Atos 16
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NAA
1 Ntá kjuíji chꞌín Pablo chjasin Derbe la ko chjasin Listra. Ntá ntaha itjen ijnko chꞌín tinkáchónki Jesús itꞌin chꞌán Timoteo. Jehe chꞌán mé xje̱en ijnko tjan judía tinkáchónki Ìnchéni. A̱ ntá itꞌé chꞌán mé ijnko chꞌín griego.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Ntá tí sín kíchó ni tjejó chjasin Listra la ko chjasin Iconio mé nixja sín kíxin jína tí chꞌín Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 A̱ ntá chꞌín Pablo mé tjinkaon chꞌán sáchrókjuiko chꞌán tí chꞌín Timoteo. Ntá senó kꞌue̱to̱an chꞌán chrókua tí chꞌín Timoteo a tí xro̱ye kíxin tso̱nínkakonhya tí sín judío tí chjasin sátsji sín kíxin ó nohe tí sín a kíxin itꞌé chꞌín Timoteo la mé griego.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ntá sákjuí sín la kaín tí chjasin kꞌuátsínka sín la nixje̱he̱ sín tí sín kíchó ni la chrónkaxín sín tí nkehe tsíkꞌe̱to̱an tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko chjasin Jerusalén.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Ntá tí chojni tinkáchónki Ìnchéni mé a̱ntsí má ntoá kꞌuéjó sín la ko jnkojnko ya̱on sítinkákótsjé sín.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ntá Ncha̱kuen Dios kjuanjonhya kjuachaxin kíxin sátsjikjako sín itén Dios estado Asia ntá kꞌuátsínka sín nó estado Frigia la ko estado Galacia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ntá tió kjuíji sín estado Misia ntá kjuenka̱yáxin sín sáchrókjui sín nó estado Bitinia. Ntá Ncha̱kuen Jesús kjuanjonhya kjuachaxin kíxin sátsji sín nó ntiha.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Méxra̱ kꞌuátsínka sín ikjín tí estado Misia la ntá kjuíji sín chjasin Troas chrínta nta̱yaon.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Ntá ijnko tie xrína̱hya titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌín Pablo ijnko chꞌín estado Macedonia kjuákꞌexín to̱té chꞌán chrónòa chꞌán kíxin: “Tꞌátsínka Macedonia tsjínki̱tsani,” ichro chꞌán.
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Méxra̱ tíha tsíkꞌikon chꞌín Pablo la ntá tuénxín kóyaxínhinni kíxin sátsjini estado Macedonia kíxin kónoexínni kíxin Dios kjueyáni kíxin ntiha tsjakoni tí tan jína tsaáxin chojni. [Janhan tí chꞌín Lucas ikjinni tí xroon i kꞌuéjókotoxi̱nni kíchó ni ntiha.]
