Atos 7

plj (PLJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Arni bar mǝn keri bar ju ɗiri Yam ngen momi kar Istipanus'e, <<Bar ju wu yari den kiwo unjun anra ya?>>
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Den muntuwo arni Istipanus bali wur tǝ wule, <<Mir ɓyar na ga ba gǝmi, kumǝn ni! Yam mǝn nartǝn ɗǝl kar ba gǝmi Ibǝrahim nan tǝ'i gip Mesopotamiya gwa, kapǝn tǝ dǝm gip Haran.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Yam wul ti'e, <Za atl gǝri gi na mbarǝm ginka, kǝ ri gip atl tu a ta'i'i am dene gwa.>
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Arni tǝ za atl kǝ mǝn Kaldiya ka, kan tǝ dǝm gip Haran. Den kaar mǝshtǝn kǝ baso, arni Yam kar ti ɗe gip atl kǝn kan kǝ dǝm sekǝn gwa.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 <<Yam bi ti atl ko ma ba ne asǝm gip atli da'a. Ama Yam yari ti den'e ti bi ti atli, nan ti na gǝsgal gǝs kaar dati ar dǝm gwazini, kup na Ibǝrahim ra na nyawi da'a.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Yam yari ti'e, <Gǝsgal gi baa dǝm mǝndǝki gip atl tu kan gwazin ni dagwa, las tu baa pali wurka zheri, wu pi bota kǝ sheti ghon hauya kǝba lasi hauya nǝm (400) gwa.>
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Yam wule, <Ama aa hukunte atl tu kan wu pi ti botayi gwa. Den kaar kǝ untuwo, wi ɗǝl ter gip atl ta wu botem gip las kǝni.> >>
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Kano Yam ba yari Ibǝrahim'e tǝ sǝr kogonge moni kan gip bom gǝs gwa. Muntu ba gode'e wi kop gudlum shirǝm tu kan Yam pi nan wur gwa ituwi. Nan Ibǝrahim dǝm basi Ishakuwo arni tǝ sǝr tika den pǝt kǝ wuzupse na gǝri. Denkariwo Ishaku sǝr nya gǝs Yakubu, kan Yakubu ba sǝr mimir gǝs ga kori gǝmi kutl-cet ropi.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Nan ga kori gǝmi na ghuve den erǝm gǝzǝn Isubuwo, arni wu wur tika tǝ dǝm zher gip Masar. Ama Yam ra nan ti
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 kan tǝ ɗǝli ti gip kup damtǝn gǝsi. Tǝ bi Isubu bopya na ghol bǝran kar Fir'auna gun kǝ Masar. Kan Fir'auna ba ne ti den gam atl kǝ Masar na bom gǝs kup.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Kano guzǝm ba nda gip atl kǝ Masar na atl kǝ Kan'ana kan ba ɗiri bar kumi dli, arni ga ba gǝmi hol fingali.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Nan Yakubu kum'e o ra Masaro, tǝ kar ga ba gǝmi barta, tetǝn kǝ nǝm.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Den tetǝn gǝzǝn kǝ ropo, arni Isubu yari mir ezǝn ko ti woni, kan Fir'auna ba mom mbarǝm kǝ shu bom kǝ ga Isubu.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Den kaar kǝ untuwo, Isubu kari bar bas Yakubu na kup mbarǝm kǝ shu bom gǝsi, wu mbarǝm hauya myakan na kutl cet nantam.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Kan Yakubu ba su Masar, las tu ti na ga ba gǝmi mǝshka gwa.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Kan ba pal na gul gǝzǝn Shekem ba kap gip gambǝci tu kan Ibǝrahim wur den bi wurpi jen kar mimir kǝ Hamor gip Shekem gwa.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Ama nan wokoci ɗir kosak kan Yam ba pi argon tu tǝ wule ti pi Ibǝrahimo, arni mbarǝm gǝmi gip Masar womti na naari.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Kano gun gon muntu kan mom argon den Isubu da'a ba dǝm gun kǝ Masar.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Tǝ pali mbarǝm gǝmi ka zhere. Tǝ kem ga kori gǝmi kǝ pi banyi mbapi tǝp kǝ ba kemi gǝzǝn wu byal pel gǝri mimir gǝzǝnka kǝ dǝ wu mǝshi.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Wokoci ta ni gǝr Musa, mbuni nya ni den ger kǝ Yami. Ket ti kǝ kyar myakan gip bom dǝ base.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Nan byal ti kawo, nya Fir'auna, nye gǝr pǝn ti tǝ ket ti tǝ dǝm nya gǝsi.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Untuni kulci Musa bopya momi bar kǝ mǝn Masar kup, kan tǝ dǝm bar mbarǝm gip shirǝm na argon tu tǝ pi gwa.