Atos 13
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT
1 A̱ ntá tí ni̱nko chjasin Antioquía la siín iso sín nixja sín itén Dios la kjua̱ko̱he̱ sín chojni. Tí sín tjako mé chꞌín Bernabé la ko chꞌín Simón, kja̱xin itꞌin chꞌán Negro, la ko chꞌín Lucio, chjasen chꞌán mé Cirene, la ko chꞌín Manaén, ijnko chꞌín tsíkꞌánkíko chꞌín Herodes tí chꞌín tꞌe̱to̱an estado Galilea, la ko chꞌín Saulo.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Ijnko ya̱on la tjejótójnkotsé sín xraxinkaon sín Dios la kjónehya sín. Ntá Ncha̱kuen Dios mé ntáche chꞌán sín kíxin: ―Tsakitsjekjan chꞌín Bernabé la ko chꞌín Saulo kíxin ó kjuéyá sín tsjánjuan ijnko xra̱ sichꞌe sín.
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ntá nixje̱he̱ sín Dios la kjónehya sín la ntá kjuixin ntá kꞌuejotja tja sín chrítaón ikja tí sín a la nixja sín jnkojnko sín kíxin ó sátsji sín.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 A̱ ntá tí Ncha̱kuen Dios ichrꞌán chꞌín Bernabé la ko chꞌín Saulo sákjuí sín chjasin Seleucia. Ntá ntaha kꞌuíxenhen sín ijnko ntabárco̱ sákjuí sín ijnko nonte itꞌin Chipre.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Ntá kjuíji sín ijnko puerto itꞌin Salamina. Ntaha kjua̱ko̱xi̱n sín itén Dios tí ni̱nko kuènte tí sín judío. Kja̱xin kjuíjiko sín chꞌín Juan kíxin tsjinki̱tsa chꞌán.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 La ntá sákjuí sín nkuíxín nonte Chipre hasta kjuíji sín chjasin Pafos. Ntaha xéta sín ijnko chꞌín nchexro̱a̱n me ijnko chꞌín judío itꞌin Barjesús. Jehe chꞌán kjuíchꞌia chꞌán ntáchro chꞌán kíxin kja̱xin chꞌán nixja chꞌán itén Dios.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 A̱ ntá tí chꞌín nchexro̱a̱n a mé kjuákꞌeko chꞌán tí chꞌín gobernador Sergio Paulo. A̱ ntá tí chꞌín gobernador mé imá jína kjuenka̱yáxin chꞌán. Kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín Bernabé la ko tí chꞌín Saulo kíxin jehe chꞌán tjinkaon chꞌán tsinhin chꞌán itén Dios.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 A̱ ntá tí chꞌín nchexro̱a̱n, nkìva griego mé ti̱ki̱texín sín chꞌán Elimas, mé nínkakonhen chꞌán tí sín tjako a kíxin tjinkakonhya chꞌán kíxin tí chꞌín tꞌe̱to̱an chrókuitekaon chꞌán Ìnchéni.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 A̱ ntá tí chꞌín Saulo, kja̱xin ti̱ki̱texín sín chꞌán Pablo, imá chónta chꞌán Ncha̱kuen Dios. La ntá komá chꞌán tí chꞌín nchexro̱a̱n.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha mé chojni chꞌia, jínahya, xje̱en Diablo la nínkakonhén kaín nkehe jína. ¿Nkekuènte kíxin chꞌéna jínahya tí nti̱a ntoá kuènte Ìnchéni?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 A̱ ntá ijie la Ìnchéni sintakjasótia. Tsito̱ha ntakótán iso ya̱on la tsꞌikonhya tí xrohi kuènte ya̱on ―ichro chꞌín Pablo. Ntá tuénxín tí chꞌín Elimas la kꞌuíxitie tjen chꞌán. La ntá kjueyá chꞌán ijnko nkexro tsinkátséhe tja chꞌán sátsjiko chꞌán kíxin tꞌikonhya chꞌán.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 A̱ ntá xi̱kaha mé kꞌuíkon tí chꞌín gobernador nkehe kónhen la ntá kjuankíxin tinkáchónki chꞌán Ìnchéni kíxin kꞌuíkon chꞌán tí kjuachaxin kuènte Ìnchéni.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Ntá tí chꞌín Pablo la ko tí sín xriko chꞌán sákjuíxin sín chjasin Pafos. Kꞌuíxenhen sín ntabárco̱ sákjuí sín kjuíji sín chjasin Perge estado Panfilia. Ntá ntaha chꞌín Juankuíto̱he tí jehe sín ntá kjan chꞌán chjasin Jerusalén.