Lucas 7
plj (PLJ) vs NVT
1 Kan Yesu pa'i yari kup argon tu kan tǝ ndu tǝ yari mbarǝmo, ar ni tǝ ndara Kaparnahum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Zher kǝ bar mǝn bi utu kǝ Roma den kumi dli, tǝra bi dǝ mǝshtǝni. Bar mǝn bi utu kǝ Romayi ba ndu zher gǝsi nari.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Nan tǝ kum'e Yesu rawo, ar ni tǝ kar kiri kǝ mǝn Yahuda, wu lir ti tǝ ɗir warke zher gǝsi.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Kiri yi lir Yesu hoyi, wu wule, <<In murgon ra kan ba ndu ne am rawo, mbarǝm tu ni.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Tǝ ndu mbarǝm gǝmi nari, tini ma tǝ tu'i mi bom kumi shirǝm kǝ Yami.>>
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Kan Yesu ba kop wuri, tǝ dlyam na bom tu kan wuriwi da gwa, ar ni bar mǝn bi utu tu kar berǝm gǝs jen rǝnka, tǝ wul ti'e, <<Babomi, ba kǝ ghun gam gi kǝ ɗirtǝn da'a, amo a kǝm kǝ ɗir lastu kan a dǝm gwa da'a.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Amo a pali gam gǝn argonni da'a nan a ri kar ki gwa. Untuwo, shirǝme, zher gǝn ba warke.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Ami ma am dǝ jenni ami ra, na mǝn bi utu karǝmi, a wul muntu'e, <Rǝka,> Kan tǝ ri, gon ngapo, <Ɗiri>, Kan tǝ ɗiri, a pa wul zher gǝni'e, <Pi bar kǝni>, Kan tǝ pi.>>
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Nan Yesu kum untuwo, ar ni tǝ nǝm bi na ame, kan tǝ bal ti rǝn den womti mbarǝm ju kan den kopi gǝs gwa, tǝ wule, <<A yari ine, ko gip Isra'ila a zam mǝn la'i Yam mbatl wule muntu wi da'a!>>
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Nan munju kar wuri pal rǝn bomkawo, arni wu zam zheri warke wi.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Ar ri dlyam wi da’a, ar ni Yesu ndara gip bǝn goni, muntu ba wul ti'e Nayin gwa, mǝn kopi gǝs na mbarǝm na womti ndara nan ti.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Tǝ mbi kosak na bǝdlabǝn tetǝn gip bǝni ituwi, arni tǝ zam mbarǝm pǝn mǝshi mbarǝm ɗirwi, tini nǝm den nase, bakos gǝs mǝsh kawi pa'e. Mbarǝm na womti la ti tǝpe.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Nan Yesu shin tiwo, guna ci ti den ti, arni tǝ wul ti'e, <<Za kulu.>>
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Arni tǝ isha ti teka, tǝ taɓe bar kǝ pǝni mǝshi mbarǝmi, munju den pǝni ngapo kan wu dlǝr kǝ ba lasi. Kan Yesu ba wule, <<Nye moni, a wul ki'e kǝ tlyami!>>
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Ar ni mǝshi mbarǝmi tlyami tǝ dǝm njon, kan tǝ nǝm shirǝmi! Yesu ta ti am dǝ mǝn gǝri gǝsi.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ar ni bǝrti nǝm wur kup gǝzǝn na nari, arni wu nǝm ɗǝɗa Yami, kan wu wule, <<Bar mǝn shirǝm na Yam mbira kar mi wi, sekǝno Yam mom na mbarǝm gǝs wi.>>
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Shirǝm den argon tu Yesu pi gastuwo ar ri kup atl kǝ Yahudiya na atl ju kano ra markǝmi gwa.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Mir mǝn kulci kar Yohana mǝn Batisma yari ti kup bar ju kan pi gwa.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Ar ni Yohana labi mir mǝn kulci kar ti mbarǝm rop, tǝ kar wur ri kar Babomi ka, tǝ den ndu'i'e tǝ momi ti ni'e mǝn surtǝn tu ya, ko dǝ wu ɓut zuti.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Nan mbarǝm ju mbu bar kar tiwo, wu wul Yesu'e, <<Yohana mǝn Batismani kar mi kar ki, tǝ ndu'e tǝ momi, <Ki ni'e mǝn surtǝn tuya, ko mǝ ɓut zuti?>>>
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Gip wokoci yi, ar ni Yesu warke mbarǝm na womti munju kan den kumi dli, na arjen ju den ghuni gǝzǝn gwa, na mǝn dun itǝri. Kan tǝ bi ger tabi na womti.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Arni tǝ wul wur'e, <<Ri yarini Yohana argon tu kǝ kum kan kǝ shin gwa. Tabi den shini bari, munju kan na asǝm da'a wu den desi, mǝn ndǝcci den zami warketǝne, munju kan ba kum da'a wu den kumi, mǝshi mbarǝm den tlyamtǝn lasi, munju am ri wur kar da'a den kumi wazu zo shirǝm kǝ Yami.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Albarka ra den muntu kan pat asǝmka na sun gǝn da gwa.>>
