Atos 7
plj (PLJ) vs ARIB
1 Arni bar mǝn keri bar ju ɗiri Yam ngen momi kar Istipanus'e, <<Bar ju wu yari den kiwo unjun anra ya?>>
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Den muntuwo arni Istipanus bali wur tǝ wule, <<Mir ɓyar na ga ba gǝmi, kumǝn ni! Yam mǝn nartǝn ɗǝl kar ba gǝmi Ibǝrahim nan tǝ'i gip Mesopotamiya gwa, kapǝn tǝ dǝm gip Haran.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Yam wul ti'e, <Za atl gǝri gi na mbarǝm ginka, kǝ ri gip atl tu a ta'i'i am dene gwa.>
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Arni tǝ za atl kǝ mǝn Kaldiya ka, kan tǝ dǝm gip Haran. Den kaar mǝshtǝn kǝ baso, arni Yam kar ti ɗe gip atl kǝn kan kǝ dǝm sekǝn gwa.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 <<Yam bi ti atl ko ma ba ne asǝm gip atli da'a. Ama Yam yari ti den'e ti bi ti atli, nan ti na gǝsgal gǝs kaar dati ar dǝm gwazini, kup na Ibǝrahim ra na nyawi da'a.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Yam yari ti'e, <Gǝsgal gi baa dǝm mǝndǝki gip atl tu kan gwazin ni dagwa, las tu baa pali wurka zheri, wu pi bota kǝ sheti ghon hauya kǝba lasi hauya nǝm (400) gwa.>
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Yam wule, <Ama aa hukunte atl tu kan wu pi ti botayi gwa. Den kaar kǝ untuwo, wi ɗǝl ter gip atl ta wu botem gip las kǝni.> >>
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Kano Yam ba yari Ibǝrahim'e tǝ sǝr kogonge moni kan gip bom gǝs gwa. Muntu ba gode'e wi kop gudlum shirǝm tu kan Yam pi nan wur gwa ituwi. Nan Ibǝrahim dǝm basi Ishakuwo arni tǝ sǝr tika den pǝt kǝ wuzupse na gǝri. Denkariwo Ishaku sǝr nya gǝs Yakubu, kan Yakubu ba sǝr mimir gǝs ga kori gǝmi kutl-cet ropi.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 Nan ga kori gǝmi na ghuve den erǝm gǝzǝn Isubuwo, arni wu wur tika tǝ dǝm zher gip Masar. Ama Yam ra nan ti
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 kan tǝ ɗǝli ti gip kup damtǝn gǝsi. Tǝ bi Isubu bopya na ghol bǝran kar Fir'auna gun kǝ Masar. Kan Fir'auna ba ne ti den gam atl kǝ Masar na bom gǝs kup.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Kano guzǝm ba nda gip atl kǝ Masar na atl kǝ Kan'ana kan ba ɗiri bar kumi dli, arni ga ba gǝmi hol fingali.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Nan Yakubu kum'e o ra Masaro, tǝ kar ga ba gǝmi barta, tetǝn kǝ nǝm.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Den tetǝn gǝzǝn kǝ ropo, arni Isubu yari mir ezǝn ko ti woni, kan Fir'auna ba mom mbarǝm kǝ shu bom kǝ ga Isubu.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Den kaar kǝ untuwo, Isubu kari bar bas Yakubu na kup mbarǝm kǝ shu bom gǝsi, wu mbarǝm hauya myakan na kutl cet nantam.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Kan Yakubu ba su Masar, las tu ti na ga ba gǝmi mǝshka gwa.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Kan ba pal na gul gǝzǝn Shekem ba kap gip gambǝci tu kan Ibǝrahim wur den bi wurpi jen kar mimir kǝ Hamor gip Shekem gwa.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 Ama nan wokoci ɗir kosak kan Yam ba pi argon tu tǝ wule ti pi Ibǝrahimo, arni mbarǝm gǝmi gip Masar womti na naari.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Kano gun gon muntu kan mom argon den Isubu da'a ba dǝm gun kǝ Masar.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Tǝ pali mbarǝm gǝmi ka zhere. Tǝ kem ga kori gǝmi kǝ pi banyi mbapi tǝp kǝ ba kemi gǝzǝn wu byal pel gǝri mimir gǝzǝnka kǝ dǝ wu mǝshi.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Wokoci ta ni gǝr Musa, mbuni nya ni den ger kǝ Yami. Ket ti kǝ kyar myakan gip bom dǝ base.