Atos 14
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Ntá kjuíji chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé tí chjasin Iconio. Ntá kꞌuíxenhen sín ni̱nko̱e tí sín judío ntá jína kjuako sín. La ntá nchónhya tí sín judío la ko tí sín jehya judío mé kuítekaon sín tí nkehe kjuako sín.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 A̱ ntá iso tí sín judío kuítekakonhya la ntá kjuankíxin nchekónínkaon sín tí chojni jehya judío kíxin tso̱nínkakonhen sín tí sín tjako.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 A̱ ntá tí sín tjako la isé kuíto̱he sín ntiha la chrakonhya sín nixja sín la ko tinkáchónki sín Ìnchéni Jesús. La ntá Ìnchéni kja̱xin kóxrjínhi̱n chꞌán tí nkehe nixja sín kíxin nkexrí tjuèheni Dios la kjuanjon chꞌán kjuachaxin tsjasin sín kjuaxroan.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 A̱ ntá tí sín tjejó chjasin ntiha la jnkokónhya kjuenka̱yáxin sín. Iso sín kuítekakonhen sín tí sín judío la í so sín kuítekakonhen sín tí sín tsíkjeyá Ìnchéni.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 A̱ ntá tí sín judío la ko tí sín jehya judío mé kjuenka̱yáxinko sín tí sín tꞌe̱to̱an kíxin sinchechrakon sín tí sín tsíkjeyá Ìnchéni la ko tsochjéhe sín xro̱.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 La ntá tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé kónohe sín nkehe kjuenka̱yáxin tí sín a ntá sákjuí sín chjasin Listra la ko chjasin Derbe estado Licaonia la nkuíxín ntiha.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 La kja̱xin ntaha kjuako sín tí tan jína kuènte Ìnchéni.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Ntá tí chjasin Listra itjen ijnko chꞌín xitjahya tji. Nunca xitjahya kꞌuáji chꞌán kíxin tsíkokjíexín chꞌán xitjahya itji chꞌán.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Méxra̱ ó tjetja̱xi̱nkoá chꞌán ntá kuínhin chꞌán nkehe tí tjako chꞌín Pablo. Ntá chꞌín Pablo komá chꞌán tí chꞌín a ntá kónohe chꞌán kíxin tí chꞌín a̱ntsí tinkáchónki chꞌán Ìnchéni kíxin tsito̱he chꞌán jína.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Ntá jehe chꞌán itsen ntáche chꞌán tí chꞌín a kíxin: ―Tꞌinkatjen, ntoá tjakꞌexián to̱tá ―ichro chꞌán. Ntá tuénxín kꞌuínkatjen chꞌán, chrika chꞌán, kjuákꞌexín chꞌán to̱té chꞌán ntá ó jína tji chꞌán.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Ntá kaín tí sín chjasin ntiha kꞌuíkon sín nkehe kjuíchꞌe chꞌín Pablo, ntá kaín sín kꞌuíyexin sín nkíve̱e sín Licaonia ntáchro sín kíxin: ―Dios tsíkꞌóna chojni mé tsíki̱xi̱n nka̱jní tjejókoni ntihi ―ichro sín.
