pablo mé tí chꞌín Sópater mé jehe chꞌán tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Berea, la ko kja̱xin chꞌín Aristarco, la ko chꞌín Segundo. Jehe sín mé tsíkji̱xi̱n sín chjasin Tesalónica, la ko chꞌín Gayo tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Derbe, la ko kja̱xin sákjuíko chꞌán chꞌín Timoteo, la ko chꞌín Tíquico, la ko chꞌín Trófimo, mé tsíkji̱xi̱n sín estado Asia.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ntá tí sín kíchó ni a mé kuítónxin sín nti̱a ntá tjejóchónhen sín tí jeheni chjasin Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Kjuixin kꞌuátsínka tí kia tió kjóne sín nio̱tja̱ chóntahya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱, ntá kꞌuíxenhenni ijnko ntabárco̱ kꞌuaxrjexínni Filipos ntá kꞌuátsínka inꞌó ya̱on ntá kjuíjini chjasin Troas ntá ntiha xétani tí sín kuítónxin sín nti̱a. A̱ ntá ntiha kuíto̱heni yato ya̱on.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ntá tí ya̱on xrankíxixín semana ntá kójnkotséni kíxin tsochrítꞌo̱ nio̱tja̱ tsoxraxinkakonxínni Ìnchéni. Ntá chꞌín Pablo nixje̱he̱ chꞌán kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni la tjinkaon chꞌán sátsjixin chꞌán ntiha tí ya̱on chrꞌéxi̱n, ntá a̱ntsí má sé tí nkehe chrónka chꞌán la na̱xa̱ tjenixja chꞌán kꞌáxrótjen.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Tí tsíkójnkotsé sín a mé ijnko piso noi la ntiha mé síche nchónhya xrohi.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ntá ntiha itjen ijnko chꞌín ntasoá itꞌin chꞌán Eutico mé tjetja̱xi̱n chꞌán chrítaón ventana. Ntá tí chꞌín Pablo imá sé nixja chꞌán ntá tí chꞌín ntasoá mé tsíkihi chꞌán kotáchrin. A̱ ntá xrína̱hya tsíkꞌajua chꞌán ntá tsíkꞌanótje̱nxi̱n chꞌán tí ventana tí níxin piso ntiha ntá sákjuíkja̱tse̱n sín chꞌán la ó tsíkjixin tsíkꞌen chꞌán.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Ntá chꞌín Pablo kꞌuínkajin chꞌán ntá kjuítsínkatákꞌá chꞌán chrítaón tí chꞌín tsíkꞌanótjen a la kjóa chꞌán. Ntá ntáche chꞌán tí sín kíchó ni kíxin: ―Chrakonhyará tsíkꞌenhya chꞌán, tjechón chꞌán ―ichro chꞌan.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Ntá chꞌín Pablo kꞌui̱tꞌótjen chꞌán ínaá tí kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌán kíxin ntiha tsꞌóxika̱ye̱he chꞌán nio̱tja̱ sine sín tsoxraxinkakonxín sín Ìnchéni. Ntá na̱xa̱ tjenixja chꞌán hasta kꞌuínkaséyan a ntá sákjuí chꞌán.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Ntá tí chꞌín ntasoá tsíkꞌanótjen sákjuiko sín la tjechón chꞌán kohya nkehe xéhe chꞌán ntá kaín sín imá kóchéhe̱ sín.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Jeheni mé kuítónxinni nti̱a sa̱oxín la kꞌuíxenhenni ijnko ntabárco̱ sákjuíni nó chjasin Asón kíxin ntiha tsoxetani chꞌín Pablo éxí tsíntáchro chꞌán kíxin tjinkaon chꞌán sátsjixín chꞌán to̱té chꞌán ntiha.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ntá ó xetani tí jehe chꞌán chjasin Asón ntá kꞌuíxenhen chꞌán tí ntabárco̱ kja̱xin chꞌán ntá sákjuíkoni chꞌán nó chjasin Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Ntá tí sákjuixinni ntiha ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n ntá kꞌuátsínkani estado Quío ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Samos. Ntá ínaá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ ntá sákjuíni chjasin Trogilio ntá ntiha kꞌo̱kꞌéheni. Ntá xíkꞌixenhenni ntabárco̱ ínaá ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Mé xi̱kaha kjuíchꞌeni kíxin chꞌín Pablo í tjinkakonhya chꞌán chrókjuakꞌe chꞌán isé estado Asia la í tjinkakonhya chꞌán chrókjan chjasin Éfeso kíxin tjinkaon chꞌán tjoka chrókjuiji chꞌán chjasin Jerusalén kíxin ntiha chrókjuakꞌe chꞌán tí ya̱on Pentecostés, ichro chꞌán.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Tí itjen chꞌín Pablo tí chjasin Mileto kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín tꞌe̱tue̱nhen tí ni̱nko chjasin Éfeso.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ntá tió kui sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí jahará la ó nohará nkexrí kjuakꞌé la ko kjuàkua desde tí ya̱on xrankíxixín kꞌuinka estado Asia.