Atos 12

plj (PLJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wokoci ta ni Gun Hiridus Agǝripa nǝm jen gip mir mǝn kopi, tǝ den ndu'i tǝ kumi wur dli.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Tǝ ri Yakubu, yas kǝ Yohana eka na bar sǝɓǝri.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Nan tǝ shin'e mǝn Yahuda kum tǝmi kǝ bar tu tǝ piwo, arni tǝ pa nǝm Bitǝrus. Muntu pini wokoci kǝ Nyel Jikat Bǝdlabǝni.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Den kaar kǝ nǝmi gǝso, arni tǝ la ti gip bom kǝ moni, ba la ti am dǝ me gam kǝ mǝn bi-utu gudǝli wupse. Hiridus pǝn tor gip mbatl gǝs den tǝ ɗǝli Bitǝrus kǝ tloyi ti shirǝm cina dǝ mbarǝm den kaar kǝ Nyel Jikat Bǝdlabǝni.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nan Bitǝrus ra na le gip bom kǝ moniyiwo, arni mǝn kopi kur gǝs gip shirǝm na Yam domici gǝsi.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Kǝ gasi, ba wule gǝni Hiridus ba ɗǝli ti dǝ tloyi ti shirǝmo, Bitǝrus den nde umur gip dlom kǝ mǝn bi-utu rop. Ɓal tǝka na sarsari rop, kan na mǝn ne ger den ti dlor bǝdlabǝn bom kǝ moniyi.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Bat na momi, arni mǝn kartǝn kǝ Yam gon ɗǝl kar Bitǝrus, kan gip bom kǝ moniyi ba cirka. Mǝn kartǝn kǝ Yami ɓo Bitǝrus den bǝbyala tǝ putu tǝka. Kan tǝ wule, <<Zho'i kǝ tlyami!>> Arni sarsariyi pǝtl ter am dǝ Bitǝrus ka.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Mǝn kartǝn kǝ Yami wul ti'e, <<Kem tutul dli na kaptǝlan gi.>> Nan Bitǝrus pi untuwo, arni mǝn kartǝn kǝ Yami wul ti'e, <<Dlǝmat bar lulur gika kǝ kopǝni.>>
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Kan Bitǝrus ba kop ti wu ɗǝl ter kari, ama tǝ mom dyatlǝm argon tu mǝn kartǝn kǝ Yami ba pi gwa da'a, tǝ wule ko ruya ni tǝ shini.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Kan wu bi kaar mǝn ɓuti bǝdlabǝn kǝ nǝm na kǝ ropi, wu mbubar kar bǝdlabǝn kǝ gǝlla kan ba kop dǝ su gip bǝn gwa. Arni bǝdlabǝni ɓuli wur na gam gǝsi, kan wu ɗǝl kaari. Nan wu kop tlyartǝn kǝ tǝpewo, wule gip njibkǝr gere, arni mǝn kartǝn kǝ Yami za ti.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Nan gam ceti Bitǝruso arni tǝ wule, <<Kǝkǝno a mom wi'e Babom Yam ni kar mǝn kartǝn bar gǝs kan tǝ ɗǝlim am dǝ Hiridus na kup argon tu mǝn Yahuda ba ndu pim gwa.>>
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Nan Bitǝrus mom untuwo, arni tǝ ri bom dǝ Maryamu nasi Yohana, muntu ba la ti bi'e Markus gwa, las tu mbarǝm dom wur wu den shirǝm na Yam gwa.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Bitǝrus ɓo bǝdlabǝn tetǝn gip bomi, kan zher nye gǝr gon mǝn sun'e Roda ba ɗǝl ter kǝ ɓuli bǝdlabǝni.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Nan tǝ kum yar kǝ Bitǝrusno, tǝ laa na ghol mbatl naari, arni ma tǝ'i ɓul bǝdlabǝni da'a kan tǝ pal na kǝtǝr te gipi ka, tǝ wule, <<Bitǝrus ni dlor te kaari ka!>>
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Arni wu wul ti'e, <<Gam pǝtli ika wi!>> Ama nan tǝ kǝrceka den untuno, arni wu wule, <<Ar ba ni'e mǝn kartǝn kǝ Yam kan ra nan ti gwa ni!>>
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Ama Bitǝrus pi ta ɓe bǝdlabǝni. Nan wu ɓul bǝdlabǝn wu shin tǝwo, arni wu nǝm bi na ame.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Bitǝrus pi wur am kǝ dǝ wu yoni, arni tǝ yari wur kandatu Babom ɗǝli ti gip bom kǝ moniyi gwa. Kan tǝ wul wur'e, <<Yarini Yakubu na nami mir ɓyar argon tu pi gwa.>> Kan tǝ za lasi tǝ ndara kǝtǝgoni.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Kǝ cigǝniwo, bǝrti na ghuntǝn nda gip dlom kǝ mǝn bi-utuyi naari, den argon tu nan ndo na Bitǝrus gwa.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Hiridus Agǝripa kem ba kop las kup kǝ ngeni Bitǝrus ama wu zam ti da'a, arni tǝ ngen momi kar mǝn ɓutiyi kan tǝ tloyi wur shirǝm den dǝ ri wur eka.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Hiridus na mbarǝm kǝ Taya na mǝn Sidon den ta tli yar yami, arni wu mo gam kan wu ngen dǝmi nan ti. Nan wu zam Bǝlastus, bar zher kǝ gunyi nde wur kaaro, arni wu ngen dǝmi zhǝlili, domici atl kǝ Hiridus ni ba zami atl gǝzǝn fingali.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Den pǝt tu kan newo, arni Hiridus la bar lulur gǝs kǝ Gunye, tǝ dǝm den badǝmi gǝsi kan tǝ shirǝm na mbarǝme.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Arni wu la yar wu wule, <<Yar kǝ yam gon utu, kǝ mbarǝm ni da'a.>>
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 An ri kǝtǝgon da'a, nan Hiridus bi nartǝn Yam dawo, arni mǝn kartǝn kǝ Babom Yam gon ɓo ti atli, zhimbǝr ba ci dli gǝska kan tǝ mǝshka.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Ama mir mǝn kopi Yesu ci cina na yari shirǝm kǝ Yam ko-ako kan mbarǝm na womti ba ngǝsh wur den Yesu.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Gip wokoci tu nan Barnaba na Shawulu pa'i argon tu si wur Urushalimawo arni wu pal gǝzǝn to Antakiyaka, kan wu pǝn Yohana nan wuri, muntu kan ba pa la ti bi'e Markus gwa.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.