Atos 16

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ntá kjuíji chꞌín Pablo chjasin Derbe la ko chjasin Listra. Ntá ntaha itjen ijnko chꞌín tinkáchónki Jesús itꞌin chꞌán Timoteo. Jehe chꞌán mé xje̱en ijnko tjan judía tinkáchónki Ìnchéni. A̱ ntá itꞌé chꞌán mé ijnko chꞌín griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ntá tí sín kíchó ni tjejó chjasin Listra la ko chjasin Iconio mé nixja sín kíxin jína tí chꞌín Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 A̱ ntá chꞌín Pablo mé tjinkaon chꞌán sáchrókjuiko chꞌán tí chꞌín Timoteo. Ntá senó kꞌue̱to̱an chꞌán chrókua tí chꞌín Timoteo a tí xro̱ye kíxin tso̱nínkakonhya tí sín judío tí chjasin sátsji sín kíxin ó nohe tí sín a kíxin itꞌé chꞌín Timoteo la mé griego.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ntá sákjuí sín la kaín tí chjasin kꞌuátsínka sín la nixje̱he̱ sín tí sín kíchó ni la chrónkaxín sín tí nkehe tsíkꞌe̱to̱an tí sín apóstol la ko tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko chjasin Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ntá tí chojni tinkáchónki Ìnchéni mé a̱ntsí má ntoá kꞌuéjó sín la ko jnkojnko ya̱on sítinkákótsjé sín.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Ntá Ncha̱kuen Dios kjuanjonhya kjuachaxin kíxin sátsjikjako sín itén Dios estado Asia ntá kꞌuátsínka sín nó estado Frigia la ko estado Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ntá tió kjuíji sín estado Misia ntá kjuenka̱yáxin sín sáchrókjui sín nó estado Bitinia. Ntá Ncha̱kuen Jesús kjuanjonhya kjuachaxin kíxin sátsji sín nó ntiha.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Méxra̱ kꞌuátsínka sín ikjín tí estado Misia la ntá kjuíji sín chjasin Troas chrínta nta̱yaon.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ntá ijnko tie xrína̱hya titàya̱ kꞌuíkuèn chꞌín Pablo ijnko chꞌín estado Macedonia kjuákꞌexín to̱té chꞌán chrónòa chꞌán kíxin: “Tꞌátsínka Macedonia tsjínki̱tsani,” ichro chꞌán.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Méxra̱ tíha tsíkꞌikon chꞌín Pablo la ntá tuénxín kóyaxínhinni kíxin sátsjini estado Macedonia kíxin kónoexínni kíxin Dios kjueyáni kíxin ntiha tsjakoni tí tan jína tsaáxin chojni. [Janhan tí chꞌín Lucas ikjinni tí xroon i kꞌuéjókotoxi̱nni kíchó ni ntiha.]
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Ntá ntaha chjasin Troas kꞌuíxenxínni ijnko ntabárco̱ ntá sákjuíni ntoí ijnko nonte ntsí tinkátaón nta̱ itꞌin Samotracia. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n kjuíjini chjasin Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Ntá ntiha sákjuíxinni la kjuíjini chjasin Filipos. Tí chjasin a mé kꞌuéchónta tí sín romano ósé ntá ijnko chjasin a̱ntsí má tjetoan tí itꞌo̱ tí estado Macedonia. Ntaha mé kꞌuéjóni iso ya̱on.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Ntá tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ntá kꞌuaxrjexínni tí chjasin Filipos ntá sákjuíni ijnko chrínta nta̱río mé ntiha kuènhen sín tso̱jnkotsé sín tsonixje̱he̱ sín Dios. Mé ntaha kꞌuéjótja̱xi̱nni la kjuankíxinni kjua̱ko̱he̱ni iso chojni chjin tsíkójnkotsé ntiha.