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ntá sákjuíxin chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé chjasin Perge kjuíji sín chjasin Antioquía chjinaxón Pisidia. A̱ ntá tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ntá kꞌuíxenhen sín tí ni̱nko Israel na ntaha kꞌuéjótja̱xi̱n sín.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Ntá kjuixin kjuínchekuáxin sín tí xroon kuènte ley la ko tí nkehe tsíkjin tí sín kꞌuéchrónka itén Dios ntá tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko mé kꞌuíye̱he̱ sín tí sín a ntá ntáchro sín kíxin: ―Kíchóni tí chonta nkehe tso̱chro̱nka kíxin a̱ntsí má tso̱chéhe̱ni la chro̱nka jie tsinhinni ―ichro sín.
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Ntá chꞌín Pablo kꞌuínkatjen ntá kjua̱ko̱xi̱n itja chꞌán kíxin tso̱tání sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrókuinhínrá jahará chojni israelita la ko kja̱xin chrókuinhínrá jahará tsíkjíxinrá chjasin ókjé tí chaxín tjinkáonrá nchexiteyéhérá Dios.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Tí Dios tinkáchónki tí sín chjasin Israel mé kjueyá chꞌán tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni. Ntá chrꞌéxi̱n Dios kjuanjon kjuachaxin kíxin chrókótsjé tí jehe sín tí na̱xa̱ kꞌuéjó sín chjasin Egipto. Éxí chojni tsíkji̱xi̱n ókjé kꞌuéjó sín a̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá kjua̱cha̱xién Dios kjuínki̱tsa sín kꞌuaxrjexín sín tí nonte ntiha ínaá.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Dios kjuínki̱tsa sín tí cuarenta nánó kꞌuéjó sín tí nte̱je̱.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Ntá chrꞌéxi̱n kjuínchekꞌitjáyan chꞌán yato nación kꞌuékꞌejó nonte Canaán, kíxin tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni chrókꞌuáyéhe̱ tí nonte a.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Ntá kaín sín kꞌuéjó sín ntiha ijnko cuatrocientos cincuenta nánó. Kꞌuékꞌe̱to̱an tí sín juez hasta ikjui tí chꞌín Samuel ijnko chꞌín kꞌuéchrónka itén Dios.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Ntá kjuanchia tí sín israelita ijnko chꞌín rey tsꞌe̱tue̱nhen sín. Ntá kjueyá Dios tí chꞌín Saúl la kꞌue̱to̱an chꞌán cuarenta nánó. Jehe chꞌán itꞌé chꞌán mé chꞌín Cis la kꞌuaxrjeníxin chꞌán chꞌín Benjamín.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Ntá chrꞌéxi̱n Dios kuakitsjehe chꞌín Saul tí xra̱ kjuákꞌe chꞌán ntá kꞌuáyéhe̱ chꞌín David tí xra̱ rey. Ntá ntáchro Dios kíxin: “Ó kꞌuítjá chꞌín David, itꞌé chꞌán mé Isaí. Jehe chꞌán mé ijnko chojni nchechàna mé sinchexiteyàna chꞌán kaín nkehe tjínka̱van”.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Ijnko tí chojni kꞌuaxrjeníxin tí chꞌín David mé Jesús. Tíha la Dios tsíchrꞌán chꞌán kíxin sinchekaá tí sín israelita. Mé xi̱kaha tsíntáchro chꞌán.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Na̱xa̱ tjakohya chꞌín Jesús ntá chꞌín Juan kjuako chꞌán tí tan kuínhin tí sín israelita la ntáchro chꞌán kíxin chrókjan sín chróxraxinkaon sín Dios ntá chrokuikite sín.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Ntá chjina itsꞌen chꞌín Juan ntá ntáchro chꞌán kíxin: “Janhan na jehya tí nkexro tjenka̱yáxinrá. Náhí. Chrꞌéxi̱n na itsi í jnko nkexro la chrókósuàna chrókjuasinta̱nka̱ tí correa to̱ka̱té chꞌán kíxin a̱ntsí mé tꞌe̱to̱an tí jehe chꞌán la kánhyó tꞌe̱to̱an tí janhan,” mé xi̱kaha tsíntáchro chꞌín Juan.
