Atos 27

Tti jian joajné Jesucristo (PLSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cottimeja jehe na cjoao chó na co rroanha na na janha na para nonttehe Italia. Co are mé jehe na ndache na ná xicapitán que vinhi Julio ixin sajoicao xa Pablo conixin icha nivintteaxinhi nttiha. Jehe Julio cjoi xicapitén ná grupoe xisoldado vinhi Augusto.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Cai ná xí vinhi Aristarco que joixin xa de ngain ciudad de Tesalónica ngain nonttehe Macedonia cjoi xa conixin janha na. Coá na ná barco que joixin ciudad de Adramitio. Co barco mé vehe listo sajittji barco ngain canxion rajna ngain nonttehe Asia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Co nchanho yoxin joaso na ciudad de Sidón. Julio joinchehe jian ngain Pablo co coanc̈hjanda Pablo vanianxin de barco co joitsjehe niamigoe nttiha co coanc̈hjanda niamigoe Pablo chjé na jehe tti gondehe.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Cottimeja janha na sacjoixin na de nttiha ngain barco. Anto soji jitja c̈hintto, mexinxin janha na vatto na nontte ngosine ndachaon dinhi Chipre ngain lado cjon ixin nttiha c̈hintto mé icha sojiha c̈hintto.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Cottimeja vattoa na ndachaon chian nonttehe Cilicia co nonttehe Panfilia. Co joaso na ciudad de Mira ngain nonttehe Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Nttiha xicapitén xisoldado vittja xa ná barco que joixin ciudad de Alejandría co barco mé sajittji ngain nonttehe Italia. Jehe xa coetonha xa ixin janha na coá na barco mé para jointtaha sigue sacjoi na.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Co canxion nchanho sacjoi na anto yao co anto tangui joaso na chian rajna Gnido. Anto soji c̈hintto co c̈hoha sacjoi na nao icha, mexinxin vatto na chiaon rajna Salmón ngain nontte ngosine ndachaon dinhi Creta ixin nttiha c̈hintto icha sojiha.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Anto yao vatto na ngoixin nontte mé hasta joaso na ná lugar chian rajna Lasea. Co lugar mé anto nchao para cainxin barco dinttengattjen barco nttiha, mexinxin dinhi Buenos Puertos.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Are mé ovatto canxion semana hasta joaso na lugar mé, co anto chiaon tiempoe quin are anto soji c̈hintto. Mexinxin Pablo nichja tti ẍaxaon
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 co ndac̈ho:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pero xicapitén xisoldado icha joinchehe xa caso tti ndac̈ho xí que vagueca barco mé co tti ndac̈ho xí que coehna barco mé.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Co masqui lugar tti vintte na anto nchao para cainxin barco vaguengattjen, nchaoha nttiha para barco vaguittohe ngoixin tiempoe quin are anto soji c̈hintto. Mexinxin merocoa cainxin chojni ẍaxaon ixin icha jian janha na sacjoixin na de nttiha. Jehe na joinao na rrogaso na ngain ciudad de Fenice ngain ẍajeho nontte mé para rrogatto na tiempoe quin are anto soji c̈hintto, ixin ngain ciudad mé veha c̈hinttoe norte ni c̈hinttoe sur.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Cottimeja joí ná c̈hinttoe sur que sojiha c̈hintto danto, co jehe na ẍaxaon na ixin nchao satsji na icha. Mexinxin janha na sacjoixin na de lugar mé co sacjoi na anto chiaon ngandehe ndachaon c̈hiqué nontte ngosine ndachaon que dinhi Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Pero nchion después joí ná c̈hintto anto soji que joixin nontte mé co vinhi c̈hintto Nordeste. c̈hintto mé anto soji joinchenguittjen c̈hintto barco mé.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Co c̈hintto mé coanc̈hjandaha barco para sacjoi nao, mexinxin tti veca barco ndajoinchengattonoa barco. Cottimeja coanc̈hjanda ixin c̈hintto veca barco mé.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Co vatto na ná nontte nchín que jí ngosine ndachaon que dinhi nontte Clauda. Co nttiha c̈hintto mé joinchenguittjenha barco soji inchin icha saho. Mexinxin masqui tangui, janha na nchao vantsje na ná lanchachjan de ngataon jinda tti jic̈hoanito barco para xantteha lanchachjan mé.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Co joaqué na lanchachjan mé ngaxinhi barco. Cottimeja coiattehe na barco conixin jino jieto. Co joaqué na jino mé c̈hinguihi barco para ixin barco rroxantteha. Co anto ẍaon na ixin ẍaxaon na puede barco satsji ngain lugar vinhi Sirte, tti jí tsje nchise co ningaha jinda. Mexinxin jehe na joinchegania na manta jie que joinchegonda c̈hintto para deca barco. Cottimeja barco mé sacjoi lado jitjaxin c̈hintto.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Co nchanho yoxin ẍa anto soji c̈hintto, mexinxin jehe na coexinhi na vancajinhi na barco cargué barco c̈hingui ndachaon para ixin barco setsinganguiha jinda ixin anto soji coinguittjen jinda.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Co nchanho ninxin janha na conixin rana na vancanguixin na jinda tsje cosa tti nchexin na ẍa ngaxinhi barco.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Tsje nchanho janha na viconha na ni nchanho ni conotse. Co janha na ẍaxanho na ixin ndarroguenhe na nttiha ixin ẍa anto soji coinguittjen ndachaon co c̈hintto.