Lucas 13
plj (PLJ) vs NVT
1 Gip wokociyi munju ra lasiwo, kan wu yari Yesu argon tu kan zam mǝn Galili jen kan Bilatus kem dǝ ri wur eka nan wi den mboshi bar ju kan wi bi Yam gǝzǝn su Urushalimaka gwa.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Yesu nǝmi wur tǝ wule, <<Kǝ wule munju ri wur'e na kumi dli untuwo wu man ni kup nami mbarǝm kǝ Galili warwat pitǝna?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Untuni da'a! Na yari inni, kǝnni kǝ za warwat pitǝn ginka dawo untun kup gin ki mǝsh wule gwazini.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Untu eso mbarǝm kutl cet wuzupse ju nan pike nda den wur ka, kan wu mǝshka su Siluwam kawo, kǝ wule wini wu man mǝn Isra'ila kup warwat pitǝna?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Untuni da'a! Na yari in ra, kǝnni kǝ za warwat pitǝn gin ju kǝ pal kar Yam dawo, kǝn ma untun ki mǝshi.>>
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Kan Yesu ba pi wur misali tǝ wule, <<Bakos gon ra na kin turum gip kǝn gǝsi. Ya ri kǝ kotli nyeni, arni tǝ zam ko nǝm dene da'a.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Kan tǝ wul muntu ba ne ti ger den kǝni'e, <Ɓa shini! Sheti ghon kǝ myakan ikǝn wi ami den ɗirtǝn kǝ kotli nyen turum kǝni, gastu kup a ɗiro a zam argon dene da'a. Wotl ti ka! Imni ba za ti tǝ tla laska katlu?>
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Kan mǝn ne ger den kǝni ba nǝmi ti tǝ wule, <Babomi, za ti kǝ sheti ghon nǝm ra, a domi ti atl gǝse a wi ti ghop.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Doro tin tǝ gǝr gwa ar mbuni, tin tǝ gǝr da ngapo se dǝ wotl tǝka.> >>
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Gasi gon den pǝt shukutǝni, Yesu den kulci mbarǝm te gip bom kumi shirǝm kǝ Yam gonka,
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 nagǝr gon ra lasi muntu kan dun itǝr tle tǝka gwa, kup tǝ ngonka wi, sheti ghon gǝs kutl cet wuzupse tǝ mani tlitǝn yam da'a,
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Yesu na shini gǝso, arni tǝ la tǝ bi tǝ wule, <<Nagǝr mbarǝme, A pǝni i kumi dli gi kawi!>>
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Kan Yesu ba ne am den ti, arni nagǝr mǝri workǝca tlyam dlor kan tǝ ɗǝɗa Yami.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Argon tu ci lo bari kǝ bom kumi shirǝm kǝ Yam nar den'e Yesu warke nagǝr tu den pǝt shukutǝni. Arni tǝ wul nami mbarǝm'e, <<Muri mukka ra nan ar dlat dǝ pi mbap gwa, ɗir ni gip wur dǝ warke ine, bat na pǝt shukutǝni.>>
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Arni Babom nǝmi ti tǝ wule, <<Kǝn mǝn se mbarǝme! Woni gip kǝn ba pǝtl tla gǝs ko bar kǝm gǝs kǝ ba ɓali gǝs tǝ ri bi ti mal den pǝt shukutǝn dawu?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Nagǝr kǝno, gǝs gal kǝ Ibǝrahim ni, muntu kan Shetan ne ti kǝba lasi sheti ghon kutl cet wuzupse gwa, ar ndari dǝ pǝtl ti am dǝ argon tu kan ɓal tika den pǝt shukutǝn da'a ya?>>
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Nan tǝ yari untuwo, munju kan ba ndu shini gǝs dawo arni sham nǝm wuri. Nami mbarǝm ngapo, kup wu pita ghol mbatl na bar mǝn dlǝkǝntǝn ju kan tǝ den pi gwa.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Kan Yesu ba wule, <<Wule unun mulki kǝ Yam rawu? Na unun es a ngash tǝ we?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Mulki kǝ Yamo wule ge dǝnti ni ar ra, muntu kan man badǝr kup kaltǝn gwa, nan murgon ngani gip kǝn gǝs ar ba nari tǝ pi bar kini, kan yatl ba tu bin gǝzǝn den am kini gwa.>>
