Atos 20

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ntá ti kjuixin kꞌuíxité sín, a̱ ntá chꞌín Pablo kꞌuíye̱he̱ kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni ntiha ntá kjuako chꞌán iso kjuaxrexinkaon jína, ntá nixje̱he̱ kíchó sín ntá sáxíkji chꞌán nó estado Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Ntá nkuíxín kꞌuatsínka chꞌán la kjuínchechéhe̱ chꞌán tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin tí nkehe nixja chꞌán. Ntá chrꞌéxi̱n kjuíji chꞌán estado Grecia.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Ntiha kuíto̱he chꞌán iní nitjó ntá chrókꞌuixenhen chꞌán ijnko ntabárco̱ ntá sáchrókjui chꞌán estado Siria. Ntá kónohe chꞌán kíxin iso sín judío nínkakonhen sín tí jehe chꞌán a ntá kjuenka̱yáxin chꞌán tsokja̱nxi̱n chꞌán to̱té chꞌán ínaá tsꞌatsínka chꞌán Macedonia.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ntá tí sín sákjuíko chꞌín Pablo mé tí chꞌín Sópater mé jehe chꞌán tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Berea, la ko kja̱xin chꞌín Aristarco, la ko chꞌín Segundo. Jehe sín mé tsíkji̱xi̱n sín chjasin Tesalónica, la ko chꞌín Gayo tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Derbe, la ko kja̱xin sákjuíko chꞌán chꞌín Timoteo, la ko chꞌín Tíquico, la ko chꞌín Trófimo, mé tsíkji̱xi̱n sín estado Asia.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ntá tí sín kíchó ni a mé kuítónxin sín nti̱a ntá tjejóchónhen sín tí jeheni chjasin Troas.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Kjuixin kꞌuátsínka tí kia tió kjóne sín nio̱tja̱ chóntahya tí xro̱a̱n tꞌánkíxin nio̱tja̱, ntá kꞌuíxenhenni ijnko ntabárco̱ kꞌuaxrjexínni Filipos ntá kꞌuátsínka inꞌó ya̱on ntá kjuíjini chjasin Troas ntá ntiha xétani tí sín kuítónxin sín nti̱a. A̱ ntá ntiha kuíto̱heni yato ya̱on.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Ntá tí ya̱on xrankíxixín semana ntá kójnkotséni kíxin tsochrítꞌo̱ nio̱tja̱ tsoxraxinkakonxínni Ìnchéni. Ntá chꞌín Pablo nixje̱he̱ chꞌán kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni la tjinkaon chꞌán sátsjixin chꞌán ntiha tí ya̱on chrꞌéxi̱n, ntá a̱ntsí má sé tí nkehe chrónka chꞌán la na̱xa̱ tjenixja chꞌán kꞌáxrótjen.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Tí tsíkójnkotsé sín a mé ijnko piso noi la ntiha mé síche nchónhya xrohi.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ntá ntiha itjen ijnko chꞌín ntasoá itꞌin chꞌán Eutico mé tjetja̱xi̱n chꞌán chrítaón ventana. Ntá tí chꞌín Pablo imá sé nixja chꞌán ntá tí chꞌín ntasoá mé tsíkihi chꞌán kotáchrin. A̱ ntá xrína̱hya tsíkꞌajua chꞌán ntá tsíkꞌanótje̱nxi̱n chꞌán tí ventana tí níxin piso ntiha ntá sákjuíkja̱tse̱n sín chꞌán la ó tsíkjixin tsíkꞌen chꞌán.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ntá chꞌín Pablo kꞌuínkajin chꞌán ntá kjuítsínkatákꞌá chꞌán chrítaón tí chꞌín tsíkꞌanótjen a la kjóa chꞌán. Ntá ntáche chꞌán tí sín kíchó ni kíxin: ―Chrakonhyará tsíkꞌenhya chꞌán, tjechón chꞌán ―ichro chꞌan.
