Apocalipse 5
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs BKJ
1 A̱ ntá tí tja chjina tí nkexro tjetja̱xi̱n tí trono, kꞌuíkua̱n ijnko libro mé tsíkjin sín nkaxenhen la ko nóton la ko mé tsíkjèxin yato sello.
1 E eu vi na destra do que estava assentado no trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 La kꞌuíkua̱n ijnko ángel chónta kjuachaxin ntá kjuanchankí chꞌán itsen ntáchro chꞌán kíxin: ―¿Nkexro tí jína chrókjuacha chrókuakitje̱he̱ tí libro la ko chrókóchríto̱n tí sello chónta?
2 E eu vi um forte anjo proclamando em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e romper os seus selos?
3 La ninkexró ní nka̱jní o̱ ní chjasintajni o̱ ní chrínkí nonte tsjachahya tsakitje̱he̱ tí libro la ní komáhya sín.
3 E nenhum homem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, era capaz de abrir o livro, nem de olhar para ele.
4 A̱ ntá janhan la imá tsja̱nka kíxin na̱xa̱ tónoxínhya ninkexró chrókjuacha chrókuakitje̱he̱ tí libro o̱ chrókjuinchekuáxin tí libro o̱ chrókomá nkehe tí ntáchro tí libro.
4 E eu chorei muito, porque nenhum homem foi achado digno de abrir e ler o livro, nem de olhar para ele.
5 Ntá ijnko tí sín táda ntá nixja̱na ntáchro kíxin: ―Tsja̱nkahya, tsjehé ntihi tí Koxra̱ kꞌuaxrjeníxin Judá la ko tsíkꞌaxrjeníxin rey David. Mé kjuacha la ó tsjacha tsakitje̱he̱ tí libro la ko tsóchríto̱n tí yato sello ―ichro chꞌán.
5 E um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, prevaleceu para abrir o livro e romper os seus sete selos.
6 A̱ ntá jnko̱siné tí trono la ko tí tjejó tí noó tí nkexro tjejóchón la ko jnko̱siné tí tjejó tí sín táda ntaha mé kꞌuíkua̱n tjexín to̱té ijnko Kolélo tsjehe éxí tsíkꞌóyán sín mé chónta yato ntèé la ko yato ikon. A̱ ntá tí kon mé tí yato Ncha̱kuen Dios la táha mé tsíkꞌítuenhen tꞌayakonhen kuenté chjasintajni.
6 E eu olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais, e no meio dos anciãos um Cordeiro em pé, como se tivesse sido morto; tendo sete chifres e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 A̱ ntá tí Kolélo a kuákja tí libro itjen tja chjina tí nkexro tjetja̱xi̱n tí trono.
7 E ele veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 A̱ ntá tió kꞌuáyéhe̱ chꞌán tí libro la ntá tí noó sín tjejóchón la ko tí veinticuatro tí sín táda kꞌuéjóxin tochꞌin sín nkayakon tí Kolélo. A̱ ntá kaín tí jehe sín chónta sín ison arpa la ko xraá sín ihnti tsíkꞌóna chica oro tsíkaón chji̱nco̱. Tíha mé oración nixje̱he̱ Dios kaín tí sín tsíkjinchetjóá chꞌán.
8 E havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro; tendo cada um deles harpa e vasos de ouro cheios de incenso, que são as orações dos santos.
9 Itsje sín nkehe ni̱xin ntáchro kíxin:
9 E eles cantavam uma nova canção, dizendo: Tu és digno de tomar o livro, e de abrir seus selos; porque foste morto e nos resgatastes para Deus pelo teu sangue, de cada família, e língua, e povo e nação;
10 Mé xi̱kaha ichro sín.
10 e nos fizeste reis e sacerdotes para o nosso Deus, e nós reinaremos sobre a terra.
11 Ntá tuénxín kꞌuíkua̱n la ko kui̱nha̱n itén nchónhya sín ángel tjejó sín jnkonta̱tjen tí trono la ko tí sín tjejóchón la ko tí veinticuatro tí sín táda. Nchónhya millones la ko millones tí jehe sín.
11 E eu olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e o número deles era dez mil, vezes dez mil, e milhares de milhares;
12 Itsen nixja sín ntáchro sín kíxin:
12 dizendo em alta voz: Digno é o Cordeiro que foi morto para receber poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e bênção.
13 Kja̱xin kui̱nha̱n kíxin kaín nkehe kjuíchꞌéna Dios siín nka̱jní la ko chjasintajni la ko tí nkehe siín chrínkí nonte la ko kaín nkehe siín nta̱yaon la kaín tíha mé ntáchro kíxin:
13 E cada criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, assim como as que estão no mar, e tudo o que neles há, eu as ouvi dizendo: Bênção, e honra, e glória, e poder, sejam àquele que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, para sempre e sempre.
14 A̱ ntá tí noó sín tjejóchón ntáchro sín kíxin: ―Xi̱kaha tso̱nhen. Amén. La ko tí veinticuatro tí sín táda kꞌuejóxin tochꞌin sín la chjéhe sín kjuasáyé tí nkexro tjechón jnkochríxín.
14 E os quatro animais disseram: Amém. E os vinte e quatro anciãos se prostraram e adoraram aquele que vive para sempre e sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.