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Nan byal ti kawo, nya Fir'auna, nye gǝr pǝn ti tǝ ket ti tǝ dǝm nya gǝsi.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Untuni kulci Musa bopya momi bar kǝ mǝn Masar kup, kan tǝ dǝm bar mbarǝm gip shirǝm na argon tu tǝ pi gwa.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Nan Musa ri sheti ghon hauya rop na gǝriwo, tǝ pǝn tor gip mbatl gǝs tǝ ri shin mir ezǝni, mbarǝm kǝ Isra'ila.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kan tǝ shin mǝn Masar gon den ɓe mǝn Isra'ila goni, arni Musa ri ne ti am tǝ rame mbarǝmi, kan tǝ ɓo mǝn Masari tǝ ri tǝ eka.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Musa ba wule mbarǝm gǝzǝn baa mom'e Yam ni den kopi nan ti kǝ dǝ tǝ ɗǝli wuri, ama wu mom da'a.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Bar tlowo Musa pa ri kar wuri, arni tǝ zam mǝn Isra'ila mbarǝm rop den dlanye. Tǝ ndu wu za ka, kan tǝ wul wur'e, <<Mir mbarǝme, kǝn ɓyar ni ca, unun kem kǝ dlan kǝn na ya'ǝn we?>>
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Ama muntu kan den ɓe esǝyi ture Musa ka markǝme, kan tǝ wule, <<Woni ne'i gami da mi na mǝn tloyi shirǝm gip dlom gǝmiwe?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Kǝ ndu ni'e kǝ rim eka kandatu kǝ ri ba mǝn Masar tu eka ghur gwaya?>>
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Nan Musa kum muntuwo, arni tǝ kǝtǝr gǝs atl kǝ Midiyan, las tu tǝ dǝm mǝndǝki gwa. Bartani tǝ gudlumi kan tǝ gǝr mir moni rop.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 Den kaar kǝ sheti ghon hauya ropo Yam ɗǝl kar Musa wule mǝn kartǝn kǝ Yam goni. Yam shirǝm nan ti tǝp kar mǝn kartǝn kǝ Yami. Tǝ ɗǝli tini gip bǝlǝm utu gip lǝp kan kosak na tlǝndǝr kǝ Sinai gwa.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Nan tǝ shin untuwo, ar ni tǝ nǝm bi na ame. Nan tǝ te kosak kǝ zhitiwo, arni tǝ kum yar kǝ Babom Yam ba wul ti'e,
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 <<Ami ni'e Yam kǝ ga ba gi, Yam kǝ ga Ibǝrahim, Ishaku na Yakubu.>> Arni Musa nǝm dǝdartǝn gip bǝrti, tǝ'i zam ɓa'i bigul kǝ shini da'a.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Kan Babom ba wul ti'e, <<Tus kaptǝlan gi ka domici las tu kira dloro gwan ni.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Na hobi, a shin kandatu mbarǝm gǝn ba kum dli gip Masar wu gwa. A kum ngwartǝn gǝzǝn wi, arni a sur kǝ ɗǝli gǝzǝni. Kǝkǝno ɗiri, aa kar ki su Masar ka.>>
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Muntu ni'e nǝm Musa tu wu nge ti na wultǝn'e, <<Woni ne'i gami da mi na mǝn tloyi shirǝm gip dlom gǝmiwe?>> Ti ni Yam kar ti tǝ dǝmi wur mǝn cina na mǝn ɗǝli gǝzǝn, tǝp kar mǝn kartǝn kǝ Yam tu kan ɗǝl kar ti gip lǝp gwa.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Tǝ ɗǝli wur gip Masar na pi bar kǝ dlǝkǝntǝn na nǝmi bi na am gip Masar. Nan wu mbubar bar Zili Ɓula'i, na gip lǝp kǝ sheti ghon hauya rop gwa.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Musa tu ni yari mbarǝm kǝ Isra'ila'e, <<Yam baa kari in bar na mǝn yari shirǝm kǝ Yam gon wule ami gip mbarǝm gini.>>
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Musa ni'e mbarǝm tu kan dom mbarǝm kǝ Isra'ila gip lǝp gwa. Tǝ ra na ga ba gǝmi na mǝn kartǝn kǝ Yam tu kan shirǝm nan ti den Tlǝndǝr Sinai gwa. Tini es tǝ nǝm shirǝm kar Yam muntu kan yari kandatu mi dǝm baa patǝn tu tǝ bi mi gwa.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Ama ga ba gǝmi nge kopi shirǝm kǝ Musa ka. Nan wu pi untuwo, arni wu nge ti kan mbatl gǝzǝn ba pal su Masarka.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Arni wu wul Haruna'e, <<Pi mi mir yam jen kan ba nde mi cina gwa. Musa tu kan ɗǝli mi ter Masaro, mǝ mom unun zam ti da'a!>>
