Atos 13
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 A̱ ntá tí ni̱nko chjasin Antioquía la siín iso sín nixja sín itén Dios la kjua̱ko̱he̱ sín chojni. Tí sín tjako mé chꞌín Bernabé la ko chꞌín Simón, kja̱xin itꞌin chꞌán Negro, la ko chꞌín Lucio, chjasen chꞌán mé Cirene, la ko chꞌín Manaén, ijnko chꞌín tsíkꞌánkíko chꞌín Herodes tí chꞌín tꞌe̱to̱an estado Galilea, la ko chꞌín Saulo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Ijnko ya̱on la tjejótójnkotsé sín xraxinkaon sín Dios la kjónehya sín. Ntá Ncha̱kuen Dios mé ntáche chꞌán sín kíxin: ―Tsakitsjekjan chꞌín Bernabé la ko chꞌín Saulo kíxin ó kjuéyá sín tsjánjuan ijnko xra̱ sichꞌe sín.
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Ntá nixje̱he̱ sín Dios la kjónehya sín la ntá kjuixin ntá kꞌuejotja tja sín chrítaón ikja tí sín a la nixja sín jnkojnko sín kíxin ó sátsji sín.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 A̱ ntá tí Ncha̱kuen Dios ichrꞌán chꞌín Bernabé la ko chꞌín Saulo sákjuí sín chjasin Seleucia. Ntá ntaha kꞌuíxenhen sín ijnko ntabárco̱ sákjuí sín ijnko nonte itꞌin Chipre.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Ntá kjuíji sín ijnko puerto itꞌin Salamina. Ntaha kjua̱ko̱xi̱n sín itén Dios tí ni̱nko kuènte tí sín judío. Kja̱xin kjuíjiko sín chꞌín Juan kíxin tsjinki̱tsa chꞌán.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 La ntá sákjuí sín nkuíxín nonte Chipre hasta kjuíji sín chjasin Pafos. Ntaha xéta sín ijnko chꞌín nchexro̱a̱n me ijnko chꞌín judío itꞌin Barjesús. Jehe chꞌán kjuíchꞌia chꞌán ntáchro chꞌán kíxin kja̱xin chꞌán nixja chꞌán itén Dios.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 A̱ ntá tí chꞌín nchexro̱a̱n a mé kjuákꞌeko chꞌán tí chꞌín gobernador Sergio Paulo. A̱ ntá tí chꞌín gobernador mé imá jína kjuenka̱yáxin chꞌán. Kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí chꞌín Bernabé la ko tí chꞌín Saulo kíxin jehe chꞌán tjinkaon chꞌán tsinhin chꞌán itén Dios.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 A̱ ntá tí chꞌín nchexro̱a̱n, nkìva griego mé ti̱ki̱texín sín chꞌán Elimas, mé nínkakonhen chꞌán tí sín tjako a kíxin tjinkakonhya chꞌán kíxin tí chꞌín tꞌe̱to̱an chrókuitekaon chꞌán Ìnchéni.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 A̱ ntá tí chꞌín Saulo, kja̱xin ti̱ki̱texín sín chꞌán Pablo, imá chónta chꞌán Ncha̱kuen Dios. La ntá komá chꞌán tí chꞌín nchexro̱a̱n.