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Nan Musa ri sheti ghon hauya rop na gǝriwo, tǝ pǝn tor gip mbatl gǝs tǝ ri shin mir ezǝni, mbarǝm kǝ Isra'ila.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kan tǝ shin mǝn Masar gon den ɓe mǝn Isra'ila goni, arni Musa ri ne ti am tǝ rame mbarǝmi, kan tǝ ɓo mǝn Masari tǝ ri tǝ eka.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Musa ba wule mbarǝm gǝzǝn baa mom'e Yam ni den kopi nan ti kǝ dǝ tǝ ɗǝli wuri, ama wu mom da'a.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Bar tlowo Musa pa ri kar wuri, arni tǝ zam mǝn Isra'ila mbarǝm rop den dlanye. Tǝ ndu wu za ka, kan tǝ wul wur'e, <<Mir mbarǝme, kǝn ɓyar ni ca, unun kem kǝ dlan kǝn na ya'ǝn we?>>
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Ama muntu kan den ɓe esǝyi ture Musa ka markǝme, kan tǝ wule, <<Woni ne'i gami da mi na mǝn tloyi shirǝm gip dlom gǝmiwe?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Kǝ ndu ni'e kǝ rim eka kandatu kǝ ri ba mǝn Masar tu eka ghur gwaya?>>
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Nan Musa kum muntuwo, arni tǝ kǝtǝr gǝs atl kǝ Midiyan, las tu tǝ dǝm mǝndǝki gwa. Bartani tǝ gudlumi kan tǝ gǝr mir moni rop.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Den kaar kǝ sheti ghon hauya ropo Yam ɗǝl kar Musa wule mǝn kartǝn kǝ Yam goni. Yam shirǝm nan ti tǝp kar mǝn kartǝn kǝ Yami. Tǝ ɗǝli tini gip bǝlǝm utu gip lǝp kan kosak na tlǝndǝr kǝ Sinai gwa.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Nan tǝ shin untuwo, ar ni tǝ nǝm bi na ame. Nan tǝ te kosak kǝ zhitiwo, arni tǝ kum yar kǝ Babom Yam ba wul ti'e,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 <<Ami ni'e Yam kǝ ga ba gi, Yam kǝ ga Ibǝrahim, Ishaku na Yakubu.>> Arni Musa nǝm dǝdartǝn gip bǝrti, tǝ'i zam ɓa'i bigul kǝ shini da'a.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Kan Babom ba wul ti'e, <<Tus kaptǝlan gi ka domici las tu kira dloro gwan ni.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Na hobi, a shin kandatu mbarǝm gǝn ba kum dli gip Masar wu gwa. A kum ngwartǝn gǝzǝn wi, arni a sur kǝ ɗǝli gǝzǝni. Kǝkǝno ɗiri, aa kar ki su Masar ka.>>
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Muntu ni'e nǝm Musa tu wu nge ti na wultǝn'e, <<Woni ne'i gami da mi na mǝn tloyi shirǝm gip dlom gǝmiwe?>> Ti ni Yam kar ti tǝ dǝmi wur mǝn cina na mǝn ɗǝli gǝzǝn, tǝp kar mǝn kartǝn kǝ Yam tu kan ɗǝl kar ti gip lǝp gwa.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Tǝ ɗǝli wur gip Masar na pi bar kǝ dlǝkǝntǝn na nǝmi bi na am gip Masar. Nan wu mbubar bar Zili Ɓula'i, na gip lǝp kǝ sheti ghon hauya rop gwa.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Musa tu ni yari mbarǝm kǝ Isra'ila'e, <<Yam baa kari in bar na mǝn yari shirǝm kǝ Yam gon wule ami gip mbarǝm gini.>>
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Musa ni'e mbarǝm tu kan dom mbarǝm kǝ Isra'ila gip lǝp gwa. Tǝ ra na ga ba gǝmi na mǝn kartǝn kǝ Yam tu kan shirǝm nan ti den Tlǝndǝr Sinai gwa. Tini es tǝ nǝm shirǝm kar Yam muntu kan yari kandatu mi dǝm baa patǝn tu tǝ bi mi gwa.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Ama ga ba gǝmi nge kopi shirǝm kǝ Musa ka. Nan wu pi untuwo, arni wu nge ti kan mbatl gǝzǝn ba pal su Masarka.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Arni wu wul Haruna'e, <<Pi mi mir yam jen kan ba nde mi cina gwa. Musa tu kan ɗǝli mi ter Masaro, mǝ mom unun zam ti da'a!>>
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Wokoci ta ni wu pi argon tu wi bote ti gwa wule nye tla. Wu ɗiri dabba wu mboshi ti na ghol mbatl gip bota den argon tu kan wu pi na am gǝzǝn gwa.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Ama Yam bali wur kaari, kan tǝ za wur wu bote ga zǝnges kǝ to yamka. Muntu ɗir nǝm na argon tu ra na rǝshi gip tǝlankur kǝ ga mǝn yari shirǝm kǝ Yam gwa'e,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Kǝn mbarǝm kǝ Isra'ila, ami ni kǝ botem da'a. Ama Molek ni kǝ bote ti, na zǝnges kǝ yam gin Refan, na bar ju kǝ pǝn kǝ dǝ kǝ bote wur gwa.