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 La ntá kjuínchekꞌin sín chꞌín Bernabé mé tí dios Júpiter a̱ ntá chꞌín Pablo mé tí dios Mercurio kíxin imá nixja chꞌán.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ntá tí chꞌín ncha̱tꞌá kuènte tí dios Júpiter mé chónta chꞌán ni̱nko tí tꞌixenxínni ikon chjasin ntá kjui̱ka̱o chꞌán koxinta tjeteyá tsjo. A̱ ntá jehe chꞌán la ko kaín tí chojni la chréhe̱ sín kíxin tjinkaon sín chrókjuikosáyehe sín tí sín tjako la ko tjinkaon sín chrókꞌóyán sín tí koxinta chrókꞌuáyéhe̱ tí sín a.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 A̱ ntá tí sín apóstol mé chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé mé kónohe sín tíha ntá kjuankíxin sín kótséchje sín iké sín la sákjuíkjiakjan sín tí chojni siín ntiha la tꞌóyako sín ntáchro sín kíxin:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 ―¿Kuènté kíxin tjejochꞌerá xi̱kaha? Jeheni chojni éxí tí jahará. Tí xra̱ ó kuini kíxin tsochrónkani itén Dios kíxin tsi̱to̱hérá kaín tí nkehe ninkehó sínkíhya la ntá chrókjanrá chrókuinkachónkirá Dios tjechón. Jehe chꞌán mé kjuíchꞌéna chꞌán nka̱jní la ko chjasintajni la ko tí nta̱yaon la ko kaín tí nkehe siín.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Ntá ósé mé kuíto̱he Dios chojni kíxin jehó tsꞌaji sín nti̱e sín.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Kjónté la Dios tja̱ko̱xi̱n chꞌán kíxin jehe chꞌán tꞌe̱to̱an chꞌán kíxin kjuíchꞌéna chꞌán kaín nkehe. Jehe chꞌán mé tꞌe̱to̱an kíxin tsꞌaniá chrin ntá tsꞌe̱nka̱ni la jína tsꞌóneheni, la jehe chꞌán tjanjon chꞌán nkehe kíxin jnkochríxín tsꞌixin nkehe sineni, la ko jehe chꞌán mé nchechéhe̱ni chꞌán ―mé xi̱kaha ichro chꞌín Pablo.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Kjónté xi̱kaha ichro tí sín tjako la na̱xa̱ tjinkaon tí chojni chrokjuikosáyehe sín chrókꞌóyán sín koxinta chrókjo̱ke̱he̱ sín tí sín tjako.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 A̱ ntá ikui iso tí sín judío kjui̱xi̱n sín chjasin Antioquía la ko chjasin Iconio. Nixje̱he̱ sín tí sín ntiha kíxin tsíto̱he sín tí nkehe jehya jína tjako tí sín a ntá kónínkaon sín ntá kjuankíxin chjéhe sín xro̱ tí chꞌín Pablo. La ntá áchꞌe ó kjuixin tsíkꞌen chꞌán ntá kuinkánkákjen sín chꞌán sákjuíko sín chꞌán ikon chjasin.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni mé kójnkotsé sín kꞌua̱ntatjen sín tí chꞌín Pablo ntá kꞌuàya chꞌán xíkjan chꞌán tí chjasin ntiha ínaá. Ntá tí ya̱on chrꞌéxi̱n ntá sákjuíko chꞌán tí chꞌín Bernabé chjasin Derbe.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 A̱ ntá ó kjuixin chrónka sín tí tan jína la ko kjuacha sín itsjé chojni kuinkáchónki Ìnchéni ntiha ntá kjan sín chjasin Listra la ko chjasin Iconio la ko chjasin Antioquía.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Nkuíxín tí chjasin kꞌuátsínka sín mé kjuínchechéhe̱ sín tí sín kuinkáchónki Ìnchéni. Kꞌue̱to̱an sín kíxin na̱xa̱ jína chrókuinkáchónki sín Ìnchéni la ntáchro sín kíxin tí tsꞌixenhenni tí kjuachaxin kuènte Dios tꞌichjánxi̱n tsjasóteni.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 A̱ ntá ntiha kjueyá sín chojni jnkojnko ni̱nko kíxin tsꞌe̱tue̱nhen sín tí sín tinkáchónki Jesús kíxin jína tsꞌejó sín. Ntá nixje̱he̱ sín Dios tí na̱xa̱ kjónehya sín la ntá ntáche sín Ìnchéni kíxin tsꞌayakonhen chꞌán tí sín ó kuinkáchónki tí jehe chꞌán.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Ntá chrꞌéxi̱n kꞌuátsínka sín estado Pisidia la ntá kjuíji sín estado Panfilia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ntá chjasin Perge kjuako sín tí tan kuènte Ìnchéni la ntá kjuixin ntá sákjuí sín chjasin Atalia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Ntá ntiha kꞌuíxenxín sín ntabárco̱ ntá sákjuí sín chjasin Antioquía tí chjasin kꞌuénixje̱he̱ chojni Dios kꞌuékjanchia sín kíxin Dios tsjinki̱tsa tí sín a sichꞌe sín tí xra̱. La ntá ó kjuixin xiteyá.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Ntá tió kjuíji sín chjasin Antioquía ntá kójnkotsé kaín tí sín tinkáchónki Jesús. Ntá kjuankíxin chrónka chꞌín Pablo nkexrí kjuínki̱tsa Dios tí jehe sín la ko nkexrí kjuanjon Dios kjuachaxin tsja̱ko̱he̱ sín tí chojni jehya judío kíxin kja̱xin sín tsitekaon sín Ìnchéni.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 A̱ ntá tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé itsjé ya̱on kꞌuéjóko sín tí sín tinkáchónki Ìnchéni ntiha.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.