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Yesu wul es'e, <<Na unun a ngash mulki kǝ Yamu?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Ar nǝra wule yisti kan nagǝr gon kurtli gip ɗapti alkama kwano myakan gwa, kan yistiyi ba nga ɗaptiyi kup.>>
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Nan Yesu den tǝp gǝs kǝ sitǝn Urushalimawo, tǝ rat gip mir bǝn jen tǝ pi ta kulci mǝn bǝni shirǝm kǝ Yam.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Mbarǝm gon tambe ti tǝ wule, <<Babomi, mbarǝm njemni ba zam tetǝn gip mulki kǝ Yama?>> Tǝ wul wur'e,
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 <<Metini kǝ teni gipi tǝp kǝba heli bǝdlabǝni, domici mbarǝm ra na womti munju ba ndu tetǝn gipi kan ba mani da gwa.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Ba mǝn bomni tlyam tǝ le bǝdlabǝn bomika, kǝn ngapo ki dlǝr kari kǝ pita ɓe bǝdlabǝni, ki liri kǝ wule, <Babomi, ɓuli mi bǝdlabǝn ngapi!> Ama ti nǝmi in tǝ wule, <A mom kǝn da'a, ko las tu kǝ ɗǝl ɗir gwa!>
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Kǝn ngapo kan kǝ wule, <Mǝn kan mǝ ngas fingal mǝ pal mǝ tla gip gal nǝm nan ki fa gwaya, ki ngapo kǝ kulci rǝn gip bǝn gǝmi ka.>
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Ti ngapo ti wule, <A yari ine, a mom kǝn da’a, ko lastu kǝ ɗǝl gwa. Tlinni kǝ ba ger ka, kǝn mǝn warwat pitǝne.>
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Ki kul na ngasi shine, gastu kan kǝnni kǝ shin Ibǝrahim, na Ishaku, na Yakubu, na kup munju kan Yam kar wur den am gǝs mbiwi gip Mulki kǝ Yami, ama kǝno dǝ kar kǝn kagwa.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Mbarǝm ba ɗir daga gip atl kundǝrǝndlip, wi dǝm kǝ ci nyel gip mulki kǝ Yami.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Bartuni munju kan kaar haro wi pal kǝ cina, kǝ cina ngapo wi pal kǝ kaari.”
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Wi ra gip untuwo, kan mǝn Parisa jen ba ɗir wu wul Yesu'e, <<Tli gi ɗe ca, Hirudus den ndu'i tǝ ri i eka.>>
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Kan tǝ wul wur'e, <<Ri nǝka kǝ wulni ba mǝn ceni lar tu'e, <Ami den ɗǝli dun itǝr sekǝni na ɗǝli kumi dli kǝ mbarǝmka, gǝni ma untu, mburni a pa'i mbap gǝni.>
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Ar nǝmǝn dǝ a pi ta nǝtltǝn gǝn sekǝni, gǝni na mburi. Ar ba tǝm kumi da'a dǝ mǝn shirǝm na Yam mǝsh rǝn kǝti gonka, ba'e gip Urushalimani ri ti eka da gwa!
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 Kashto, Urushalima, Urushalima, kǝn mǝn ri mǝn yari shirǝm kǝ Yam eka, mǝn la'i munju kan Yam kar wur sur kar kǝn gwa na tate, bisi mǝnen a ndu domi gin wule nas kor kan ba ghum mimir gǝs gip bibako gǝs gwa, arni kǝ nge gini.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Ar tu Yam za'i in bom gin koni wi, ki i shimǝn da'a, se gas tu kan kǝ wule, <Mǝn albarkani, muntu kan ba sur gip sun kǝ Babom Yam gwa.> >>
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.