Atos 27
Tti jian joajné Jesucristo (PLSNT) vs NVT
1 Cottimeja jehe na cjoao chó na co rroanha na na janha na para nonttehe Italia. Co are mé jehe na ndache na ná xicapitán que vinhi Julio ixin sajoicao xa Pablo conixin icha nivintteaxinhi nttiha. Jehe Julio cjoi xicapitén ná grupoe xisoldado vinhi Augusto.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Cai ná xí vinhi Aristarco que joixin xa de ngain ciudad de Tesalónica ngain nonttehe Macedonia cjoi xa conixin janha na. Coá na ná barco que joixin ciudad de Adramitio. Co barco mé vehe listo sajittji barco ngain canxion rajna ngain nonttehe Asia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Co nchanho yoxin joaso na ciudad de Sidón. Julio joinchehe jian ngain Pablo co coanc̈hjanda Pablo vanianxin de barco co joitsjehe niamigoe nttiha co coanc̈hjanda niamigoe Pablo chjé na jehe tti gondehe.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Cottimeja janha na sacjoixin na de nttiha ngain barco. Anto soji jitja c̈hintto, mexinxin janha na vatto na nontte ngosine ndachaon dinhi Chipre ngain lado cjon ixin nttiha c̈hintto mé icha sojiha c̈hintto.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Cottimeja vattoa na ndachaon chian nonttehe Cilicia co nonttehe Panfilia. Co joaso na ciudad de Mira ngain nonttehe Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Nttiha xicapitén xisoldado vittja xa ná barco que joixin ciudad de Alejandría co barco mé sajittji ngain nonttehe Italia. Jehe xa coetonha xa ixin janha na coá na barco mé para jointtaha sigue sacjoi na.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Co canxion nchanho sacjoi na anto yao co anto tangui joaso na chian rajna Gnido. Anto soji c̈hintto co c̈hoha sacjoi na nao icha, mexinxin vatto na chiaon rajna Salmón ngain nontte ngosine ndachaon dinhi Creta ixin nttiha c̈hintto icha sojiha.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Anto yao vatto na ngoixin nontte mé hasta joaso na ná lugar chian rajna Lasea. Co lugar mé anto nchao para cainxin barco dinttengattjen barco nttiha, mexinxin dinhi Buenos Puertos.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Are mé ovatto canxion semana hasta joaso na lugar mé, co anto chiaon tiempoe quin are anto soji c̈hintto. Mexinxin Pablo nichja tti ẍaxaon
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 co ndac̈ho:
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Pero xicapitén xisoldado icha joinchehe xa caso tti ndac̈ho xí que vagueca barco mé co tti ndac̈ho xí que coehna barco mé.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Co masqui lugar tti vintte na anto nchao para cainxin barco vaguengattjen, nchaoha nttiha para barco vaguittohe ngoixin tiempoe quin are anto soji c̈hintto. Mexinxin merocoa cainxin chojni ẍaxaon ixin icha jian janha na sacjoixin na de nttiha. Jehe na joinao na rrogaso na ngain ciudad de Fenice ngain ẍajeho nontte mé para rrogatto na tiempoe quin are anto soji c̈hintto, ixin ngain ciudad mé veha c̈hinttoe norte ni c̈hinttoe sur.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Cottimeja joí ná c̈hinttoe sur que sojiha c̈hintto danto, co jehe na ẍaxaon na ixin nchao satsji na icha. Mexinxin janha na sacjoixin na de lugar mé co sacjoi na anto chiaon ngandehe ndachaon c̈hiqué nontte ngosine ndachaon que dinhi Creta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Pero nchion después joí ná c̈hintto anto soji que joixin nontte mé co vinhi c̈hintto Nordeste. c̈hintto mé anto soji joinchenguittjen c̈hintto barco mé.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Co c̈hintto mé coanc̈hjandaha barco para sacjoi nao, mexinxin tti veca barco ndajoinchengattonoa barco. Cottimeja coanc̈hjanda ixin c̈hintto veca barco mé.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Co vatto na ná nontte nchín que jí ngosine ndachaon que dinhi nontte Clauda. Co nttiha c̈hintto mé joinchenguittjenha barco soji inchin icha saho. Mexinxin masqui tangui, janha na nchao vantsje na ná lanchachjan de ngataon jinda tti jic̈hoanito barco para xantteha lanchachjan mé.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Co joaqué na lanchachjan mé ngaxinhi barco. Cottimeja coiattehe na barco conixin jino jieto. Co joaqué na jino mé c̈hinguihi barco para ixin barco rroxantteha. Co anto ẍaon na ixin ẍaxaon na puede barco satsji ngain lugar vinhi Sirte, tti jí tsje nchise co ningaha jinda. Mexinxin jehe na joinchegania na manta jie que joinchegonda c̈hintto para deca barco. Cottimeja barco mé sacjoi lado jitjaxin c̈hintto.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Co nchanho yoxin ẍa anto soji c̈hintto, mexinxin jehe na coexinhi na vancajinhi na barco cargué barco c̈hingui ndachaon para ixin barco setsinganguiha jinda ixin anto soji coinguittjen jinda.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Co nchanho ninxin janha na conixin rana na vancanguixin na jinda tsje cosa tti nchexin na ẍa ngaxinhi barco.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Tsje nchanho janha na viconha na ni nchanho ni conotse. Co janha na ẍaxanho na ixin ndarroguenhe na nttiha ixin ẍa anto soji coinguittjen ndachaon co c̈hintto.