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Ntá ntaha chjasin Troas kꞌuíxenxínni ijnko ntabárco̱ ntá sákjuíni ntoí ijnko nonte ntsí tinkátaón nta̱ itꞌin Samotracia. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Ntá ntiha sákjuíxinni la kjuíjini chjasin Filipos. Tí chjasin a mé kꞌuéchónta tí sín romano ósé ntá ijnko chjasin a̱ntsí má tjetoan tí itꞌo̱ tí estado Macedonia. Ntaha mé kꞌuéjóni iso ya̱on.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Ntá tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ntá kꞌuaxrjexínni tí chjasin Filipos ntá sákjuíni ijnko chrínta nta̱río mé ntiha kuènhen sín tso̱jnkotsé sín tsonixje̱he̱ sín Dios. Mé ntaha kꞌuéjótja̱xi̱nni la kjuankíxinni kjua̱ko̱he̱ni iso chojni chjin tsíkójnkotsé ntiha.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Ntá ijnko tí jehe sín mé ijnko tjan itꞌin tjan Lidia la tsíkji̱xi̱n tjan chjasin Tiatira. Jehe tjan mé nchekji tjan ika náxrjón kjátse tié. Ntá jehe tjan xraxinkaon tjan Dios la jína tjetinhin tjan la Ìnchéni mé kjuínki̱tsa a̱sén tjan kíxin tsinhin tjan jína tí nkehe kjuako chꞌín Pablo.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ntá jehe tjan la ko kaín tí sín tjejó nto̱e tjan mé kuíkite sín. Ntá chrónóe̱he̱ tjan tí chꞌín Pablo ntáchro tjan kíxin: ―Tí chaxín tjátso̱an kíxin chaxín tinkáchónkini Ìnchéni la jína chrókuito̱ha nto̱éni ntihi ―ichro tjan. Ntá kjónté kuíto̱heni ntiha.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Ntá ijnko ya̱on sákjuíni tí nó kuènhen sín nixje̱exín sín Dios ntá ó xétani ijnko tjan tjarisoá chónta ncha̱kuen tí jínahya tónoexín tjan. Ó tsíkꞌíná tjan la nchónhya chichaon tjacha tí ìnché tjan kíxin xi̱kaha tónohe tjan.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 A̱ ntá tí tjan tjarisoá a kjuankíxin tjan tinkáchréhe̱ tjan tí chꞌín Pablo la ko tí jeheni ntá tꞌèya tjan ntáchro tjan kíxin: ―Tí sín i chꞌehe sín xra̱ Dios nkaya nka̱jni la tjako sín ijnko nti̱a jína tsaáxin chojni.
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Mé xi̱kaha kjuíchꞌe tjan itsjé ya̱on. Ntá kóchji̱nhi̱n chꞌín Pablo la nkátjíá chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí ncha̱kuen tí jínahya chónta tí jehe tjan, ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesucristo tétua̱nhán kíxin tsꞌaxrjéxian tí jehe tjan ―ichro chꞌán. Ntá tuénxín ó kꞌuaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya tí jehe tjan.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Na ntá tí ìnché tí tjan a mé kꞌuíkon sín nkehe kónhen tjan la ó nohe sín kíxin í tsjachahya sín chichaon kuènte tí xra̱ chꞌe tjan. Ntá kónínkaon sín ntá itsé sín tí chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas la kuinkánkákjen sín sákjuíko sín tí tjejó tí síxre̱é ntasin tjetoan.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Ntá kjuíkaán sín ntaha ti tjejó tí sín juez la ntáchro sín kíxin: ―Tí sín i mé sín judío la imá sítjité sín chjasénni.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Tjako sín tí nkehe kuènhyani tso̱noheni la tóxrjíe̱nhyani sichꞌeni kíxin jeheni mé chojni romanoni.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Kaín tí sín ntiha kónínkakonhen sín tí jehe sín. Ntá tí sín juez mé kꞌue̱to̱an tsꞌaxrjehe sín iké sín ntá tsꞌekonxín sín nta sé.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ntá tió kjuixin kꞌuékon sín nchónhya ntá chrꞌáxenhen tí sín a nto̱echiso ntá kꞌue̱tue̱nhen sín tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kíxin jína chrókꞌuayakonhen sín tí sín a.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé kꞌuáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin ntá chrꞌáxenhen chꞌán tí sín a ijnko cuarto chríka nto̱echiso kíxin tsꞌaxrjehya sín. Ntá chrꞌáxenhen chꞌán to̱té sín tí nta tjejóxrja la ko chica ye.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 A̱ ntá tió kꞌáxrótjen la chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas mé nixje̱he̱ sín Dios la ko itsje sín himno kuènte Dios. La tí sín í so tjejóchjina mé tjejótinhin sín kíxin xi̱kaha tjejóchꞌe sín tjejótsje sín.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ntá xrína̱hya tji̱a̱n kuínkí nonte la kjuínchekinkí kuenté tí xrankíxixín nto̱echiso ntá tuénxín kaín tí ntója puerta mé xítje̱he̱ la ko kꞌuánótjen tí chica cadena tsíchróntetoxín kaín tí sín tjejóchjina.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé kꞌuàya chꞌán. Ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin síxitje̱he̱ tí ntója puerta nto̱echiso a. Ntá kuakitsje chꞌán chica espada ntá chrókꞌóyán chꞌán a̱sén chꞌán kíxin kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin ó kjuixin tsíkinká kaín tí sín síchjina, ichro chꞌán.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Ntá chꞌín Pablo kꞌuèya chꞌán itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí kohya nkehe chꞌehé a̱sán kíxin kaín ni na̱xa̱ tjejóni ntihyó ―ichro chꞌán.
