Atos 17
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 Ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas la kꞌuátsínka sín chjasin Anfípolis la ko chjasin Apolonia ntá kjuíji sín chjasin Tesalónica. Ntaha itjen ijnko ni̱nko judío.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 A̱ ntá chꞌín Pablo sákjuí chꞌan ni̱nko éxí kuènhen chꞌán la jnkojnko ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín chjina iní semana ikjo chꞌán tí jehe sín la chrónkaxín chꞌán nkexrí ntáchro xroon itén Dios.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Kjuako chꞌán kíxin tí nkexro Cristo mé tꞌichjánxi̱n itsꞌen la ko chrꞌéxi̱n tsoxechón chꞌán ínaá. Ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí chꞌín Jesús a mé jeheni chrónkaxínni kíxin tsinhínrá jahará mé Cristo tíha.
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 A̱ ntá iso tí sín judío kuítekaon sín ntá kꞌuíto sín tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Silas. Ntá kja̱xin kuítekaon itsjé tí sín griego xraxinkaon Dios a la ko kja̱xin nchónhya chojni chjin tjetoan kuítekaon.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 A̱ ntá iso tí sín judío tinkáchónkihya Ìnchéni mé imá kóchjio sín ntá kójnkotséko sín iso chojni jínahya chꞌe, chꞌehya sín xra̱, ixri nti̱a. Ntá kaín sín kꞌuíxité sín la kjuínchexakonhen sín tí sín siín chjasén sín. Ntá itsjé sín kꞌuíxenhen sín nto̱e ijnko chꞌín itꞌin Jasón kjueyá sín chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas kíxin tjinkaon sín sáchrókjuíkohe sín tí sín a tí sín tꞌe̱to̱an.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 A̱ ntá kꞌuitjahya sín tí sín a ntá kjónté itsé sín tí chꞌín Jasón la ko í so tí sín tinkáchónki Ìnchéni ntá kuinkánkákjen sín sákjuíko sín tí siín tí síxre̱é tí chjasin ntiha. Ntaha nínkaon sín kꞌuèya sín ntáchro sín kíxin: ―Tí sín i mé kjuínchexakonhen chojni kuenté chjasintajni. La ntá ó kjui sín chjasénni ntihi kja̱xin.
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 La ntá tí chꞌín Jasón a mé kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tí sín a mé tsꞌejó sín nto̱e chꞌán. Kaín sín titekakonhya sín tí ley kuènte tí chꞌín romano tꞌe̱to̱an. Ntáchro sín kíxin itjen í jnko nkexro a̱ntsí má tꞌe̱to̱an, ntá tíha mé Jesús ―ichro sín.
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Ntá tió kuínhin kaín tí sín tsíkójnkotsé la ko tí síxre̱é ntá kꞌuíxité sín kónínkaon sín.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Ntá chꞌín Jasón la ko tí sín tjejóko chꞌán kjue̱nka̱ sín ntá tí síxre̱é kuíto̱he sákjuí sín.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Ntá tuénxín tí tie a tí sín kíchó ni mé ichrꞌán sín chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas kíxin sátsji sín chjasin Berea. Ntá tió kjuíji sín ntaha kꞌuíxenhen sín tí ni̱nko̱é tí sín judío.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 A̱ ntá tí sín judío ntiha la a̱ntsí má jína a̱sén sín, ntá tí sín chjasin Tesalónica la náhí. A̱ntsí má kóxrjínhi̱n sín tsinhin sín tí itén Dios la jnkojnko ya̱on kjuínchekuáxin sín tí xroon chónta itén Dios kíxin tso̱nohe sín á chaxín ntoá xi̱kaha tí ntáchro tí sín a.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Méxra̱ nchónhya tí jehe sín kuítekaon sín la ko kja̱xin nchónhya tí chojni chjin griego tjetoan mé kuítekaon la ko kja̱xin tí chojni ntoa.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 A̱ ntá tí sín judío chjasin Tesalónica kónohe sín kíxin chꞌín Pablo mé kjua̱ko̱xi̱n itén Dios chjasin Berea ínaá. Ntá sákjuí sín ntiha a ntá kjuínchekóninkaon tí sín a.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 A̱ ntá tí sín kíchó ni tinkáchónki Ìnchéni ichrꞌán sín tí chꞌín Pablo sátsji nó chrínta nta̱yaon. A̱ ntá chꞌín Silas la ko chꞌín Timoteo na̱xa̱ kuíto̱he sín tí chjasin Berea.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Ntá iso tí sín ntiha sákjuíko sín tí chꞌín Pablo la kjuíji sín tí chjasin Atenas. Ntá kjan sín chjasén sín kíxin kꞌue̱to̱an chꞌín Pablo kíxin tsochrónka sín kíxin tjoka chrókóxakonhen tí chꞌín Silas la ko tí chꞌín Timoteo tsjiji sín ntiha tsoxéta sín chꞌán.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Ntá nachrohe kjuákꞌechónhen chꞌín Pablo kíxin itsji tí chꞌín Silas la ko tí chꞌín Timoteo chjasin Atenas ntá imá kꞌuává a̱sén chꞌán kíxin kꞌuíkon chꞌán kíxin tí chjasin ntiha siín nchónhya tí nkehe tsíkjano̱ya.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Ntá tí ni̱nko ntiha kjua̱ko̱he̱ chꞌán iso sín judío la ko iso tí chojni xraxinkaon Dios. La kaín ya̱on ntasin kjuákꞌe chꞌán kjua̱ko̱exín chꞌán tí chojni siín ntiha.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 La iso tí sín kjuínchekuáxin tí xroon kuènte tí chojni itꞌin epicúreo la ko iso tí sín kjuínchekuáxin tí xroon kuènte tí chojni itꞌin estoico kjuankíxin nixje̱he̱ sín tí chꞌín Pablo. Iso sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin ánta tjenixja tí nkexro a? La í so sín ntáchro sín kíxin: ―Méxra̱ tjenixja chꞌán kuènte í jnko dios. Mé xi̱kaha ichro sín kíxin kjuako chꞌín Pablo tí tán jína kuènte Jesús la ko kjuako chꞌán kíxin Jesús kjónté kꞌuén ntá xechón.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Ntá sákjui̱ko sín chꞌín Pablo ijnko tjo itꞌin Areópago. Ntiha mé kuènhen sín tójnkotsé sín kíxin tjenka̱yáxixín sín. Ntá nixje̱he̱ sín tí chꞌín Pablo, ntáchro sín kíxin: ―Tjinkaonni tsochro̱nka tí nkehe ni̱xin kjuíkoa.