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Co are vatto tsje nchanho que jehe na joineha na, Pablo vingattjen ngagué na co ndac̈ho:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Co jaxon janha ndattjo ra ixin taha ra joachjaon, ixin masqui barco jihi sitján, pero ẍonhi chojni ndasenhe.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Jamé nona, ixin are naxin xehe joí nganji na janha ná angél Dios, tti ttetonna co janha rrinttaha ẍé jehe Dios mé.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Co ángel mé ndachjenji na: “ẍaonha, Pablo, ixin jaha chonda que satsji ngain emperador romano. Co ixin Dios anto rinao jaha, ni ná chojni conixin jaha ngaxinhi barco jihi ndasenhe.” Jañá c̈ho angél Dios.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Mexinxin taha ra joachjaon ixin janha chonda confianza ngain Dios co ditticanho ixin cainxin cosa tsonhe inchin ndac̈ho Dios.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Pero seguro que masqui barco rroxantte, pero ján na saso na ngain ná nontte.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Jañá vatto yó semana de c̈hintto. Cottimeja ná ttie joaso na ngain parte de ndachaon que vinhi Adria. Co joho c̈hintto veca barco mé. Co ngosine ttie mé, jehe nitenda na barco vicon na ixin barco mé ojoiji barco chiaon de ngain tti jí jinche.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Jehe na vattechoha na jinda para chonxin na queẍén ningaxin vehe jinda mé. Co jinda vechonda nda treinta y seis metros nttiha. Co are vatto na nchion icha, cjan na vattechoha na jinda iná co nttiha vechonda veintisiete metros.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Co ixin jehe na ẍaon na ixin puede barco rroxantte ngataha ẍo, mexinxin vancahngui na jinda nó chia yeye conixin jino para ixin coengattjen na barco mé. Co jehe na anto joinao na jaca rrojingasán.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Nivinttenda barco joincheẍaxaon icha chojni ixin jehe na tedancahngui na icha chia jinda conixin jino nojaxin barco. Pero jeho joincheyehe na na ixin joinao na sarroquinga na de ngain barco ngaxinhi lanchachjan.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Cottimeja Pablo ndache xicapitán co xisoldadoe:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Mexinxin xisoldado conc̈hinji xa jinoe lanchachjan icha saho que xí que tericao barco vengá lanchachjan mé. Co sajoicao jinda lanchachjan mé.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Co are ojidingasán Pablo ndache cain na:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Mexinxin jintte ra para ixin rrochonda ra fuerza. Co taha ra joachjaon ixin ẍonhi tsonha ra ni tsoniaha ra.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Co are joexin nichja Pablo cain yá, jehe tse ná niottja co chjé gracias ngain Dios are cainxin chojni coinhi na. Cottimeja jehe conc̈hinji niottja mé co coexinhi joine nio.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Cottimeja cain na goan na animado de ixin tti ndac̈ho Pablo, co jehe na cai joine na.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Co janha na vintte na doscientos setenta y seis chojni ngaxinhi barco mé.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Co are joexin joine na niottja mé co ocojehe na, coexinhi na vancahngui na trigo ndachaon para ixin itsonontteha barco c̈hingui jinda.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Co are vingasán, jehe nitericao barco chonxinha na nontte ngosine ndachaon tti joaso na. Pero vicon na ná lugar ngandehe nontte mé ttinó jinda ijittinguittjenha nda co tti ojí nchise. Jehe na joinao na rrogueca na barco nttiha, si nchao.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Cottimeja jehe na conc̈hinji na jinoe chia yeye que coengattjenxin na barco co vittohe chia c̈hingui jinda. Cottimeja coxindanguehe na direccioen barco c̈hingui jinda que jehe na gondehe na para ixin veca na barco mé nao. Cottimeja jehe na vatsín na manta jie ngain já barco para ixin c̈hintto nchao veca c̈hintto barco mé. Cottimeja barco sacjoi ngain lugar tti ijittinguittjenha jinda.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Pero sacjoi na ngain lugar tti jinda vetanxin chó nda. Co jinda tse nda barco co sajoicao nda ngain ná jnanchjan de puro nchise c̈hingui jinda. Co já barco mé c̈hoha vac̈hjexin de nttiha. Co noton barco mé coexinhi xantte ixin anto soji goen jinda.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Rato mé xisoldado ẍaxaon xa ixin narrogoenxon xa tti vintteaxinhi ixin ẍaon xa que puede tti vintteaxinhi nchao sarroquinga na are oviji na ngataha nontte xema.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Pero xicapitán joinaoha xa ixin Pablo ndasenhe, mexinxin coanc̈hjandaha xa xisoldadoe xa goen xa tti vintteaxinhi; sino que coetonhe xa cain chojni que onohe nchenadá rroc̈hinca na ngain jinda hasta siji na ngain nontte xema.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Co cai coetonhe xa cain chojni que noeha nchenadá ixin queẍén satto ngataonhe jinda ngataha nttatablé barco co ngataha icha cosé barco. Co jañá cain na joaso na tti xema nontte co ẍonhi conna na.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.