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Co are vatto tsje nchanho que jehe na joineha na, Pablo vingattjen ngagué na co ndac̈ho:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Co jaxon janha ndattjo ra ixin taha ra joachjaon, ixin masqui barco jihi sitján, pero ẍonhi chojni ndasenhe.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Jamé nona, ixin are naxin xehe joí nganji na janha ná angél Dios, tti ttetonna co janha rrinttaha ẍé jehe Dios mé.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Co ángel mé ndachjenji na: “ẍaonha, Pablo, ixin jaha chonda que satsji ngain emperador romano. Co ixin Dios anto rinao jaha, ni ná chojni conixin jaha ngaxinhi barco jihi ndasenhe.” Jañá c̈ho angél Dios.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Mexinxin taha ra joachjaon ixin janha chonda confianza ngain Dios co ditticanho ixin cainxin cosa tsonhe inchin ndac̈ho Dios.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Pero seguro que masqui barco rroxantte, pero ján na saso na ngain ná nontte.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Jañá vatto yó semana de c̈hintto. Cottimeja ná ttie joaso na ngain parte de ndachaon que vinhi Adria. Co joho c̈hintto veca barco mé. Co ngosine ttie mé, jehe nitenda na barco vicon na ixin barco mé ojoiji barco chiaon de ngain tti jí jinche.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Jehe na vattechoha na jinda para chonxin na queẍén ningaxin vehe jinda mé. Co jinda vechonda nda treinta y seis metros nttiha. Co are vatto na nchion icha, cjan na vattechoha na jinda iná co nttiha vechonda veintisiete metros.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Co ixin jehe na ẍaon na ixin puede barco rroxantte ngataha ẍo, mexinxin vancahngui na jinda nó chia yeye conixin jino para ixin coengattjen na barco mé. Co jehe na anto joinao na jaca rrojingasán.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Nivinttenda barco joincheẍaxaon icha chojni ixin jehe na tedancahngui na icha chia jinda conixin jino nojaxin barco. Pero jeho joincheyehe na na ixin joinao na sarroquinga na de ngain barco ngaxinhi lanchachjan.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Cottimeja Pablo ndache xicapitán co xisoldadoe:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Mexinxin xisoldado conc̈hinji xa jinoe lanchachjan icha saho que xí que tericao barco vengá lanchachjan mé. Co sajoicao jinda lanchachjan mé.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Co are ojidingasán Pablo ndache cain na:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Mexinxin jintte ra para ixin rrochonda ra fuerza. Co taha ra joachjaon ixin ẍonhi tsonha ra ni tsoniaha ra.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Co are joexin nichja Pablo cain yá, jehe tse ná niottja co chjé gracias ngain Dios are cainxin chojni coinhi na. Cottimeja jehe conc̈hinji niottja mé co coexinhi joine nio.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Cottimeja cain na goan na animado de ixin tti ndac̈ho Pablo, co jehe na cai joine na.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Co janha na vintte na doscientos setenta y seis chojni ngaxinhi barco mé.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Co are joexin joine na niottja mé co ocojehe na, coexinhi na vancahngui na trigo ndachaon para ixin itsonontteha barco c̈hingui jinda.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Co are vingasán, jehe nitericao barco chonxinha na nontte ngosine ndachaon tti joaso na. Pero vicon na ná lugar ngandehe nontte mé ttinó jinda ijittinguittjenha nda co tti ojí nchise. Jehe na joinao na rrogueca na barco nttiha, si nchao.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Cottimeja jehe na conc̈hinji na jinoe chia yeye que coengattjenxin na barco co vittohe chia c̈hingui jinda. Cottimeja coxindanguehe na direccioen barco c̈hingui jinda que jehe na gondehe na para ixin veca na barco mé nao. Cottimeja jehe na vatsín na manta jie ngain já barco para ixin c̈hintto nchao veca c̈hintto barco mé. Cottimeja barco sacjoi ngain lugar tti ijittinguittjenha jinda.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Pero sacjoi na ngain lugar tti jinda vetanxin chó nda. Co jinda tse nda barco co sajoicao nda ngain ná jnanchjan de puro nchise c̈hingui jinda. Co já barco mé c̈hoha vac̈hjexin de nttiha. Co noton barco mé coexinhi xantte ixin anto soji goen jinda.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Rato mé xisoldado ẍaxaon xa ixin narrogoenxon xa tti vintteaxinhi ixin ẍaon xa que puede tti vintteaxinhi nchao sarroquinga na are oviji na ngataha nontte xema.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pero xicapitán joinaoha xa ixin Pablo ndasenhe, mexinxin coanc̈hjandaha xa xisoldadoe xa goen xa tti vintteaxinhi; sino que coetonhe xa cain chojni que onohe nchenadá rroc̈hinca na ngain jinda hasta siji na ngain nontte xema.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Co cai coetonhe xa cain chojni que noeha nchenadá ixin queẍén satto ngataonhe jinda ngataha nttatablé barco co ngataha icha cosé barco. Co jañá cain na joaso na tti xema nontte co ẍonhi conna na.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.