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Ó nohará kíxin kaín tí ya̱on kꞌuéjóni la kaín a̱senná kjui̱tꞌaha̱ xra̱ Ìnchéni la kjui̱ntahnkehya. Imá tsja̱nka kíxin nchónhya kjuasótena kíxin tjinkaon tí sín judío chrókꞌóyánna sín.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Janhan la kui̱to̱a̱hya kjuàkua kaín tí nkehe jína tꞌichjánxi̱n tso̱nohará. Mé xi̱kaha kjuàkua tió kójnkotsérá la ko xi̱kaha kjuíkjàkuaxian jnkojnko nto̱ará.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Kjuáko̱ha̱ kaín chojni judío la ko kaín chojni jehya judío kíxin tꞌichjánxi̱n tsíto̱he sín tí jie̱ tjasin sín la ko tsitekaon sín Dios la ko Ìnchéni Jesucristo.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ntá ijie sátsjiyá chjasin Jerusalén kíxin Ncha̱kuen Dios kꞌue̱tua̱nna la í nonahya nkehe tso̱nna ntiha.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ntá jehó nòna kíxin kaín chjasin tsꞌatsínka la chrónka Ncha̱kuen Dios kíxin tsjakꞌechjinana la ko tsjasótena.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Kaín tíha la tóxakonahya. Kjónté chrókjuasótexián la ninkehó sínkíhyana la janhan la chàna̱ kíxin tí xra̱ chonta la chrókjuintaxín la chrókjui̱ntaxiteyá tí xra̱ chjìna Ìnchéni Jesús kíxin tsjàkua tí tan jína nkexrí tjuèhe Dios chojni.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 ’Ntá jie ó nòna kíxin tí jahará kjuákohará kjuachaxin kuènte Dios la nijnkorá tsꞌikonhyará tí janhan ínaá.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Méxra̱ tinhínrá ijie kíxin í jehya jie̱na kíxin jnkojínrá chrókꞌuitjáyanrá.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Kíxin ó kjuàkua kaín tí nkehe tjinkaon Dios kíxin tso̱nohará la í tꞌitjáyanhya ninkehó.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Méxra̱ xráxinkáonrá tsꞌejorá jnkojína la tsꞌayakonhénrá kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin Ncha̱kuen Dios mé tjáhará tí xra̱ pastor kíxin tsꞌayakonhénrá tí sín kuènte tí ni̱nko̱e chꞌán kꞌue̱naxín chꞌán tí ijni̱é chꞌán.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Ó nòna tió sátsjia ntá itsji í so chojni éxí kolóbo jie̱he tsotjinkaon sinchekꞌitjáyan tí sín tinkáchónki Ìnchéni.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 La ntá kjónté jahará la isorá tjejorá ntihi tsjankíxinrá tsjàkorá kjuachꞌia chrínkí chrókjuákohérá kíchuárá tí nkehe chaxín. A̱ ntá tí sín tinkáchónki tsjichréhe̱ sín tí nkehe ntoáhya.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Méxra̱ chróxráxinkáonrá kíxin chjina iní nánó kjuakꞌé kjuákohárá ncha̱kotjin la ko tie la kui̱to̱a̱hya kjui̱ntaxraxinkávan hasta kjuíncheníhi a̱senná nixjahará jnkojnko tí jahará.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’A̱ nta jie la jahará kíchó ni tjetjáncháha̱ Dios kíxin tꞌayakuanxínrá chꞌán tí itén chꞌán kíxin tjuahará chꞌán. Jehe chꞌán imá chónta kjuachaxin tsjinki̱tsará ntá tsꞌayéhérá kaín tí nkehe tjinkaon chꞌán tsochjéhe chꞌán kaín tí chojni tsíkótjóá.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Janhan mé kjuakéhya a̱senná chi̱cha̱ko̱en chojni o̱ iké jnkojín chojni.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Náhí. Jahará ó nohará jína kíxin janhan na mé tjaná kjui̱tꞌaxián xra̱ kjuácha kꞌue̱naxín tí nkehe tꞌichjánxi̱nna la ko kja̱xin tí nkehe tꞌichjánxi̱nhin tí chojni kꞌuejókian.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Méxra̱ kjuàkuaxínrá xi̱kaha si̱chꞌerá xra̱ kíxin jína tsjínki̱tsará tí chojni chóntahya. Xráxinkáonrá kíxin tsíntáchro Ìnchéni Jesús kíxin: “A̱ntsí tso̱chéhe̱ni kíxin tí nkehe chrókjuanjonni, a̱ ntá kánhyó tso̱chéhe̱ni kíxin tí nkehe chrókꞌuáyéhe̱ni.”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Ntá kjuixin ntáchro chꞌín Pablo xi̱kaha ntá jehe chꞌan la ko kaín sin kꞌuéjóxin tochꞌin sín ntá nixje̱he̱ sín Dios.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ntá kaín sín tsjánka sín la ko kjóa sín chꞌán la ko tséhe sín tja chꞌan.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Imá kꞌuává sín kíxin chrónka chꞌán kíxin í tsꞌikonhya sín chꞌán ínaá. Ntá sákjuíkotoxi̱n sín chꞌán nó tí tjen tí ntabárco̱ sátsjiko chꞌán.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.