Apocalipse 16
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARC
1 Ntá kui̱nha̱n ijnko itén ijnko nkexro imá itsen kꞌuaxrjexín nkaxenhen ni̱nko, ntáche tí yato sín ángel kíxin: ―Sátjia tikíkjanjian chrítaón chjasintajni tí nkehe tjiá tí yato copa la táha mé tsjasótexín chojni kui̱xi̱n tí tjen Dios ―ichro chꞌán.
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 A̱ ntá tí ángel sa̱oxín sákjuíkꞌitji tí nkehe tjiá tí copa chrítaón chjasintajni. A̱ ntá kaín tí chojni chónta marca kuènte tí bestia la ko tjikosáyehe sín tí nkehe tsíkjano̱ya kuènte tí bestia mé tsíkꞌayan sín to̱sóa, imá tjotéhe sín.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 A̱ ntá tí yóxin ángel sákjuíkꞌitji tí nkehe tjiá copa chrítaón nta̱yaon. A̱ ntá tí nta̱yaon la kꞌóna jni̱ éxí ijni̱é ijnko chojni tsíkꞌóyán kíchó la kaín ko sínkánkí nta̱yaon ikꞌuén.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 A̱ ntá tí níxin ángel sákjuíkꞌitji tí nkehe tjiá copa chrítaón nta̱río la ko chrítaón tí nta̱ sítꞌaxrje tòye̱, la ntá tí nta̱ kꞌóna jni̱.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Ntá tuénxín kui̱nha̱n nixja tí ángel kuènte nta̱ ntáchro kíxin: ―Jaha mé ijnko nkexro jína kíxin kjui̱nchekito̱exián iji̱é chojni. Ìchéni jaha ijnko Dios jína, ósé tjen la ko na̱xa̱ tjen ijie
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 kíxin jehe sín kꞌóyán tí sín tinkáchónki tí jaha la ko tí sín tsíchrónka itan la ntá jaha Ìnchéni chje̱hé sín ijni̱ itsꞌi sín kíxin mé xi̱kaha sítjasóte tí jehe sín.
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Kja̱xin kui̱nha̱n nó altar ijnko nkexro ntáchro kíxin: ―Chaxín Ìnchéni Dios, jaha mé chonta kaín kjuachaxin la ntoá jína kjui̱nchekito̱exián tí ijie̱ a.
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 A̱ ntá tí noóxin ángel sákjuíkꞌitji tí nkehe tjiá copa chrítaón ya̱on, a̱ ntá tí ya̱on a̱ntsí kꞌuáyéhe̱ kjuachaxin tso̱sóa kíxin tsochjánxin chojni tí sóa kuènte.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 A̱ ntá kaín chojni chjánxin tí imá sóa kuènte ya̱on la kꞌuántaxínhi̱n sín ihni̱é Dios mé jehe chꞌán mé tí nkexro chónta kjuachaxin kuènte tí chin a. La kjónté kjuinkíhya sín tí nkehe tinkáchónki sín la xraxinkakonhya sín Dios.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 A̱ ntá tí inꞌóxin ángel sákjuíkꞌitji tí nkehe tjiá copa chrítaón tí trono tꞌe̱to̱anxín tí bestia. A̱ ntá kaín tí kꞌuéchónta kjuachaxin kꞌuékꞌe̱to̱an tí bestia la kꞌuíxin tié. A̱ ntá tí chojni a la netja nejen sín kíxin tjotéhe sín.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 La kjónté xi̱kaha la kjuinkíhya sín tí nkehe jínahya chꞌe sín. Náhí. Íchá má kꞌuántaxínhi̱n sín Dios tjen nkaya nka̱jní kíxin tjotéhe sín kíxin xi̱kaha kónhen sín.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 A̱ ntá tí injonxi̱n ángel sákjuikꞌitji tí nkehe tjiá copa chrítaón ijnko nta̱río jié itꞌin Eufrates. A̱ ntá tí nta̱río la kjui̱xié kíxin jína tsakitje̱he̱ sín ijnko nti̱a tsji̱xi̱n tí sín rey tsji̱xi̱n nó tji̱to̱xi̱n ya̱on.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 A̱ ntá kꞌuíkua̱n kíxin irꞌva tí dragón la ko irꞌva tí bestia la ko irꞌva tí profeta ntoáhya tjako mé kꞌuaxrjexín iní ncha̱kuen tí jínahya éxí korána tsjehe.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Tíha mé ncha̱kuen tí jínahya kjuasixín sín kjuaxroan. A̱ ntá sákjuikjinchekójnkotsé kaín rey siín chjasintajni kíxin tsjanjo̱n sín ijnko ya̱on jié kuènte Dios chónta kaín kjuachaxin.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Tsjehé, janhan titàya̱ tsꞌinké éxí ijnko xíche̱e. Chéhe̱ tí nkexro tjejótsjehe la tꞌayakonhen tí iké kíxin tsꞌitjáyanhya kíxin chrókꞌuajihya sín tjóchín sín la chrókósuèhya sín kíxin chrókónoxín kíxin tjóchín sín.”
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 A̱ ntá tso̱jnkotsé tí sín rey tí nonte itꞌin Armagedón nkìva Hebreo.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 A̱ ntá tí ángel ya̱to̱xi̱n sákjuíkꞌitji nkehe tjiá copa chrítaón tí xri̱nto̱ ntá nkaxenhen ni̱nko nkaya nka̱jní kꞌuaxrjexín ijnko itén chojni itsen nixja mé kui̱xi̱n tí tjen tí trono la ntáchro kíxin: ―Ó kjuixin kónhen tíha.
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 A̱ ntá sítjónkíxín la ko ruido sítjonta la ntá imá kuínkí nonte fuerte. La desde tí kjuankíxin kꞌuíxin chojni chjasintajni la xi̱kahya kónhen kuínkí nonte a̱ ntá jie a̱ntsí fuerte kuínkí nonte.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 A̱ ntá tí chjasin jié xitje̱he̱ nonte la iní kꞌóna, chjenca. La koí kaín chjasin siín chjasintajni tsíkꞌo̱ya̱. A̱ ntá Dios xraxinkaon kíxin chrókjuínchekjasóte tí sín siín tí chjasin jié Babilonia la kꞌue̱to̱an chꞌán itsꞌi sín tí vino tsjasótexín sín kíxin mé xi̱kaha kónínkaon chꞌán.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 A̱ ntá kain tí nonte sínkátaón nta̱yaon kꞌuániankí nta̱ la ko tí jna̱ kꞌuitjáyan.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 A̱ nta nka̱jní kꞌuánótje̱nxi̱n toni ijié xrátja chojni mé cuarenta kilo yexín jnkojnko toni. A̱ ntá chojni na a̱ntsí má kꞌuántaxínhi̱n sín Dios kíxin tí xi̱kaha kónhen sín xratja sín toni la imá kjoté sín.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.