Atos 22
Tti jian joajné Jesucristo (PLSNT) vs NTLH
1 ―Jaha ra, ẍo chonda ra nchion tsje nano inchin janha co ẍo dac̈hichjan ra, ttinhi ra quehe rrondattjo ra.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Co are coinhi na ixin Pablo nichjexin na nguigoa hebreo, jehe na tencoa na icha co Pablo ndache na:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Janha ná judío na. Co goanxin na ngain ciudad de Tarso nonttehe Cilicia co vanguixin na nttihi ciudad de Jerusalén co Gamaliel cjoi ximaestrona. Jehe xa joinchecoanna xa jian de ixin ley que vayé Moisés. Cainxin nchanho janha joinaho jointtaha inchin janha ẍaxanho que Dios rinao, inchin jaha ra nchehe ra jai.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Icha saho janha rroá co tse chojni que ditticaon Jesús co coiaxian na ngain cárcel, xí co nc̈hí, co coetonha ixin nagoenxon na na.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Xidána icha importante co cainxin xittetonha ngain ningoa ra nchao rrondattjo ra na ixin jehe na chjana na carta para ixin chojni judío ngain ciudad de Damasco. Mexinxin janha cjoi nttiha ixin rrotse chojni que ditticaon Jesús para rrojiquian na nttihi Jerusalén co rrochjaha na castigo.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Co janha sacjoi, pero are ngatja nttiha chiaon ciudad de Damasco inchin chonguíxin, rato mé vingasantte na ná ẍohi que joixin de ngajni ngá nttiha tti rrittji.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Co janha joaritsinga ngataha nontte. Cottimeja coian inchin ná tté chojni que ndachjenji na: “Saulo, Saulo, ¿quedonda jaha ningaconna co feo nchena?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Cottimeja janha joanchianguia co ndac̈hjan: “¿Quensen soixin?” Co ndachjenji na: “Janha Jesús tti joixin rajna Nazaret tti jaha ningaconhe co feo nchehe ngain.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Co chojni que cjoinha janha cai vicon na ẍohi mé. Pero anto ẍaon na ixin coinha na tté Jesús que nichja nganji janha.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Cottimeja janha ndattjan: “¿Soixin, quehe chonda que sinttaha janha?” Co jehe ndachjenji na: “Dingattjen co nchehe sigue sattji ciudad de Damasco. Nttiha jí chojni que rrondattjo cainxin tti chonda que sinchehe jaha.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Co rato mé janha c̈hoha vicon ixin ẍohi mé joinchenihi jmacon na janha. Co chojni que cjoinha janha tse na na rana co sacjoinha na hasta joaso na Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Nttiha vehe ná xí vinhi Ananías. Co xí mé anto nchesayehe xa Dios co anto ditticaon xa ley que vayé Moisés. Co cainxin chojni judío que te ciudad de Damasco nichja na jian de ixin xí mé.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Co Ananías joí joitsjena co ndachjenji na: “Hermano Saulo, jaxon jaha sicon iná.” Co rato mé janha onchao vicon, co nchao tsjá xa.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Cottimeja Ananías ndachjenji na: “Dios de nindogoelitoa na ocoinchiaha jaha de osé. Jehe coinchiaha jaha para satsoan tti rinao Dios, co para rrochonxin Jesucristo, tti ẍonhi tiempo joinchehe cosa jianha, co para tsinhi tti rrondac̈ho jehe Jesús nganji jaha.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Jañá joinchehe Dios para ixin jaha rronichja de ixin Jesús ngain cainxin chojni co jaha tsequinhi na tti vicon co tti coinhi.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Choenha icha. Ditticaon ngain Jesucristo co dingattjen co diguitte para sinhi chojní Jesús. Co jañá sitjañehe cain tti jianha que joinchehe.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Co Pablo ndac̈ho cai:
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 co ndachjenji na: “Jaca satsjixin de ciudad de Jerusalén ixin nttihi sitticaonha na tti jaha rrondac̈ho de ixin janha.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Cottimeja janha ndattjan Jesús: “Soixin, cainxin chojni mé nohe na ixin janha vangaria tsje rajna co joixinhi cainxin ningoe cain rajna mé para vatse chojni que ditticaon na soixin, co gonhe na co coiaxian na ngain cárcel.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Co are chojni coaxin na ẍo Esteban ixin jehe nchehe ẍa de nichja de ixin soixin, janha joarihi nttiha co vicon. Are mé, janha joarihi de acuerdo conixin tti jehe na joinchehe na co janha joarinda lonttoe na que vinttetsá na are goen na Esteban.” Jañá ndattjan Jesús.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Pero Jesús, tti chonda cain joachaxin, ndachjenji na: “Sattji ixin janha rrorroanha cjin ngain chojni que jeha judío.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Cain chojni nttiha coinhi na tti ndac̈ho Pablo hasta jehe ndac̈ho ixin jehe tsji ngain chojni que jeha judío. Co are mé coexinhi na ndac̈ho na sén:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Co ixin anto coñao na, coyaotte na co contsenga na lonttoe na que vinttetsá na co cjoa na jinche para noi.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Co tti vaquetonhe xisoldado coetonha ixin sajoicao xa Pablo ngaxinhi tti vintte xisoldado. Co ndache xisoldadoe ixin rrogoen xa Pablo conixin ná cuarta de roa para rroquequin Pablo quedonda cainxin chojni coyaotte na.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Co are joexin coenc̈hoa xa rá co rotté Pablo ixin rrogoen xa, Pablo ndache xicapitán que vengattjen nttiha:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Are xicapitán coinhi xa yá, sacjoi xa co ndache xa tti vaquetonhe xisoldado co ndac̈ho xa:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Cottimeja tti vaquetonhe xisoldado conchienhe ngain Pablo co joanchianguihi co ndac̈ho:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Cottimeja tti vaquetonhe xisoldado ndac̈ho:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Are xisoldado que rrogoen Pablo coinhi xa mé, joixintonxin xa de tti jí Pablo. Co tti vaquetonhe xisoldado ẍaon are conohe ixin Pablo ná chojni romano ixin jehe ocoetonhe xisoldadoe ixin coenc̈hoa xa Pablo. Co jiquininxinha rrojinchehe xa jamé ngain ná chojni romano.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Co ixin tti vaquetonhe xisoldado joinao chonxin quehe ndac̈ho chojni judío ixin quehe cosa jianha joinchehe Pablo, mexinxin nchanho yoxin jehe joantsjehe cadena vec̈hoaxin Pablo co coetonha ixin ẍatte cain xidána que vaquetonha ngain icha xidána co cain xidána que vechonda joachaxin de juez ngain juzgadoe na. Cottimeja jehe tti vaquetonhe xisoldado sajoicao Pablo ngain juzgado mé co coetonhe Pablo ixin vingattjen ngagué cain nimé.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.