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 Ntáchro chꞌán kíxin: ―Jaha mé chojni chꞌia, jínahya, xje̱en Diablo la nínkakonhén kaín nkehe jína. ¿Nkekuènte kíxin chꞌéna jínahya tí nti̱a ntoá kuènte Ìnchéni?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 A̱ ntá ijie la Ìnchéni sintakjasótia. Tsito̱ha ntakótán iso ya̱on la tsꞌikonhya tí xrohi kuènte ya̱on ―ichro chꞌín Pablo. Ntá tuénxín tí chꞌín Elimas la kꞌuíxitie tjen chꞌán. La ntá kjueyá chꞌán ijnko nkexro tsinkátséhe tja chꞌán sátsjiko chꞌán kíxin tꞌikonhya chꞌán.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 A̱ ntá xi̱kaha mé kꞌuíkon tí chꞌín gobernador nkehe kónhen la ntá kjuankíxin tinkáchónki chꞌán Ìnchéni kíxin kꞌuíkon chꞌán tí kjuachaxin kuènte Ìnchéni.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Ntá tí chꞌín Pablo la ko tí sín xriko chꞌán sákjuíxin sín chjasin Pafos. Kꞌuíxenhen sín ntabárco̱ sákjuí sín kjuíji sín chjasin Perge estado Panfilia. Ntá ntaha chꞌín Juankuíto̱he tí jehe sín ntá kjan chꞌán chjasin Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ntá sákjuíxin chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé chjasin Perge kjuíji sín chjasin Antioquía chjinaxón Pisidia. A̱ ntá tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín ntá kꞌuíxenhen sín tí ni̱nko Israel na ntaha kꞌuéjótja̱xi̱n sín.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ntá kjuixin kjuínchekuáxin sín tí xroon kuènte ley la ko tí nkehe tsíkjin tí sín kꞌuéchrónka itén Dios ntá tí sín tꞌe̱to̱an kuènte ni̱nko mé kꞌuíye̱he̱ sín tí sín a ntá ntáchro sín kíxin: ―Kíchóni tí chonta nkehe tso̱chro̱nka kíxin a̱ntsí má tso̱chéhe̱ni la chro̱nka jie tsinhinni ―ichro sín.
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Ntá chꞌín Pablo kꞌuínkatjen ntá kjua̱ko̱xi̱n itja chꞌán kíxin tso̱tání sín. Ntá ntáchro chꞌán kíxin: ―Chrókuinhínrá jahará chojni israelita la ko kja̱xin chrókuinhínrá jahará tsíkjíxinrá chjasin ókjé tí chaxín tjinkáonrá nchexiteyéhérá Dios.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Tí Dios tinkáchónki tí sín chjasin Israel mé kjueyá chꞌán tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni. Ntá chrꞌéxi̱n Dios kjuanjon kjuachaxin kíxin chrókótsjé tí jehe sín tí na̱xa̱ kꞌuéjó sín chjasin Egipto. Éxí chojni tsíkji̱xi̱n ókjé kꞌuéjó sín a̱ ntá chrꞌéxi̱n ntá kjua̱cha̱xién Dios kjuínki̱tsa sín kꞌuaxrjexín sín tí nonte ntiha ínaá.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Dios kjuínki̱tsa sín tí cuarenta nánó kꞌuéjó sín tí nte̱je̱.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Ntá chrꞌéxi̱n kjuínchekꞌitjáyan chꞌán yato nación kꞌuékꞌejó nonte Canaán, kíxin tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni chrókꞌuáyéhe̱ tí nonte a.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ntá kaín sín kꞌuéjó sín ntiha ijnko cuatrocientos cincuenta nánó. Kꞌuékꞌe̱to̱an tí sín juez hasta ikjui tí chꞌín Samuel ijnko chꞌín kꞌuéchrónka itén Dios.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ntá kjuanchia tí sín israelita ijnko chꞌín rey tsꞌe̱tue̱nhen sín. Ntá kjueyá Dios tí chꞌín Saúl la kꞌue̱to̱an chꞌán cuarenta nánó. Jehe chꞌán itꞌé chꞌán mé chꞌín Cis la kꞌuaxrjeníxin chꞌán chꞌín Benjamín.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Ntá chrꞌéxi̱n Dios kuakitsjehe chꞌín Saul tí xra̱ kjuákꞌe chꞌán ntá kꞌuáyéhe̱ chꞌín David tí xra̱ rey. Ntá ntáchro Dios kíxin: “Ó kꞌuítjá chꞌín David, itꞌé chꞌán mé Isaí. Jehe chꞌán mé ijnko chojni nchechàna mé sinchexiteyàna chꞌán kaín nkehe tjínka̱van”.