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ’Jahará kíchó ni tsíkꞌaxrjeníxinrá chꞌín Abraham tinhínrá la ko kaín rá chojni tsíkji̱xi̱n ikjín nchexiteyéhérá Dios, tinhínrá tí tán tsaáxinrá.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Méxra̱ tí sín kꞌuékꞌejó sín chjasin Jerusalén la ko tí sín tꞌe̱to̱an ntiha mé kónoehya sín nkexro tí chꞌín Jesús la ko kuienxínhya sín tí nkehe tsíkjin tí sín kꞌuéchrónka itén Dios senó tió kjuínchekuáxin sín tí xroon tí nkaxenhen ni̱nko jnkojnko tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín. Mé xi̱kaha jehe sín tió kjuínchekjasóte sín tí chꞌín Jesús la kjuínchexiteyá sín éxí nixja tí xroon a.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Ntá kꞌuitjahya sín ninkehó jie̱ kíxin chrókꞌuen chꞌán ntá kjónté kjuanchehe sín tí chꞌín Pilato kíxin tsꞌe̱to̱an chꞌán kíxin itsꞌen chꞌán.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 A̱ ntá ó xiteyá tí nkehe tsíkjin tí sín ósé kuènte chꞌán. Ntá kjuixin kꞌuén chꞌán ntá kjuinkaji̱nxi̱n sín tí cuerpo kuènte chꞌán tí ntacruz ntá kjua̱vá sín chꞌán.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 A̱ ntá Dios kjuínchexechón tí jehe chꞌán ínaá.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 A̱ ntá nchónhya ya̱on kꞌuíkon sín chꞌín Jesús tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌán tió sákjuixin sín estado Galilea la sákjui̱ sín chjasin Jerusalén. A̱ ntá ijie tí sín a mé tjejónixja sín nkexrí kjuako chꞌín Jesús, tja̱ko̱he̱ sín kaín chojni.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ’A̱ ntá jie jeheni tjakoni tí tan jína, mé tí nkehe tsíkjanjon Dios tsíkꞌáyéhe̱ tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni ósé.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Mé xi̱kaha xiteyá kꞌuáyéhe̱ni tí jeheni tsíkꞌaxrjeníxinni tí sín a. A̱ ntá Dios kuènte tí sín a mé kjuínchexechón tí chꞌín Jesús éxí nixja tí xroon yóxin Salmo, ntáchro kíxin: “Jaha mé xja̱nna. Janhan mé tja̱há kjuachón jie.”
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Ntá tsíntáchro Dios kíxin sinchexechón chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin tso̱xíkahya cuérpo̱é chꞌán. Mé xi̱kaha chrónka tí xroon itén Dios. Ntáchro kíxin: “Janhan mé si̱ntaxiteyá tí nkehe chaxín tja̱nka chꞌín David.”
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 La ko í jnko Salmo mé ntáchro xi̱kihi: “Jaha tsjánjonhya kjuachaxin kíxin tso̱xíka tí cuérpo̱é tí nkexro tjóá kjuítꞌaha xra̱.”