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Itsjé tí nkehe ókjé tjetjàkua la tjinkaonni tso̱noheni nkehe tꞌaxrjexín kaín tíha ―ichro sín.
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Ntá kaín tí sín chjasin Atenas la ko tí sín tsíkji̱xi̱n ókjé tjejó ntiha mé tóxrjíe̱nhya sín í jnko xra̱, jehí tóxrjínhi̱n sín chrókuinhin sín la ko chrónixja sín ijnko nkehe ni̱xin.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Ntá chꞌín Pablo kꞌuínkatjen chꞌán kjuákꞌexín to̱té chꞌán tí siín tí jehe sín chrítaón tí Tjo Areópago. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará tjejorá chjasin Atenas tinhínrá. Janhan ó kꞌuíkua̱n kíxin jahará la itsjé dios tinkachónkirá.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Ntá tí kjuakꞌé ntiha kꞌuájia la kꞌuíkua̱n itsjé tí nketí tjásixínrá culto ntá kꞌuitja ijnko altar tsꞌínixín kíxin: “Ntihi xraxinkakonxínni ijnko Dios na̱xa̱ chónhyani”. Méxra̱ tí Dios xráxinkáonrá kjónté na̱xa̱ chonhyará mé tí Dios a mé tjákohará.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Tí Dios mé kjuíchꞌéna chꞌán chjasintajni la ko kaín nkehe siín chjasintajni. Jehe chꞌán mé ìnché nka̱jní la ko chjasintajni. La tjexenhya chꞌán ijnko ni̱nko tsíkjichꞌénaxín chojni tja.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 La tꞌichjánxi̱enhya chꞌán kíxin chojni chrókjuinki̱tsa tí jehe chꞌán kíxin jehe chꞌán mé chjéhe kjuachón kaín chojni la ko tjanjon chꞌán xri̱nto̱ la ko kaín nkehe siín.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 ’Kaín tí nación kꞌuaxrjeníxin jnkoko̱á chojni kíxin chrókꞌuejó sín nkuíxín chjasintajni. Kja̱xin chrónka Dios nkesá la ko nketí tsꞌejó chojni.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Méxra̱ jeheni tꞌichjánxi̱n tsjeyáni Dios kíxin ntá tsienxínni nkexrí tsꞌitjani chꞌán. Jehya imá ikjín itjen chꞌán, chjino tí tjejóni itjen chꞌán.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Jehe chꞌán tjejóchónxinni chꞌán la ko nchekinkíni chꞌán la jehe chꞌán tꞌayakonhenni chꞌán. Mé xi̱kaha tsíntáchro jnko chꞌín chjasánrá ósé kíxin: “Jeheni mé na̱xa̱ kjéhya Dios.”
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Jeheni mé na̱xa̱ kjéhyani Dios méxra̱ xitjahya tsjenka̱yáxinni kíxin sichꞌénani Dios chica oro o̱ chica plata o̱ xro̱ kíxin éxí tsíkjenka̱yáxin chojni kíxin sichꞌéna sín dios kuènte sín.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Senó Dios kónínkakonhya chꞌán kíxin ó nohe chꞌán kíxin na̱xa̱ chónhya sín chꞌán. Ntá ijie tꞌe̱tue̱nhen Dios kaín xín chojni siín chjasintajni tsokjan sín la tsinkáchónki sín tí jehe chꞌán.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Dios tsíkjeyá ijnko ya̱on sinchekito̱exín iji̱é chojni chjasintajni. Tsíkjeyá chꞌán ijnko chojni la kjua̱ko̱xi̱n kaín kjuachaxin kíxin tí nkexro kjónté tsíkꞌen la xechón ínaá ―ichro chꞌín Pablo.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Na ntá tió kuínhin sín kíxin nkexrí tsoxechón chojni tsíkꞌen ntá iso sín kjuanoá sín chꞌán. Ntá í so sín ntáchro sín kíxin: ―Chrꞌéxi̱n tsinhinni ínaá tí nkehe ntáchrua ―ichro sín.
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Ntá chꞌín Pablo kuíto̱he chꞌán tí jehe sín.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Na ntá iso sín kjuíchréhe̱ sín chꞌín Pablo la kjuankíxin tinkáchónki sín Ìnchéni. Ijnko tí sín tinkáchónki a mé itꞌin chꞌán Dionisio mé ijnko tí síxre̱é kjuínchekito̱exín iji̱é chojni chrítaón tí Tjo Areópago la ko ijnko tjan tinkáchónki tjan mé itꞌin tjan Dámaris la ko í so sín kja̱xin kjuankíxin sín tinkáchónki sín Ìnchéni.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.