Atos 18
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARC
1 Ntá kjuixin tíha ntá chꞌín Pablo sákjuíxin chꞌán chjasin Atenas la sákjuí chꞌán chjasin Corinto.
1 Depois disto, partiu Paulo de Atenas e chegou a Corinto.
2 Ntiha mé xéta chꞌán ijnko chꞌín judío itꞌin Aquila. Jehe chꞌán mé tsíkji̱xi̱n chꞌán estado Ponto la séhya jehe chꞌán la ko ichjién chꞌán Priscila mé kjui̱xi̱n sín nación Italia kíxin tꞌichjánxi̱n tsꞌaxrjexín sín ntiha kíxin tí chꞌín tꞌe̱to̱an mé itꞌin Claudio kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin kaín tí sín judío mé tsꞌaxrjexín sín tí chjasin Roma. Ntá chꞌín Pablo mé kjuínixje̱he̱ chꞌán sín.
2 E, achando um certo judeu por nome Áquila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), se ajuntou com eles,
3 Jnkokón xra̱ chꞌe sín la ko jehe chꞌán, chꞌéna sín kamantá tꞌóna nchia. Méxra̱ ntá ntahó kuíto̱eko kíchó sín kíxin jnkoko̱á sichꞌe sín tí xra̱ a.
3 e, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Ntá jnkojnko tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín sákjuí chꞌín Pablo tí ni̱nko nixje̱he̱ chꞌán tí sín judío la ko tí sín jehya judío kíxin tjinkaon chꞌán kíxin kaín tí chojni chrókuitekaon sín.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga e convencia a judeus e gregos.
5 Ntá tió chꞌín Silas la ko chꞌín Timoteo kjui̱xi̱n sín estado Macedonia ntá chꞌín Pablo kjuákꞌe xra̱ ó kjuako chꞌán itén Dios kíxin tso̱nohe tí sín judío kíxin Jesús mé tí nkexro Cristo.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado pela palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ntá tí sín judío mé kjuankíxin kónínkakonhen sín tí chꞌín Pablo la imá kꞌuántaxínhi̱n sín chꞌán. Ntá jehe chꞌán kꞌótsjènka chꞌán iké chꞌán kíxin kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin xi̱kaha tsjasóte sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―A̱ ntá ijie la jahará kjuéyárá tí jie̱ tsꞌitjáyanxínrá. A̱ ntá janhan la í chontahya jie̱ kíxin ó kjuáko̱hará tí tán jína, a̱ ntá kuítékákonhyará. A̱ ntá ijie la íchá jína sátsjia tsjáko̱ha̱ tí sín jehya judío ―ichro chꞌán.
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo e, desde agora, parto para os gentios.
7 Ntá kꞌuaxrjexín chꞌán ni̱nko ntá sákjuí chꞌán nto̱e ijnko chojni mé itꞌin Justo mé jehe chꞌán xraxinkaon chꞌán Dios. Nto̱e chꞌán mé chjinaxón ni̱nko.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado Tito Justo, que servia a Deus e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 Ntá chꞌín Crispo, ijnko nkexro tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko, la ko kaín tí sín tjejó nto̱e chꞌán, mé kjuankíxin sín kuítekaon sín Ìnchéni. Kja̱xin itsjé tí sín tjejó chjasin Corinto mé kuínhin sín tí tan la ntá kjuankíxin sín kuítekaon sín Ìnchéni la kuíkite sín.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo- o, creram e foram batizados.
9 Ntá ijnko tie titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌín Pablo Ìnchéni nixje̱he̱ chꞌán ntáchro kíxin: ―Chrakonhya tjàkua itan kuènta̱na. Ti̱to̱éhya tso̱chro̱nka
9 E disse o Senhor, em visão, a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 kíxin janhan tjejóko kíchó ni kíxin ninkexró kohya nkehe sitꞌaha. Kíxin janhan la chonta itsjé chojni tí chjasin ntihi tinkáchónki tí janhan.
10 porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Méxra̱ chꞌín Pablo mé kuíto̱he chꞌán ijnko nánó ko tꞌo̱ ntiha chjasin Corinto, kjua̱ko̱he̱ chꞌán sín itén Dios.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 A̱ ntá tí ya̱on kꞌue̱to̱an chꞌín Galión estado Acaya, ntá itsjé tí sín judío kónínkakonhen sín tí chꞌín Pablo. Ntá itsé sín chꞌán sákjui̱ko sín chꞌán tí tjejó tí sín tꞌe̱to̱an.
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 A̱ ntá ntáche sín tí chꞌín tꞌe̱to̱an kíxin: ―A̱ ntá tí nkexro i ixri chꞌán tjachroe chꞌán chojni kíxin ókjé nkexrí chrókuinkáchónki sín Dios la ko tsitekakonhya sín tí nkehe tꞌe̱to̱an tí ley.
13 dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 Na ntá tjinkaon chꞌín Pablo chrónixja, ntá chꞌín Galión ntáche chꞌán tí sín judío kíxin: ―Tí chaxín ijnko jie̱ jié kjuasin tí chꞌín i ntá kjónté chrókui̱nha̱n tí nkehe ntáchrorá jahará judíorá.
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria;
15 A̱ ntá jehí tjanjo̱nxinrá tí nkehe nixjará la ko ihni̱é chojni la ko tí ley tinkachónkirá. Méxra̱ jahórá chrókjui̱nchekito̱exínrá tíha kíxin janhan tjínka̱konhya tsꞌóna juez si̱ntakito̱axian kuènte tí nkehe a ―ichro chꞌán.