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 A̱ ntá chꞌín David kjuínchexiteyá chꞌán éxí tsíkꞌe̱to̱an Dios tí kjuákꞌe chꞌán ntá kjónté chrꞌéxi̱n ikꞌuén chꞌán ntá xravá chꞌán xi̱kaha kꞌuéxravá tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni la ntá kjónté la xíka nto̱e chꞌán.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 A̱ ntá tí cuérpo̱é tí nkexro kjuínchexechón Dios la kótjehya.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Méxra̱ kíchó ni tꞌichjánxi̱n tso̱nohará kíxin nkexrí tsjìin iji̱árá kíxin Jesús mé kꞌuenyákonhánrá.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 A̱ ntá kaín nkexro tinkáchónki Jesús mé ó kjuínchetjóá chꞌán a̱sén sín. A̱ ntá tí ley kꞌue̱to̱an chꞌín Moisés kjuachahya kótjuáxin ti jie̱.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Chrókóxakonhanrá kíxin chrókuànhyará xi̱kaha éxí tsíkjin tí sín ósé xi̱kihi:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 — ausente —
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 A̱ ntá chꞌín Pablo la ko tí nkexro kꞌuájiko chꞌán kꞌuaxrjexín sín nkaxenhen tí ni̱nko, a̱ ntá chrónòa tí sín jehya sín judío tsíkokjíexín, kjuanchia sín kíxin í jnko semana tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín la ínaá tsochrónka chꞌán éxí tí kjuako chꞌán.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ntá tí kjuixin xíka̱xi̱n sín tí kójnkotsé sín tí ni̱nko ntá nchónhya tí sín judío, la ko tí sín jehya sín judío, mé tí sín na ntá kuinkáchónki sín éxí tí sín judío la xraxinkaon sín Dios, la mé imá kóxrjínhi̱n sín tí nkehe kjuako chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé la ntá sákjuíchréhe̱ sín. A̱ ntá jehe sín mé kꞌue̱to̱an sín kíxin a̱ntsí jína chrókuinkáchónki sín tí Dios tjuèhe kaín chojni.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 A̱ ntá í jnko semana kjuèxin, tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín la kójnkotsé kaín tí sín siín tí chjasin ntiha kíxin tjinkaon sín tsinhin sín itén Dios.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 A̱ ntá kꞌuíkon tí sín judío a kíxin nchónhya chojni tsíkójnkotsé, ntá imá kóchji̱no̱xínhin sín, ntá kjuankíxin sín kꞌuántaxínhi̱n sín tí chꞌín Pablo.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 A̱ ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé la íchá a̱ntsí má chrakonhya sín nixja sín ntáchro sín kíxin: ―Tꞌichjánxi̱n senó jahará judíorá chrókuinhínrá itén Dios. Kjánchó tjinkákonhyará tsinhínrá tí nkehe jína tsjanjon kjuachón jnkochríxín. A̱ ntá ijie la tsi̱to̱hárá tí jahara judíorá la ntá jeheni la sátsjini tsja̱ko̱he̱ni tí sín jehya judío
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 xi̱kaha tsíkꞌe̱to̱an Ìnchéni. Ntáchro chꞌán kíxin:Mé xi̱kaha kꞌue̱to̱an Dios.
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 A̱ ntá kuínhin tí sín jehya sín judío tíha la kjuankíxin kóchéhe̱ sín la ntáchro sín kíxin tí tan kuènte Ìnchéni la nkehe jína, ichro sín. La ntá kjuankíxin kuinkáchónki kaín tí sín tsíki̱to̱enxín sín kíxin tsochónta sín kjuachón jnkochríxín.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Ntá xi̱kaha xrankíxin xrako tí itén Ìnchéni nkuíxín tí chjasin ntiha.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 A̱ ntá tí sín judío nixje̱he̱ sín iso chojni chjin jína tjetoan la ko tí chojni ntoa tꞌe̱to̱an tí chjasin ntiha la ntá kjuínchekónínkaon tí sín a la ntá kjuankíxin sín chrókꞌóyán sín tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé ntá sákjuíxin sín chjasin ntiha.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 A̱ ntá jehe sín la kótsjénka sín to̱ka̱té sín kíxin tsoxénjin tí nche chónta to̱té sín. Tíha mé kjua̱ko̱xi̱n sín kíxin ntoáhya kjuenka̱yáxin tí sín a. A̱ ntá sákjuí tí jehe sín chjasin Iconio.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni la imá chéhe̱ sín kíxin a̱ntsí chónta sín Ncha̱kuen Dios.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.