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kjuanchia kíxin tsꞌákjen xrohi ntá kꞌuíxenhen chꞌán kuinká chꞌán la síxrànka̱ chꞌán chrakon chꞌán ntá kjuítsínka chꞌán to̱té tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Silas.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ntá tuénxín kuakitsjexín chꞌán sín ntiha ntá kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―¿Nkexrí chrókjui̱tꞌa kíxin chrókuaána? ―ichro chꞌán.
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ntá kjuáte̱he sin ntáchro sín kíxin: ―Títekávan Ìnchéni Jesucristo la tsaá jaha la ko tí sín tjejó nto̱a.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Ntá kjua̱ko̱he̱ sín tí jehe chꞌán a la ko kaín tí sín tjejó nto̱e chꞌán ti tan kuènte Ìnchéni.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Na kjónté sítié la tí hora a sákjuíko chꞌán sín kjuínchekꞌíjmá chꞌán tí tsíchrítꞌo̱ sín. Ntá tuénxín jehe chꞌán la ko kaín xín sín tjejó nto̱e chꞌán mé kuíkite sín.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Na ntá chrꞌéxi̱n tí jehe chꞌán sákjuíko sín nto̱e chꞌán. Ntá ntiha kjuanjon chꞌán nkehe sine sín. Imá chéhe̱ chꞌán la ko kaín tí sín nto̱e chꞌán kíxin ó kuítekaon sín Dios.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Ntá kóya̱on nchítjen ntá tí sín juez kꞌue̱tue̱nhen sín tí sín policía sátsjitsjehe sín tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kíxin chrókjuanjon chꞌán kjuachaxin tsꞌaxrje chꞌín Pablo la ko chꞌín Sílas.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé chénka chꞌán tí chꞌín Pablo tí nkehe chrónka sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín juez a mé tsíkꞌe̱to̱an sín kíxin tsjánjuan kjuachaxin kíxin sátsjirá. Méxra̱ sátjirá kjuaxróxin ―mé xi̱kaha ichro tí chꞌín a.
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Ntá chꞌín Pablo ntáche chꞌán tí sín policía kíxin: ―A̱ ntá jeheni kjónté chojni romanoni mé kjuateni sín nkayakon nchónhya chojni. Jehya kíxin chrókjuanchia sín nke jie̱ chóntani. Náhí. Kjónté la chrꞌáxenhenni sín nto̱echiso. A̱ ntá ijie la ¿á imó chrókuakitsjeni sín ní? Náhí. Tsjijia ti jehe sín tsakitsjeni sín ―ichro chꞌán.
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Ntá tí sín policía mé sákjuíchénka sín tí sín juez nkehe ntáchro tí sín tjejóchjina. Ntá imá chrakon sín kíxin kuínhin sín kíxin tí sín a mé chojni romano.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 A̱ ntá sákjuí tí sín juez ntá chrónòe̱he̱ sín tí chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas kíxin tso̱nínkakonhya sín kíxin xi̱kaha kónhen sín ntá kꞌuaxrjexín sín ntiha ntá chrónòa tí sín a sátjixin sín tí chjasin ntiha.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas tió kꞌuaxrjexín sín tí nto̱echiso ntá kjuíji sín nto̱e tí tjan Lidia. Ntá tió kjuixin sákjuítsjehe sín tí sín kíchó ni la kjuínchechéhe̱ sín ntá sákjuíxin sín ntiha.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.