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Kan mǝn kartǝn kǝ Yohana ndarawo, ar ni Yesu shirǝm na womti mbarǝmi den Yohana, tǝ wule, <<Kǝri gip lǝp kǝ shini unu? Jir jukan itǝr ba jiti gwaya?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Dawo, unun ri ine? Mbarǝm mǝn la'i bar lulura? Shinni! Munju ba la bar lulur, na dǝmi kǝ kumi tǝmiwo, gip bom kǝ gunni wura.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Untu da'a, kǝ ri ni kǝ shini unu? Mǝn yari shirǝm kǝ Yam na? Untuni, a yari i'ne, tǝ man mǝn yari shirǝm kǝ Yami.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ti ni'e muntu rǝsh den ti gwa'e, <Aa kar nye mǝn kartǝn bar gǝn cina da'i, muntu kan baa kǝrkǝmi'i guntǝp gi gwa.>
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 A yari ine, gip munju kan mǝtli gǝriwo, gon ra kan man Yohana nartǝn gwa da'a. Kup na untu, muntu kan'e heli gip mulki kǝ Yamo, tǝ man ti nartǝni.>>
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Nan mbarǝm kup na mǝn nǝmi wurpi bom kum untuwo, ar ni wu nǝm'e Yamo mǝn pitǝn korni, domici Yohana pi wur batisma wi.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Ama Parisawa na mǝn kulci mbarǝm shirǝm tu kan Yam bi Musa gwa, nge argon tu Yam ba ndu nan wur gwa, domici wu nge dǝ Yohana pi wur batisma.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 <<Na unun a ngash mbarǝm kǝ zhan kǝni, imni wura?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Wule mimirni wura, munju ba dǝm kǝ ba bar pǝt gwa, wu labi ezǝn, wu wule, <Mǝ hori in mǝzhele, kǝ dlar da'a, mǝ la utu bomi, kǝ kul da'a.>
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Ar tu Yohana mǝn batisma ɗiri, tǝ ci burodi da'a, tǝ tla mati shambǝr da'a, kǝ pal kǝ wule, <Tǝ mǝn itǝr ni.>
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Nya Mbarǝm ɗir tǝ ci tǝ tla, kǝ pal kǝ wule, <Bar mǝn ci, bar mǝn tle, berǝm kǝ mǝn nǝmi wurpi bom na mǝn warwat pitǝne.>
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Kup na untu, munju kan nǝm hikima kǝ Yam tor gip mbatl gǝzǝno, pitǝn gǝzǝn ba gode'e hikimayi'e ge shirǝmi.>>
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ba Parise gon la tibi kǝ ci bar kǝ ci. Ar ni tǝ ri bom da ti, tǝ dǝm kǝ ba ci fingali.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Kan nagǝr gon muntu ba pi ho pitǝn da gwa, kum' e Yesu den ci bar kǝ ci rǝn bom dǝ Ba Parise ka, kan tǝ ɗir na zo mbun let mir mǝn tǝmi kasǝri.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Tǝ dlǝr kar da ti, kǝ ba kar asǝm gǝsi tǝ den kulu. Ar ni lun gǝs shot den kar asǝm gǝsi, tǝ sarka na ta gam gǝsi, tǝ nǝm ɓopi, kan tǝ bǝrkeka na mir mǝn tǝmi kasǝri.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Gip untuwo, nan Ba Parise tu kan la ti bi shin untuwo, ar ni tǝ dam ti gip mbatl gǝsi, tǝ wule, <<Mbarǝm kǝno mǝn shirǝm na Yamni haro, ti mom unu nagǝr ni'e muntu kan ba ne am den ti gwa, ar tu ti mǝn ho pitǝn ni da'a.>>
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Yesu nǝmi ti, tǝ wule, <<Saminu, a ndu shirǝm nan ki.>> Ar ni tǝ wul ti'e, <<Malam, yari.>>
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Yesu wul ti'e, <<Mbarǝm gon ba kop mbarǝm rop wurpi, nǝmo wurpi zangu nantam kǝ zinariya, nǝm ngapo hauya rop na kutl.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Nan wu mani ɓatli dawo, ar ni tǝ za'i wurka kup gǝzǝn ropi. Gip wuro woni ba ndu ti mani?>>
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Saminu nǝmi ti tǝ wule, <<Gip shini gǝno, muntu tǝ za'i ti narika gwa.>> Yesu wul ti'e, <<Kǝ yari dlat.>>
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Nan tǝ bali ger kar nagǝriwo, tǝ wul Saminu'e, <<Kǝ shǝn nagǝr tuya, a ter gip bom gi kǝ bin mal ho'i kar asǝm da'a, tǝwo tǝ shot lun gǝs den kar asǝm gǝni, tǝ sarka na ta gam gǝsi.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Kiwo kǝ ɓopǝn da'a, tiwo, tun nan a tero, tǝ za ɓopi kar asǝm gǝn da'a.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Kǝ shotim mir den gam da'a, tiwo, tǝ shotin mir mǝn tǝmi kasǝr den kar asǝm gǝni.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Ra untuwo, a yari'i, wani bar ju tǝ piwo kup pǝni ti kawi, ar ni kem tiwo tǝ pi ndutǝn nari. Ama muntu pǝni ti nye heli wani pitǝnkawo, ndutǝn njem ni tǝ pi.>>
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ar ni tǝ wul nagǝr mǝri'e, <<Pǝni'i wani pitǝn gi kawi.>>
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Munju den ci nan tiwo, wu wul ezǝn'e, <<Muntuwo woni'e ti, mǝn pǝni wani pitǝnkawe?>>
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Ar ni Yesu wul gǝri'e, <<La'i Yam mbatl gi ɗǝli iwi, ndara na ghol mbatli.>>
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.