Lucas 7

plj (PLJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kan Yesu pa'i yari kup argon tu kan tǝ ndu tǝ yari mbarǝmo, ar ni tǝ ndara Kaparnahum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Zher kǝ bar mǝn bi utu kǝ Roma den kumi dli, tǝra bi dǝ mǝshtǝni. Bar mǝn bi utu kǝ Romayi ba ndu zher gǝsi nari.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Nan tǝ kum'e Yesu rawo, ar ni tǝ kar kiri kǝ mǝn Yahuda, wu lir ti tǝ ɗir warke zher gǝsi.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Kiri yi lir Yesu hoyi, wu wule, <<In murgon ra kan ba ndu ne am rawo, mbarǝm tu ni.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Tǝ ndu mbarǝm gǝmi nari, tini ma tǝ tu'i mi bom kumi shirǝm kǝ Yami.>>
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Kan Yesu ba kop wuri, tǝ dlyam na bom tu kan wuriwi da gwa, ar ni bar mǝn bi utu tu kar berǝm gǝs jen rǝnka, tǝ wul ti'e, <<Babomi, ba kǝ ghun gam gi kǝ ɗirtǝn da'a, amo a kǝm kǝ ɗir lastu kan a dǝm gwa da'a.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Amo a pali gam gǝn argonni da'a nan a ri kar ki gwa. Untuwo, shirǝme, zher gǝn ba warke.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Ami ma am dǝ jenni ami ra, na mǝn bi utu karǝmi, a wul muntu'e, <Rǝka,> Kan tǝ ri, gon ngapo, <Ɗiri>, Kan tǝ ɗiri, a pa wul zher gǝni'e, <Pi bar kǝni>, Kan tǝ pi.>>
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Nan Yesu kum untuwo, ar ni tǝ nǝm bi na ame, kan tǝ bal ti rǝn den womti mbarǝm ju kan den kopi gǝs gwa, tǝ wule, <<A yari ine, ko gip Isra'ila a zam mǝn la'i Yam mbatl wule muntu wi da'a!>>
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Nan munju kar wuri pal rǝn bomkawo, arni wu zam zheri warke wi.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Ar ri dlyam wi da’a, ar ni Yesu ndara gip bǝn goni, muntu ba wul ti'e Nayin gwa, mǝn kopi gǝs na mbarǝm na womti ndara nan ti.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Tǝ mbi kosak na bǝdlabǝn tetǝn gip bǝni ituwi, arni tǝ zam mbarǝm pǝn mǝshi mbarǝm ɗirwi, tini nǝm den nase, bakos gǝs mǝsh kawi pa'e. Mbarǝm na womti la ti tǝpe.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Nan Yesu shin tiwo, guna ci ti den ti, arni tǝ wul ti'e, <<Za kulu.>>
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Arni tǝ isha ti teka, tǝ taɓe bar kǝ pǝni mǝshi mbarǝmi, munju den pǝni ngapo kan wu dlǝr kǝ ba lasi. Kan Yesu ba wule, <<Nye moni, a wul ki'e kǝ tlyami!>>
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ar ni mǝshi mbarǝmi tlyami tǝ dǝm njon, kan tǝ nǝm shirǝmi! Yesu ta ti am dǝ mǝn gǝri gǝsi.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Ar ni bǝrti nǝm wur kup gǝzǝn na nari, arni wu nǝm ɗǝɗa Yami, kan wu wule, <<Bar mǝn shirǝm na Yam mbira kar mi wi, sekǝno Yam mom na mbarǝm gǝs wi.>>
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Shirǝm den argon tu Yesu pi gastuwo ar ri kup atl kǝ Yahudiya na atl ju kano ra markǝmi gwa.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Mir mǝn kulci kar Yohana mǝn Batisma yari ti kup bar ju kan pi gwa.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Ar ni Yohana labi mir mǝn kulci kar ti mbarǝm rop, tǝ kar wur ri kar Babomi ka, tǝ den ndu'i'e tǝ momi ti ni'e mǝn surtǝn tu ya, ko dǝ wu ɓut zuti.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Nan mbarǝm ju mbu bar kar tiwo, wu wul Yesu'e, <<Yohana mǝn Batismani kar mi kar ki, tǝ ndu'e tǝ momi, <Ki ni'e mǝn surtǝn tuya, ko mǝ ɓut zuti?>>>
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Gip wokoci yi, ar ni Yesu warke mbarǝm na womti munju kan den kumi dli, na arjen ju den ghuni gǝzǝn gwa, na mǝn dun itǝri. Kan tǝ bi ger tabi na womti.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Arni tǝ wul wur'e, <<Ri yarini Yohana argon tu kǝ kum kan kǝ shin gwa. Tabi den shini bari, munju kan na asǝm da'a wu den desi, mǝn ndǝcci den zami warketǝne, munju kan ba kum da'a wu den kumi, mǝshi mbarǝm den tlyamtǝn lasi, munju am ri wur kar da'a den kumi wazu zo shirǝm kǝ Yami.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Albarka ra den muntu kan pat asǝmka na sun gǝn da gwa.>>
