Atos 16

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ntá kjuíji chꞌín Pablo chjasin Derbe la ko chjasin Listra. Ntá ntaha itjen ijnko chꞌín tinkáchónki Jesús itꞌin chꞌán Timoteo. Jehe chꞌán mé xje̱en ijnko tjan judía tinkáchónki Ìnchéni. A̱ ntá itꞌé chꞌán mé ijnko chꞌín griego.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Ntá tí sín kíchó ni tjejó chjasin Listra la ko chjasin Iconio mé nixja sín kíxin jína tí chꞌín Timoteo.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 A̱ ntá chꞌín Pablo mé tjinkaon chꞌán sáchrókjuiko chꞌán tí chꞌín Timoteo. Ntá senó kꞌue̱to̱an chꞌán chrókua tí chꞌín Timoteo a tí xro̱ye kíxin tso̱nínkakonhya tí sín judío tí chjasin sátsji sín kíxin ó nohe tí sín a kíxin itꞌé chꞌín Timoteo la mé griego.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Ntá sákjuí sín la kaín tí chjasin kꞌuátsínka sín la nixje̱he̱ sín tí sín kíchó ni la chrónkaxín sín tí nkehe tsíkꞌe̱to̱an tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko chjasin Jerusalén.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ntá tí chojni tinkáchónki Ìnchéni mé a̱ntsí má ntoá kꞌuéjó sín la ko jnkojnko ya̱on sítinkákótsjé sín.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Ntá Ncha̱kuen Dios kjuanjonhya kjuachaxin kíxin sátsjikjako sín itén Dios estado Asia ntá kꞌuátsínka sín nó estado Frigia la ko estado Galacia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Ntá tió kjuíji sín estado Misia ntá kjuenka̱yáxin sín sáchrókjui sín nó estado Bitinia. Ntá Ncha̱kuen Jesús kjuanjonhya kjuachaxin kíxin sátsji sín nó ntiha.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Méxra̱ kꞌuátsínka sín ikjín tí estado Misia la ntá kjuíji sín chjasin Troas chrínta nta̱yaon.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ntá ijnko tie xrína̱hya titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌín Pablo ijnko chꞌín estado Macedonia kjuákꞌexín to̱té chꞌán chrónòa chꞌán kíxin: “Tꞌátsínka Macedonia tsjínki̱tsani,” ichro chꞌán.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Méxra̱ tíha tsíkꞌikon chꞌín Pablo la ntá tuénxín kóyaxínhinni kíxin sátsjini estado Macedonia kíxin kónoexínni kíxin Dios kjueyáni kíxin ntiha tsjakoni tí tan jína tsaáxin chojni. [Janhan tí chꞌín Lucas ikjinni tí xroon i kꞌuéjókotoxi̱nni kíchó ni ntiha.]
