Lucas 15

Tti jian joajné Jesucristo (PLSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Cain xicobrador de impuesto co xí que nchehe cosa jianha vintteconchienhe xa ngaca Jesús para vinttequinhi xa tti jindac̈ho Jesús,
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 co mexinxin xifariseo co ximaestroe ley feo nichja xa de ixin Jesús, co ndac̈ho xa:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Cottimeja Jesús coinhi xa ejemplo jihi:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 ―¿Quexehe de jaha ra, si chonda ra cien coleco, co sinchetján ra ná va, atsinttoeha ra tti noventa y nueve va ngataon jngui co tsji ra sicjé ra tti co ndavitján, hasta que sinchija ra va?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Co are dinchí ra va, jaha ra chaha ra co tame ra va ngataha nttachán ra
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 co are daso ra nchiandoi ra, datse ra xiamigoa ra co nivecinoa ra co ndache ra na: “Jai sontte na contento ixin ovittja tti coleco que jointtatján.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Janha rrindattjo ra, que ẍajeho jañá ngajni cai, Dios conixin cain ángel icha ché ngain ná chojni que jinchehe jianha are jehe ttentoxinhi vidé, que ngain tti noventa y nueve chojni jian que chojni mé rrogondeha na tsentoxinhi na vidé na.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Co cai iná ejemplo. Ná nc̈hí chonda tte tomi de plata co joinchetján nc̈ha ná tomi mé. ¿Quehe nchehe nc̈ha? Jehe nc̈ha nchegacaon nc̈ha ná lámpara para ttjexin nc̈ha tomi mé ngoixin ngaxinhi nchia co danjo nc̈ha ngoixin ngaxinhi nchia hasta que dittja nc̈ha tomi mé.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Co are dittja nc̈ha tomi mé, jehe nc̈ha dirroé nc̈ha cain nc̈hiamigué nc̈ha conixin cain nc̈hiveciné nc̈ha co ndac̈ho nc̈ha ngain cain nc̈hí mé: “Janché sontte na contento ixin janha ovittja tti tomi que jointtatján.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Janha rrindattjo ra que ẍajeho jamé ngajni cai ixin ché cain ángel de Dios are ná chojni que jinchehe jianha ttetonxinhi vidé.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesús ndac̈ho cai:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 co tti xan icha nchín ndac̈ho xan ngain ndodé xan: “Padre, chjana tti herencia que jiquininxin na janha.” Cottimeja jehe ndo conchjeyehe ndo cayoi chjan mé herencié xan.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Tsjeha nchanho después, jehe tti xan icha nchín mé joinchecji xan tti nontte que vittoehe xan. Cottimeja conixin tomi mé sacjoixin xan cjin ngain iná nación; nttiha joinchexinxin xan cain tomí xan de ngain nc̈hí co de ngain icha cosa jianha.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Co are ondajoehe xan cain tomi mé, anto ndacochjonga tti joine na ngain nación mé, co jehe xan anto vaguenhe xan jintta.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Cottimeja sajoiganchia xan ẍa ngain ná xinajni de ngain nación mé, co xinajni mé joanjo xa ẍa. Coetonhe xa jehe xan sajoiquingaria xan cocochi ngataon jnguihi xa.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Co jehe xan anto vaguenhe xan jintta, hasta que jehe xan joinao xan rrojine xan ná tipo de raja que dinhi algarroba que vajine cocochi, pero ẍonhi chojni vachjé xan cosa mé.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Cottimeja ẍaxaon xan co ndac̈ho xan: “¡Anto tsje ninchehe ẍa chonda ndodana! ¡Co jehe na chonda na tti jine na hasta xehe, co nttihi janha ndasenxin na jintta!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Icha jian janha sarrocjan na tti jí ndodana co rrondattjan ndo: Padre, janha jianha jointtaha ngain Dios co nganji soixin.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Janha ijiquininxinha na sinhi na xanha soixin; jeho dayehna na inchin ná de ninchehe ẍá.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Co jamé joinchehe xan; coá xan nttiha para sacjan xan ngain nchiandoha ndodé xan.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Cottimeja jehe xan ndac̈ho xan ngain ndodé xan: “Padre, janha jianha jointtaha ngain Dios co nganji soixin; janha ijiquininxinha na sinhi na xanha soixin.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero jehe ndodé xan ndac̈ho ndo ngain ninchehe ẍé ndo: “Jaca sicohna ra tti lontto icha jian co ttentoxinna ra xanhna jihi; co cai ttengaha ra ná cochianingo dedoe xan, co nchecjanga ra xan jian tteroa.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Sicó ra tti coxinttachjan que jointtanttao co doenhe ra va. ¡Sontte na co sontte na contento!
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ixin xanhna jihi ondavenhe xan de ngattoxon con na, co jai cjan xechon xan. Ondavitján xan co ẍa cjan na jonttó na xan.” Co coexinhi na joinchechjian na comida para joine na.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Co are mé tti xansaho ngataon jngui jí xan. Co are ocjan xan co joí xan chiaon nchia, coinhi xan són co coinhi xan ixin tette na.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Cottimeja vayé xan ná de tti ninchehe ẍa que te nttiha para joanchianguihi xan quehe jí nttiha.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Jehe tti nchehe ẍa mé ndac̈ho: “Joí xanchó, co ndodá coetonha ndo venhe tti coxinttachjan que cjonttao ixin joí xanchó co ẍonhi tti nihi xan.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Pero tti xansaho mé coñao xan, co ixin c̈hoha xan vixinhi xan nchia, jehe ndodé xan chonda ndo que vac̈hje ndo para joinchetsenhe ndo ñao xan ixin rroguixinhi xan nchia.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Co jehe xan ndac̈ho xan ngain ndodé xan: “Soixin noha quejanhi nano janha rrinttaha ẍa nganji, co cainxin tiempo janha vitticanho cain tti ttetonna na, pero soixin ẍonhi tiempo chjaha ni ná cochivatochjan para rrogonhe rrojinequinha xiamigona.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Pero jai joí xanha jihi, que joinchexincoa xan tomia de ngain nc̈hí que nchecji cuerpoe, co jai soixin gonhe para ixin jehe xan tti coxinttachjan jitjonttao.”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Cottimeja ndodaha mé ndac̈ho ndo ngain xan: “Hijo, jaha cainxin tiempo rrihi nganji na, co cainxin cosa que chonda janha, mé cosá jaha.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Pero jai atto jiquininxin tsín ná vandango co sontte na contento, ixin xanchó que inchin ondavenhe xan, pero para ixin ján na jai cjan xechon xan. Co jehe xan ondavitján xan, pero para ixin ján na jai jonttó na xan.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.