Apocalipse 16
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NTLH
1 Ntá kui̱nha̱n ijnko itén ijnko nkexro imá itsen kꞌuaxrjexín nkaxenhen ni̱nko, ntáche tí yato sín ángel kíxin: ―Sátjia tikíkjanjian chrítaón chjasintajni tí nkehe tjiá tí yato copa la táha mé tsjasótexín chojni kui̱xi̱n tí tjen Dios ―ichro chꞌán.
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 A̱ ntá tí ángel sa̱oxín sákjuíkꞌitji tí nkehe tjiá tí copa chrítaón chjasintajni. A̱ ntá kaín tí chojni chónta marca kuènte tí bestia la ko tjikosáyehe sín tí nkehe tsíkjano̱ya kuènte tí bestia mé tsíkꞌayan sín to̱sóa, imá tjotéhe sín.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 A̱ ntá tí yóxin ángel sákjuíkꞌitji tí nkehe tjiá copa chrítaón nta̱yaon. A̱ ntá tí nta̱yaon la kꞌóna jni̱ éxí ijni̱é ijnko chojni tsíkꞌóyán kíchó la kaín ko sínkánkí nta̱yaon ikꞌuén.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 A̱ ntá tí níxin ángel sákjuíkꞌitji tí nkehe tjiá copa chrítaón nta̱río la ko chrítaón tí nta̱ sítꞌaxrje tòye̱, la ntá tí nta̱ kꞌóna jni̱.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Ntá tuénxín kui̱nha̱n nixja tí ángel kuènte nta̱ ntáchro kíxin: ―Jaha mé ijnko nkexro jína kíxin kjui̱nchekito̱exián iji̱é chojni. Ìchéni jaha ijnko Dios jína, ósé tjen la ko na̱xa̱ tjen ijie
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 kíxin jehe sín kꞌóyán tí sín tinkáchónki tí jaha la ko tí sín tsíchrónka itan la ntá jaha Ìnchéni chje̱hé sín ijni̱ itsꞌi sín kíxin mé xi̱kaha sítjasóte tí jehe sín.
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Kja̱xin kui̱nha̱n nó altar ijnko nkexro ntáchro kíxin: ―Chaxín Ìnchéni Dios, jaha mé chonta kaín kjuachaxin la ntoá jína kjui̱nchekito̱exián tí ijie̱ a.
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 A̱ ntá tí noóxin ángel sákjuíkꞌitji tí nkehe tjiá copa chrítaón ya̱on, a̱ ntá tí ya̱on a̱ntsí kꞌuáyéhe̱ kjuachaxin tso̱sóa kíxin tsochjánxin chojni tí sóa kuènte.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 A̱ ntá kaín chojni chjánxin tí imá sóa kuènte ya̱on la kꞌuántaxínhi̱n sín ihni̱é Dios mé jehe chꞌán mé tí nkexro chónta kjuachaxin kuènte tí chin a. La kjónté kjuinkíhya sín tí nkehe tinkáchónki sín la xraxinkakonhya sín Dios.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 A̱ ntá tí inꞌóxin ángel sákjuíkꞌitji tí nkehe tjiá copa chrítaón tí trono tꞌe̱to̱anxín tí bestia. A̱ ntá kaín tí kꞌuéchónta kjuachaxin kꞌuékꞌe̱to̱an tí bestia la kꞌuíxin tié. A̱ ntá tí chojni a la netja nejen sín kíxin tjotéhe sín.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 La kjónté xi̱kaha la kjuinkíhya sín tí nkehe jínahya chꞌe sín. Náhí. Íchá má kꞌuántaxínhi̱n sín Dios tjen nkaya nka̱jní kíxin tjotéhe sín kíxin xi̱kaha kónhen sín.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 A̱ ntá tí injonxi̱n ángel sákjuikꞌitji tí nkehe tjiá copa chrítaón ijnko nta̱río jié itꞌin Eufrates. A̱ ntá tí nta̱río la kjui̱xié kíxin jína tsakitje̱he̱ sín ijnko nti̱a tsji̱xi̱n tí sín rey tsji̱xi̱n nó tji̱to̱xi̱n ya̱on.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 A̱ ntá kꞌuíkua̱n kíxin irꞌva tí dragón la ko irꞌva tí bestia la ko irꞌva tí profeta ntoáhya tjako mé kꞌuaxrjexín iní ncha̱kuen tí jínahya éxí korána tsjehe.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Tíha mé ncha̱kuen tí jínahya kjuasixín sín kjuaxroan. A̱ ntá sákjuikjinchekójnkotsé kaín rey siín chjasintajni kíxin tsjanjo̱n sín ijnko ya̱on jié kuènte Dios chónta kaín kjuachaxin.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 “Tsjehé, janhan titàya̱ tsꞌinké éxí ijnko xíche̱e. Chéhe̱ tí nkexro tjejótsjehe la tꞌayakonhen tí iké kíxin tsꞌitjáyanhya kíxin chrókꞌuajihya sín tjóchín sín la chrókósuèhya sín kíxin chrókónoxín kíxin tjóchín sín.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 A̱ ntá tso̱jnkotsé tí sín rey tí nonte itꞌin Armagedón nkìva Hebreo.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 A̱ ntá tí ángel ya̱to̱xi̱n sákjuíkꞌitji nkehe tjiá copa chrítaón tí xri̱nto̱ ntá nkaxenhen ni̱nko nkaya nka̱jní kꞌuaxrjexín ijnko itén chojni itsen nixja mé kui̱xi̱n tí tjen tí trono la ntáchro kíxin: ―Ó kjuixin kónhen tíha.
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 A̱ ntá sítjónkíxín la ko ruido sítjonta la ntá imá kuínkí nonte fuerte. La desde tí kjuankíxin kꞌuíxin chojni chjasintajni la xi̱kahya kónhen kuínkí nonte a̱ ntá jie a̱ntsí fuerte kuínkí nonte.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 A̱ ntá tí chjasin jié xitje̱he̱ nonte la iní kꞌóna, chjenca. La koí kaín chjasin siín chjasintajni tsíkꞌo̱ya̱. A̱ ntá Dios xraxinkaon kíxin chrókjuínchekjasóte tí sín siín tí chjasin jié Babilonia la kꞌue̱to̱an chꞌán itsꞌi sín tí vino tsjasótexín sín kíxin mé xi̱kaha kónínkaon chꞌán.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 A̱ ntá kain tí nonte sínkátaón nta̱yaon kꞌuániankí nta̱ la ko tí jna̱ kꞌuitjáyan.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 A̱ nta nka̱jní kꞌuánótje̱nxi̱n toni ijié xrátja chojni mé cuarenta kilo yexín jnkojnko toni. A̱ ntá chojni na a̱ntsí má kꞌuántaxínhi̱n sín Dios kíxin tí xi̱kaha kónhen sín xratja sín toni la imá kjoté sín.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.