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Ntá ntaha chjasin Troas kꞌuíxenxínni ijnko ntabárco̱ ntá sákjuíni ntoí ijnko nonte ntsí tinkátaón nta̱ itꞌin Samotracia. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Ntá ntiha sákjuíxinni la kjuíjini chjasin Filipos. Tí chjasin a mé kꞌuéchónta tí sín romano ósé ntá ijnko chjasin a̱ntsí má tjetoan tí itꞌo̱ tí estado Macedonia. Ntaha mé kꞌuéjóni iso ya̱on.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Ntá tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ntá kꞌuaxrjexínni tí chjasin Filipos ntá sákjuíni ijnko chrínta nta̱río mé ntiha kuènhen sín tso̱jnkotsé sín tsonixje̱he̱ sín Dios. Mé ntaha kꞌuéjótja̱xi̱nni la kjuankíxinni kjua̱ko̱he̱ni iso chojni chjin tsíkójnkotsé ntiha.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Ntá ijnko tí jehe sín mé ijnko tjan itꞌin tjan Lidia la tsíkji̱xi̱n tjan chjasin Tiatira. Jehe tjan mé nchekji tjan ika náxrjón kjátse tié. Ntá jehe tjan xraxinkaon tjan Dios la jína tjetinhin tjan la Ìnchéni mé kjuínki̱tsa a̱sén tjan kíxin tsinhin tjan jína tí nkehe kjuako chꞌín Pablo.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ntá jehe tjan la ko kaín tí sín tjejó nto̱e tjan mé kuíkite sín. Ntá chrónóe̱he̱ tjan tí chꞌín Pablo ntáchro tjan kíxin: ―Tí chaxín tjátso̱an kíxin chaxín tinkáchónkini Ìnchéni la jína chrókuito̱ha nto̱éni ntihi ―ichro tjan. Ntá kjónté kuíto̱heni ntiha.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Ntá ijnko ya̱on sákjuíni tí nó kuènhen sín nixje̱exín sín Dios ntá ó xétani ijnko tjan tjarisoá chónta ncha̱kuen tí jínahya tónoexín tjan. Ó tsíkꞌíná tjan la nchónhya chichaon tjacha tí ìnché tjan kíxin xi̱kaha tónohe tjan.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 A̱ ntá tí tjan tjarisoá a kjuankíxin tjan tinkáchréhe̱ tjan tí chꞌín Pablo la ko tí jeheni ntá tꞌèya tjan ntáchro tjan kíxin: ―Tí sín i chꞌehe sín xra̱ Dios nkaya nka̱jni la tjako sín ijnko nti̱a jína tsaáxin chojni.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Mé xi̱kaha kjuíchꞌe tjan itsjé ya̱on. Ntá kóchji̱nhi̱n chꞌín Pablo la nkátjíá chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí ncha̱kuen tí jínahya chónta tí jehe tjan, ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesucristo tétua̱nhán kíxin tsꞌaxrjéxian tí jehe tjan ―ichro chꞌán. Ntá tuénxín ó kꞌuaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya tí jehe tjan.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Na ntá tí ìnché tí tjan a mé kꞌuíkon sín nkehe kónhen tjan la ó nohe sín kíxin í tsjachahya sín chichaon kuènte tí xra̱ chꞌe tjan. Ntá kónínkaon sín ntá itsé sín tí chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas la kuinkánkákjen sín sákjuíko sín tí tjejó tí síxre̱é ntasin tjetoan.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Ntá kjuíkaán sín ntaha ti tjejó tí sín juez la ntáchro sín kíxin: ―Tí sín i mé sín judío la imá sítjité sín chjasénni.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Tjako sín tí nkehe kuènhyani tso̱noheni la tóxrjíe̱nhyani sichꞌeni kíxin jeheni mé chojni romanoni.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Kaín tí sín ntiha kónínkakonhen sín tí jehe sín. Ntá tí sín juez mé kꞌue̱to̱an tsꞌaxrjehe sín iké sín ntá tsꞌekonxín sín nta sé.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Ntá tió kjuixin kꞌuékon sín nchónhya ntá chrꞌáxenhen tí sín a nto̱echiso ntá kꞌue̱tue̱nhen sín tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kíxin jína chrókꞌuayakonhen sín tí sín a.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé kꞌuáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin ntá chrꞌáxenhen chꞌán tí sín a ijnko cuarto chríka nto̱echiso kíxin tsꞌaxrjehya sín. Ntá chrꞌáxenhen chꞌán to̱té sín tí nta tjejóxrja la ko chica ye.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 A̱ ntá tió kꞌáxrótjen la chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas mé nixje̱he̱ sín Dios la ko itsje sín himno kuènte Dios. La tí sín í so tjejóchjina mé tjejótinhin sín kíxin xi̱kaha tjejóchꞌe sín tjejótsje sín.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ntá xrína̱hya tji̱a̱n kuínkí nonte la kjuínchekinkí kuenté tí xrankíxixín nto̱echiso ntá tuénxín kaín tí ntója puerta mé xítje̱he̱ la ko kꞌuánótjen tí chica cadena tsíchróntetoxín kaín tí sín tjejóchjina.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé kꞌuàya chꞌán. Ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin síxitje̱he̱ tí ntója puerta nto̱echiso a. Ntá kuakitsje chꞌán chica espada ntá chrókꞌóyán chꞌán a̱sén chꞌán kíxin kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin ó kjuixin tsíkinká kaín tí sín síchjina, ichro chꞌán.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ntá chꞌín Pablo kꞌuèya chꞌán itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí kohya nkehe chꞌehé a̱sán kíxin kaín ni na̱xa̱ tjejóni ntihyó ―ichro chꞌán.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kjuanchia kíxin tsꞌákjen xrohi ntá kꞌuíxenhen chꞌán kuinká chꞌán la síxrànka̱ chꞌán chrakon chꞌán ntá kjuítsínka chꞌán to̱té tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Silas.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Ntá tuénxín kuakitsjexín chꞌán sín ntiha ntá kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―¿Nkexrí chrókjui̱tꞌa kíxin chrókuaána? ―ichro chꞌán.
