Atos 17

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas la kꞌuátsínka sín chjasin Anfípolis la ko chjasin Apolonia ntá kjuíji sín chjasin Tesalónica. Ntaha itjen ijnko ni̱nko judío.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 A̱ ntá chꞌín Pablo sákjuí chꞌan ni̱nko éxí kuènhen chꞌán la jnkojnko ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín chjina iní semana ikjo chꞌán tí jehe sín la chrónkaxín chꞌán nkexrí ntáchro xroon itén Dios.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Kjuako chꞌán kíxin tí nkexro Cristo mé tꞌichjánxi̱n itsꞌen la ko chrꞌéxi̱n tsoxechón chꞌán ínaá. Ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí chꞌín Jesús a mé jeheni chrónkaxínni kíxin tsinhínrá jahará mé Cristo tíha.
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 A̱ ntá iso tí sín judío kuítekaon sín ntá kꞌuíto sín tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Silas. Ntá kja̱xin kuítekaon itsjé tí sín griego xraxinkaon Dios a la ko kja̱xin nchónhya chojni chjin tjetoan kuítekaon.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 A̱ ntá iso tí sín judío tinkáchónkihya Ìnchéni mé imá kóchjio sín ntá kójnkotséko sín iso chojni jínahya chꞌe, chꞌehya sín xra̱, ixri nti̱a. Ntá kaín sín kꞌuíxité sín la kjuínchexakonhen sín tí sín siín chjasén sín. Ntá itsjé sín kꞌuíxenhen sín nto̱e ijnko chꞌín itꞌin Jasón kjueyá sín chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas kíxin tjinkaon sín sáchrókjuíkohe sín tí sín a tí sín tꞌe̱to̱an.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 A̱ ntá kꞌuitjahya sín tí sín a ntá kjónté itsé sín tí chꞌín Jasón la ko í so tí sín tinkáchónki Ìnchéni ntá kuinkánkákjen sín sákjuíko sín tí siín tí síxre̱é tí chjasin ntiha. Ntaha nínkaon sín kꞌuèya sín ntáchro sín kíxin: ―Tí sín i mé kjuínchexakonhen chojni kuenté chjasintajni. La ntá ó kjui sín chjasénni ntihi kja̱xin.
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 La ntá tí chꞌín Jasón a mé kjuanjon chꞌán kjuachaxin kíxin tí sín a mé tsꞌejó sín nto̱e chꞌán. Kaín sín titekakonhya sín tí ley kuènte tí chꞌín romano tꞌe̱to̱an. Ntáchro sín kíxin itjen í jnko nkexro a̱ntsí má tꞌe̱to̱an, ntá tíha mé Jesús ―ichro sín.
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Ntá tió kuínhin kaín tí sín tsíkójnkotsé la ko tí síxre̱é ntá kꞌuíxité sín kónínkaon sín.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Ntá chꞌín Jasón la ko tí sín tjejóko chꞌán kjue̱nka̱ sín ntá tí síxre̱é kuíto̱he sákjuí sín.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Ntá tuénxín tí tie a tí sín kíchó ni mé ichrꞌán sín chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas kíxin sátsji sín chjasin Berea. Ntá tió kjuíji sín ntaha kꞌuíxenhen sín tí ni̱nko̱é tí sín judío.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 A̱ ntá tí sín judío ntiha la a̱ntsí má jína a̱sén sín, ntá tí sín chjasin Tesalónica la náhí. A̱ntsí má kóxrjínhi̱n sín tsinhin sín tí itén Dios la jnkojnko ya̱on kjuínchekuáxin sín tí xroon chónta itén Dios kíxin tso̱nohe sín á chaxín ntoá xi̱kaha tí ntáchro tí sín a.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Méxra̱ nchónhya tí jehe sín kuítekaon sín la ko kja̱xin nchónhya tí chojni chjin griego tjetoan mé kuítekaon la ko kja̱xin tí chojni ntoa.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 A̱ ntá tí sín judío chjasin Tesalónica kónohe sín kíxin chꞌín Pablo mé kjua̱ko̱xi̱n itén Dios chjasin Berea ínaá. Ntá sákjuí sín ntiha a ntá kjuínchekóninkaon tí sín a.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 A̱ ntá tí sín kíchó ni tinkáchónki Ìnchéni ichrꞌán sín tí chꞌín Pablo sátsji nó chrínta nta̱yaon. A̱ ntá chꞌín Silas la ko chꞌín Timoteo na̱xa̱ kuíto̱he sín tí chjasin Berea.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Ntá iso tí sín ntiha sákjuíko sín tí chꞌín Pablo la kjuíji sín tí chjasin Atenas. Ntá kjan sín chjasén sín kíxin kꞌue̱to̱an chꞌín Pablo kíxin tsochrónka sín kíxin tjoka chrókóxakonhen tí chꞌín Silas la ko tí chꞌín Timoteo tsjiji sín ntiha tsoxéta sín chꞌán.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Ntá nachrohe kjuákꞌechónhen chꞌín Pablo kíxin itsji tí chꞌín Silas la ko tí chꞌín Timoteo chjasin Atenas ntá imá kꞌuává a̱sén chꞌán kíxin kꞌuíkon chꞌán kíxin tí chjasin ntiha siín nchónhya tí nkehe tsíkjano̱ya.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Ntá tí ni̱nko ntiha kjua̱ko̱he̱ chꞌán iso sín judío la ko iso tí chojni xraxinkaon Dios. La kaín ya̱on ntasin kjuákꞌe chꞌán kjua̱ko̱exín chꞌán tí chojni siín ntiha.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 La iso tí sín kjuínchekuáxin tí xroon kuènte tí chojni itꞌin epicúreo la ko iso tí sín kjuínchekuáxin tí xroon kuènte tí chojni itꞌin estoico kjuankíxin nixje̱he̱ sín tí chꞌín Pablo. Iso sín ntáchro sín kíxin: ―¿Nkekuènté kíxin ánta tjenixja tí nkexro a? La í so sín ntáchro sín kíxin: ―Méxra̱ tjenixja chꞌán kuènte í jnko dios. Mé xi̱kaha ichro sín kíxin kjuako chꞌín Pablo tí tán jína kuènte Jesús la ko kjuako chꞌán kíxin Jesús kjónté kꞌuén ntá xechón.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Ntá sákjui̱ko sín chꞌín Pablo ijnko tjo itꞌin Areópago. Ntiha mé kuènhen sín tójnkotsé sín kíxin tjenka̱yáxixín sín. Ntá nixje̱he̱ sín tí chꞌín Pablo, ntáchro sín kíxin: ―Tjinkaonni tsochro̱nka tí nkehe ni̱xin kjuíkoa.
