Apocalipse 14

San Juan Atzingo Popoloca NT (POE_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A̱ ntá kꞌuíkua̱n tí Kolélo tjexín to̱té chrítaón tí jna̱ Jerusalén. Jehe chꞌán tjeko chꞌán ciento cuarenta y cuatro mil chojni tsꞌínixín totjen sín ihni̱é tí Kolélo la ko ihni̱é Itꞌé chꞌán.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Ntá tuénxín kui̱nha̱n ijnko itén nkexro kui̱xi̱n nkaya nka̱jní mé ijnko ruido éxí nchónhya nta̱río la ruido éxí sítjonta itsen la éxí ijnko ruido nchónhya chojni itꞌin sín isón arpa.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Itsje sín nkehe ni̱xin nkayakon tí trono la ko nkayakon tí noó nkexro tjejóchón la ko tí sín táda. Nijnko nkexro chrókꞌuitjahya tí nkehe tjejótsje sín; jehó tí sín ciento cuarenta y cuatro mil mé sín tsíkaá kꞌuékꞌejó chjasintajni.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Tí sín a mé kꞌuéchóntahya sín itsjé chojni chjin la tjóá sín la chréhe̱ sín tí Kolélo kjónté nketí kꞌuáji. Tí sín a mé kuaá sín tí kꞌuékꞌixin chojni kꞌuékjasin jie̱ la ko tí sín a mé éxí ijnko ofrenda xrankíxixín kꞌuáyéhe̱ Dios la ko tí Kolélo kja̱xin.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Kónoxínhya ninkehó kjuachꞌia kꞌuaxrjexínhya irꞌva sín. La tí sín la ninkehó jie̱ chóntahya sín tí tjejó sín nkayakon tí trono kuènte Dios.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 A̱ ntá kꞌuíkua̱n í jnko ángel tjetjaká jnko̱siné nka̱jní chrónka tí tan tsaáxinni jnkochríxín tsinhin tí sín siín chjasintajni, mé tsinhin kaín nación la ko kaín nkexrí tsjehe chojni la ko kaín xín tan la ko kaín chjasin.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ntá tꞌèya itsen ntáchro kíxin: ―Chróchrakonrá la chróxráxinkáonrá Dios la chróchje̱herá chꞌán kjuasáya kíxin ó kjuixraká tí ya̱on sinchekito̱exín chꞌán iji̱é chojni. Tjikosáyehérá chꞌán kíxin jehe chꞌán kjuíchꞌéna chꞌán nka̱jní la ko chjasintajni la ko nta̱yaon la ko tí sítꞌaxrje nta̱.
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Ntá xíki yóxin ángel, ntáchro kíxin: ―Ó kjuixin kjuítsínka, ó kjuixin kjuítsínka tí chjasin jié Babilonia. Mé ntiha kui̱xi̱n tí vino kókua̱nxi̱n sín kaín nación ntá kjuasin sín jie̱ chónta sín chojni chjin ókjé.
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Ntá xíki tí níxin ángel nixja itsen, ntáchro kíxin: ―Jnkojín sín tsjikosáyehe sín tí bestia la ko tí nkehe tsíkjano̱ya kuènte o̱ tsíto̱he sín tsochónta tí marca tí totjen sín o̱ tí tja sín,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 mé tꞌichjánxi̱n itsꞌi sín tí vino tsjasótexín sín kui̱xi̱n tí tjen Dios kíxin xi̱kaha tjechónhen tí kjuanínkaon kuènte Dios ntá ntiha tsjasótexín sín tí xrohi la ko azufre mé xi̱kaha tso̱nhen tí sín a tsꞌikon tí sín ángel kuènte Dios la ko tí Kolélo.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Tí ihnchi kuènte xrohi sítjasótexín sín síchrìin jnkochríxín la tí sín a kuinkáchónki tí bestia la ko tí nkehe tsíkjano̱ya kuènte o̱ chónta sín ihni̱é kuènte.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 A̱ ntá tí sín tinkáchónki Dios la kuítekaon sín tí nkehe kꞌue̱to̱an chꞌán la ko na̱xa̱ jína tinkáchónki sín Jesús mé tꞌichjánxi̱n chrókuíto̱ehya sín titekaon sín chꞌán.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Ntá kui̱nha̱n itén ijnko nkexro kui̱xi̱n nka̱jní ntáchro kíxin: ―Ikjian tíhi: “Náxrjón tjejó tí nkexro kjónté itsꞌen sín ijie o̱ chrꞌéxi̱n kíxin tinkáchónki sín Ìnchéni.” Kjá jína, ichro Ncha̱kuen Dios, kíxin tí jehe sín tsꞌo̱kꞌéhe sín kíxin ó kjuíchꞌe sín xra̱ la tí xra̱ kjuíchꞌe sín mé kjuacha sín.
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Ntá xrína̱hya kꞌuíkua̱n ijnko tjui̱ tjóá la chrítaón tí tjui̱ tjetja̱xi̱n ijnko nkexro éxí yóhe̱ tsjehe tí Xje̱en Dios Tsíkꞌóna Chojni tjenkáya ijnko corona tsíkꞌóna chica oro tí kja chꞌán la ko ijnko chica hoz imá taté tjexraá chꞌán.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 A̱ ntá nkaxenhen ni̱nko mé kꞌuaxrjexín í jnko ángel itsen nixja chꞌán nixje̱he̱ chꞌán tí nkexro tjetja̱xi̱n chrítaón tjui̱ ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjankíxian ta̱te̱xian chica hoz kíxin ó kjuixraká tí ya̱on tsotjá tí nkehe siín chjasintajni kíxin tí nkehe tsíkꞌóna chjasintajni la ó tsícha.
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Ntá tuénxín tí nkexro tjetja̱xi̱n chrítaón tjui̱ ntá kjuínchekꞌátsínka chꞌán chica hoz kuenté chjasintajni la kjuenájín chꞌán nkehe tsíkꞌóna chjasintajni.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Ntá kꞌuaxrjexín í jnko ángel tí ni̱nko tjen nkaya nka̱jní la kja̱xin sákjuíko chꞌán ijnko chica hoz imá taté.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Ntá sákjuíxin í jnko ángel tí tjen altar la chónta chꞌán kjuachaxin kuènte xrohi la itsen kꞌuíye̱he̱ chꞌán tí nkexro chónta tí chica hoz imá taté la ntáchro chꞌán kíxin: ―Tjankíxian ta̱te̱xian tí chica hoz taté la tjankíxian itja̱ tí racimos to uva tsíkꞌóna chjasintajni kíxin ó tsíchjé to ―ichro chꞌán.
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 A̱ ntá tí ángel kjuínchekꞌatsínka tí chica hoz chrítaón tí nonte ntá chrínjin tí to uva tsíkꞌóna tí nonte ntiha. Ntá sákjuíkꞌe̱nka̱ chꞌán to tí tja̱tꞌo̱ tsꞌényaxín sín to. Tíha mé tꞌaxrjexín kíxin xi̱kaha Dios sinchekjasóte chojni.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 A̱ ntá tí to uva tsíkꞌényaxín sín tja̱tꞌo̱ tí ikon chjasin a ntá tí tja̱tꞌo̱ a mé kꞌuaxrjexín nchónhya jni̱ noixín éxí tí freno tjinká irꞌva koka̱te̱ la trescientos kilómetro kjínxi̱n sátsíkji tí jni̱ a.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.