Atos 16
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 Ntá kjuíji chꞌín Pablo chjasin Derbe la ko chjasin Listra. Ntá ntaha itjen ijnko chꞌín tinkáchónki Jesús itꞌin chꞌán Timoteo. Jehe chꞌán mé xje̱en ijnko tjan judía tinkáchónki Ìnchéni. A̱ ntá itꞌé chꞌán mé ijnko chꞌín griego.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Ntá tí sín kíchó ni tjejó chjasin Listra la ko chjasin Iconio mé nixja sín kíxin jína tí chꞌín Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 A̱ ntá chꞌín Pablo mé tjinkaon chꞌán sáchrókjuiko chꞌán tí chꞌín Timoteo. Ntá senó kꞌue̱to̱an chꞌán chrókua tí chꞌín Timoteo a tí xro̱ye kíxin tso̱nínkakonhya tí sín judío tí chjasin sátsji sín kíxin ó nohe tí sín a kíxin itꞌé chꞌín Timoteo la mé griego.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ntá sákjuí sín la kaín tí chjasin kꞌuátsínka sín la nixje̱he̱ sín tí sín kíchó ni la chrónkaxín sín tí nkehe tsíkꞌe̱to̱an tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko chjasin Jerusalén.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Ntá tí chojni tinkáchónki Ìnchéni mé a̱ntsí má ntoá kꞌuéjó sín la ko jnkojnko ya̱on sítinkákótsjé sín.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Ntá Ncha̱kuen Dios kjuanjonhya kjuachaxin kíxin sátsjikjako sín itén Dios estado Asia ntá kꞌuátsínka sín nó estado Frigia la ko estado Galacia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ntá tió kjuíji sín estado Misia ntá kjuenka̱yáxin sín sáchrókjui sín nó estado Bitinia. Ntá Ncha̱kuen Jesús kjuanjonhya kjuachaxin kíxin sátsji sín nó ntiha.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Méxra̱ kꞌuátsínka sín ikjín tí estado Misia la ntá kjuíji sín chjasin Troas chrínta nta̱yaon.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ntá ijnko tie xrína̱hya titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌín Pablo ijnko chꞌín estado Macedonia kjuákꞌexín to̱té chꞌán chrónòa chꞌán kíxin: “Tꞌátsínka Macedonia tsjínki̱tsani,” ichro chꞌán.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Méxra̱ tíha tsíkꞌikon chꞌín Pablo la ntá tuénxín kóyaxínhinni kíxin sátsjini estado Macedonia kíxin kónoexínni kíxin Dios kjueyáni kíxin ntiha tsjakoni tí tan jína tsaáxin chojni. [Janhan tí chꞌín Lucas ikjinni tí xroon i kꞌuéjókotoxi̱nni kíchó ni ntiha.]
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Ntá ntaha chjasin Troas kꞌuíxenxínni ijnko ntabárco̱ ntá sákjuíni ntoí ijnko nonte ntsí tinkátaón nta̱ itꞌin Samotracia. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Ntá ntiha sákjuíxinni la kjuíjini chjasin Filipos. Tí chjasin a mé kꞌuéchónta tí sín romano ósé ntá ijnko chjasin a̱ntsí má tjetoan tí itꞌo̱ tí estado Macedonia. Ntaha mé kꞌuéjóni iso ya̱on.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Ntá tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ntá kꞌuaxrjexínni tí chjasin Filipos ntá sákjuíni ijnko chrínta nta̱río mé ntiha kuènhen sín tso̱jnkotsé sín tsonixje̱he̱ sín Dios. Mé ntaha kꞌuéjótja̱xi̱nni la kjuankíxinni kjua̱ko̱he̱ni iso chojni chjin tsíkójnkotsé ntiha.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ntá ijnko tí jehe sín mé ijnko tjan itꞌin tjan Lidia la tsíkji̱xi̱n tjan chjasin Tiatira. Jehe tjan mé nchekji tjan ika náxrjón kjátse tié. Ntá jehe tjan xraxinkaon tjan Dios la jína tjetinhin tjan la Ìnchéni mé kjuínki̱tsa a̱sén tjan kíxin tsinhin tjan jína tí nkehe kjuako chꞌín Pablo.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Ntá jehe tjan la ko kaín tí sín tjejó nto̱e tjan mé kuíkite sín. Ntá chrónóe̱he̱ tjan tí chꞌín Pablo ntáchro tjan kíxin: ―Tí chaxín tjátso̱an kíxin chaxín tinkáchónkini Ìnchéni la jína chrókuito̱ha nto̱éni ntihi ―ichro tjan. Ntá kjónté kuíto̱heni ntiha.