15 mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Ntá kꞌue̱to̱an chꞌán kíxin sátsjixín sín ntiha.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Ntá tí sín griego la kónínkaon sín la itsé sín tí chꞌín Sóstenes tí chꞌín tꞌe̱to̱an kuènte tí ni̱nko judío, la ntahó kjuatexín sín chꞌán. Jehe chꞌín Galión a la mé kjónté kꞌuíkon chꞌán la ánto̱sén chꞌán.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; porém, a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 A̱ ntá chꞌín Pablo kuíto̱he chꞌán chjasin Corinto itsjé ya̱on ntá nixje̱he̱ chꞌán tí sín kíchó ni ntiha ntá kꞌuíxenhen chꞌán ntabárco̱ sákjuí chꞌán nó estado Siria a sákjuíko chꞌán tjan Priscila la ko chꞌín Aquila. Ntá kjuíji sín chjasin Cencrea la ntá na̱xa̱ kꞌuíxenhya chꞌán ntabárco̱ ínaá la ikjín chꞌán mòlo̱é kíxin xi̱kaha kjua̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin kjuínchexiteyá chꞌán tí nkehe chrónka chꞌán.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos e dali navegou para a Síria e, com ele, Priscila e Áquila, tendo rapado a cabeça em Cencreia, porque tinha voto.
19 Ntá tió kjuíji sín tí chjasin Éfeso ntá kuíto̱he chꞌín Pablo tí tjan Priscila a la ko tí chꞌín Aquila. Ntá sákjuí chꞌán ijnko ni̱nko la ikjo chꞌán tí sín judío tsíkójnkotsé ntiha.
19 E chegou a Éfeso e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Ntá jehe sín chrónòa sín kíxin chrókuito̱he chꞌán isé ntiha, kjánchó jehe chꞌán la chrohya chꞌán.
20 E, rogando- lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 Ntá tuénxín nixje̱he̱ chꞌán sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Tꞌichjánxi̱n tsjakꞌé chjasin Jerusalén tí ya̱on kia itsi. Kjánchó tsokjan ínaá tsotsjaha̱ tí jahará tí na̱xa̱ tjinkaon Dios ―ichro chꞌán. Ntá kuíto̱he chꞌán sín ntá kꞌuíxenhen chꞌán ntabárco̱ sákjuíxin chꞌán chjasin Éfeso.
21 Antes, se despediu deles, dizendo: Querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 Ntá tió kjuíji chꞌán chjasin Cesarea ntá sákjui̱ chꞌán chjasin Jerusalén na ntá sákjuínixje̱he̱ chꞌán tí sín tinkáchónki Ìnchéni ntiha. Ntá tuénxín xíkjan chꞌán chjasin Antioquía.
22 E, chegando a Cesareia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 Ntá kuíto̱he chꞌán ntiha itsjé ya̱on ntá xíkji chꞌán ínaá ntá xíkꞌatsínka chꞌán itsjé chjasin estado Galacia la ko estado Frigia la kjuínchechéhe̱ chꞌán kaín tí sín tinkáchónki Ìnchéni.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 Ntá tí ya̱on a mé ijnko chꞌín judío itꞌin Apolos ikui chjasin Éfeso mé tsíkji̱xi̱n chꞌán chjasin Alejandría. Jehe chꞌán mé ijnko nkexro a̱ntsí nohe chrónka kíxin chóxin chꞌán xroon itén Dios.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, varão eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Jehe chꞌán ó xrako̱he̱ chꞌán nti̱e Ìnchéni ntá imá tóxrjínhi̱n chꞌán nixja chꞌán la ko tsjako jína kuènte chꞌín Jesús. Kjánchó jehó nohe chꞌán nkexrí kui̱ki̱te chojni chꞌín Juan.
25 Este era instruído no caminho do Senhor; e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 A̱ ntá chꞌín Apolos kjuákꞌe chꞌán kjuako chꞌán tí ni̱nko la chrakonhya chꞌán. Ntá tió kuínhin tí tjan Priscila la ko tí chꞌín Aquila tí kjuako chꞌán ntá kꞌuaxrjentako sín chꞌán la kjua̱ko̱he̱ sín chꞌán tí nkehe na̱xa̱ noehya chꞌán kuènte nti̱e Dios.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando o ouviram Priscila e Áquila, o levaram consigo e lhe declararam mais pontualmente o caminho de Deus.
27 Ntá tjinkaon chꞌín Apolos sátsji chꞌán estado Acaya. Ntá tí sín kíchó ni kjuínki̱tsa sín chꞌán la ikjin sín ijnko xroon chrꞌénhen sín tí sín tinkáchónki Ìnchéni tjejó ntiha kíxin jína tsjanjon sín kjuachaxin tsjakꞌe chꞌán. Ntá tió kjuíji chꞌán estado Acaya ntá kjuínki̱tsa chꞌán kjua̱ko̱he̱ chꞌán tí sín tsíkjinki̱tsa Dios tsíkitekaon sín chꞌán.
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 Ntá kjua̱ko̱exín chꞌán kaín chojni kíxin ntoáhya chꞌe tí sín judío, la xitjahya tsontáchro sín náhí. Kjua̱ko̱he̱ chꞌán sín kíxin tí xroon itén Dios chrónka kíxin Jesús mé tí nkexro Cristo.
28 Porque com grande veemência convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.