Apocalipse 6
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 A̱ ntá kꞌuíkua̱n kíxin tí Kolélo kóchríto̱n tí xránkíxixín tí yato sello ntá kui̱nha̱n ijnko tí noó tí noó tí sín tjejóchón nixja chꞌán éxí kjónta, la ntáchro chꞌán kíxin: ―Xrákiá tsjehé.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Ntá kꞌuíkua̱n ijnko koka̱te̱ tjóá. A̱ ntá tí nkexro tjekjen tí koka̱te̱ chónta chꞌán ijnko arco tí tja chꞌán la tsíkꞌáyéhe̱ chꞌán ijnko corona. Jehe chꞌán mé kjuacha chꞌán la na̱xa̱ xikjacha chꞌán ínaá.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 A̱ ntá tí Kolélo kóchríto̱n tí yóxin sello ntá kui̱nha̱n tí nkexro yóxin tjechón ntáchro kíxin: ―Xrákiá tsjehé.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ntá sákjuí í jnko koka̱te̱ kjátse. A̱ ntá tí chꞌín tjekjen kꞌuáyéhe̱ chꞌán kjuachaxin tsjakjìin tí kjuaxróxin siín chjasintajni kíxin ntá chojni mé tsꞌóyán kíchó sín kíxin jehe chꞌán mé tsíkꞌáyéhe̱ chꞌán ijnko espada ijié.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 A̱ ntá tí Kolélo kóchríto̱n tí níxin sello la ntá kui̱nha̱n nixja tí níxin nkexro tjechón ntáchro kíxin: ―Xrákiá tsjehé. Ntá kꞌuíkua̱n ijnko koka̱te̱ tié. A̱ ntá tí nkexro tjekjen tí koka̱te̱ chónta itja chꞌán ijnko báscula.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 La ntá kui̱nha̱n itén ijnko nkexro jnko̱siné tí tjejó tí noó sín tjejóchón mé ntáchro kíxin: ―Jehó ijnko kilo trigo ijnko chichaon denario la ko iní kilo cebada ijnko chichaon denario. Kjánchó chrókjui̱nchekꞌitjáyanhya tí aceite la ko tí vino. (Tíha mé tꞌaxrjexín tso̱kjinta.)
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 A̱ ntá tí Kolélo kóchríto̱n tí noóxin sello ntá kui̱nha̱n tí noóxin tí nkexro tjechón ntáchro kíxin: ―Xrákiá tsjehé.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Ntá kꞌuíkua̱n ijnko koka̱te̱ sine. A̱ ntá tí chꞌín tjekjen va a mé itꞌin chꞌán Muerte. A̱ ntá nóton tí jehe chꞌán la ikui nkehe tóyóhe̱ tí tjejó tí sín tsíkꞌen. Jehe chꞌán kꞌuáyéhe̱ kjuachaxin tsꞌe̱to̱an chꞌán noóxin parte chjasintajni kíxin ntá tsꞌóyán kíchó sín la tso̱kjinta la ko tsꞌenxín sín ichin la ko kaín ko jie̱he siín chjasintajni mé tsjàya va.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 A̱ ntá tí Kolélo kóchríto̱n tí nꞌóxin sello ntá kꞌuíkua̱n chrínkí tí altar tí a̱sén tí sín tsíkꞌenxín tí tan kuènte Dios tsíchrónka sín.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ntáchro sín itsen kíxin: ―Jaha mé Ìnchéni tjóá jína la jaha mé si̱nchexiteyá tí nkehe tsíntáchrua, ¿la nkesá si̱nchekito̱exián iji̱é tí sín siín chjasintajni tsíkꞌóyán tí jeheni? ―ichro sín.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 A̱ ntá tí sín a mé kꞌuáyéhe̱ sín iké sín tjóá ntá kꞌuítuenhen sín na̱xa̱ tsꞌo̱kꞌéhe sín í so ya̱on tsoxetajia tí número tí kíchó sín chꞌehe xra̱ Cristo na̱xa̱ tsꞌenxín sín éxí kꞌuén tí jehe sín.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 A̱ ntá tí Kolélo kóchríto̱n tí injonxi̱n sello ntá xrína̱hya imá kuínkí nonte. A̱ ntá tí ya̱on la kótié éxí ika tjiko chojni tsíkꞌen. A̱ ntá nitjó kꞌóna kjátse éxí jni̱.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 A̱ ntá konotsé sítꞌánótje̱nxi̱n nka̱jní sítjitsínka nonte éxí yóhe̱ tí inta tꞌóna to higo la síxènjin tí to yoa tió tsjixraya tí nta kíxin tí imá fuerte chjéhe xri̱nto̱.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 A̱ ntá nka̱jní kꞌuitjáyan éxí ijnko xroon tsíxrèya̱. Ntá kaín jna̱ la ko tí nonte ntsíntsí siín jnko̱siné nta̱yaon sákjuí ókjé.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 A̱ ntá kaín tí sín reyes siín chjasintajni la kja̱xin tí sín tꞌe̱to̱an la ko chojni rico la ko comandante la ko tí sín chónta kjuachaxin la ko kaín tí sín chꞌexón xra̱ la ko tí chojni náhí mé kꞌuíxenhen sín tjo̱ siín nte̱je̱ tsꞌejómáxin sín.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ntáche sín tí jna̱ la ko tí tjo̱ kíxin: ―Xrákiá xrátja tí jeheni nchemáni kíxin chrókꞌuikonhyani tí nkexro tꞌe̱to̱an tjetja̱xi̱n trono la ko chrókjuasótehyani tí kjuachrakon jié tsjanjon tí Kolélo.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Kíxin ó kui tí ya̱on imá jié kuènte kjuachrakon la, ¿xá nkexro chrókjuacha chrókꞌuejó ntiha?
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.