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Wokoci ta ni wu pi argon tu wi bote ti gwa wule nye tla. Wu ɗiri dabba wu mboshi ti na ghol mbatl gip bota den argon tu kan wu pi na am gǝzǝn gwa.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Ama Yam bali wur kaari, kan tǝ za wur wu bote ga zǝnges kǝ to yamka. Muntu ɗir nǝm na argon tu ra na rǝshi gip tǝlankur kǝ ga mǝn yari shirǝm kǝ Yam gwa'e,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Kǝn mbarǝm kǝ Isra'ila, ami ni kǝ botem da'a. Ama Molek ni kǝ bote ti, na zǝnges kǝ yam gin Refan, na bar ju kǝ pǝn kǝ dǝ kǝ bote wur gwa.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Nan ga ba gǝmi ra gip lǝpo, wu bote ni Yam gip tenti kan ba gode'e Yam ra nan wur gwa. Pi tǝni kandatu Yam wul Musa'e tǝ pi gwa, kandatu tǝ shin anra gwani tǝ pi.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Sheti ghon na womti den kariwo, nami ga ba gǝmi pǝn tentiyi nan wur nan Joshuwa den kopi nan wur gwa. Wu ter gip atl kǝn nari nan wu dǝm mǝn atl ju kan Yam kar wur ka cina da wur gwa. Ar dǝm gip atli ba ri wokoci kǝ Dauda.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Tǝ pi bar ju kem kan Yam pi ti mbuni gwa. Arni tǝ liri kǝ dǝ tǝ tu'i Yam bom dǝmi. Gip bom tu ni mbarǝm kǝ Isra'ila baa bote ti.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Ama Solomon nya Dauda ni Yam pi tǝ tu'i ti bomi.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Rawo, mǝ mom'e Yam nar man ko-unu, kano tǝ dǝm gip bom ju kan mbarǝm pi gwa da'a. Kandatu mǝn yari shirǝm kǝ Yam yari'e Babom Yam wule,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 <<To yamka ni'e las tu a dǝm kǝ pi mulki gwa.
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Kǝ shina, ami ni'e muntu kan pi bar ju kup gwa.>>
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 <<Kǝn mbarǝm mǝn lati gami, mǝn mbatl kǝ tat na kǝm mǝn nge kumi shirǝm kǝ Yami! Kǝn ni wule ga ba gini. Kǝn den ta nge Ruhu kǝ Yami!
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Mǝn yari shirǝm kǝ Yam gon ni ra kan ga ba gin kumi ti dli dagwaya? Wu ri mǝn yari shirǝm kǝ Yam kan yari shirǝm den surtǝn kǝ mǝn pi argon tu Yam ba ndu gwa eka. Antu kǝ bali ti kaar kan kǝ ri ti eka!
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Kǝ nǝm kulciyi. Yam ni bi ga ba gǝmi kulci tu tǝp kar mǝn kartǝn bar gǝsi. Ama kǝ nge kopi ka.>>
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Nan wu kum muntuwo, arni lo ci wur den ti, kan wu ngas kur bi kǝ gǝsi wu tli den ti.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Ama Istipanus laa'i na Ruhu kǝ Yam wi ger to yamka kan tǝ shin cirtǝn kǝ Yami, na Yesu dlor den am shimli kǝ Yami.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Arni tǝ wule, <<Shinni, a shin yam ɓuli na Nya Mbarǝm dlor den am shimli kǝ Yami!>>
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Den muntuwo arni wu kesh kǝm gǝzǝnka kan wu wom bar na la'i yare, wu tli den ti,
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 wu dǝl ti su kaar bǝnika, kan wu nǝm la'i gǝs na tate. Mǝn ri gǝs cinayi tus tutul dli gǝzǝnka wu ne kar asǝm kǝ nye mbarǝm gon mǝn sun Shawulu.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Nan wu den la'i gǝs na tato arni Istipanus shirǝm na Yam tǝ wule, <<Babom Yesu nǝm ruhu gǝni!>>
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Kano tǝ ngus den gam ghurǝm gǝsi, tǝ la yar tǝ wule, <<Babom Yesu, ba kǝ hukunte wur den warwat pitǝn tu da'a.>> Tǝ yari untuwo, kan tǝ mǝshka.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.