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ntá ijnko ya̱on sákjuíni tí nó kuènhen sín nixje̱exín sín Dios ntá ó xétani ijnko tjan tjarisoá chónta ncha̱kuen tí jínahya tónoexín tjan. Ó tsíkꞌíná tjan la nchónhya chichaon tjacha tí ìnché tjan kíxin xi̱kaha tónohe tjan.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 A̱ ntá tí tjan tjarisoá a kjuankíxin tjan tinkáchréhe̱ tjan tí chꞌín Pablo la ko tí jeheni ntá tꞌèya tjan ntáchro tjan kíxin: ―Tí sín i chꞌehe sín xra̱ Dios nkaya nka̱jni la tjako sín ijnko nti̱a jína tsaáxin chojni.
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Mé xi̱kaha kjuíchꞌe tjan itsjé ya̱on. Ntá kóchji̱nhi̱n chꞌín Pablo la nkátjíá chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí ncha̱kuen tí jínahya chónta tí jehe tjan, ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesucristo tétua̱nhán kíxin tsꞌaxrjéxian tí jehe tjan ―ichro chꞌán. Ntá tuénxín ó kꞌuaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya tí jehe tjan.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Na ntá tí ìnché tí tjan a mé kꞌuíkon sín nkehe kónhen tjan la ó nohe sín kíxin í tsjachahya sín chichaon kuènte tí xra̱ chꞌe tjan. Ntá kónínkaon sín ntá itsé sín tí chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas la kuinkánkákjen sín sákjuíko sín tí tjejó tí síxre̱é ntasin tjetoan.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ntá kjuíkaán sín ntaha ti tjejó tí sín juez la ntáchro sín kíxin: ―Tí sín i mé sín judío la imá sítjité sín chjasénni.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Tjako sín tí nkehe kuènhyani tso̱noheni la tóxrjíe̱nhyani sichꞌeni kíxin jeheni mé chojni romanoni.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Kaín tí sín ntiha kónínkakonhen sín tí jehe sín. Ntá tí sín juez mé kꞌue̱to̱an tsꞌaxrjehe sín iké sín ntá tsꞌekonxín sín nta sé.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Ntá tió kjuixin kꞌuékon sín nchónhya ntá chrꞌáxenhen tí sín a nto̱echiso ntá kꞌue̱tue̱nhen sín tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kíxin jína chrókꞌuayakonhen sín tí sín a.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé kꞌuáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin ntá chrꞌáxenhen chꞌán tí sín a ijnko cuarto chríka nto̱echiso kíxin tsꞌaxrjehya sín. Ntá chrꞌáxenhen chꞌán to̱té sín tí nta tjejóxrja la ko chica ye.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 A̱ ntá tió kꞌáxrótjen la chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas mé nixje̱he̱ sín Dios la ko itsje sín himno kuènte Dios. La tí sín í so tjejóchjina mé tjejótinhin sín kíxin xi̱kaha tjejóchꞌe sín tjejótsje sín.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ntá xrína̱hya tji̱a̱n kuínkí nonte la kjuínchekinkí kuenté tí xrankíxixín nto̱echiso ntá tuénxín kaín tí ntója puerta mé xítje̱he̱ la ko kꞌuánótjen tí chica cadena tsíchróntetoxín kaín tí sín tjejóchjina.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé kꞌuàya chꞌán. Ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin síxitje̱he̱ tí ntója puerta nto̱echiso a. Ntá kuakitsje chꞌán chica espada ntá chrókꞌóyán chꞌán a̱sén chꞌán kíxin kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin ó kjuixin tsíkinká kaín tí sín síchjina, ichro chꞌán.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Ntá chꞌín Pablo kꞌuèya chꞌán itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí kohya nkehe chꞌehé a̱sán kíxin kaín ni na̱xa̱ tjejóni ntihyó ―ichro chꞌán.
