Lucas 14
plj (PLJ) vs BKJ
1 Den pǝt shukutǝn gon kan Yesu ri bom dǝ bari gon kǝ mǝn Parisa kǝ dǝ tǝ ci fingalo, arni mbarǝm ne ti gere.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Cina da ti eso mbarǝm gon ra mǝn kǝmi asǝm na ame.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Kan Yesu ba tambe mǝn kulci doka na mǝn Parisa tǝ wul wur'e, <<Doka gǝmi wule dǝ warke mbarǝm gas shukutǝna, ko ar wulra da'a?>>
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Wu wule argon da'a. Yesu ngapo kan tǝ ne am den ba mǝri, tǝ ɗǝli ti kumi dli gǝs ka, tǝ wul ti'e, <<Ndara ndaratin gi.>>
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Kan tǝ wul wur'e, <<Woni gip kǝn na nya ko tla kan ba nda shuka den pǝt shukutǝni, kan ba ɗǝli ti torka bǝle-bǝle da gwawu?>>
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Wi ngapo wu zam argon kǝ yari da'a.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Nan Yesu shin munju kan yari wur ɗirtǝn kǝ ci fingali den zhotǝn kǝ nǝmi kiri ba dǝmiwo, arni tǝ yari wur shirǝm tǝ wule,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 <<Murgon ni lakǝn bi kǝ gudlumiwo, ba kǝ nǝmi ni gam gin ba dǝmi kǝ kiri da'a, kǝ mom da'a ko mǝn gudlumiyi yari muntu kan nar man ki gwa.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Kǝ shino, ba mǝn gudlumi ba wul ki'e, <Tlǝka dǝ mǝnkǝn dǝm kǝba dǝmi gi tu.> Na shamni ki tli kǝ pal kǝ ba heli ba dǝmi.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Ra untuwo, dǝmni kǝba heli badǝmi, muntu kan dom kǝnni shin kiwo, ti wul ki'e, <Berǝm, ɗir ɗe,> ti bi'i ho ba dǝmi. Ar ba kem kǝ cir cina dǝ munju kan tǝ laa kǝn bi nan wur gwa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Muntu kup ɗǝɗa gam gǝso, ba pali tǝ den ti argonni da'a, kup muntu pali gam gǝs tǝ argonni dawo, ba ɗǝɗa ti.>>
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Yesu wul babom tu kan la tǝ bi gwa'e, <<Kini ki la bi murgon kǝ ci fingal, kan kǝ la bi jen kǝ biki gwa, ba kǝ la bi berǝm, ko ya'ǝn, ko mǝn gi, ko berǝm dǝmi gi mǝn bar kǝ am katl da'a. Munjuwo, gas jeno wi la ki bi pa. Bar tuwo wi ɓatl ki argon tu kǝ pi wur gwa ituwi.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Kin ki la bi mǝn ci fingal gwa, yari munju am ri wur kar da gwa, na kurki, na muju itǝr tle wur am ko asǝmka gwa na tabi.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Na untun ki zam Albarka, kǝ mom'e munjuwo wi mbu ɓatli gi da'a. Yamni ba ɓatl ki gas tu kan mǝn zo mbatl kan mǝshka ba tlyam gwa.>>
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Nan wu kum untuwo, gon gip mǝn ju kan den ci fingal na Yesu ba wule, <<Mǝn albarkani'e muntu zam tǝ ci fingal gip mulki kǝ Yam gwa.>>
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Yesu nǝmi ti tǝ wule, <<Mbarǝm gon ra kan ne pǝt bar biki gǝsi, arni tǝ yari mbarǝm na womti.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Nan an mbi kǝ ci bikiyiwo, tǝ kar zher gǝs gon tǝ ri la bi munju tǝ yari wur gwa den'e ko unu piwi, ar mbi'e wu ɗir wi.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ama kup na bi nǝm wu nǝm la'i asǝm gipi ka, nǝm wule, <A wur pel kǝn kan nǝmǝn te yarka a ri kǝ zhuwi gwa, pi hakkuri ka.>
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Gon ba wule, <A'i wur tla gi kǝn gudǝli kutl, a ri kǝ ɓomi gǝzǝn den kǝn ituwi, pi hakkuri ka.>
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Untu esi gon ba wule, <I gudlumin ni, a zam ritǝn da'a.>
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Zheri pal ɗir tǝ bali babom gǝs bar ju wu yari kup gwa. Kan lo ba ci babomi, kan tǝ wul zher gǝsi es'e, <Zho'i kǝ kop guntǝp kǝ gip bǝn kup, kǝ ɗirim munju kan ra na bar kǝ am da gwa, na kurki, na tabi, na munju itǝr tle wur amka ko asǝmka gwa.>
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Zheri pal ɗir tǝ wul babom gǝsi'e, <Argon tu kǝ yarimo a piwi, artu nami las i.>
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Babomi ba wul zher tu es'e, <Pal rǝn den guntǝp kǝ gip bǝn na kǝ bi lǝpka kǝ la bi mbarǝm ɗiri, dǝ ba dǝmi ju la'i.>
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Na yari ine, mbarǝm nǝm ra gip munju kan yari wur biki kǝn kan ba la lǝka den fingal gǝn gwa da'a.> >>
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Bar womti mbarǝm den ritǝn na Yesu, kan tǝ bal ti den wur tǝ wule,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 << Murgon tu ba kopǝn kup, tin tǝ ndu'ǝm nar man bas ko nas ko gǝr gǝs, na mimir gǝsi, na mǝn gǝs mǝtli na moni, har ma tǝ nge gam gǝs dawo, ti mani dǝmi mǝn kopi gǝn da'a.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Muntu kup pǝn gicciye gǝs tǝ kopǝn dawo, ti mani dǝmi mǝn kopi gǝn da'a.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Dǝ wule gon gip kǝnni ba ndu tu'i tlyari bino, ti dǝm tǝ shin mǝnen ti jili den tu'i bini kakani, ti shin ko tǝra na wurpi tu ba tu'i ti gwa diya.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Tin tǝ la gǝs tu'i kan tǝ mani pa'i tu'i dawo, mbarǝm ba gyatli ti.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Wi wule, <Mbarǝm kǝn la gǝs tu'i bine, artu tǝ mbu pa'i da'a.>
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 <<Ko dǝ wule, gun ni ba ɗǝl kǝ dlan na esi gunye, ai ti dǝm ti shin kakani mǝn bi utu gǝs dubu kutl ba mani dlan na kǝ esi gun kan ra na dubu hauya nǝma?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Tin tǝ shin ti mani dawo, ti kar mir mǝn kartǝn gǝs wu ri ngen dǝmi zhilǝlǝ tun mǝnja ira na dliyami.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Untuwo, muntu kup za argon tu tǝra narika tǝ kopǝn dawo, ti mani dǝmi mǝn kopi gǝn da'a.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Maso ho barni, ama tǝmtǝn gǝsni ɗǝlkawo, ba'i mani pali gǝs masa?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ar ba'i pi argon gip kǝn da'a, ba'i dǝm ghop da'a, sai dǝ shotika katl. Muntu na kǝm kumi gwa naa tǝ kumi.>>
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.