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ntá kjuáte̱he sin ntáchro sín kíxin: ―Títekávan Ìnchéni Jesucristo la tsaá jaha la ko tí sín tjejó nto̱a.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Ntá kjua̱ko̱he̱ sín tí jehe chꞌán a la ko kaín tí sín tjejó nto̱e chꞌán ti tan kuènte Ìnchéni.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Na kjónté sítié la tí hora a sákjuíko chꞌán sín kjuínchekꞌíjmá chꞌán tí tsíchrítꞌo̱ sín. Ntá tuénxín jehe chꞌán la ko kaín xín sín tjejó nto̱e chꞌán mé kuíkite sín.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Na ntá chrꞌéxi̱n tí jehe chꞌán sákjuíko sín nto̱e chꞌán. Ntá ntiha kjuanjon chꞌán nkehe sine sín. Imá chéhe̱ chꞌán la ko kaín tí sín nto̱e chꞌán kíxin ó kuítekaon sín Dios.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ntá kóya̱on nchítjen ntá tí sín juez kꞌue̱tue̱nhen sín tí sín policía sátsjitsjehe sín tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kíxin chrókjuanjon chꞌán kjuachaxin tsꞌaxrje chꞌín Pablo la ko chꞌín Sílas.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé chénka chꞌán tí chꞌín Pablo tí nkehe chrónka sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín juez a mé tsíkꞌe̱to̱an sín kíxin tsjánjuan kjuachaxin kíxin sátsjirá. Méxra̱ sátjirá kjuaxróxin ―mé xi̱kaha ichro tí chꞌín a.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ntá chꞌín Pablo ntáche chꞌán tí sín policía kíxin: ―A̱ ntá jeheni kjónté chojni romanoni mé kjuateni sín nkayakon nchónhya chojni. Jehya kíxin chrókjuanchia sín nke jie̱ chóntani. Náhí. Kjónté la chrꞌáxenhenni sín nto̱echiso. A̱ ntá ijie la ¿á imó chrókuakitsjeni sín ní? Náhí. Tsjijia ti jehe sín tsakitsjeni sín ―ichro chꞌán.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Ntá tí sín policía mé sákjuíchénka sín tí sín juez nkehe ntáchro tí sín tjejóchjina. Ntá imá chrakon sín kíxin kuínhin sín kíxin tí sín a mé chojni romano.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 A̱ ntá sákjuí tí sín juez ntá chrónòe̱he̱ sín tí chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas kíxin tso̱nínkakonhya sín kíxin xi̱kaha kónhen sín ntá kꞌuaxrjexín sín ntiha ntá chrónòa tí sín a sátjixin sín tí chjasin ntiha.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas tió kꞌuaxrjexín sín tí nto̱echiso ntá kjuíji sín nto̱e tí tjan Lidia. Ntá tió kjuixin sákjuítsjehe sín tí sín kíchó ni la kjuínchechéhe̱ sín ntá sákjuíxin sín ntiha.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.