Lucas 15
Tti jian joajné Jesucristo (PLSNT) vs ARIB
1 Cain xicobrador de impuesto co xí que nchehe cosa jianha vintteconchienhe xa ngaca Jesús para vinttequinhi xa tti jindac̈ho Jesús,
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 co mexinxin xifariseo co ximaestroe ley feo nichja xa de ixin Jesús, co ndac̈ho xa:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Cottimeja Jesús coinhi xa ejemplo jihi:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―¿Quexehe de jaha ra, si chonda ra cien coleco, co sinchetján ra ná va, atsinttoeha ra tti noventa y nueve va ngataon jngui co tsji ra sicjé ra tti co ndavitján, hasta que sinchija ra va?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Co are dinchí ra va, jaha ra chaha ra co tame ra va ngataha nttachán ra
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 co are daso ra nchiandoi ra, datse ra xiamigoa ra co nivecinoa ra co ndache ra na: “Jai sontte na contento ixin ovittja tti coleco que jointtatján.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Janha rrindattjo ra, que ẍajeho jañá ngajni cai, Dios conixin cain ángel icha ché ngain ná chojni que jinchehe jianha are jehe ttentoxinhi vidé, que ngain tti noventa y nueve chojni jian que chojni mé rrogondeha na tsentoxinhi na vidé na.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Co cai iná ejemplo. Ná nc̈hí chonda tte tomi de plata co joinchetján nc̈ha ná tomi mé. ¿Quehe nchehe nc̈ha? Jehe nc̈ha nchegacaon nc̈ha ná lámpara para ttjexin nc̈ha tomi mé ngoixin ngaxinhi nchia co danjo nc̈ha ngoixin ngaxinhi nchia hasta que dittja nc̈ha tomi mé.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Co are dittja nc̈ha tomi mé, jehe nc̈ha dirroé nc̈ha cain nc̈hiamigué nc̈ha conixin cain nc̈hiveciné nc̈ha co ndac̈ho nc̈ha ngain cain nc̈hí mé: “Janché sontte na contento ixin janha ovittja tti tomi que jointtatján.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Janha rrindattjo ra que ẍajeho jamé ngajni cai ixin ché cain ángel de Dios are ná chojni que jinchehe jianha ttetonxinhi vidé.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesús ndac̈ho cai:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 co tti xan icha nchín ndac̈ho xan ngain ndodé xan: “Padre, chjana tti herencia que jiquininxin na janha.” Cottimeja jehe ndo conchjeyehe ndo cayoi chjan mé herencié xan.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Tsjeha nchanho después, jehe tti xan icha nchín mé joinchecji xan tti nontte que vittoehe xan. Cottimeja conixin tomi mé sacjoixin xan cjin ngain iná nación; nttiha joinchexinxin xan cain tomí xan de ngain nc̈hí co de ngain icha cosa jianha.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Co are ondajoehe xan cain tomi mé, anto ndacochjonga tti joine na ngain nación mé, co jehe xan anto vaguenhe xan jintta.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Cottimeja sajoiganchia xan ẍa ngain ná xinajni de ngain nación mé, co xinajni mé joanjo xa ẍa. Coetonhe xa jehe xan sajoiquingaria xan cocochi ngataon jnguihi xa.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Co jehe xan anto vaguenhe xan jintta, hasta que jehe xan joinao xan rrojine xan ná tipo de raja que dinhi algarroba que vajine cocochi, pero ẍonhi chojni vachjé xan cosa mé.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Cottimeja ẍaxaon xan co ndac̈ho xan: “¡Anto tsje ninchehe ẍa chonda ndodana! ¡Co jehe na chonda na tti jine na hasta xehe, co nttihi janha ndasenxin na jintta!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Icha jian janha sarrocjan na tti jí ndodana co rrondattjan ndo: Padre, janha jianha jointtaha ngain Dios co nganji soixin.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Janha ijiquininxinha na sinhi na xanha soixin; jeho dayehna na inchin ná de ninchehe ẍá.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Co jamé joinchehe xan; coá xan nttiha para sacjan xan ngain nchiandoha ndodé xan.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Cottimeja jehe xan ndac̈ho xan ngain ndodé xan: “Padre, janha jianha jointtaha ngain Dios co nganji soixin; janha ijiquininxinha na sinhi na xanha soixin.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero jehe ndodé xan ndac̈ho ndo ngain ninchehe ẍé ndo: “Jaca sicohna ra tti lontto icha jian co ttentoxinna ra xanhna jihi; co cai ttengaha ra ná cochianingo dedoe xan, co nchecjanga ra xan jian tteroa.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Sicó ra tti coxinttachjan que jointtanttao co doenhe ra va. ¡Sontte na co sontte na contento!
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ixin xanhna jihi ondavenhe xan de ngattoxon con na, co jai cjan xechon xan. Ondavitján xan co ẍa cjan na jonttó na xan.” Co coexinhi na joinchechjian na comida para joine na.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Co are mé tti xansaho ngataon jngui jí xan. Co are ocjan xan co joí xan chiaon nchia, coinhi xan són co coinhi xan ixin tette na.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Cottimeja vayé xan ná de tti ninchehe ẍa que te nttiha para joanchianguihi xan quehe jí nttiha.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Jehe tti nchehe ẍa mé ndac̈ho: “Joí xanchó, co ndodá coetonha ndo venhe tti coxinttachjan que cjonttao ixin joí xanchó co ẍonhi tti nihi xan.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Pero tti xansaho mé coñao xan, co ixin c̈hoha xan vixinhi xan nchia, jehe ndodé xan chonda ndo que vac̈hje ndo para joinchetsenhe ndo ñao xan ixin rroguixinhi xan nchia.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Co jehe xan ndac̈ho xan ngain ndodé xan: “Soixin noha quejanhi nano janha rrinttaha ẍa nganji, co cainxin tiempo janha vitticanho cain tti ttetonna na, pero soixin ẍonhi tiempo chjaha ni ná cochivatochjan para rrogonhe rrojinequinha xiamigona.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Pero jai joí xanha jihi, que joinchexincoa xan tomia de ngain nc̈hí que nchecji cuerpoe, co jai soixin gonhe para ixin jehe xan tti coxinttachjan jitjonttao.”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Cottimeja ndodaha mé ndac̈ho ndo ngain xan: “Hijo, jaha cainxin tiempo rrihi nganji na, co cainxin cosa que chonda janha, mé cosá jaha.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Pero jai atto jiquininxin tsín ná vandango co sontte na contento, ixin xanchó que inchin ondavenhe xan, pero para ixin ján na jai cjan xechon xan. Co jehe xan ondavitján xan, pero para ixin ján na jai jonttó na xan.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.