Apocalipse 14
San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs ARIB
1 A̱ ntá kꞌuíkua̱n tí Kolélo tjexín to̱té chrítaón tí jna̱ Jerusalén. Jehe chꞌán tjeko chꞌán ciento cuarenta y cuatro mil chojni tsꞌínixín totjen sín ihni̱é tí Kolélo la ko ihni̱é Itꞌé chꞌán.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ntá tuénxín kui̱nha̱n ijnko itén nkexro kui̱xi̱n nkaya nka̱jní mé ijnko ruido éxí nchónhya nta̱río la ruido éxí sítjonta itsen la éxí ijnko ruido nchónhya chojni itꞌin sín isón arpa.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Itsje sín nkehe ni̱xin nkayakon tí trono la ko nkayakon tí noó nkexro tjejóchón la ko tí sín táda. Nijnko nkexro chrókꞌuitjahya tí nkehe tjejótsje sín; jehó tí sín ciento cuarenta y cuatro mil mé sín tsíkaá kꞌuékꞌejó chjasintajni.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Tí sín a mé kꞌuéchóntahya sín itsjé chojni chjin la tjóá sín la chréhe̱ sín tí Kolélo kjónté nketí kꞌuáji. Tí sín a mé kuaá sín tí kꞌuékꞌixin chojni kꞌuékjasin jie̱ la ko tí sín a mé éxí ijnko ofrenda xrankíxixín kꞌuáyéhe̱ Dios la ko tí Kolélo kja̱xin.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Kónoxínhya ninkehó kjuachꞌia kꞌuaxrjexínhya irꞌva sín. La tí sín la ninkehó jie̱ chóntahya sín tí tjejó sín nkayakon tí trono kuènte Dios.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 A̱ ntá kꞌuíkua̱n í jnko ángel tjetjaká jnko̱siné nka̱jní chrónka tí tan tsaáxinni jnkochríxín tsinhin tí sín siín chjasintajni, mé tsinhin kaín nación la ko kaín nkexrí tsjehe chojni la ko kaín xín tan la ko kaín chjasin.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ntá tꞌèya itsen ntáchro kíxin: ―Chróchrakonrá la chróxráxinkáonrá Dios la chróchje̱herá chꞌán kjuasáya kíxin ó kjuixraká tí ya̱on sinchekito̱exín chꞌán iji̱é chojni. Tjikosáyehérá chꞌán kíxin jehe chꞌán kjuíchꞌéna chꞌán nka̱jní la ko chjasintajni la ko nta̱yaon la ko tí sítꞌaxrje nta̱.
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ntá xíki yóxin ángel, ntáchro kíxin: ―Ó kjuixin kjuítsínka, ó kjuixin kjuítsínka tí chjasin jié Babilonia. Mé ntiha kui̱xi̱n tí vino kókua̱nxi̱n sín kaín nación ntá kjuasin sín jie̱ chónta sín chojni chjin ókjé.
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Ntá xíki tí níxin ángel nixja itsen, ntáchro kíxin: ―Jnkojín sín tsjikosáyehe sín tí bestia la ko tí nkehe tsíkjano̱ya kuènte o̱ tsíto̱he sín tsochónta tí marca tí totjen sín o̱ tí tja sín,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 mé tꞌichjánxi̱n itsꞌi sín tí vino tsjasótexín sín kui̱xi̱n tí tjen Dios kíxin xi̱kaha tjechónhen tí kjuanínkaon kuènte Dios ntá ntiha tsjasótexín sín tí xrohi la ko azufre mé xi̱kaha tso̱nhen tí sín a tsꞌikon tí sín ángel kuènte Dios la ko tí Kolélo.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Tí ihnchi kuènte xrohi sítjasótexín sín síchrìin jnkochríxín la tí sín a kuinkáchónki tí bestia la ko tí nkehe tsíkjano̱ya kuènte o̱ chónta sín ihni̱é kuènte.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 A̱ ntá tí sín tinkáchónki Dios la kuítekaon sín tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌán la ko na̱xa̱ jína tinkáchónki sín Jesús mé tꞌichjánxi̱n chrókuíto̱ehya sín titekaon sín chꞌán.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ntá kui̱nha̱n itén ijnko nkexro kui̱xi̱n nka̱jní ntáchro kíxin: ―Ikjian tíhi: “Náxrjón tjejó tí nkexro kjónté itsꞌen sín ijie o̱ chrꞌéxi̱n kíxin tinkáchónki sín Ìnchéni.” Kjá jína, ichro Ncha̱kuen Dios, kíxin tí jehe sín tsꞌo̱kꞌéhe sín kíxin ó kjuíchꞌe sín xra̱ la tí xra̱ kjuíchꞌe sín mé kjuacha sín.
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Ntá xrína̱hya kꞌuíkua̱n ijnko tjui̱ tjóá la chrítaón tí tjui̱ tjetja̱xi̱n ijnko nkexro éxí yóhe̱ tsjehe tí Xje̱en Dios Tsíkꞌóna Chojni tjenkáya ijnko corona tsíkꞌóna chica oro tí kja chꞌán la ko ijnko chica hoz imá taté tjexraá chꞌán.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 A̱ ntá nkaxenhen ni̱nko mé kꞌuaxrjexín í jnko ángel itsen nixja chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí nkexro tjetja̱xi̱n chrítaón tjui̱ ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjankíxian ta̱te̱xian chica hoz kíxin ó kjuixraká tí ya̱on tsotjá tí nkehe siín chjasintajni kíxin tí nkehe tsíkꞌóna chjasintajni la ó tsícha.
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Ntá tuénxín tí nkexro tjetja̱xi̱n chrítaón tjui̱ ntá kjuínchekꞌátsínka chꞌán chica hoz kuenté chjasintajni la kjuenájín chꞌán nkehe tsíkꞌóna chjasintajni.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ntá kꞌuaxrjexín í jnko ángel tí ni̱nko tjen nkaya nka̱jní la kja̱xin sákjuíko chꞌán ijnko chica hoz imá taté.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Ntá sákjuíxin í jnko ángel tí tjen altar la chónta chꞌán kjuachaxin kuènte xrohi la itsen kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí nkexro chónta tí chica hoz imá taté la ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjankíxian ta̱te̱xian tí chica hoz taté la tjankíxian itja̱ tí racimos to uva tsíkꞌóna chjasintajni kíxin ó tsíchjé to ―ichro chꞌán.
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 A̱ ntá tí ángel kjuínchekꞌatsínka tí chica hoz chrítaón tí nonte ntá chrínjin tí to uva tsíkꞌóna tí nonte ntiha. Ntá sákjuíkꞌe̱nka̱ chꞌán to tí tja̱tꞌo̱ tsꞌényaxín sín to. Tíha mé tꞌaxrjexín kíxin xi̱kaha Dios sinchekjasóte chojni.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 A̱ ntá tí to uva tsíkꞌényaxín sín tja̱tꞌo̱ tí ikon chjasin a ntá tí tja̱tꞌo̱ a mé kꞌuaxrjexín nchónhya jni̱ noixín éxí tí freno tjinká irꞌva koka̱te̱ la trescientos kilómetro kjínxi̱n sátsíkji tí jni̱ a.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.