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Ijnko tí chojni kꞌuaxrjeníxin tí chꞌín David mé Jesús. Tíha la Dios tsíchrꞌán chꞌán kíxin sinchekaá tí sín israelita. Mé xi̱kaha tsíntáchro chꞌán.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Na̱xa̱ tjakohya chꞌín Jesús ntá chꞌín Juan kjuako chꞌán tí tan kuínhin tí sín israelita la ntáchro chꞌán kíxin chrókjan sín chróxraxinkaon sín Dios ntá chrokuikite sín.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Ntá chjina itsꞌen chꞌín Juan ntá ntáchro chꞌán kíxin: “Janhan na jehya tí nkexro tjenka̱yáxinrá. Náhí. Chrꞌéxi̱n na itsi í jnko nkexro la chrókósuàna chrókjuasinta̱nka̱ tí correa to̱ka̱té chꞌán kíxin a̱ntsí mé tꞌe̱to̱an tí jehe chꞌán la kánhyó tꞌe̱to̱an tí janhan,” mé xi̱kaha tsíntáchro chꞌín Juan.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Jahará kíchó ni tsíkꞌaxrjeníxinrá chꞌín Abraham tinhínrá la ko kaín rá chojni tsíkji̱xi̱n ikjín nchexiteyéhérá Dios, tinhínrá tí tán tsaáxinrá.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Méxra̱ tí sín kꞌuékꞌejó sín chjasin Jerusalén la ko tí sín tꞌe̱to̱an ntiha mé kónoehya sín nkexro tí chꞌín Jesús la ko kuienxínhya sín tí nkehe tsíkjin tí sín kꞌuéchrónka itén Dios senó tió kjuínchekuáxin sín tí xroon tí nkaxenhen ni̱nko jnkojnko tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín. Mé xi̱kaha jehe sín tió kjuínchekjasóte sín tí chꞌín Jesús la kjuínchexiteyá sín éxí nixja tí xroon a.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ntá kꞌuitjahya sín ninkehó jie̱ kíxin chrókꞌuen chꞌán ntá kjónté kjuanchehe sín tí chꞌín Pilato kíxin tsꞌe̱to̱an chꞌán kíxin itsꞌen chꞌán.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 A̱ ntá ó xiteyá tí nkehe tsíkjin tí sín ósé kuènte chꞌán. Ntá kjuixin kꞌuén chꞌán ntá kjuinkaji̱nxi̱n sín tí cuerpo kuènte chꞌán tí ntacruz ntá kjua̱vá sín chꞌán.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 A̱ ntá Dios kjuínchexechón tí jehe chꞌán ínaá.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 A̱ ntá nchónhya ya̱on kꞌuíkon sín chꞌín Jesús tí sín kꞌuékꞌajiko chꞌán tió sákjuixin sín estado Galilea la sákjui̱ sín chjasin Jerusalén. A̱ ntá ijie tí sín a mé tjejónixja sín nkexrí kjuako chꞌín Jesús, tja̱ko̱he̱ sín kaín chojni.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’A̱ ntá jie jeheni tjakoni tí tan jína, mé tí nkehe tsíkjanjon Dios tsíkꞌáyéhe̱ tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni ósé.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Mé xi̱kaha xiteyá kꞌuáyéhe̱ni tí jeheni tsíkꞌaxrjeníxinni tí sín a. A̱ ntá Dios kuènte tí sín a mé kjuínchexechón tí chꞌín Jesús éxí nixja tí xroon yóxin Salmo, ntáchro kíxin: “Jaha mé xja̱nna. Janhan mé tja̱há kjuachón jie.”
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Ntá tsíntáchro Dios kíxin sinchexechón chꞌán tí chꞌín Jesús kíxin tso̱xíkahya cuérpo̱é chꞌán. Mé xi̱kaha chrónka tí xroon itén Dios. Ntáchro kíxin: “Janhan mé si̱ntaxiteyá tí nkehe chaxín tja̱nka chꞌín David.”
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 La ko í jnko Salmo mé ntáchro xi̱kihi: “Jaha tsjánjonhya kjuachaxin kíxin tso̱xíka tí cuérpo̱é tí nkexro tjóá kjuítꞌaha xra̱.”
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 A̱ ntá chꞌín David kjuínchexiteyá chꞌán éxí tsíkꞌe̱to̱an Dios tí kjuákꞌe chꞌán ntá kjónté chrꞌéxi̱n ikꞌuén chꞌán ntá xravá chꞌán xi̱kaha kꞌuéxravá tí sín tsíkꞌaxrjeníxinni la ntá kjónté la xíka nto̱e chꞌán.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 A̱ ntá tí cuérpo̱é tí nkexro kjuínchexechón Dios la kótjehya.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Méxra̱ kíchó ni tꞌichjánxi̱n tso̱nohará kíxin nkexrí tsjìin iji̱árá kíxin Jesús mé kꞌuenyákonhánrá.