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Itsjé tí nkehe ókjé tjetjàkua la tjinkaonni tso̱noheni nkehe tꞌaxrjexín kaín tíha ―ichro sín.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 Ntá kaín tí sín chjasin Atenas la ko tí sín tsíkji̱xi̱n ókjé tjejó ntiha mé tóxrjíe̱nhya sín í jnko xra̱, jehí tóxrjínhi̱n sín chrókuinhin sín la ko chrónixja sín ijnko nkehe ni̱xin.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Ntá chꞌín Pablo kꞌuínkatjen chꞌán kjuákꞌexín to̱té chꞌán tí siín tí jehe sín chrítaón tí Tjo Areópago. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Jahará tjejorá chjasin Atenas tinhínrá. Janhan ó kꞌuíkua̱n kíxin jahará la itsjé dios tinkachónkirá.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Ntá tí kjuakꞌé ntiha kꞌuájia la kꞌuíkua̱n itsjé tí nketí tjásixínrá culto ntá kꞌuitja ijnko altar tsꞌínixín kíxin: “Ntihi xraxinkakonxínni ijnko Dios na̱xa̱ chónhyani”. Méxra̱ tí Dios xráxinkáonrá kjónté na̱xa̱ chonhyará mé tí Dios a mé tjákohará.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 Tí Dios mé kjuíchꞌéna chꞌán chjasintajni la ko kaín nkehe siín chjasintajni. Jehe chꞌán mé ìnché nka̱jní la ko chjasintajni. La tjexenhya chꞌán ijnko ni̱nko tsíkjichꞌénaxín chojni tja.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 La tꞌichjánxi̱enhya chꞌán kíxin chojni chrókjuinki̱tsa tí jehe chꞌán kíxin jehe chꞌán mé chjéhe kjuachón kaín chojni la ko tjanjon chꞌán xri̱nto̱ la ko kaín nkehe siín.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 ’Kaín tí nación kꞌuaxrjeníxin jnkoko̱á chojni kíxin chrókꞌuejó sín nkuíxín chjasintajni. Kja̱xin chrónka Dios nkesá la ko nketí tsꞌejó chojni.
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 Méxra̱ jeheni tꞌichjánxi̱n tsjeyáni Dios kíxin ntá tsienxínni nkexrí tsꞌitjani chꞌán. Jehya imá ikjín itjen chꞌán, chjino tí tjejóni itjen chꞌán.
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Jehe chꞌán tjejóchónxinni chꞌán la ko nchekinkíni chꞌán la jehe chꞌán tꞌayakonhenni chꞌán. Mé xi̱kaha tsíntáchro jnko chꞌín chjasánrá ósé kíxin: “Jeheni mé na̱xa̱ kjéhya Dios.”
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Jeheni mé na̱xa̱ kjéhyani Dios méxra̱ xitjahya tsjenka̱yáxinni kíxin sichꞌénani Dios chica oro o̱ chica plata o̱ xro̱ kíxin éxí tsíkjenka̱yáxin chojni kíxin sichꞌéna sín dios kuènte sín.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Senó Dios kónínkakonhya chꞌán kíxin ó nohe chꞌán kíxin na̱xa̱ chónhya sín chꞌán. Ntá ijie tꞌe̱tue̱nhen Dios kaín xín chojni siín chjasintajni tsokjan sín la tsinkáchónki sín tí jehe chꞌán.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 Dios tsíkjeyá ijnko ya̱on sinchekito̱exín iji̱é chojni chjasintajni. Tsíkjeyá chꞌán ijnko chojni la kjua̱ko̱xi̱n kaín kjuachaxin kíxin tí nkexro kjónté tsíkꞌen la xechón ínaá ―ichro chꞌín Pablo.
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Na ntá tió kuínhin sín kíxin nkexrí tsoxechón chojni tsíkꞌen ntá iso sín kjuanoá sín chꞌán. Ntá í so sín ntáchro sín kíxin: ―Chrꞌéxi̱n tsinhinni ínaá tí nkehe ntáchrua ―ichro sín.
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Ntá chꞌín Pablo kuíto̱he chꞌán tí jehe sín.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Na ntá iso sín kjuíchréhe̱ sín chꞌín Pablo la kjuankíxin tinkáchónki sín Ìnchéni. Ijnko tí sín tinkáchónki a mé itꞌin chꞌán Dionisio mé ijnko tí síxre̱é kjuínchekito̱exín iji̱é chojni chrítaón tí Tjo Areópago la ko ijnko tjan tinkáchónki tjan mé itꞌin tjan Dámaris la ko í so sín kja̱xin kjuankíxin sín tinkáchónki sín Ìnchéni.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.