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ntá ijnko tí jehe sín mé ijnko tjan itꞌin tjan Lidia la tsíkji̱xi̱n tjan chjasin Tiatira. Jehe tjan mé nchekji tjan ika náxrjón kjátse tié. Ntá jehe tjan xraxinkaon tjan Dios la jína tjetinhin tjan la Ìnchéni mé kjuínki̱tsa a̱sén tjan kíxin tsinhin tjan jína tí nkehe kjuako chꞌín Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ntá jehe tjan la ko kaín tí sín tjejó nto̱e tjan mé kuíkite sín. Ntá chrónóe̱he̱ tjan tí chꞌín Pablo ntáchro tjan kíxin: ―Tí chaxín tjátso̱an kíxin chaxín tinkáchónkini Ìnchéni la jína chrókuito̱ha nto̱éni ntihi ―ichro tjan. Ntá kjónté kuíto̱heni ntiha.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ntá ijnko ya̱on sákjuíni tí nó kuènhen sín nixje̱exín sín Dios ntá ó xétani ijnko tjan tjarisoá chónta ncha̱kuen tí jínahya tónoexín tjan. Ó tsíkꞌíná tjan la nchónhya chichaon tjacha tí ìnché tjan kíxin xi̱kaha tónohe tjan.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 A̱ ntá tí tjan tjarisoá a kjuankíxin tjan tinkáchréhe̱ tjan tí chꞌín Pablo la ko tí jeheni ntá tꞌèya tjan ntáchro tjan kíxin: ―Tí sín i chꞌehe sín xra̱ Dios nkaya nka̱jni la tjako sín ijnko nti̱a jína tsaáxin chojni.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Mé xi̱kaha kjuíchꞌe tjan itsjé ya̱on. Ntá kóchji̱nhi̱n chꞌín Pablo la nkátjíá chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí ncha̱kuen tí jínahya chónta tí jehe tjan, ntáchro chꞌán kíxin: ―Kjua̱cha̱xién ihni̱é Jesucristo tétua̱nhán kíxin tsꞌaxrjéxian tí jehe tjan ―ichro chꞌán. Ntá tuénxín ó kꞌuaxrjexín tí ncha̱kuen tí jínahya tí jehe tjan.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Na ntá tí ìnché tí tjan a mé kꞌuíkon sín nkehe kónhen tjan la ó nohe sín kíxin í tsjachahya sín chichaon kuènte tí xra̱ chꞌe tjan. Ntá kónínkaon sín ntá itsé sín tí chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas la kuinkánkákjen sín sákjuíko sín tí tjejó tí síxre̱é ntasin tjetoan.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ntá kjuíkaán sín ntaha ti tjejó tí sín juez la ntáchro sín kíxin: ―Tí sín i mé sín judío la imá sítjité sín chjasénni.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Tjako sín tí nkehe kuènhyani tso̱noheni la tóxrjíe̱nhyani sichꞌeni kíxin jeheni mé chojni romanoni.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Kaín tí sín ntiha kónínkakonhen sín tí jehe sín. Ntá tí sín juez mé kꞌue̱to̱an tsꞌaxrjehe sín iké sín ntá tsꞌekonxín sín nta sé.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ntá tió kjuixin kꞌuékon sín nchónhya ntá chrꞌáxenhen tí sín a nto̱echiso ntá kꞌue̱tue̱nhen sín tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kíxin jína chrókꞌuayakonhen sín tí sín a.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé kꞌuáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin ntá chrꞌáxenhen chꞌán tí sín a ijnko cuarto chríka nto̱echiso kíxin tsꞌaxrjehya sín. Ntá chrꞌáxenhen chꞌán to̱té sín tí nta tjejóxrja la ko chica ye.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 A̱ ntá tió kꞌáxrótjen la chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas mé nixje̱he̱ sín Dios la ko itsje sín himno kuènte Dios. La tí sín í so tjejóchjina mé tjejótinhin sín kíxin xi̱kaha tjejóchꞌe sín tjejótsje sín.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ntá xrína̱hya tji̱a̱n kuínkí nonte la kjuínchekinkí kuenté tí xrankíxixín nto̱echiso ntá tuénxín kaín tí ntója puerta mé xítje̱he̱ la ko kꞌuánótjen tí chica cadena tsíchróntetoxín kaín tí sín tjejóchjina.