38 — ausente —
39 A̱ ntá kaín nkexro tinkáchónki Jesús mé ó kjuínchetjóá chꞌán a̱sén sín. A̱ ntá tí ley kꞌue̱to̱an chꞌín Moisés kjuachahya kótjuáxin ti jie̱.
39 — ausente —
40 Chrókóxakonhanrá kíxin chrókuànhyará xi̱kaha éxí tsíkjin tí sín ósé xi̱kihi:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 A̱ ntá chꞌín Pablo la ko tí nkexro kꞌuájiko chꞌán kꞌuaxrjexín sín nkaxenhen tí ni̱nko, a̱ ntá chrónòa tí sín jehya sín judío tsíkokjíexín, kjuanchia sín kíxin í jnko semana tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín la ínaá tsochrónka chꞌán éxí tí kjuako chꞌán.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ntá tí kjuixin xíka̱xi̱n sín tí kójnkotsé sín tí ni̱nko ntá nchónhya tí sín judío, la ko tí sín jehya sín judío, mé tí sín na ntá kuinkáchónki sín éxí tí sín judío la xraxinkaon sín Dios, la mé imá kóxrjínhi̱n sín tí nkehe kjuako chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé la ntá sákjuíchréhe̱ sín. A̱ ntá jehe sín mé kꞌue̱to̱an sín kíxin a̱ntsí jína chrókuinkáchónki sín tí Dios tjuèhe kaín chojni.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 A̱ ntá í jnko semana kjuèxin, tí ya̱on tꞌo̱kꞌéhe sín la kójnkotsé kaín tí sín siín tí chjasin ntiha kíxin tjinkaon sín tsinhin sín itén Dios.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 A̱ ntá kꞌuíkon tí sín judío a kíxin nchónhya chojni tsíkójnkotsé, ntá imá kóchji̱no̱xínhin sín, ntá kjuankíxin sín kꞌuántaxínhi̱n sín tí chꞌín Pablo.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 A̱ ntá chꞌín Pablo la ko chꞌín Bernabé la íchá a̱ntsí má chrakonhya sín nixja sín ntáchro sín kíxin: ―Tꞌichjánxi̱n senó jahará judíorá chrókuinhínrá itén Dios. Kjánchó tjinkákonhyará tsinhínrá tí nkehe jína tsjanjon kjuachón jnkochríxín. A̱ ntá ijie la tsi̱to̱hárá tí jahara judíorá la ntá jeheni la sátsjini tsja̱ko̱he̱ni tí sín jehya judío
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 xi̱kaha tsíkꞌe̱to̱an Ìnchéni. Ntáchro chꞌán kíxin:Mé xi̱kaha kꞌue̱to̱an Dios.
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 A̱ ntá kuínhin tí sín jehya sín judío tíha la kjuankíxin kóchéhe̱ sín la ntáchro sín kíxin tí tan kuènte Ìnchéni la nkehe jína, ichro sín. La ntá kjuankíxin kuinkáchónki kaín tí sín tsíki̱to̱enxín sín kíxin tsochónta sín kjuachón jnkochríxín.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Ntá xi̱kaha xrankíxin xrako tí itén Ìnchéni nkuíxín tí chjasin ntiha.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 A̱ ntá tí sín judío nixje̱he̱ sín iso chojni chjin jína tjetoan la ko tí chojni ntoa tꞌe̱to̱an tí chjasin ntiha la ntá kjuínchekónínkaon tí sín a la ntá kjuankíxin sín chrókꞌóyán sín tí chꞌín Pablo la ko tí chꞌín Bernabé ntá sákjuíxin sín chjasin ntiha.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 A̱ ntá jehe sín la kótsjénka sín to̱ka̱té sín kíxin tsoxénjin tí nche chónta to̱té sín. Tíha mé kjua̱ko̱xi̱n sín kíxin ntoáhya kjuenka̱yáxin tí sín a. A̱ ntá sákjuí tí jehe sín chjasin Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Ntá tí sín tinkáchónki Ìnchéni la imá chéhe̱ sín kíxin a̱ntsí chónta sín Ncha̱kuen Dios.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.