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Kan mǝn kartǝn kǝ Yohana ndarawo, ar ni Yesu shirǝm na womti mbarǝmi den Yohana, tǝ wule, <<Kǝri gip lǝp kǝ shini unu? Jir jukan itǝr ba jiti gwaya?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Dawo, unun ri ine? Mbarǝm mǝn la'i bar lulura? Shinni! Munju ba la bar lulur, na dǝmi kǝ kumi tǝmiwo, gip bom kǝ gunni wura.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Untu da'a, kǝ ri ni kǝ shini unu? Mǝn yari shirǝm kǝ Yam na? Untuni, a yari i'ne, tǝ man mǝn yari shirǝm kǝ Yami.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ti ni'e muntu rǝsh den ti gwa'e, <Aa kar nye mǝn kartǝn bar gǝn cina da'i, muntu kan baa kǝrkǝmi'i guntǝp gi gwa.>
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 A yari ine, gip munju kan mǝtli gǝriwo, gon ra kan man Yohana nartǝn gwa da'a. Kup na untu, muntu kan'e heli gip mulki kǝ Yamo, tǝ man ti nartǝni.>>
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Nan mbarǝm kup na mǝn nǝmi wurpi bom kum untuwo, ar ni wu nǝm'e Yamo mǝn pitǝn korni, domici Yohana pi wur batisma wi.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Ama Parisawa na mǝn kulci mbarǝm shirǝm tu kan Yam bi Musa gwa, nge argon tu Yam ba ndu nan wur gwa, domici wu nge dǝ Yohana pi wur batisma.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 <<Na unun a ngash mbarǝm kǝ zhan kǝni, imni wura?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Wule mimirni wura, munju ba dǝm kǝ ba bar pǝt gwa, wu labi ezǝn, wu wule, <Mǝ hori in mǝzhele, kǝ dlar da'a, mǝ la utu bomi, kǝ kul da'a.>
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Ar tu Yohana mǝn batisma ɗiri, tǝ ci burodi da'a, tǝ tla mati shambǝr da'a, kǝ pal kǝ wule, <Tǝ mǝn itǝr ni.>
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Nya Mbarǝm ɗir tǝ ci tǝ tla, kǝ pal kǝ wule, <Bar mǝn ci, bar mǝn tle, berǝm kǝ mǝn nǝmi wurpi bom na mǝn warwat pitǝne.>
34 O
35 Kup na untu, munju kan nǝm hikima kǝ Yam tor gip mbatl gǝzǝno, pitǝn gǝzǝn ba gode'e hikimayi'e ge shirǝmi.>>
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Ba Parise gon la tibi kǝ ci bar kǝ ci. Ar ni tǝ ri bom da ti, tǝ dǝm kǝ ba ci fingali.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Kan nagǝr gon muntu ba pi ho pitǝn da gwa, kum' e Yesu den ci bar kǝ ci rǝn bom dǝ Ba Parise ka, kan tǝ ɗir na zo mbun let mir mǝn tǝmi kasǝri.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Tǝ dlǝr kar da ti, kǝ ba kar asǝm gǝsi tǝ den kulu. Ar ni lun gǝs shot den kar asǝm gǝsi, tǝ sarka na ta gam gǝsi, tǝ nǝm ɓopi, kan tǝ bǝrkeka na mir mǝn tǝmi kasǝri.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Gip untuwo, nan Ba Parise tu kan la ti bi shin untuwo, ar ni tǝ dam ti gip mbatl gǝsi, tǝ wule, <<Mbarǝm kǝno mǝn shirǝm na Yamni haro, ti mom unu nagǝr ni'e muntu kan ba ne am den ti gwa, ar tu ti mǝn ho pitǝn ni da'a.>>
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Yesu nǝmi ti, tǝ wule, <<Saminu, a ndu shirǝm nan ki.>> Ar ni tǝ wul ti'e, <<Malam, yari.>>
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Yesu wul ti'e, <<Mbarǝm gon ba kop mbarǝm rop wurpi, nǝmo wurpi zangu nantam kǝ zinariya, nǝm ngapo hauya rop na kutl.
41 Jesus disse:
42 Nan wu mani ɓatli dawo, ar ni tǝ za'i wurka kup gǝzǝn ropi. Gip wuro woni ba ndu ti mani?>>
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Saminu nǝmi ti tǝ wule, <<Gip shini gǝno, muntu tǝ za'i ti narika gwa.>> Yesu wul ti'e, <<Kǝ yari dlat.>>
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Nan tǝ bali ger kar nagǝriwo, tǝ wul Saminu'e, <<Kǝ shǝn nagǝr tuya, a ter gip bom gi kǝ bin mal ho'i kar asǝm da'a, tǝwo tǝ shot lun gǝs den kar asǝm gǝni, tǝ sarka na ta gam gǝsi.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Kiwo kǝ ɓopǝn da'a, tiwo, tun nan a tero, tǝ za ɓopi kar asǝm gǝn da'a.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Kǝ shotim mir den gam da'a, tiwo, tǝ shotin mir mǝn tǝmi kasǝr den kar asǝm gǝni.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ra untuwo, a yari'i, wani bar ju tǝ piwo kup pǝni ti kawi, ar ni kem tiwo tǝ pi ndutǝn nari. Ama muntu pǝni ti nye heli wani pitǝnkawo, ndutǝn njem ni tǝ pi.>>
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Ar ni tǝ wul nagǝr mǝri'e, <<Pǝni'i wani pitǝn gi kawi.>>
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Munju den ci nan tiwo, wu wul ezǝn'e, <<Muntuwo woni'e ti, mǝn pǝni wani pitǝnkawe?>>
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Ar ni Yesu wul gǝri'e, <<La'i Yam mbatl gi ɗǝli iwi, ndara na ghol mbatli.>>
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.