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kjuanchia kíxin tsꞌákjen xrohi ntá kꞌuíxenhen chꞌán kuinká chꞌán la síxrànka̱ chꞌán chrakon chꞌán ntá kjuítsínka chꞌán to̱té tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Silas.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Ntá tuénxín kuakitsjexín chꞌán sín ntiha ntá kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―¿Nkexrí chrókjui̱tꞌa kíxin chrókuaána? ―ichro chꞌán.
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Ntá kjuáte̱he sin ntáchro sín kíxin: ―Títekávan Ìnchéni Jesucristo la tsaá jaha la ko tí sín tjejó nto̱a.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Ntá kjua̱ko̱he̱ sín tí jehe chꞌán a la ko kaín tí sín tjejó nto̱e chꞌán ti tan kuènte Ìnchéni.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Na kjónté sítié la tí hora a sákjuíko chꞌán sín kjuínchekꞌíjmá chꞌán tí tsíchrítꞌo̱ sín. Ntá tuénxín jehe chꞌán la ko kaín xín sín tjejó nto̱e chꞌán mé kuíkite sín.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Na ntá chrꞌéxi̱n tí jehe chꞌán sákjuíko sín nto̱e chꞌán. Ntá ntiha kjuanjon chꞌán nkehe sine sín. Imá chéhe̱ chꞌán la ko kaín tí sín nto̱e chꞌán kíxin ó kuítekaon sín Dios.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Ntá kóya̱on nchítjen ntá tí sín juez kꞌue̱tue̱nhen sín tí sín policía sátsjitsjehe sín tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kíxin chrókjuanjon chꞌán kjuachaxin tsꞌaxrje chꞌín Pablo la ko chꞌín Sílas.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé chénka chꞌán tí chꞌín Pablo tí nkehe chrónka sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín juez a mé tsíkꞌe̱to̱an sín kíxin tsjánjuan kjuachaxin kíxin sátsjirá. Méxra̱ sátjirá kjuaxróxin ―mé xi̱kaha ichro tí chꞌín a.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Ntá chꞌín Pablo ntáche chꞌán tí sín policía kíxin: ―A̱ ntá jeheni kjónté chojni romanoni mé kjuateni sín nkayakon nchónhya chojni. Jehya kíxin chrókjuanchia sín nke jie̱ chóntani. Náhí. Kjónté la chrꞌáxenhenni sín nto̱echiso. A̱ ntá ijie la ¿á imó chrókuakitsjeni sín ní? Náhí. Tsjijia ti jehe sín tsakitsjeni sín ―ichro chꞌán.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Ntá tí sín policía mé sákjuíchénka sín tí sín juez nkehe ntáchro tí sín tjejóchjina. Ntá imá chrakon sín kíxin kuínhin sín kíxin tí sín a mé chojni romano.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 A̱ ntá sákjuí tí sín juez ntá chrónòe̱he̱ sín tí chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas kíxin tso̱nínkakonhya sín kíxin xi̱kaha kónhen sín ntá kꞌuaxrjexín sín ntiha ntá chrónòa tí sín a sátjixin sín tí chjasin ntiha.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas tió kꞌuaxrjexín sín tí nto̱echiso ntá kjuíji sín nto̱e tí tjan Lidia. Ntá tió kjuixin sákjuítsjehe sín tí sín kíchó ni la kjuínchechéhe̱ sín ntá sákjuíxin sín ntiha.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.