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Ntá chꞌín Pablo kꞌui̱tꞌótjen chꞌán ínaá tí kꞌuínkaji̱nxi̱n chꞌán kíxin ntiha tsꞌóxika̱ye̱he chꞌán nio̱tja̱ sine sín tsoxraxinkakonxín sín Ìnchéni. Ntá na̱xa̱ tjenixja chꞌán hasta kꞌuínkaséyan a ntá sákjuí chꞌán.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Ntá tí chꞌín ntasoá tsíkꞌanótjen sákjuiko sín la tjechón chꞌán kohya nkehe xéhe chꞌán ntá kaín sín imá kóchéhe̱ sín.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Jeheni mé kuítónxinni nti̱a sa̱oxín la kꞌuíxenhenni ijnko ntabárco̱ sákjuíni nó chjasin Asón kíxin ntiha tsoxetani chꞌín Pablo éxí tsíntáchro chꞌán kíxin tjinkaon chꞌán sátsjixín chꞌán to̱té chꞌán ntiha.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Ntá ó xetani tí jehe chꞌán chjasin Asón ntá kꞌuíxenhen chꞌán tí ntabárco̱ kja̱xin chꞌán ntá sákjuíkoni chꞌán nó chjasin Mitilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ntá tí sákjuixinni ntiha ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n ntá kꞌuátsínkani estado Quío ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Samos. Ntá ínaá kꞌuíxenhenni tí ntabárco̱ ntá sákjuíni chjasin Trogilio ntá ntiha kꞌo̱kꞌéheni. Ntá xíkꞌixenhenni ntabárco̱ ínaá ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Mileto.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Mé xi̱kaha kjuíchꞌeni kíxin chꞌín Pablo í tjinkakonhya chꞌán chrókjuakꞌe chꞌán isé estado Asia la í tjinkakonhya chꞌán chrókjan chjasin Éfeso kíxin tjinkaon chꞌán tjoka chrókjuiji chꞌán chjasin Jerusalén kíxin ntiha chrókjuakꞌe chꞌán tí ya̱on Pentecostés, ichro chꞌán.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Tí itjen chꞌín Pablo tí chjasin Mileto kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí sín tꞌe̱tue̱nhen tí ni̱nko chjasin Éfeso.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Ntá tió kui sín ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí jahará la ó nohará nkexrí kjuakꞌé la ko kjuàkua desde tí ya̱on xrankíxixín kꞌuinka estado Asia.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Ó nohará kíxin kaín tí ya̱on kꞌuéjóni la kaín a̱senná kjui̱tꞌaha̱ xra̱ Ìnchéni la kjui̱ntahnkehya. Imá tsja̱nka kíxin nchónhya kjuasótena kíxin tjinkaon tí sín judío chrókꞌóyánna sín.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Janhan la kui̱to̱a̱hya kjuàkua kaín tí nkehe jína tꞌichjánxi̱n tso̱nohará. Mé xi̱kaha kjuàkua tió kójnkotsérá la ko xi̱kaha kjuíkjàkuaxian jnkojnko nto̱ará.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Kjuáko̱ha̱ kaín chojni judío la ko kaín chojni jehya judío kíxin tꞌichjánxi̱n tsíto̱he sín tí jie̱ tjasin sín la ko tsitekaon sín Dios la ko Ìnchéni Jesucristo.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Ntá ijie sátsjiyá chjasin Jerusalén kíxin Ncha̱kuen Dios kꞌue̱tua̱nna la í nonahya nkehe tso̱nna ntiha.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Ntá jehó nòna kíxin kaín chjasin tsꞌatsínka la chrónka Ncha̱kuen Dios kíxin tsjakꞌechjinana la ko tsjasótena.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Kaín tíha la tóxakonahya. Kjónté chrókjuasótexián la ninkehó sínkíhyana la janhan la chàna̱ kíxin tí xra̱ chonta la chrókjuintaxín la chrókjui̱ntaxiteyá tí xra̱ chjìna Ìnchéni Jesús kíxin tsjàkua tí tan jína nkexrí tjuèhe Dios chojni.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 ’Ntá jie ó nòna kíxin tí jahará kjuákohará kjuachaxin kuènte Dios la nijnkorá tsꞌikonhyará tí janhan ínaá.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Méxra̱ tinhínrá ijie kíxin í jehya jie̱na kíxin jnkojínrá chrókꞌuitjáyanrá.
