Apocalipse 14
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs VC
1 A̱ ntá kꞌuíkua̱n tí Kolélo tjexín to̱té chrítaón tí jna̱ Jerusalén. Jehe chꞌán tjeko chꞌán ciento cuarenta y cuatro mil chojni tsꞌínixín totjen sín ihni̱é tí Kolélo la ko ihni̱é Itꞌé chꞌán.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ntá tuénxín kui̱nha̱n ijnko itén nkexro kui̱xi̱n nkaya nka̱jní mé ijnko ruido éxí nchónhya nta̱río la ruido éxí sítjonta itsen la éxí ijnko ruido nchónhya chojni itꞌin sín isón arpa.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Itsje sín nkehe ni̱xin nkayakon tí trono la ko nkayakon tí noó nkexro tjejóchón la ko tí sín táda. Nijnko nkexro chrókꞌuitjahya tí nkehe tjejótsje sín; jehó tí sín ciento cuarenta y cuatro mil mé sín tsíkaá kꞌuékꞌejó chjasintajni.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Tí sín a mé kꞌuéchóntahya sín itsjé chojni chjin la tjóá sín la chréhe̱ sín tí Kolélo kjónté nketí kꞌuáji. Tí sín a mé kuaá sín tí kꞌuékꞌixin chojni kꞌuékjasin jie̱ la ko tí sín a mé éxí ijnko ofrenda xrankíxixín kꞌuáyéhe̱ Dios la ko tí Kolélo kja̱xin.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Kónoxínhya ninkehó kjuachꞌia kꞌuaxrjexínhya irꞌva sín. La tí sín la ninkehó jie̱ chóntahya sín tí tjejó sín nkayakon tí trono kuènte Dios.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 A̱ ntá kꞌuíkua̱n í jnko ángel tjetjaká jnko̱siné nka̱jní chrónka tí tan tsaáxinni jnkochríxín tsinhin tí sín siín chjasintajni, mé tsinhin kaín nación la ko kaín nkexrí tsjehe chojni la ko kaín xín tan la ko kaín chjasin.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ntá tꞌèya itsen ntáchro kíxin: ―Chróchrakonrá la chróxráxinkáonrá Dios la chróchje̱herá chꞌán kjuasáya kíxin ó kjuixraká tí ya̱on sinchekito̱exín chꞌán iji̱é chojni. Tjikosáyehérá chꞌán kíxin jehe chꞌán kjuíchꞌéna chꞌán nka̱jní la ko chjasintajni la ko nta̱yaon la ko tí sítꞌaxrje nta̱.
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Ntá xíki yóxin ángel, ntáchro kíxin: ―Ó kjuixin kjuítsínka, ó kjuixin kjuítsínka tí chjasin jié Babilonia. Mé ntiha kui̱xi̱n tí vino kókua̱nxi̱n sín kaín nación ntá kjuasin sín jie̱ chónta sín chojni chjin ókjé.
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Ntá xíki tí níxin ángel nixja itsen, ntáchro kíxin: ―Jnkojín sín tsjikosáyehe sín tí bestia la ko tí nkehe tsíkjano̱ya kuènte o̱ tsíto̱he sín tsochónta tí marca tí totjen sín o̱ tí tja sín,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 mé tꞌichjánxi̱n itsꞌi sín tí vino tsjasótexín sín kui̱xi̱n tí tjen Dios kíxin xi̱kaha tjechónhen tí kjuanínkaon kuènte Dios ntá ntiha tsjasótexín sín tí xrohi la ko azufre mé xi̱kaha tso̱nhen tí sín a tsꞌikon tí sín ángel kuènte Dios la ko tí Kolélo.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Tí ihnchi kuènte xrohi sítjasótexín sín síchrìin jnkochríxín la tí sín a kuinkáchónki tí bestia la ko tí nkehe tsíkjano̱ya kuènte o̱ chónta sín ihni̱é kuènte.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 A̱ ntá tí sín tinkáchónki Dios la kuítekaon sín tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌán la ko na̱xa̱ jína tinkáchónki sín Jesús mé tꞌichjánxi̱n chrókuíto̱ehya sín titekaon sín chꞌán.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ntá kui̱nha̱n itén ijnko nkexro kui̱xi̱n nka̱jní ntáchro kíxin: ―Ikjian tíhi: “Náxrjón tjejó tí nkexro kjónté itsꞌen sín ijie o̱ chrꞌéxi̱n kíxin tinkáchónki sín Ìnchéni.” Kjá jína, ichro Ncha̱kuen Dios, kíxin tí jehe sín tsꞌo̱kꞌéhe sín kíxin ó kjuíchꞌe sín xra̱ la tí xra̱ kjuíchꞌe sín mé kjuacha sín.
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ntá xrína̱hya kꞌuíkua̱n ijnko tjui̱ tjóá la chrítaón tí tjui̱ tjetja̱xi̱n ijnko nkexro éxí yóhe̱ tsjehe tí Xje̱en Dios Tsíkꞌóna Chojni tjenkáya ijnko corona tsíkꞌóna chica oro tí kja chꞌán la ko ijnko chica hoz imá taté tjexraá chꞌán.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 A̱ ntá nkaxenhen ni̱nko mé kꞌuaxrjexín í jnko ángel itsen nixja chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí nkexro tjetja̱xi̱n chrítaón tjui̱ ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjankíxian ta̱te̱xian chica hoz kíxin ó kjuixraká tí ya̱on tsotjá tí nkehe siín chjasintajni kíxin tí nkehe tsíkꞌóna chjasintajni la ó tsícha.
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ntá tuénxín tí nkexro tjetja̱xi̱n chrítaón tjui̱ ntá kjuínchekꞌátsínka chꞌán chica hoz kuenté chjasintajni la kjuenájín chꞌán nkehe tsíkꞌóna chjasintajni.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ntá kꞌuaxrjexín í jnko ángel tí ni̱nko tjen nkaya nka̱jní la kja̱xin sákjuíko chꞌán ijnko chica hoz imá taté.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ntá sákjuíxin í jnko ángel tí tjen altar la chónta chꞌán kjuachaxin kuènte xrohi la itsen kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí nkexro chónta tí chica hoz imá taté la ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjankíxian ta̱te̱xian tí chica hoz taté la tjankíxian itja̱ tí racimos to uva tsíkꞌóna chjasintajni kíxin ó tsíchjé to ―ichro chꞌán.
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 A̱ ntá tí ángel kjuínchekꞌatsínka tí chica hoz chrítaón tí nonte ntá chrínjin tí to uva tsíkꞌóna tí nonte ntiha. Ntá sákjuíkꞌe̱nka̱ chꞌán to tí tja̱tꞌo̱ tsꞌényaxín sín to. Tíha mé tꞌaxrjexín kíxin xi̱kaha Dios sinchekjasóte chojni.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 A̱ ntá tí to uva tsíkꞌényaxín sín tja̱tꞌo̱ tí ikon chjasin a ntá tí tja̱tꞌo̱ a mé kꞌuaxrjexín nchónhya jni̱ noixín éxí tí freno tjinká irꞌva koka̱te̱ la trescientos kilómetro kjínxi̱n sátsíkji tí jni̱ a.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.