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé kꞌuàya chꞌán. Ntá kꞌuíkon chꞌán kíxin síxitje̱he̱ tí ntója puerta nto̱echiso a. Ntá kuakitsje chꞌán chica espada ntá chrókꞌóyán chꞌán a̱sén chꞌán kíxin kjuenka̱yáxin chꞌán kíxin ó kjuixin tsíkinká kaín tí sín síchjina, ichro chꞌán.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ntá chꞌín Pablo kꞌuèya chꞌán itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―Náhí kohya nkehe chꞌehé a̱sán kíxin kaín ni na̱xa̱ tjejóni ntihyó ―ichro chꞌán.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kjuanchia kíxin tsꞌákjen xrohi ntá kꞌuíxenhen chꞌán kuinká chꞌán la síxrànka̱ chꞌán chrakon chꞌán ntá kjuítsínka chꞌán to̱té tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ntá tuénxín kuakitsjexín chꞌán sín ntiha ntá kjuanchankíhi chꞌán sín kíxin: ―¿Nkexrí chrókjui̱tꞌa kíxin chrókuaána? ―ichro chꞌán.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ntá kjuáte̱he sin ntáchro sín kíxin: ―Títekávan Ìnchéni Jesucristo la tsaá jaha la ko tí sín tjejó nto̱a.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Ntá kjua̱ko̱he̱ sín tí jehe chꞌán a la ko kaín tí sín tjejó nto̱e chꞌán ti tan kuènte Ìnchéni.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Na kjónté sítié la tí hora a sákjuíko chꞌán sín kjuínchekꞌíjmá chꞌán tí tsíchrítꞌo̱ sín. Ntá tuénxín jehe chꞌán la ko kaín xín sín tjejó nto̱e chꞌán mé kuíkite sín.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Na ntá chrꞌéxi̱n tí jehe chꞌán sákjuíko sín nto̱e chꞌán. Ntá ntiha kjuanjon chꞌán nkehe sine sín. Imá chéhe̱ chꞌán la ko kaín tí sín nto̱e chꞌán kíxin ó kuítekaon sín Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ntá kóya̱on nchítjen ntá tí sín juez kꞌue̱tue̱nhen sín tí sín policía sátsjitsjehe sín tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso kíxin chrókjuanjon chꞌán kjuachaxin tsꞌaxrje chꞌín Pablo la ko chꞌín Sílas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ntá tí chꞌín tꞌayakonhen nto̱echiso mé chénka chꞌán tí chꞌín Pablo tí nkehe chrónka sín ntáchro chꞌán kíxin: ―Tí sín juez a mé tsíkꞌe̱to̱an sín kíxin tsjánjuan kjuachaxin kíxin sátsjirá. Méxra̱ sátjirá kjuaxróxin ―mé xi̱kaha ichro tí chꞌín a.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ntá chꞌín Pablo ntáche chꞌán tí sín policía kíxin: ―A̱ ntá jeheni kjónté chojni romanoni mé kjuateni sín nkayakon nchónhya chojni. Jehya kíxin chrókjuanchia sín nke jie̱ chóntani. Náhí. Kjónté la chrꞌáxenhenni sín nto̱echiso. A̱ ntá ijie la ¿á imó chrókuakitsjeni sín ní? Náhí. Tsjijia ti jehe sín tsakitsjeni sín ―ichro chꞌán.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ntá tí sín policía mé sákjuíchénka sín tí sín juez nkehe ntáchro tí sín tjejóchjina. Ntá imá chrakon sín kíxin kuínhin sín kíxin tí sín a mé chojni romano.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 A̱ ntá sákjuí tí sín juez ntá chrónòe̱he̱ sín tí chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas kíxin tso̱nínkakonhya sín kíxin xi̱kaha kónhen sín ntá kꞌuaxrjexín sín ntiha ntá chrónòa tí sín a sátjixin sín tí chjasin ntiha.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Silas tió kꞌuaxrjexín sín tí nto̱echiso ntá kjuíji sín nto̱e tí tjan Lidia. Ntá tió kjuixin sákjuítsjehe sín tí sín kíchó ni la kjuínchechéhe̱ sín ntá sákjuíxin sín ntiha.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.