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Nan ga ba gǝmi ra gip lǝpo, wu bote ni Yam gip tenti kan ba gode'e Yam ra nan wur gwa. Pi tǝni kandatu Yam wul Musa'e tǝ pi gwa, kandatu tǝ shin anra gwani tǝ pi.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Sheti ghon na womti den kariwo, nami ga ba gǝmi pǝn tentiyi nan wur nan Joshuwa den kopi nan wur gwa. Wu ter gip atl kǝn nari nan wu dǝm mǝn atl ju kan Yam kar wur ka cina da wur gwa. Ar dǝm gip atli ba ri wokoci kǝ Dauda.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Tǝ pi bar ju kem kan Yam pi ti mbuni gwa. Arni tǝ liri kǝ dǝ tǝ tu'i Yam bom dǝmi. Gip bom tu ni mbarǝm kǝ Isra'ila baa bote ti.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Ama Solomon nya Dauda ni Yam pi tǝ tu'i ti bomi.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Rawo, mǝ mom'e Yam nar man ko-unu, kano tǝ dǝm gip bom ju kan mbarǝm pi gwa da'a. Kandatu mǝn yari shirǝm kǝ Yam yari'e Babom Yam wule,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 <<To yamka ni'e las tu a dǝm kǝ pi mulki gwa.
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Kǝ shina, ami ni'e muntu kan pi bar ju kup gwa.>>
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 <<Kǝn mbarǝm mǝn lati gami, mǝn mbatl kǝ tat na kǝm mǝn nge kumi shirǝm kǝ Yami! Kǝn ni wule ga ba gini. Kǝn den ta nge Ruhu kǝ Yami!
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Mǝn yari shirǝm kǝ Yam gon ni ra kan ga ba gin kumi ti dli dagwaya? Wu ri mǝn yari shirǝm kǝ Yam kan yari shirǝm den surtǝn kǝ mǝn pi argon tu Yam ba ndu gwa eka. Antu kǝ bali ti kaar kan kǝ ri ti eka!
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Kǝ nǝm kulciyi. Yam ni bi ga ba gǝmi kulci tu tǝp kar mǝn kartǝn bar gǝsi. Ama kǝ nge kopi ka.>>
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Nan wu kum muntuwo, arni lo ci wur den ti, kan wu ngas kur bi kǝ gǝsi wu tli den ti.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ama Istipanus laa'i na Ruhu kǝ Yam wi ger to yamka kan tǝ shin cirtǝn kǝ Yami, na Yesu dlor den am shimli kǝ Yami.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Arni tǝ wule, <<Shinni, a shin yam ɓuli na Nya Mbarǝm dlor den am shimli kǝ Yami!>>
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Den muntuwo arni wu kesh kǝm gǝzǝnka kan wu wom bar na la'i yare, wu tli den ti,
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 wu dǝl ti su kaar bǝnika, kan wu nǝm la'i gǝs na tate. Mǝn ri gǝs cinayi tus tutul dli gǝzǝnka wu ne kar asǝm kǝ nye mbarǝm gon mǝn sun Shawulu.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Nan wu den la'i gǝs na tato arni Istipanus shirǝm na Yam tǝ wule, <<Babom Yesu nǝm ruhu gǝni!>>
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Kano tǝ ngus den gam ghurǝm gǝsi, tǝ la yar tǝ wule, <<Babom Yesu, ba kǝ hukunte wur den warwat pitǝn tu da'a.>> Tǝ yari untuwo, kan tǝ mǝshka.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.