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 Kíxin ó kjuàkua kaín tí nkehe tjinkaon Dios kíxin tso̱nohará la í tꞌitjáyanhya ninkehó.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Méxra̱ xráxinkáonrá tsꞌejorá jnkojína la tsꞌayakonhénrá kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni kíxin Ncha̱kuen Dios mé tjáhará tí xra̱ pastor kíxin tsꞌayakonhénrá tí sín kuènte tí ni̱nko̱e chꞌán kꞌue̱naxín chꞌán tí ijni̱é chꞌán.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Ó nòna tió sátsjia ntá itsji í so chojni éxí kolóbo jie̱he tsotjinkaon sinchekꞌitjáyan tí sín tinkáchónki Ìnchéni.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 La ntá kjónté jahará la isorá tjejorá ntihi tsjankíxinrá tsjàkorá kjuachꞌia chrínkí chrókjuákohérá kíchuárá tí nkehe chaxín. A̱ ntá tí sín tinkáchónki tsjichréhe̱ sín tí nkehe ntoáhya.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Méxra̱ chróxráxinkáonrá kíxin chjina iní nánó kjuakꞌé kjuákohárá ncha̱kotjin la ko tie la kui̱to̱a̱hya kjui̱ntaxraxinkávan hasta kjuíncheníhi a̱senná nixjahará jnkojnko tí jahará.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 ’A̱ nta jie la jahará kíchó ni tjetjáncháha̱ Dios kíxin tꞌayakuanxínrá chꞌán tí itén chꞌán kíxin tjuahará chꞌán. Jehe chꞌán imá chónta kjuachaxin tsjinki̱tsará ntá tsꞌayéhérá kaín tí nkehe tjinkaon chꞌán tsochjéhe chꞌán kaín tí chojni tsíkótjóá.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Janhan mé kjuakéhya a̱senná chi̱cha̱ko̱en chojni o̱ iké jnkojín chojni.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Náhí. Jahará ó nohará jína kíxin janhan na mé tjaná kjui̱tꞌaxián xra̱ kjuácha kꞌue̱naxín tí nkehe tꞌichjánxi̱nna la ko kja̱xin tí nkehe tꞌichjánxi̱nhin tí chojni kꞌuejókian.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Méxra̱ kjuàkuaxínrá xi̱kaha si̱chꞌerá xra̱ kíxin jína tsjínki̱tsará tí chojni chóntahya. Xráxinkáonrá kíxin tsíntáchro Ìnchéni Jesús kíxin: “A̱ntsí tso̱chéhe̱ni kíxin tí nkehe chrókjuanjonni, a̱ ntá kánhyó tso̱chéhe̱ni kíxin tí nkehe chrókꞌuáyéhe̱ni.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Ntá kjuixin ntáchro chꞌín Pablo xi̱kaha ntá jehe chꞌan la ko kaín sin kꞌuéjóxin tochꞌin sín ntá nixje̱he̱ sín Dios.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Ntá kaín sín tsjánka sín la ko kjóa sín chꞌán la ko tséhe sín tja chꞌan.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Imá kꞌuává sín kíxin chrónka chꞌán kíxin í tsꞌikonhya sín chꞌán ínaá. Ntá sákjuíkotoxi̱n sín chꞌán nó tí tjen tí ntabárco̱ sátsjiko chꞌán.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.